صنعت گردشگری

یکشنبه 19 دی‌ماه سال 1395 ساعت 09:45 ق.ظ

نمونه سئوال گشت‌های جهانگردی

برای دسترسی به فایل اصلی به لینک زیر مراجعه فرمایید 


برچسب‌ها: جزوات گردشگری، گشت‌های گردشگری
یکشنبه 19 دی‌ماه سال 1395 ساعت 09:44 ق.ظ

شناخت صنعت گردشگری

نمونه سئوال شناخت صنعت گردشگری 


برچسب‌ها: شناخت صنعت گردشگری، نمونه سئوال گردشگری، گردشگری
یکشنبه 19 دی‌ماه سال 1395 ساعت 09:43 ق.ظ

نمونه سئوال کارآفرینی رشته کاردانی گردشگری

برای دسترسی به فایل به لینک زیر مراجعه فرمایید 


برچسب‌ها: نمونه سئوال کارآفرینی، کارآفرینی، کاردانی گردشگری، جزوات گردشگری
یکشنبه 19 دی‌ماه سال 1395 ساعت 09:41 ق.ظ

نمونه سئوال کارآفرینی رشته کاردانی گردشگری

برای دسترسی به فایل به لینک زیر مراجعه فرمایید 


برچسب‌ها: نمونه سئوال کارآفرینی، کارآفرینی، کاردانی گردشگری، جزوات گردشگری
یکشنبه 19 دی‌ماه سال 1395 ساعت 08:49 ق.ظ

دیپلماسی گردشگری

برای دسترسی به تحقیق من درباره دیپلماسی گردشگری لطفا به لینک زیر مراجعه بفرمایید 

لینک دانلود


برچسب‌ها: دیپلماسی گردشگری، گردشگری، جزوات کاردانی گردشگری، نمونه سئوال گردشگری
پنج‌شنبه 16 دی‌ماه سال 1395 ساعت 12:18 ب.ظ

جزوه درس اخلاق اسلامی رشته کاردانی گردشگری علمی و کاربردی

دانلود جزوه و نمونه سئوال‌های درس اخلاق اسلامی رشته کاردانی گردشگری علمی و کاربردی برای دسترسی به فایل می‌توانید از لینک‌های زیر استفاده کنید 





برچسب‌ها: جزوه اخلاق اسلامی، نمونه سئوال اخلاق اسلامی، کاردانی گردشگری، گردشگری
پنج‌شنبه 16 دی‌ماه سال 1395 ساعت 12:10 ب.ظ

جزوه درس اندیشه اسلامی - کاردانی گردشگری

برای دانلود فایل اصلی جزوه درس اندیشه اسلامی در مقطع کاردانی گردشگری علمی و کاربردی می‌توانید از لینک زیر استفاده کنید .

لینک دانلود 


برچسب‌ها: جزوه اندیشه اسلامی، کاردانی گردشگری، نمونه سئوال اندیشه اسلامی، جزوات کاردانی گردشگری، کاردانی گردشگری علمی و کاربردی

درود بر دوستان گرامی می‌توانید جزوات درس مهارت‌های قوانین کسب و کار مربوط به رشته کاردانی گردشگری در دانشگاه علمی و کاربردی را از طریق لینک زیر دانلود بفرمایید. 

لینک دانلود 


برچسب‌ها: جزوات کااردانی گردشگری، نمونه سئوال کاردانی گردشگری، کاردانی گردشگری، علمی و کاربردی، مهارت‌ها و قوانین
پنج‌شنبه 16 دی‌ماه سال 1395 ساعت 11:42 ق.ظ

جزوه درس کمک‌های اولیه - کاردانی گردشگری علمی و کاربردی

درود بر دانشجویان رشته مدیریت گردشگری جزوه مربوط به درس کمک‌های اولیه در مقطع کاردانی برای استفاده شما به اشتراک گذاشته شده است . لطفا با استفاده از لینک زیر برای دانلود جزوه اقدام نمایید

لینک دانلود 


برچسب‌ها: جزوه کمک‌های اولیه، کاردانی گردشگری، سئوال کمک‌های اولیه، نمونه سئوال
چهارشنبه 15 دی‌ماه سال 1395 ساعت 12:30 ب.ظ

تجربه سفر هوشندانه با توریستگاه

سایت و اپلیکیشن توریستگاه یک راهنمای سفر بسیار جامع است که تمامی اطلاعات مربوط به مقاصد مورد نظر مانند کشور، شهر، مراکز دیدنی (مثل مکان های دیدنی آنتالیا)، مراکز خرید، رستوران ها، هتل ها (مثل بهترین هتل های آنتالیا)، سرگرمی ها و فعالیت ها در آن با جزییات قرار گرفته و هر روز در حال کامل تر شدن است.

همچنین توریستگاه در زمینه رزرو آنلاین تور ویژه و لحظه آخری (مثل تور ارزان لحظه آخری آنتالیا) شهرهای داخل یا خارج ایران نیز فعالیت و جستجویی آسان و تجربه ای بی نظیر از خرید آنلاین تور با هر بودجه ای و بدون نیاز به مراجعه به آژانس را به کاربران ارائه می کند.

در بخش دیگری از توریستگاه به بروزترین و خواندنی ترین مقالات گردشگری و دانستنیهای سفر دسترسی خواهید داشت و با ایده های سفر، ترین ها، دیدنی ها، غذاها، فرهنگ و هنر های متفاوت از سراسر دنیا بیشتر آشنا خواهید شد.

پیشنهاد می کنم جهت استفاده از خدمات و راهنمای سفر توریستگاه به نشانی www.touristgah.com سر بزنید و تجربه سفری هوشمندانه را از دست ندهید!

برچسب‌ها: توریستگاه، راهنمای سفر، تور
یکشنبه 5 دی‌ماه سال 1395 ساعت 07:44 ق.ظ

Travel Trends 2017: TravelPulse's Cruise Line Wish List

Before you know it 2017 will be upon us, and there is already plenty to be excited for in the new year for cruise travel. However, there are still those things that we would like to see more or less of, and below is our annual wish list that follows.

Less Charging for Internet Access

It’s all fine and good that cruise lines love to make a fuss about faster internet speeds onboard their ships, but the real announcement that would impress is offering said speeds for free. After all, it already really should be.

We’ve said it before that we understand the infrastructure for such access is expensive, but Wi-Fi these days is as essential as water. Selling it often seems greedy, so it would be nice to see less in the way of charges and more in the way of complimentary service. At least a number of upscale and luxury lines are following suit to various degrees.

READ MORE: Will the Expanded Panama Canal Accept Mega Cruise Ships?

Longer and More Overnight Stays

Azamara Club Cruises pioneered what now seems like an obvious concept in hindsight, longer stays and more overnights in port. If there is one main complaint about cruising it’s that it often does not allow enough time for guests to fully experience a destination before leaving for the next. Thankfully, additional cruise lines are being more mindful of this and planning itineraries accordingly. Now it would be nice to see it occur even more.

Of course, seven days is still the sailing duration sweet spot and staying longer in one spot only cuts into the time at another, but better balances are being discovered. There are even several weeklong cruises to the Caribbean next year that feature an overnight in Havana, Cuba to consider.

More Smaller Ships

There really is a cruise line and ship to match every personality and with it an ideal size of vessel too. While plenty of people are suited to the largest cruise ship in the world, there are those, perhaps more accustomed to intimate riverboats, that prefer smaller ocean ships just the same.

READ MORE: Attention, Cruise Lines: Here's How to Make Internet Access Better

We have Viking Ocean Cruises to thank for trending in the opposite direction from Royal Caribbean International with its ships that carry hundreds of passengers as opposed to thousands. As destinations like Cuba open up to smaller cruise ships only, it makes sense that others too may go smaller than bigger with their future fleets.

Newer Ships on the West Coast

For years, eastern United States homeports have gotten most of the love as new cruise ships eventually descend on the Caribbean after being constructed in Europe. Usually West Coast homeports only get fleet hand-me-downs from there. However, the enlarged Panama Canal and increased popularity in Alaska may finally change that.

Facilitated by the bigger canal locks, Norwegian Cruise Line’s upcoming new Norwegian Bliss will head there in summer 2018, but it has yet to be announced where it will deploy in the winter months. There is a possibility it may head back to the Caribbean, but it would sure be nice to see it homeport regularly from California, especially San Diego which could use the increased traffic over Long Beach and San Pedro. And hopefully, should it go that route, the ship will only be the first of many.


برچسب‌ها: گردشگری سال 2017، 2017، tourism

بررسی اثرات اقتصادی میزبانی بازی‌های المپیک در اقصی نقاط دهکده جهانی

اقتصاد یا ورزش مسئله این است؟!

برنده واقعی کیست؟

نویسنده: عماد عزتی

هردوره هنگام قرعه کشی میزبانی بازی‌های بزرگ بین المللی مثل المپیک یا جام جهانی می‌بینیم کشورهای علاقمند با چه شور و شوقی به دنبال دستیابی به امتیاز هستند و در این زمینه تقریبا از هیچ تلاشی دست نمی‌کشند و با مشخص شدن میزان هر یک از این رویدادهای بزرگ و به حرکت درآمدن شمارش معکوس برای آغاز بازی‌های مورد نظر می‌بینیم چه تکاپویی در این زمینه شکل می‌گیرد.

این تحرکات و برنامه‌ریزی‌ها که معمولا دولت‌ها برای هرچه بهتر برگزار کردن آن مراسم دارند دقیقا با آغاز بازی‌ها به اوج خود رسیده و در نهایت در آخرین روز با تعیین قهرمان هر دوره همه چیز تا آغازی دوباره به حال خود رها می‌شود. اما آیا تاکنون از خودتان پرسیده‌اید که منافع دولت‌ها از این همه تلاش برای میزبانی اینگونه رویدادهای بزرگ چیست؟ آیا واقعا فقط ورزش هدف اصلی است یا اینکه در پس پرده سوژه‌دیگری وجود دارد که در هیاهوی تشویق تماشاگران هر دوره گم شده و تا فراگیر شدن سکوت در آن کشور هیچ صحبتی از آن نیست؟

به هرحال اگرچه هدف اصلی خود رویدادهای ورزشی از سوی مسئولان مطرح می‌شود اما همگان می‌دانیم دودوتای اقتصادی میزبانی اینگونه رویدادها مسئله‌ای نیست که بتوان به سادگی از کنارش گذشت و بدون توجه به آن مشغول برنامه‌ریزی بود چون ظاهرا جریان‌های اقتصادی این دوران آنچنان جذاب است که  حتی می‌تواند گاهی باعث تخلف در نحوه انتخاب میزبان باشد.

اما آیا همه کشورهایی که تاکنون میزبان بازی‌های المپیک یا رویدادهای بزرگ ورزشی بوده‌اند از این کیک شیرین سهم مناسبی به اقتصاد خود اختصاص داده‌اند؟ یا اینکه شیرینی میزبانی اینگونه رویدادها در کام برخی کشورها جلوه کرده و کام دیگران را تلخ از هزینه‌ها نگه داشته است؟

کسب درآمد هدف اصلی

هفتم سپتامبر سال جاری بود که فریاد شادی در سالن انتخابات میزبان المپیک تابستانی 2020 از سوی مسئولان ژاپنی در شهر بوئنوس آیرس باعث شد موجی از نشاط و جنب و جوش در سرزمین آفتاب ایجاد شود. پیروزی توکیو در زمانی روی داد که مشکلات اقتصادی اسپانیا و البته تصویر نا مناسب استانبول ترکیه در ذهن مسئولان ستاد برگزاری المپیک باعث شد تا ژاپن با درنظر گرفتن سابقه درخشان خود در این زمینه پیروز میدان رقابت سنگین شهرهای بزرگ و مطرح جهان معرفی شود.

بسیاری از کارشناسان اقتصادی هیجان ایجاد شده در کشور منتخب را ناشی از منافع اقتصادی آن که صرفا مربوط به همان دوره برگزاری بازی‌ها نیست را اصلی‌ترین دلیل رقابت میان کشورها می‌دانند و در مجموعه معتقدند کشورها برای دستیابی به منافع اقتصادی فارغ از مسایل ورزشی در این زمینه با یکدیگر رقابت می‌کنند و به نوعی این خزانه میزبان است که برنده اصلی رقابت‌هایی مثل المپیک خواهد بود نه تیم‌های ورزشی.

اندی اسماریک، تحلیل‌گر اقتصادی در میزبانی رویدادهای بزرگ ورزشی در این زمینه می‌گوید: رقابت تمامی کشورهای مستعد در زمینه میزبانی رویدادهای ورزشی به امید دستیابی به منافع اقتصادی بالا صورت خواهد گرفت چون دولت‌ها معتقدند اگرچه ارقام قابل توجهی به عنوان کمک هزینه‌ برگزاری از سوی نهادهای بین المللی دریافت خواهند کرد اما در طول یا دوران بعد از آن رویداد بزرگ جریان نقدینگی همچنان به سمت کشور میزبان در حرکت خواهود بود. به عنوان مثال در المپیک 1948 میلادی که در شهر لندن برگزار شد، انگلستان رقمی معادل 732 هزار و 268 پوند در آن زمان معادل 30 میلیون دلار فعلی برای میزبانی این بازی‌ها هزینه کرد و رکورد گرانترین میزبانی بازی‌های المپیک تابستانی در اختیار چین با 40 میلیارد دلار هزینه قرار گرفته و بازی‌های زمستانی سوچی با چیزی نزدیک به 50 میلیارد دلار به عنوان گرانترین میزبانی زمستانی معرفی شده است.

اسماریک در ادامه افزود: اما سئوال اصلی اینجاست که تقریبا نمی‌توان با اطمینان گفت که این رویا به واقعیت پیوسته و کشورهای میزبان توانسته‌اند به اهداف اقتصادی خود در این دوران یا حتی پس از آن دستیابند.

این تحلیل‌گر اقتصادی معتقد است بسیاری از کشورهای علاقمند به میزبانی چنین رویدادهایی با توجه به اهمیت صنعت گردشگری و میزان جذب گردشگران طی این دوران حساب ویژه‌ای در جبران هزینه‌های خود توسط دلارهای گردشگران دارند درحالی که نباید فراموش کنیم، درآمدهای صنعت گردشگری بخصوص در این دوران هرگز تضمین شده نیست به صورتی که همواره تجربه خالی‌ماندن برخی از هتل‌های پکن در دوران میزبانی المپیک 2008 را داریم و رکود بیشترین زیان اقتصادی از میزبان بازی‌های المپیک در اختیار کشور یونان و بازی‌های آتن با 15 میلیارد دلار زیان قرار گرفته است.

وی در ادامه گفت: بطور کلی اثرات اقتصادی بازی‌های المپیک به ساختار اقتصادی کشورهای میزبان بستگی دارد. کشورهای مانند ژاپن و کره جنوبی در زمان برگزاری این بازی‌ها، سرگرم توسعه بودند. به این ترتیب سرمایه‌گذاری‌های عظیمی که در این کشورها و در شهرهای میزبان صورت گرفت، در حقیقت صرفِ توسعه شد و به رشد اقتصادی انجامید. اما کشورهایی مانند اسپانیا، امریکا، استرالیا و یونان زمانی میزبان این بازی‌ها شدند که توسعه یافته بودند. به همین خاطر است که بازی‌های المپیک در این کشورها سود اقتصادی چندانی به دنبال نداشت. به این ترتیب کشورهای در حال توسعه می‌توانند با برگزاری بازی‌های المپیک، اقتصاد خود را از فرش به عرش برسانند اما اقتصادهای پیشرفته تنها با هزینه‌های اضافی مواجه خواهند شد.

جدول سود و زیان میزبانی بازی‌های المپیک در برخی دوران میزبانی

کشور میزبان


بودجه مصرفی

کل هزینه ها

مالیات پیمانکاران

سود و زیان

سال محاسبه  نهایی

المپیک تابستانی لندن


761688 پوند

المپیک تابستانی ملبورن


4/5 میلیون پوند

المپیک تابستانی توکیو


72 میلیون دلار

المپیک تابستانی مکزیک


176 میلیون دلار

المپیک تابستانی کانادا


207 میلیون دلار کانادا

41/1 میلیارد دلار کانادا

990 میلیون دلار کانادا زیان


المپیک زمسانی آمریکا


49 میلیون دلار

169 میلیون دلار

5/8 میلیون دلار زیان

المپیک تابستانی مسکو


231 میلیون دلار

35/1 میلیارد دلار

19/1 میلیارد دلار زیان

المپیک زمستانی سارایوو


4/55 میلیون دلار

9/110 میلیون دلار

10 میلیون دلار سود

المپیک تابستانی آمریکا


320 میلیون دلار

413 میلیون دلار

75 میلیون دلار

250 میلیون دلار سود


المپیک زمستانی کاندا


438 میلیون دلارکاندا

899 میلیون دلار کانادا

425 میلیون دلار کانادا

32میلیون دلار کانادا سود

المپیک تابستانی کره جنوبی


4 میلیارد دلار

300 میلیون دلار سود


المپیک تابستانی بارسلون


850 میلیون دلار

3/9 میلیارد دلار

10 میلیون دلار سود


المپیک زمستانی فرانسه


2/1 میلیارد دلار

67 میلیون دلار زیان

المپیک تابستانی آمریکا


8/1 میلیارد دلار

609 میلیون دلار

10 میلیون دلار سود


المپیک تابستانی استرالیا


6/6 میلیارد دلار استرالیا

5/363 میلیون دلار استرالیا

4/2 میلیارد دلار استرالیا

½ میلیارد دلار استرالیا زیان


المپیک زمستانی آمریکا


2 میلیارد دلار

2/1 میلیارد دلار

600 میلیون دلار

101 میلیون دلار سود


المپیک تابستانی آتن


15 میلیارد دلار

9 میلیارد دلار

2/6 میلیارد دلار

15 میلیارد دلار زیان

المپیک تابستانی پکن


44 میلیارد دلار

146 میلیون دلار سود


المپیک تابستانی لندن


4/10 میلیارد دلار

6/14 میلیارد دلار

4/4 میلیارد دلار



منبع: کمیته برگزاری بازی‌های المپیک

دوره‌ای از سودآوری

همانطور که قبلا نیز اشاره شد دلیل اصلی رقابت کشورها برای میزبانی رویدادهای بزرگ ورزشی بحث دستیابی به منافع اقتصادی حاصل از آن است که متاسفانه در برخی موارد این خواسته تبدیل به واقعیت نشده و می‌تواند برای کشور میزبان نگرانی‌های شدید اقتصادی دقیقا مثل آنچه در یونان اتفاق افتاد ایجاد نماید.

این درحالی است که آخرین تجربه از میزبانی المپیک تابستانی که در لندن برگزار شد بیانگر آن است که این کشور توانست با استفاده از سیاست‌های دقیق اقتصادی به آنچه برای خود از میزبانی بازی‌های المپیک تابستانی 2012 میلادی متصور شده بود، دست یافته و بتواند منافع قابل توجهی برای اقتصاد کشور ایجاد نماید.

دولت بریتانیا یک سال پس از پایان بازی‌های المپیک تابستانی 2012 اعلام کرد اگرچه برای برگزاری این بازی‌ها 4 سال سرمایه‌گذاری شده است اما میزبانی المپیک تابستانی 2012 میلادی  توانسته در مجموع رقمی معادل 9/9 میلیارد پوند برای اقتصاد این کشور تنها در یک سال سودآوری ایجاد نماید.

این درحالی است که تحقیقات دانشگاه آکسفورد در این زمینه بیانگر آن است که میزبانی این بازی‌ها برای اقتصاد انگلستان حداقل تا سال 2017 میلادی منافع اقتصادی ایجاد خواهد کرد و در مجموع رقمی معادل 5/16 میلیارد پوند به اقتصاد انگلستان در بخش‌های مختلف اقتصادی کمک می‌کند و ممکن است با در نظر گرفتن برخی معادلات اقتصادی این میزان سودآوری تا سال 2020 میلادی به 41 میلیارد پوند نیز افزایش یابد چون بسیاری از منافع اقتصادی این رویداد مثل سرمایه‌گذاری‌های خارجی و ایجاد برخی زیرساخت‌ها می‌تواند دارای ارزش افزوده بلند مدت برای اقتصاد کل کشور باشند.

در این تحقیقات آمده یکی از مهمترین منافع ایجاد شده برای اقتصاد انگلستان در بخش ساخت و ساز خواهد بود به صورتی که تنها در سال 2012 میلادی پروژه‌های ساختمانی در این شهر با رقمی معادل 3/7 میلیارد پوند بیشترین افزایش را به خود دیده است.

جاناتان براون، یکی از محققان شرکت کننده در طرح نظرسنجی آکسفورد در این زمینه معتقد است، اگرچه اکنون با توجه به تغییر معادلات سیاسی و خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا این روند یعنی نرخ افزایشی سودآوری و گسترش پروژه‌های ساختمانی متوقف شده است اما نمی‌توان سودآوری دوران 2010 تا 2012 میلادی در این زمینه را نادیده گرفته و از آن چشم پوشی کنیم چون در آن دوره صعود 7 درصدی توانست حرکت اقتصادی قابل توجهی برای اقتصاد بریتانیا به ارمغان آورد، به صورتی که با استناد به همین رونق ساخت و ساز سطح بیکاری در انگلستان تاپایان سال 2012 میلادی 2/1 درصد کاهش نشان داده است. به عنوان مثال تا پایان ساخت دهکده المپیک لندن نزدیک به 46 هزار نفر در این منطقه مشغول به کار بودند که دقیقا سال قبل از آن 10 درصد از این افراد بیکار بوده‌اند.

این کارشناس اقتصادی در ادامه افزود: روند ایجاد شغل در لندن تنها قبل از برگزاری بازی‌ها نبود بلکه در دوران میزبانی و طول 30 روز میزبانی لندن از ورزشکاران و هیات‌های همراهشان نیز روند ایجاد مشاغل مستقیم در این شهر کاملا محسوس بود به صورتی که 39 درصد از ساکنان لندن به صورت مستقیم با این بازی‌ها ارتباط داشتند و به نوعی اقتصاد خانواده آنها نیز تحت تاثیر این بازیها قرار گرفته بود.

وی تصریح کرد البته این تمام مزایای اشتغالزایی میزبانی المپیک برای لندن در سال 2012 میلادی نبوده است چون از آن سال به بعد تا سال 2015 میلادی درواقع شاهد میراث مفید این بازی‌ها برای اشتغال لندن بودیم چون تقریبا سالانه 17900 فرصت شغلی به همان دلیل در شهر لندن ایجاد شد بنابراین از زمان پایان بازی‌های المپیک تابستانی 2012 میلادی تا ابتدای سال جاری میلادی نزدیک به 70 هزار فرصت شغلی میراث المپیک تابستانی گذشته برای لندن بوده است.

چرا برخی تمایل به میزبانی ندارند؟

شاید برخی براین باور هستند که منافع اقتصادی می‌تواند اولین دلیل رقابت کشورها برای میزبانی بازی‌های المپیک یا رویدادهای بزرگ ورزشی باشد اما سایه سنگین تغییر سبک زندگی و همچنین برخی سیاست‌های اقتصادی نوین براین باور کاملا مشهود است و به نوعی تغییرقابل ملاحظه‌ای در سیاست‌گذاری‌های کشورهای مختلف دهکده جهانی در این زمینه ایجاد کرده است که بارزترین آنها هنگام انتخاب میزبان بازی‌های المپیک زمستانی 2022 مشاهد شده است.

در طول رقابت کشورها برای دستیابی به میزبانی این رقابت‌ها دیدیم علی‌رغم رقابت قابل توجهی هشت سال پیش برای این رقابت‌ها تنها دو گزینه چین و قزاقستان وجود داشت و باقی کشورها تقریبا روندی کاملا عادی را برای دستیابی به این میزبانی طی کردند و خبری از شور و هیجان رسیدن به این مقام دیده نشد.

این رویداد باعث تعجب بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران اقتصادی در این زمینه شد به صورتی که تحقیقات گسترده‌ای برای کم توجهی برخی از کشورها به دریافت امتیاز میزبانی برگزاری این بازیها صورت گرفت و نتایج بسیار جالب آن پاسخی به تمام پرسش‌های اخیر کارشناسان بود.

در نتایج اولیه تحقیقات یاد شده کاملا مشخص بود که کشورهای توسعه یافته و پیشرفته تمایل زیادی به دریافت امتیاز میزبانی اینگونه رویدادها نداشته و به نوعی دنبال دستیابی به منافع اقتصادی متفاوتی از آنچه تاکنون کشورها به دنبال آن بوده‌اند رفته و با استفاده از تغییر سبک زندگی و همچنین گسترش تکنولوژی در اقصی‌نقاط دهکده جهانی در این زمینه گام‌های موثری نیز برداشته‌اند.

پروفسور ویکتور متیسون استاد اقتصاد دانشگاه شیکاکو طی مقاله‌ای با عنوان «ضربه اقتصادی رویدادهای عظیم ورزشی» در این زمینه نوشته: امروز با توجه به تغییر سیاست‌های اقتصادی کشورهای متمدن بخصوص آنهایی که به اوج شکوفایی اقتصادی خود دستیافته‌اند در تجزیه و تحلیل‌های اقتصادی خود دریافتند که راههای بسیار ساده و مطمئن‌تری از میزبانی بازی‌ها و رویدادهای بزرگ ورزشی برای دسترسی به منافع اقتصادی وجود دارد که می‌توانند با کمترین هزینه به آنها دسترسی داشته باشند.

متیسون در ادامه می‌نویسد: طی بررسی‌هایی که از سال 2004 میلادی تا کنون نسبت به علاقه کشورها برای دریافت میزبانی بازی‌های المپیک تابستانی، زمستانی یا جام جهانی داشته‌ام متوجه شدم تغییر رویه‌ای کاملا مشهود و قابل ملاحظه در تلاش کشورها برای دسترسی به این امتیاز وجود دارد و به گونه‌ای این رقابت‌ها کاملا هوشمند و هدفمند شده است به صورتی که برخی سیاست‌های بین المللی در این زمینه دخیل شده‌است و پیش بینی رویدادهای خارجی می‌تواند نسبت به آن تاثیر گذار باشد درست مانند آنچه در انگلستان برای سال 2012 اتفاق افتاد، چون من معتقدم لندن با استفاده از امتیاز میزبانی المپیک تابستانی 2012 میلادی سعی در جبران نرخ بیکاری و همچنین کاهش هزینه خروجش از اتحادیه اروپا را داشت چون دقیقا پس از اعلام بیلان مثبت اقتصادی این میزبانی بود که کم کم دیدیم سخن خروج این کشور از اتحادیه اقتصادی اروپا مطرح شد.

این استاد دانشگاه با استدلال براینکه در دوران میزبانی اینگونه رویدادهای ورزشی در واقع میزان سودآوری بسیاری از مشاغل کاهش می‌یابد معتقد است:  بطور کلی هنگام برگزاری چنین رویدادهایی مثل برگزاری نمایشگاه‌های بین المللی بزرگ، بازی‌های بین المللی و به قول معروف مگا رویدادها قیمت‌ها و نرخ بهره آنچنان بالا می‌رود که میزان سود دهی مشاغل مختلف بخصوص آن گروه از مشاغل که مستقیما با این رویدادها در ارتباط هستند کاهش یافته و در مجموعه چیز زیادی برای اقتصاد منطقه به ارمغان نخواهد آمد.

وی در ادامه با مقایسه فعالیت‌های اقتصادی در شرایط عادی و دوران میزبانی رویدادهای بزرگ می‌نویسد: همه می‌دانیم در روزهای عادی یک کشور ساعات کاری و همچنین فشار موجود بر دستگاه‌های خدماتی یا دیگر ارگان‌ها کاملا حساب شده و تقسیم بندی دقیقی دارد درحالی که با آغاز رویدادهای بزرگ در مناطقی خاص این تراز برهم خورده و به نوعی باعث افزایش هزینه‌ها خواهد شد. به عنوان مثال اگرچه مثلا چندصد هزار گردشگر اضافه به یک منطقه برای تاریخی مشخص وارد می‌شوند اما در همان دوره نیز صاحبان کسب و کارهای مختلف لازم است با افزایش ساعات کار و تعداد پرسنل خود نسبت به ارایه خدمات به این گروه برنامه‌ریزی نمایند که همین رویه باعث افزایش هزینه‌هایشان خواهد بود. به صورتی که اگر نرخ اقامت در هتل‌ها طی این دوره 20 درصد افزایش داشته هزینه‌های جاری صاحبان هتل نیز تقریبا 14 درصد روبه افزایش بوده چون باید اضافه کاری به پرسنل خود پرداخت می‌کردند و در همین زمینه هزینه‌های سرویس دهی به اتاق‌هایشان به دلیل تراکم بالای تقاضا افزوده شده است. پس با یک حساب سرانگشتی می‌بینیم این همه دردسر برای رسیدن به 6 درصد سود غیر منطقی بوده است چون در شرایط عادی و نرخ اشتغال مشخص اتاق ها در ایام معمول سودی نزدیک به 25 درصد برای مالکان هتل‌ها ایجاد می‌شود، آنهم فقط به دلیل نرخ عادی هزینه‌هایشان.

متیسون در ادامه نوشت، اگر به میزان تغییر هزینه‌های هتل به عنوان یکی از اصلی‌ترین مشاغل درگیر با اینگونه رویدادها توجه داشته باشیم می‌بینیم در مجموع این نوع رویدادها برای میزبان خود بخصوص در کشورهای پیشرفته چیزی به جز هزینه نیست. مثلا مالکان هتل بدون تردید هنوز تصوری از میزان خسارت‌های ایجاد شده به تاسیسات و لوازم اتاق‌هایشان طی این دوره به دلیل فرهنگ متفاوت گردشگران و البته تراکم درخواست ندارند چون در دوران این رویداد فقط قصد دارد به سرعت نواقص را برطرف کرده و دوباره اتاق را اجاره دهند، درحالی که وقتی هزینه‌های تعمیرات احتمالی و تامین دوباره تجهیزات و لوازم اتاق را جمع و تفریق کنیم می‌بینیم نه تنها چیزی برای مالکان هتل ایجاد نشده بلکه افزایش هزینه‌های مصرف مثل آب، برق، تعمیرات و از همه مهمتر مالیات برایشان سنگین‌تر نیز شده است.

وی در انتهای مقاله خود نوشته: بسیاری از کشورها بخصوص طی یک دهه اخیر برای پنهان کردن زوایای منفی برگزاری اینگونه رویدادها سعی در اغراق درآمدهایشان کرده‌اند به صورتی که ممکن است حتی ارقام اعلام شده به عنوان سود از سوی آنها منطق نبوده و به نوعی رقم سازی بوده است، ولی همانطور که قبلا نیز اشاره شد کشورهای پیشرفته و ثروتمند امروز به دنبال استفاده از منافع دیگر این رویدادها مثل تبلیغات، حق پخش برنامه‌ها یا ارایه خدمات زنجیره‌ای هستند.

ریو به دنبال کاهش هزینه‌ها؟!

اگرچه مدت‌ها قبل از برگزاری بازی‌های المپیک برخی اخبار از اوضاع نا بسامان اقتصادی در برزیل به عنوان یکی از اقتصادهای نوظهور در بیشتر جراید و رسانه‌ها منتشر شده بود و درنهایت این معضل توانست به کناره‌گیری دیلما روسف منجر شود، اما تقریبا دو هفته قبل از آغاز بازی‌ها بود که انتشار خبر کمبود بودجه شهر ریو برای تکمیل پروژه‌های تعیین شده برای میزبانی المپیک 2016 ریو باعث نگرانی بیشتر برخی از مسئولان شد.

در این دوره شهردار ریو برای تکمیل پروژه‌های شهر از دولت مرکزی درخواست بودجه اضطراری کرد و به این ترتیب نگرانی‌ها درباره تامین هزینه‌های این بازی‌ها بیش از پیش شد تاجایی که امروز می‌بینیم برخی از آمارهای اقتصادی می‌تواند مهر تاییدی برای این نگرانی باشد.

محققان دانشکده اقتصاد دانشگاه آکسفورد در این زمینه معتقدند با توجه به آمارهای موجود رکود قابل توجه در اقتصاد این کشور که در از سال 1930 میلادی  بی‌سابقه بوده است می‌تواند عاملی در افزایش هزینه‌های میزبانی این بازی‌ها برای برزیل باشد به صورتی که می‌بینیم رکود موجود در برزیل طی سال جاری 3/3 درصد و سال آینده نزدیک 4 درصد افزوده خواهد شد.

در گزارشی که این محققان برای احتمال افزایش قابل توجه هزینه‌های برگزاری این بازی‌ها در برزیل تهیه کرده‌اند آمده است با درنظر گرفتن شرایط موجود احتمال می‌رود هزینه‌های المپیک تابستانی 2016 تقریبا 51 درصد (6/1 میلیارد دلار) بیشتر از آنچه تعیین شده بود پول نیاز داشته باشد به این ترتیب کل هزینه‌ها رقمی معادل 2/5 میلیارد دلار خواهد شد.

در این زمینه برخی کارشناسان اقتصادی معتقدند با درنظر گرفتن مشکلات اقتصادی این کشور و همچنین درگیری‌های سیاسی احتمال اینکه برزیل بخواهد با بودجه‌ای کمتر از آنچه برآورد شده بوده این بازی‌ها را برگزار کرده و به آخر برساند بسیار قوی است و به نوعی می‌توان گفت که احتمالا در بخش‌هایی صرفه‌‌جویی‌ اقتصادی کاملا مشهود خواهد بود.

ویلیام والتر، کارشناس اقتصادی در این زمینه می‌گوید: یکی از مشهودترین روش‌های کاهش هزینه‌ها هنگام برگزاری این بازیها در ریو بحث استفاده از نیروهای داوطلب برای برخی امور است چون مسئولان برگزار کننده به این امید هستند که بخش قابل توجهی از مشاغل را با استفاده از این نیروهای داوطلب انجام داده و هزینه‌ای برای آن نپردازند به عنوان مثال از پزشک و راننده گرفته تا رفتگر امروز به صورت داوطلبانه در بازی‌های المپیک ریو مشغول فعالیت هستند و براساس آمار نزدیک به 115 هزار نفر نیروی داوطلب در این شهر تیم برگزارکنندگان دیده می‌شود.

از سوی دیگر اعتراض‌های گسترده تیم‌های ورزشی نسبت به کیفیت پایین امکانات موجود در محل اقامتشان و همچنین برخی سرویس‌های مورد نظر در کنار مشکلات اداره شهری تاییدی بر این مدعاست که ریو به دنبال کاهش هزینه‌ها برای جلوگیری از بروز بحران اقتصادی پس از این بازی‌هاست.

مدال برگردن NBC

حال اگر از تمام سود و زیان‌های اقتصادی میزبانی این گونه رویدادها بگذریم سئوال اینجاست که واقعا برنده اقتصادی المپیک تابستانی 2016 میلادی کیست؟

همانطور که قبلا نیز اشاره شد اگرچه میزبانی برخی از رویدادهای بزرگ ورزشی یا اقتصادی می‌تواند مثل ژاپن و کره جنوبی در برخی از مناطق دهکده جهانی باعث رونق اقتصادی شده و توسعه را به ارمغان آورد اما امروز این تجربه برای همگان میسر نیست و حتی ممکن است تجربه‌ای تلخ در اقتصاد میزبان برجای گذارد به همین دلیل اغلب کشورها نه بدنبال میزبانی خود بازی‌ها هستند بلکه بگونه‌ای برنامه‌ریزی کرده‌اند تا بتوانند از حاشیه‌های اینگونه‌رویدادها با توجه به تغییر سبک زندگی مردم بهره اقتصادی مناسبی به خود اختصاص دهند. به عنوان مثال راه‌اندازی وب سایت‌های شرط‌بندی، فروشگاه‌های اینترنتی، خدمات مختلف و از همه مهم‌تر ایستگاه‌های تلویزیونی (کابلی و ماهواره‌ای) است که اکنون سوژه اصلی سرمایه‌گذاری شده است. به صورتی که براساس برآوردهای اقتصادی تقریبا 75درصد از کل گردش مالی طی دوران برگزاری اینگونه مسابقات یا رویدادهای بزرگ مربوط به رسانه‌هاست.

امسال نیز برای برگزاری بازی‌های المپیک تابستانی ریو اگرچه بسیاری از اخبار اقتصادی نسبت به نبود افق‌های روشن برای اقتصاد برزیل با میزبانی این رویداد بزرگ می‌بینیم شبکه تلویزیونی ان.‌بی.سی یونیورسال با سرمایه‌گذاری رقمی معادل 3/1 میلیارد دلار برای دریافت حق پخش بازی‌های این رویداد بزرگ ورزشی به نوعی برای دستیابی به منافع اقتصادی خود بوده است، اگرچه دو تجربه قبلی این شبکه تلویزیونی از المپیک لندن و سوچی قابل توجه نبوده و بگونه‌ای حتی زیان کرده بود اما اینبار ظاهر برنده واقعی المپیک ریو این شبکه تلویزیونی است.

نمودارهای هزینه‌ها و درآمدهای این شبکه در رویدادهای گذشته



همانطور که در نمودارها می‌بینیم این شبکه تلویزیونی اگرچه در المپیک گذشته رقمی بسیار ناچیزی درحد چند صد هزار دلار درآمد کسب کرده است اما برآوردهای این دوره ارقام بسیار بالاتری برای این شبکه تعیین کرده است چون امسال براساس برآوردهای موجود تعداد بینندگان خانگی و کسانی که از خدمات این شبکه استفاده خواهند کرد بسیار فراتر از گذشته شده است.

مسئولان بخش مالی این شبکه تلویزیونی یک روز قبل از آغاز بازی‌های المپیک ریو طی بیانیه‌ای با عنوان «از زیکا متشکریم» اعلام کردند این شبکه توانسته رکود جدیدی برای تبلیغات المپیک را به ثبت رساند چون تنها هنگام پخش مراسم افتتاحیه این بازی‌ها ان‌.بی.سی توانسته 2/1 میلیارد دلار فروش آگهی را به خود اختصاص دهد.

ست وینتر، مدیر بازرگانی و فروش آگهی‌های این شبکه تلویزیونی در این زمینه گفت: پس از امضاء قرارداد حق پخش برخی نگرانی‌ها باعث شده بود تا پیش بینی کنیم دوباره تجربه سود بسیار ناچیز المپیک لندن را خواهیم داشت اما اینبار از «زیکا» متشکریم که توانست رقم قابل توجهی یعنی چیزی حدود 20 درصد اضافه‌تر از افتتاحیه المپیک لندن را تنها در روز افتتاحیه به ما هدیه دهد.

وینتر با اشاره به میزان فروش شبکه ان.بی.سی در بخش‌های مختلف افزود: به عنوان مثال تفاوت فروش برنامه‌ها به متقاضیان نسبت به المپیک لندن در بخش پخش دیجیتالی برنامه‌های کلی از طریق اینترنت 33 درصد افزوده شده است و برای مجوز دسترسی به حق پخش بازی‌های خاص تاکنون رشد 50 درصدی را تجربه کرده‌ایم.

مدیر بازرگانی و فروش آگهی‌های این شبکه تلویزیونی تصریح کرد: برخی نگرانی‌ها در بازیهای ریو مثل ویروس زیکا، آلودگی آبهای این کشور یا حتی حملات تروریستی باعث شده تا تعداد بیشتری از بینندگان امسال از طریق تلویزیون و شبکه‌های ماهواره‌ای اخبار و برنامه‌های این رویداد مهم را پیگیری کنند که شاهد مثال آن اعلام خبر فروش نرفتن 20 درصد از بلیت‌های المپیک از سوی مقامات برگزارکننده است. به همین دلیل پیش بینی می‌کنیم امسال حدود 7/40 میلیون بیننده داشته باشیم درحالی که المپیک لندن تنها 31 میلیون بیننده را ثبت کردیم این یعنی رشدی نزدیک به 5/12 درصد که می‌تواند در افزایش درآمدهای جانبی ما نیز تاثیرگذار باشد.

وی گفت: با درنظر گرفتن کل درآمد 3/1 میلیارد دلاری بازی‌های لندن امسال می‌بینیم تا امروز بدون درنظر گرفتن درآمدهای کسب شده از طریق زیرمجموعه‌های ما توانسته‌ایم 2/1 میلیارد دلار درآمد داشته باشیم درحالی که تا پایان بازی‌ها هنوز نزدیک به سه هفته باقی مانده است.

















برچسب‌ها: المپیک برزیل، المپیک، ریو
یکشنبه 16 خرداد‌ماه سال 1395 ساعت 07:43 ق.ظ

متخصص‌ها در این بازار هم سود می‌کنند

گفت‌وگوی فرصت امروز با مدیرعامل تولیدی پارثاوا

یکی از بخش‌های خرید پوشاک اکثر ما مربوط به پوشاک ورزشی و لوازم ورزشی است و جای تردید نیست که اگر از شما بپرسند برای خرید پوشاک و لوازم ورزشی به کجا مراجعه می‌کنید ناخودآگاه نام منطقه منیریه تهران در ذهن شما زنده می‌شود. اما همانطور که می‌دانید این منطقه مملو از تولید کنندگان و فروشندگان تجهیزات و لباس‌های ورزشی است و به نوعی می‌توان گفت انبوهی از تولیدات داخلی و خارجی در معرض دید متقاضیان قرار گرفته است و در ظاهر رونق کسب و کار تولید کنندگان درحالی که واقعیت بازار ظاهرا به کام این تولیدی‌ها نیست.

رزاقی، مدیرعامل شرکت بارثاوا، در این باره به فرصت امروز گفت: امروز به دلایل مختلفی از جمله نبود حمایت‌های دولتی و رکود اقتصادی وضع تولید زیاد مناسب نیست اما نباید فراموش کنید که اگر در این زمینه متخصص باشید و از زیر و بم بازار خبرداشته باشید می‌توانید سود مناسبی داشته باشید.

این فعال صنفی که خود به صورت حرفه‌ای از سال 1379 در حرفه وارد شده معتقد است، بطور کلی در این صنعت دو گروه عمده تولید کننده داریم که یک گروه مربوط به البسه ورزشی است و دیگران در بخش تجهیزات سرمایه‌گذاری کرده‌اند اما هستند تولیدکنندگان معتبر و بنامی که هر دو بخش را همزمان رهبری کرده و به فعالیت اقتصادی خود ادامه می‌دهند.

رزاقی با اشاره به اینکه بخش تولید پوشاک ورزشی در زیرمجموعه صنعت نساجی قرار گرفته است افزود: همانطور که می‌دانید صنعت نساجی یکی از مناسب‌ترین صنایع برای ایجاد اشتغال با سرمایه‌های اندک است بنابراین اگر فردی قصد ورود در این صنف یعنی تولید پوشاک ورزشی داشته باشد، می‌تواند با سرمایه‌گذاری حداکثر70 میلیون تومانی برای خرید تجهیزات اولیه نیز کارش را آغاز کرده و در نهایت متناسب با درآمدهایش به گسترش تولیدی خود فکر کند.

به عقیده وی امروز مهمترین معضل تولیدکنندگان پوشاک و تجهیزات ورزشی این است که نمی‌توانند محصولات خود را مستقیم به دست مصرف‌کنندگان برسانند و در نهایت این دلال‌ها و صاحبان سرمایه‌های بزرگ هستند که سود اصلی را به خود اختصاص می‌دهند به همین دلیل تولید کنندگان بهتر است به دنبال راهکاری برای مقابله با این معضل یعنی حضور دلال‌ها باشند.

راهکار پیشنهادی وی برای مقابله به حضور گسترده دلال‌ها در این صنف استفاده از دنیای مجازی برای ارتباط مستقیم با متقاضیان است دقیقا کاری که تولیدی بارثاوا انجام داده تا بتوانید انواع و اقسام محصولات تولیدی خود را مستقیم از طریق درگاه‌های فروش اینرنتی در اختیار متقاضیان قرار دهد و به نوعی علاوه بر تامین منافع خریداران به گردش مالی تولیدی نیز توجه داشته باشید.

تامین مواد اولیه یکی از مهمترین دغدغه‌ها

مدیرعامل بارثاوا درباره ادامه روند تولید نیز تصریح کرد: شاید در نگاه اول نقدینگی و مسایل مادی مشکل عمده تولید کنندگان باشد اما اکنون مشکل اصلی تولید کنندگان ایرانی مربوط به تامین خرج‌کارشان یا همان مواد اولیه موردنیاز است چون در برخی موارد که به بازارهای خارجی وابسته شده‌ایم بعضا تغییر قیمت‌ها و نبوید جنس یکسان (با کیفیت‌های مشابه) می‌تواند کیفیت محصول را مورد تهدید قرار دهد.

به گفته این فعال صنفی اگرچه در بخش پارچه و نخ دوزندگی وابستگی کمی به محصولات خارجی در کشورمان وجود دارد اما در باقی بخش‌های تولیدی مثل دکمه، زیپ و کشباف مشکلاتی وجود داردکه روند تولید را مختل یا در برخی موارد متوقف می‌نماید درحالی که اگر چرخه تامین مواد اولیه تکمیل باشد بدون تردید امکان تولید مدام با کیفیت‌های مناسب وجود داشته و می‌توان برای آینده‌ای بهتر برنامه‌ریز کرد.

برندسازی مهمترین رمز موفقیت

رزاقی در ادامه با تاکید بر اهمیت برندسازی در صنف تولید پوشاک ورزشی به فرصت امروز گفت: یکی از مهمترین راهکارهای ماندگاری در بازار برندسازی است چون در دنیای تولید پوشاک ورزشی این برندها هستند که یکه‌تازی می‌کنند و تولیدی‌های معمولی در واقع به نوعی فراموش شده هستند. بنابراین سرمایه‌گذاران لازم است از همان ابتدای سیاست‌گذاری برای ورود به بازار به فکر انجام این مهم باشند و با برندسازی جایگاه و سهم مشخصی از بازار را به خود اختصاص دهند.

وی افزود: برای دستیابی به برندی معتبر و البته معروف پس از رعایت استانداردهای تولید از نظر کیفیت و خدمات پس از فروش حضور در نمایشگاه‌ها بهترین راهکار است چون درنمایشگاه‌ها تولید کننده و خریدار بدون هرگونه واسطه‌ای با یکدیگر روبرو شده و از نیازهای یکدیگر مطلع می‌شوند. این درحالی است که حضور مداوم در نمایشگاه‌های تخصصی می‌تواند تضمینی از کیفیت و دوام تولیدات شما در بازار داشته باشد که برای خریداران بسیار مهم و تعیین کننده است.

اول بازار داخلی و پس از آن خارجی‌ها

مدیرعامل شرکت پارثاوا درباره صادرات پوشاک ورزشی از ایران به دیگر کشورها گفت: بطور کلی بخش پوشاک ورزشی در کشورمان بسیار پیشرفته‌تر از بخش تجهیزات است چون صنعت پوشاک ایران بسیار قوی و قابل اعتماد است اما در بخش پوشاک ورزشی اگر سرمایه‌گذاران استعداد بازار سازی داشته باشند بازار داخلی برایشان آنچنان کشش دارد که فرصت بازاریابی خارج از مرزها را نخواهند داشت بنابراین بد نیست سرمایه‌گذاران ابتدا به فکر تنوع محصولات و همچنین بازار سازی باشند تا به رویای صادرات در دنیای پر از رقابت خارج از مرزها  بیاندیشند.

به این اقلام خوب فکر کنید

رزاقی با اشاره مجدد به اینکه متخصص‌ها در این بازار راکد هم می‌توانند موفق شوند افزود: همانطور که قبلا نیز اشاره شد با 80میلیون تومان هم می‌توان فعالیت را به صورت محدود آغاز کرد که اما اگر واقعا شخصی تصمیم به ورود قدرتمند و محاسبه شده به بازار دارد باید حداقل دو عدد چرخ خیاطی، یک عدد اتو پرسی، میزکار ، دستگاه برش کامپیوتری، دستگاه بسته بندی، 5 نفر کارگر ماهر و همچنین برخی اقلام دیگر از قبیل کامپیوتر، پرینتر و میز و صندلی داشته باشد تا بتواند در کنار احداث کارگاهی اقتصادی به آینده‌ای قابل اعتماد فکر کند.


برچسب‌ها: منیریه، کفش ورزشی
یکشنبه 16 خرداد‌ماه سال 1395 ساعت 07:42 ق.ظ

خبری از هیاهوی ورزش در تولید تجهیزات نیست


وقتی صحبت از ورزش و صنایع وابسته به آن می‌شود نا خود آگاه هیاهوی استادیوم‌های ورزشی و هیجان انبوه جمعیت در ذهنمان شکل خواهد گرفت و ممکن است به این فکر افتاده باشیم که صنعت تولید تجهیزات و پوشاک ورزشی به نوعی سرمایه‌گذاری بدون چون چراست؟ درحالی که اگر از بحث رکود و مشکلات اقتصادی فعلی گذر کنیم این صنف نیز نیازمند تخصص و ریزبینی گسترده‌ای است که اگر از آنها بهرمند نباشیم ناخودآگاه به بیراهه خواهیم رفت.

مجید چگانی، عضو هیات مدیره شرکت پرشین گلف، با اشاره به توانمندی‌های موجود تولید پوشاک وتجهیزات ورزشی در ایران به فرصت امروز گفت: بطور کلی در این صنف دو بخش تولیدی پوشاک و منسوجات ورزشی داریم و بخش دیگر مربوط به تجهیزات است که با توجه به توانمندی‌های موجود تولیدکنندگان ایران بیشتر در بخش پوشاک وارد شده و تخصصی کار کرده‌اند. بنابراین در بخش تولید تجهیزات و کفش ورزشی هنوز جا برای فعالیت بسیار زیاد است درحالی که نباید فراموش کنیم بهتر است متناسب با توانمندی‌هایمان برنامه‌ریزی کنیم و برای آینده هدفگذاری نماییم.

به اعتقاد چگانی ورود به این صنف نیازمند تخصصی و هوشیاری خاصی است که صاحبان سرمایه بتوانند از فرصت‌های مناسبی که در این بازار وجود دارد به نفع اقتصاد کسب و کارشان استفاده کنند درحالی که بعضا می‌بینیم امروز گروهی با سرمایه‌های اندک به دنبال رویایی بزرگ وارد این میدان شده و در نهایت محکوم به شکست هستند چون زیر و بم این صنف کمی متفاوت با دیگر صنوف است.

این تولید کننده و وارد کننده پوشاک و تجهیزات ورزشی در ادامه افزود: با توجه به تنوع محصولات ورزشی و همچنین تعرفه‌های بالایی که در کشورمان برای اینگونه وسایل درنظرگرفته شده است بد نیست صاحبان سرمایه و علاقمندان به حضور در این صنف خوب فکر کرده و ترجیحا قبل از هرگونه اقدام خوب مطالعه نمایند چون به قول معروف ابتدا باید چاه را کند و بعد مناره را دزدید.

عضو هیات مدیره پرشین گلف یکی از معضلات این صنف را قاچاق اعلام کرد و گفت: وضع تعرفه‌های غیر اصولی و کارشناسی نشده باعث شده تا برخی افراد از خیر واردات قانونی کالاهای مورد نظرشان گذشته و مستقیم به روش‌های غیرقانونی پناه ببرند که شاهد مثال این موضوع را می‌توان تفاوت فاحش میان اجناس موجود بازار و آمارهای رسمی گمرک از واردات لوازم، تجهیزات و منسوجات ورزشی دانست که همین روند باعث کاهش کیفیت محصولات موجود در بازار شده است. به عنوان مثال اکنون بیش از 1000 واحد فروشگاهی در منطقه منیریه مشغول کسب و کار است و اغلب آنها مملو از اجناس مختلف ورزشی ولی از هر یک از تولید کنندگان که می‌پرسیم همه درباره کاهش قابل توجه درآمدهایشان سخن می‌گویند.

این فعال صنفی درباره حمایت‌های دولتی افزود: هنگامی که سخن از حمایت‌های دولتی در صنایع به میان می‌آید بسیاری براین عقیده هستند که حتما باید وام یا مبالغی پول رد و بدل شود درحالی که به اعتقاد من در این صنف پول به اندازه کافی وجود دارد و تنها حمایت‌های دیگر دولتمردان از تولید کنندگان ایرانی لازم است.

وی با اشاره به تخصیص یک درصد از بودجه وزارتخانه‌ها و اداره‌ها و همچنین اختصاص یک درصد از هزینه فروش سیگار و مواد دخانی به ورزش اظهار کرد: با یک حساب ساده معلوم می‌شود هزینه کلانی صرف ورزش در کشور می‌شود ولی با وجود حجم انبوه گردش مالی این بخش، این سوال پیش می‌آید که چرا آمار تولیدکنندگان لوازم و تجهیزات ورزشی این قدر کم است؟ پاسخ این سئوال در کسری بودجه سازمان‌هاست چون وقتی با کسری بودجه مواجه می‌شوند ابتدا از بودجه‌های ورزشی خود می‌گذرند که مستقیم تاثیر منفی بر تولیدکنندگان خواهدداشت.

چگانی که معتقد از طی یکی دو سال گذشته تقریبا 30 درصد افزایش یافته است تصریح کرد: بسیاری از تولید کنندگان قدیمی و آنهایی که زمانی فرصت پاسخگویی به تقاضاهای جدید را نداشتند امروز کم کم به فکر تغییر شغل افتاد و برخی دیگر هم به واردکنندگان تجهیزات ورزشی در بخش‌های مختلف تبدیل شده‌اند. درحالی که اگر به آمار مربوط به میانگین سنی مردم کشورمان توجه داشته باشیم می‌بینیم ایران جزو کشورهایی است که میانگین سنی جوانی دارد و همین امر بازاری قابل تامل برای تولید کنندگان ولی خبری از پویایی تولید و گردش مالی مناسب آنها نیست، هرچند همین بخش کوچکی از تولید کنندگان که مشغول روزگار سپری کردن هستند بیشتر در بخش تولید پوشاک ورزشی هستند آنهم در پناه تفاوت قیمت‌های میان برندهای خارجی و تولیدات داخلی که آنهم با توجه به روند روبه‌رشد قاچاق امروز در خطر تعطیلی کامل قرار گرفته است.

گستردگی صنف و سرمایه مورد نیاز

مجید چگانی، درباره میزان سرمایه‌مورد نیاز راه اندازی یک کسب و کار در این صنف را منوط به محصول مورد نظر برای تولید کرد و گفت: هستند کارگاه‌هایی که با یکصد میلیون تومان در بخش پوشاک شروع به فعالیت می‌کنند درحالی که در بخش تولید تجهیزات ممکن است حتی با 5 میلیارد تومان هم امکان حضور در بازار و تولید بخشی از محصولات نباشد بنابراین نمی‌توان دقیقا اعلام کرد که چقدر هزینه برای تولید لازم است و باید با توجه به گستردگی کار با انتخاب محصول مورد نظر در آن بخش به گمانه زنی و تعیین سرمایه مورد نیاز فکر کرد.

وی در ادامه تاکید کرد: کاهش تقاضا یکی از عوامل تعیین کننده در بقاء تولید است و این پیش نیاز در کشورمان درحال کمرنگ شدن است درحالی که کشورهایی مثل آمریکا یا دیگر کشورهای پیشرفته شما می‌بینید یک تولید کننده صرفا برای تولید توپ مخصوص گلف سرمایه‌گذاری کرده و از همین بیزنیس هم سود سرشار به دست می‌اورد اما در ایران به دلیل نبود آمار و ارقام دقیق از میزان تولید، میزان نیاز یا حتی صادرات هرگز نمی‌توان سرمایه‌های موجود را برای تولید هدفمند هدایت کرد و بعضا می‌بینید تجمع سرمایه در یک بخش از تولید باعث کسادی کار شده و در بخش دیگر کمبود سرمایه کاملا مشهود است.

صادرات داشتیم اما...

این تولید کننده و وارد کننده تجهیزات و پوشاک ورزشی صادرات محصولات این صنف را به خارج از کشورمان محدود به یک یا دو برند خاص دانست و گفت: تا چند سال پیش صادرات محصولات صنف تولید کننده پوشاک و تجهیزات ورزشی ایران به کشورهای عراق، آسیای میانه و افغانستان صادر می‌شد اما با توجه به تغییر قیمت ارز و همچین ناتوانی برخی تولید کنندگان در تامین مواد اولیه مورد نیازشان از خارج کم کم این بازارها به کشورهای رقیب مثل چین واگذار شد. به عنوان مثال تا همین 5 سال پیش برخی تولید کنندگان تقریبا 50 درصد از تولیدات خود را برای کشورهای بازار هدفشان تولید می‌کردند اما امروز شاید تنها یک یا دو برند هنوز درحال ارسال محصولاتشان به بازارهای هدف آنهم در حجم بسیار کوچک.


برچسب‌ها: آدیداس، پوما، نایک، ورزش، ورزشی، فروشگاه ورزشی
یکشنبه 16 خرداد‌ماه سال 1395 ساعت 07:41 ق.ظ

تولید کنندگان ایرانی درحال خروج از میدان هستند

گفت‌وگوی فرصت امروز با رئیس اتحادیه صنف تولید کنندگان و فروشندگان تجهیزات ورزشی تهران


نویسنده: شیدا رمزی

شاید اوایل دهه هفتاد تا اواسط دهه هشتاد رونق سرمایه‌گذاری در صنعت تجهیزات ورزشی یکی از مناسب‌ترین سرمایه‌گذاری‌ها برای علاقمندان بود و شاهد شکل‌گیری صنایع مختلفی در این زمینه بودیم. اما ظاهرا نزدیک به سه دهه پس از این آغاز پرانرژی می‌بینیم که روند رشد تولیدات ورزشی در ایران روبه نزول بوده و به نوعی درحال خروج از میدان رقابت است.

بسیاری از کارشناسان و فعالان بازار در این زمینه معتقدند قوانین غیر منطقی و همچنین همپوشانی‌های صنفی باعث شده تا سیاست‌گذاری دقیق و هدفمندی مربوط به صنف تولید کنندگان و فروشندگان تجهیزات ورزشی صورت نگرفته باشد که لازم است در شرایط فعلی و افق‌های تازه اقتصادی در آنها بازنگری صورت پذیرد چون اگرچه امروز تولید زمینگیر شده است اما نباید صرفا به نیمه خالی لیوان توجه داشت چون در همین بازار راکد هم می‌توان به دنبال توجیه سرمایه‌گذاری رفت.

غیرمجازها یکه تاز بازار

محمد امین‌زاده گوهری، رئیس اتحادیه صنف تولید کنندگان و فروشندگان لوازم ورزشی تهران، با اشاره به تنوع موجود تولیدات این صنف به فرصت امروز گفت:از انجا که تولیدات متنوعی در صنف تولید کنندگان و فروشندگان لوازم ورزشی وجود دارد آمار و ارقام دقیقی در اختیار نیست، اما در مجموع تهران 90 تولید کننده تجهیزات، لوازم و پوشاک ورزشی دارای پروانه دارد و تقریبا در سراسر کشور 1200 تولید کننده فعال داریم. این درحالی است که بخش قابل توجهی هم از تولیدات موجود بازار توسط  تولید کنندگان غیرمجاز تولید شده است.

امین‌زاده گوهری، درباره تولیدکنندگان غیرمجاز افزود: با توجه به افزایش هزینه‌های تولید برای سرمایه‌گذاران در این صنف و افزایش مالیات و حقوق بیمه تامین اجتماعی برخی از تولید کنندگان برای اینکه بتوانند هزینه‌های تولید خود را متعادل کنند و به حیات اقتصادی خود ادامه دهند دست از تولید قانونی کشیده و امروز به صورت زیرپله‌ای فعالیت می‌کنند، که این امر باعث افت کیفیت و همچنین نارسایی‌هایی در صنف شده است. به عنوان مثال در بخش پوشاک یا برخی تجهیزات مثل دستگاه‌های خانگی یا میزهای پینگ پنگ این نوع تولیدات را به وفور می‌بینم و بعضا هم با استفاده از لگوهای خارجی به عنوان اجناس وارداتی فروخته می‌شوند.

این مقام صنفی با اعلام شرایط بحرانی برای تولید کنندگان این صنف تصریح کرد: واردات بی‌رویه، قاچاق و از همه مهم‌تر بی‌توجهی مسئولان نسبت به تولیدات داخلی باعث شده تا امروز شاهد کاهش سهم بازار 20 درصدی برای تولیدات داخلی کشورمان و 80 درصدی واردات باشیم این درحالی است که بخش قابل توجهی از تولیدات داخلی از مبادی غیر قانونی وارد ایران شده است و به نوعی ضربه کاری‌تر به تولید داخلی ایران بوده است.

امین‌زاده گوهری با اشاره به شیوه تولید و اشتغالزایی کشور چین و بنگلادش در بخش تولید تجهیزات و پوشاک ورزشی گفت: یکی از سیاست‌های جالبی که این دو کشور برای ورود به بازارهای بین المللی و کاهش هزینه‌های تولید خود به کار گرفته‌اند روش تولید خوشه‌ای بوده است به صورتی که بسیاری از پوشاک ورزشی و تجهیزاتی مثل توپ‌های والیبال، بسکتبال، پینگ‌پنگ، تنیس یا تجهیزاتی که به فن‌آوری‌های نوین نیازمند نیستند را در کارگاه‌های کوچک و بعضا منازل تولید کرده و با جمع‌آوری روزانه آنها برای انتقال به کارگاه اصلی و بسته‌بندی چرخه اقتصادی قابل اعتمادی طراحی کرده‌اند درحالی که تولید کنندگان ایران نه تنها امکان چنین کارهایی ندارد بلکه بیشتر انرژی خود را باید در اداره تامین اجتماعی یا اداره مالیات صرف کنند.

به اعتقاد وی همپوشانی برخی از صنوف با صنف تولیدکنندگان و فروشندگان تجهیزات ورزشی باعث شده تا خلاءهای قانونی گسترده‌ای در این زمینه مشاهده شود به عنوان مثال برخی از واحدهای تولیدی در این صنف زیر نظر وزارت صنعت، معدن و تجارت فعالیت دارند و برخی دیگر زیر نظر صنوف مختلف مثل نساجی، تولید کنندگان کفش و ... مشغول امور اقتصادی خود هستند.

هنرمندباشیم واحدهای فعلی را حفظ خواهیم کرد

رئیس اتحادیه صنف تولید کنندگان و فروشندگان تجهیزات ورزشی درارتباط با سرمایه‌گذاری‌های تازه در صنف تحت مدیریتش کاملا واضح و روشن به خبرنگار ما گفت: هنرمند باشیم واحدهای فعلی را حفظ خواهیم کرد و نیازی به سرمایه‌گذاری جدید فعلا نیست. این درحالی است که اگر این صنف رونق داشته باشد می‌تواند ارزش افزوده قابل ملاحظه‌ای برای اقتصاد کشورمان به ارمغان آورده و باعث جذب نیروی متخصص و کارآمد در بازار کار ایران باشد.

وی در ادامه تصریح کرد: یکی از مهمترین مشکلات صنف تولید کنندگان و فروشندگان تجهیزات ورزشی نبود استانداردهای بین المللی برای برخی از تجهیزات تخصصی و دستگاه‌های باشگاهی است که همین امر می‌تواند عاملی در کاهش صادرات این نوع محصولات به خارج از مرزهای ایران شده باشد و مسئولان باید نسبت به تعیین استانداردهای دقیق برای ورود به بازارهای بین المللی برنامه‌ریزی منسجم‌تری داشته باشند.

صادرات ایران قطع شده است

امین زاده گوهری با تاکید بر موانع تولید صنعتگران لوازم ورزشی و مشکلات عمده صادرات محصولات اینچنینی گفت: قرار گرفتن محصولات ورزشی در اولویت دهم کالایی باعث شده است تا تعرفه‌ واردات مواد اولیه نیز برای تولید کنندگان افزایش داشته و با رقمی معادل 75 درصد صورت پذیرد و همین امر قدرت رقابت تولید کنندگان ایرانی را در رقابت با محصولات چینی یا دیگر کشورها تقریبا به صفر رسانده است چون علاوه براین تعرفه‌ها هزینه‌های تولید داخل کشورمان نیز افزایش چشمگیری داشته است.

وی معتقد است مناسب‌ترین تعرفه برای این نوع نیازهای صنعت تولید لوازم و تجهیزات ورزشی بین 16 تا 25 درصد است تا تولیدکنندگان و وارد کنندگان بتوانند در فضایی کاملا شفاف و قابل رقابت دوباره به میدان بازگردند، اما سیاست‌های نادرست دولتی باعث شده نه تنها قاچاق افزایش داشته باشد بلکه واحدهای تولیدی یکی پس از دیگری تعطیل شوند. به صورتی که ۲ نشان(برند) معروف در عرصه تجهیزات ورزشی و کفش در این چند سال با ۵۰ نفر کارگر تعطیل شده‌اند؛ چراکه ضرر می‌کنند. این در حالی است که در ۱۵ سال گذشته کفش ما به روسیه صادر می‌شد اما درحال‌حاضر این امکان وجود ندارد؛ چون تولیدات ما قابل رقابت با خارجی‌ها نیست و هم‌اکنون تولید کفش، پوشاک و نساجی ورزشی داخلی به یک پنجم کاهش پیدا کرده است.

این مقام صنفی در ادامه تاکید کرد بسیاری از تولید کنندگان که به این صنعت دل بسته‌اند دست از تولید کشیده و وارد کننده شده‌اند چون صرفه اقتصادی این کار برایشان حداقل بهتر و قابل توجیه‌تر از تولید داخل بوده و با توجه به تنوع موجود بازار می‌توانند در بخش‌های مختلفی سرمایه خود را توزیع کنند.





برچسب‌ها: تولید لباس ورزشی، فروشگاه ورزشی، کفش ورزشی، کیفی ورزشی
یکشنبه 16 خرداد‌ماه سال 1395 ساعت 07:40 ق.ظ

سرمایه‌گذاری در صنعت بیمه، معادله‌ای بردبرد برای همه

گفت‌وگوی فرصت امروز با ابوالفضل حلمزاده:

سرمایه‌گذاری در صنعت بیمه، معادله‌ای بردبرد برای همه

تقریبا از روزی که برای اولین بار جامعه و اقتصاد کشورمان با نام صنعت بیمه آشنا شد نزدیک به 90 سال گذشته، اما علی‌رغم تصور بسیاری از کارشناسان این صنعت در کشورمان هنوز صنعتی نشده و به دلیل مشکلاتی از جمله نبود فرهنگ دقیق بیمه در میان مردم و سایه سنگین دولت؛ نتوانسته به تعالی و نفوذ گسترده میان مردم دست یابد.

ابوالفضل حملزاده، کارشناس صنعت بیمه و عضو برتر انجمن فروشندگان بیمه نامه عمر از ایالات متحده آمریکا با اشاره به حضور نزدیک به 30 شرکت بیمه در ایران به خبرنگار ما گفت: بطور کلی تا سا 1380 شمسی تنها 4 شرکت بیمه به صورت کاملا دولتی مشغول به فعالیت بودند و پس از آن براساس قانون اصل 44 به غیر از بیمه ایران باقی به بخش خصوصی واگذار شده و شاهد رشد روز افزون دیگر برندهای جدید بودیم.

حلمزاده درباره دولتی باقی ماندن بیمه ایران نیز افزود: مسئولان بیمه ایران اگرچه علاقمند به خصوصی شدن بوده و دولت نیز در این زمینه گام برداشت اما از آنجا که دارایی‌های این شرکت بیمه بسیار متفاوت است و بعضا امکان ارزش‌گذاری مادی برای آنها نیست، مشکلاتی در تعیین قیمت هر سهم از بیمه ایران وجود دارد که امکان تعیین قیمت مادی برای هر یک سهم از این شرکت بیمه جهت ارایه در بورس نیست و این بیمه خصوصی نشده و به صورت دولتی اداره می‌شود. به عنوان مثال یکی از دارایی‌های این شرکت بیمه هتل عباسی اصفهان است که از نظر باستانی و ارزش معنوی واقعا امکان قیمت‌گذاری برایش نیست.

شاخصه‌ای برای توسعه‌یافتگی

به گفته این کارشناس بیمه بطور کلی صنعت بیمه در دو گرایش کاملا متفاوت بیمه‌های بازرگانی (اتومبیل، حوادث، مسئولیت و ...) و بیمه‌های اجتماعی (بیمه درمانی و خدمات اجتماعی) در سراسر جهان مشغول به ارایه خدمت به متقاضیان است و این دو رشته کمترین همپوشانی را برای فعالیت‌های یکدیگر دارند مگر به صورت طرح‌های تکمیلی که با توافقی یکدیگر صورت گرفته باشد.

وی با تاکید بر اهمیت صنعت بیمه در توسعه یافتگی کشورها تصریح کرد: براساس قوانین موجود در سراسر دهکده جهانی ضریب نفوذ بیمه‌های اشخاص (بیمه عمر) در میان مردم یک کشور به عنوان توسعه‌یافتگی آن کشور در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال امروز در ایالات متحده آمریکا ضریب نفوذ این نوع بیمه تقریبا 96 درصد و در ایران تنها 3 درصد است.

اصلا رقابت در صنعت بیمه ایران معنی ندارد

حلمزاده با مقایسه تعداد شرکت‌های بیمه‌گر ایالات متحده و ایران افزود: بطور کلی با توجه به تمام اطلاعات و آماری که از نفوذ بیمه در جامعه ایران در اختیار داریم دور از واقعیت نیست که بگوییم اصلا رقابت در صنعت بیمه کشورمان وجود ندارد و ایران به عنوان کشوری بکر برای سرمایه‌گذاران صنعت بیمه است و شاهد مثال آن را می‌توان اینگونه بیان کرد که در ایالات متحده ضریب نفوذ بیمه زندگی بیش از 96 درصد است و تنها 4 درصد بدون این بیمه‌نامه زندگی می‌کنند و برای جذب این بخش کوچک از جامعه 110 شرکت بیمه‌گر به صورت تخصصی فعالیت می‌کنند؛ در حالی که ایران تنها 3 درصد ضریب نفوذ داشته و 30 شرکت بیمه‌گر به خود دیده است.

این کارشناس صنعت بیمه درباره آینده سرمایه‌گذاری در صنعت بیمه با اشاره به پشتوانه «اتکایی» شرکت‌های بیمه گفت: در این زمینه لازم به یادآوری است که صنعت بیمه تنها صنعتی است که کاملا متفاوت از دیگر صنایع فعالیت دارد. به صورتی که با تغییر دولت‌ها یا حتی تغییر نظام اداری یک کشور تعهدات صنعت بیمه و سرمایه‌گذاری صورت گرفته در آن حفظ شده و دست خوش تغییرات نخواهد بود. دقیقا مثل اتفاقی در دوران انقلاب شکوهمند اسلامی روی داد و بیمه‌های موجود قبل از انقلاب با ادغام شدن در یکی از بیمه‌های معروف به تعهدات خود عمل کرده و حتی برخی از بیمه‌نامه‌های زندگی آن دوران اکنون در جریان است و سپرده‌گذارانش از مزایای همان دوره استفاده می‌کنند.

ابوالفضل حلمزاده درباره مشکل موجود در صنعت بیمه کشورمان نیز تصریح کرد: امروز دو معضل عمده در صنعت بیمه کشورمان کاملا مشهود است که این دو عبارتند از: 1. شبکه فروش غیر اصولی 2. غیر تخصصی عمل کردن بیمه‌ها. بنابراین اگر واقعا تصمیم به رونق صنعت بیمه در کشورمان گرفته‌این این دو مشکل را باید به صورت ریشه‌ای برطرف کنیم.

به اعتقاد این کارشناس اگر صاحبان سرمایه‌ و علاقمندان واقعا قصد ورود به صنعت بیمه را دارد بهترین گزینه این است که ابتدا توانمندی‌های خود در این صنعت را مورد ارزیابی قرار دهند یا مشاوره بگیرند بعد در راستای همان توانمندی‌ها گام برداشته و به صورت تخصصی وارد صنعت بیمه شوند. به عنوان مثال شرکت بیمه خاورمیانه که مدت‌هاست تخصصی در بیمه زندگی و اشخاص وارد شده و تلاشی برای حضور در دیگر بازارهای بیمه ندارد.

سبد سرمایه‌گذاری معیوب

وی درادامه افزود: یکی دیگر از معضلات پنهان در صنعت بیمه که تاکنون زیاد به آن توجه نشده است درباره سبد سرمایه‌گذاری‌های صاحبان شرکت‌هاست چون بیشتر آنها به دلیل موانع اقتصادی علاقمند به ورود به سرمایه‌گذاری‌های کم ریسک و زودبازده هستند و همین امر از قدرت نفوذشان کاسته‌ای درحالی که اگر اصولی برنامه‌ریزی شده باشد بهترین گزینه برای شرکت‌های بیمه در سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت با سوددهی بسیار بالاست.

حلمزاده درباره این مورد اینگونه توضیح داد که از آنجا که سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در صنعت بیمه دارای دوره‌های بلند مدت است و صاحبان شرکت‌ها با عقد قراردادهای مشخصی دقیقا برخلاف بانک‌ها می‌دانند سرمایه در اختیارشان تا چه تاریخی در اختیار آنهاست می‌توانند برای تامین مخارج و سوددهی وارد بخش‌هایی از سرمایه‌گذاری‌های کلان زیربنایی و اقتصادی کشورمان بشوند که بانک‌ها نه تمایل دارند و نه امکاناتش؛ درحالی که این امتیاز صنعت بیمه اکنون نادیده گرفته شده است. به عنوان اکنون بیشتر شرکت‌های بیمه 80 درصد از سرمایه‌های خود را دوباره در بانک به صورت سپرده سرمایه گذاری می‌کنند.

به اعتقاد وی همین نوع نگرش باعث شده تا بانک‌ها نیز علاقمند ورود به صنعت بیمه‌ای باشند و اکنون شاهد افتتاح انواع شرکت‌های بیمه‌ای با برندهای بانکی نیز هستیم. به صورتی که بانک‌ها سپردهای خود را در بیمه و بیمه تمام حقوق دریافتی از بیمه‌گذاران را در بانک سرمایه گذاری می‌کند که چرخه‌ای معیوب در این صنعت به شمار می‌آید.



برچسب‌ها: بیمه عمر، بیمه بدنه، بیمه ثالث، بیمه الحاقیه
یکشنبه 16 خرداد‌ماه سال 1395 ساعت 07:39 ق.ظ

روی پورسانت فروش بیمه شخص ثالث حساب باز نکنید

روی پورسانت فروش بیمه شخص ثالث حساب باز نکنید

شاید دیدن تابلوهای خوش‌رنگ و لعاب انواع برندهای بیمه‌ای و همچنین اجباری بودن برخی از بیمه‌ها مثل بیمه شخص ثالث اتومبیل برخی ازصاحبان سرمایه و واجدین شرایط را مشتاق حضور در این صنعت به صورت نمایندگی شرکت‌های بزرگ بیمه‌ای کرده باشد. اما آیا واقعا سرمایه‌گذاری در این زمینه سودآور است و برای رسیدن به این هدف چه پیش‌نیازهایی باید داشته باشیم؟

امیرهوشنگ لطفی، یکی از فعالان صنعت بیمه  در این زمینه به خبرنگار فرصت امروز گفت: به‌طور کلی 95 درصد از فعالیت‌های صنفی صنعت بیمه برعهده نمایندگی‌های فروش و فروشندگان است و تنها 5 درصد از چرخ اقتصاد صنعت بیمه توسط خود شرکت مادر یا همان شرکت مرکزی به حرکت درمی‌آید. بنابراین رشد و توسعه این صنعت در اقصی نقاط جهان بستگی به فعالیت و جایگاه شغلی نمایندگی‌‌ها دارد که متاسفانه در کشورمان از این نظر دچار مشکلات عمده‌ای هستیم و باید برای این امر چاره‌ای بیندیشیم.

لطفی در ادامه به وجود خلأهای بسیار زیاد قانونی در صنعت بیمه کشورمان اشاره کرد و افزود: به‌طور کلی اگر به قراردادهای منعقد شده از سوی شرکت‌های بیمه با نمایندگی‌ها توجه داشته باشیم این قراردادها کاملا یکطرفه منعقد شده و به امضا رسیده‌اند و این نمایندگی‌ها هستند که بدون هیچ پشتوانه‌ای در واقع خانه‌ای روی آب ساخته‌اند و نمی‌توانند به آینده شغلی خود امیدوار باشند. درحالی که این نمایندگی‌ها با استفاده از تمام امکانات مالی و تجربی خود نسبت به ایجاد درآمد برای شرکت مادر اقدام می‌کنند.

این فعال صنفی با تاکید بر جایگاه پرتفوی (سبد درآمدی) نمایندگی‌ها می‌افزاید: یک نمایندگی هنگامی که شروع به فعالیت می‌کند درواقع کارنامه کاری‌ وی همین پرتفوی اقتصادی اوست که براساس قانون بیمه درباره نمایندگی‌های حقیقی که اکثرنمایندگی‌ها این‌گونه هستند در صورت قطع یا لغو کد نمایندگی‌ها یا حتی فوتشان این پرتفوی اقتصادی صفر شده و تمام سوابق کاری آنها از بین خواهد رفت حالا اگر به این اتفاق بنگریم درخواهیم یافت تمام این نمایندگان درواقع هرچه تاکنون رشته‌اند پنبه شده و از بین رفته است.

وی در ادامه تصریح کرد: متاسفانه همان خلأهای قانونی که قبلا به آنها اشاره کردیم باعث شده تا شرکت‌های مادر  نسبت به لغو امتیاز نمایندگی کاملا سلیقه‌ای برخورد کرده و آینده حرفه‌ای و شغلی صنعت بیمه کشورمان را به مخاطره ‌بیندازند. چون اگر یک نمایندگی در حرفه و کارش احساس امنیت نداشته باشد بدون تردید نسبت به جذب مشتری نیز بی‌انگیزه خواهد بود. حالا باید این احساس را در میان خریداران خدمات نیز جست‌و جو کرد چون این سوال را می‌پرسند که وقتی بیمه‌های مادر به نمایندگان خود هیچ مسئولیتی ندارند چگونه مسئولیت‌های بلند مدت خودشان مثل بیمه‌های عمر را در قبال مشتریان و خریداران برعهده‌خواهند گرفت.

لطفی با اشاره به حضور برخی افراد نا آشنا به صنعت بیمه به عنوان کارگزار در سطح جامعه گفت: براساس قوانین موجود نمایندگان یا کارگزاران بیمه‌ای می‌توانند با ارایه مدارک و مستندات موجود طبق ضوابط شرکت بیمه مادر وارد عرصه تجاری در سطح جامعه شوند و شروع به فعالیت کنند که برای این کار سرمایه قابل توجهی لازم نیست به عنوان مثال داشتن دفتر، چند کامپیوتر، چند خط تلفن و بازاریاب‌ها می‌تواند تمام هزینه باشد. اما نکته اصلی اینجاست که هنوز در برخی از شرکت‌های بیمه سخت‌گیری قابل توجهی برای استخدام افراد و مشاوران انجام نمی‌شود.

این فعال صنفی در ادامه تاکید کرد: این خلاء باعث شده تا مشاوره‌های غیر اصولی برای بسیاری از  متقاضیان خرید بیمه دردسرساز باشد. چون خود اشخاص بازاریاب هیچ اطلاعات تخصصی از این صنعت نداشته و صرفا با چند آگهی و بروشور می‌توانند نظر مخاطبان را برای سرمایه‌گذاری جلب نمایند که البته در نهایت هم مشکلاتی برای دو سوی معامله ایجاد خواهد شد. بنابراین سرمایه‌گذاری فقط داشتن چند ده میلیون تومان پول و سپردن وثیقه‌های مورد نیاز نزد شرکت مادر نیست، بلکه مهم تخصص و دانش فنی کار است.

لطفی درباره این تصور که بسیاری به امید فروش بیمه شخص ثالث وارد میدان شده‌اند نیز گفت: از آنجا که فروش بیمه نامه شخص ثالث جزو یکی از زیان ده‌ترین بیمه‌نامه‌ها برای شرکت مادر است، فروش این نوع بیمه اصلا به عنوان سابقه کار یا پرتفوی نمایندگان محسوب نشده و فقط برای جوری سبد خدمات ارایه خواهد شد بنابراین هیچ سرمایه‌گذاری نباید به امید فروش و پورسانت این نوع بیمه‌نامه وارد میدان شود هرچند نباید فراموش کنیم شرکت بیمه اصلی درباره فروش تعداد بیمه‌نامه‌های شخص ثالث در نمایندگی‌ها محدودیت‌هایی هم متناسب با سیاست‌های فروش خود تعیین خواهد کرد.

به اعتقاد امیر هوشنگ لطفی بهترین راه سرمایه‌گذاری در این زمینه این است که دانش فنی کافی در صنعت بیمه داشته باشید و برای مدتی به عنوان کارشناس در یکی از شعب یا نمایندگی‌های بیمه‌ای فعالیت کنید تا از زیر و بم بازار خوب مطلع شوید و پس از آن با درنظر داشتن توانمندی‌های خود در بخش‌های مختلف فقط در یک شاخه تخصصی وارد عمل و کم کم راه توسعه و گسترش فعالیت تجاری خود را پیش گیرید چون به قول معروف با یک دست چند هندوانه نمی‌توان برداشت.





برچسب‌ها: بیمه ثالث، بیمه بدنه، بیمه تکمیلی، صنعت بیمه، تمدید بیمه، الحاقیه بیمه
یکشنبه 16 خرداد‌ماه سال 1395 ساعت 07:38 ق.ظ

گرمای دلچسب روغن با استفاده از روش سرد

گفت‌وگوی فرصت امروز با مدیرعامل شرکت ایران کلدپرس

گرمای دلچسب روغن با استفاده از روش سرد

با درنظر گرفتن سابقه صنعت روغنکشی در جهان از سال‌ها پیش که با استفاده از شیوه‌های کاملا سنتی صورت می‌گرفت، می‌بینیم طی دورانی این نوع روغنکشی بنا به سودآوری قابل توجهی که داشته از طریق برخی کشورها مثل آمریکا با استفاده از شیوه‌های صنعتی به صورت انحصاری درآمد که همان خط تولید پرس گرم امروزی است.

اما نکته جالب اینجاست که اکنون همان کشور و برخی از کشورهای صاحب‌نام در تولید خطوط تولید روغنکشی پرس گرم با درنظر گرفتن مشکلات زیست محیطی و سلامتی این نوع روغنکشی برای جوامع به دنبال استفاده از سیستم‌های روغن‌کشی سرد، اما به صورت صنعتی هستند تا از گرمای دلچسب بازار روغن در دهکده جهانی دوباره به نفع خود استفاده کنند.

این تغییر رویه و ایجاد بازاری بسیار قابل توجه باعث شده تا سرمایه‌گذاران عمده و البته فرصت‌های سرمایه‌گذاری قابل ملاحظه‌ای در کشورهای مختلف از جمله ایران ایجاد شود از این رو فرصت امروز با امیرمحمود مقدسی، مدیرعامل شرکت ایران کلد پرس گفت‌وگویی داشته که در ادامه می‌خوانیم.

فرصت ارگانیکِ سرمایه‌گذاری

امیرمحمود مقدسی، مدیرعامل شرکت ایران کلدپرس و مخترع دستگاه روغنکشی سرد درباره سرمایه‌گذاری در این صنعت به خبرنگار فرصت امروز گفت: همانطور که می‌دانید صنعت تولید روغن با روش پرس گرم به نوعی همانند صنعت نوشابه است و از آنجا که سرمایه‌گذاران به سرعت صاحب ثروت کلانی می‌شدند، زیاد اجازه فعالیت به سرمایه‌گذاران دیگر که قصد استفاده از شیوه‌های سنتی داشتن را نمی‌دادند.

به همین دلیل می‌بینیم توجه زیادی به استفاده از سیستم‌های تولید روغن از طریق پرس سرد در سراسر دهکده جهانی تاکنون نشده و مدتی کوتاهی‌ است که با توجه به اهمیت سلامتی سرمایه‌گذاری در این روش با ارزش افزوده بسیار بالایی و تقاضای عمده مواجه شده است.

مقدسی در ادامه افزود: از آنجا که امروز بحث استفاده از محصولات ارگانیک در اغلب کشورها رونق گرفته؛ لازم است درباره سرمایه‌گذاری در این صنعت (روغنکشی با پرس سرد) دوباره فکر کرده و به نوعی برای اقتصادی کردن آن گام برداریم. این نقشه راه شرکت ایران کلدپرس از سال 1374 شد تا دستگاه پرس سرد برای روغنکشی به صورت مکانیزه و صنعتی را تولید روانه بازار کند و تاکنون در این زمینه نه تنها بخش قابل توجهی از تولیدات خود را داخل کشور فروخته؛ بلکه در آمریکا، اروپا و برخی کشورهای دیگر نیز مشتریان قابل قبولی به خود جلب کرده‌ایم و حتی تقاضای مشارکت داریم.

این فعال صنفی با اشاره به کم‌کاری انجام شده در توسعه این نوع روغنکشی که می‌تواند زمینه اشتغال قابل توجهی نیز داشته باشد تصریح کرد: کارشکنی‌ها، کم توجهی‌ها و همچنین سوء مدیریت‌های عمده‌ای در این زمینه دیده می‌شود که برخی از فعالان صنف و حتی تولیدکنندگان دستگاه‌های اینچنینی تشویق به سرمایه‌گذاری در کشورهای دیگر شده‌اند. به عنوان مثال گروهی از صاحبان سرمایه‌ ترکیه‌ای چندی پیش با ارایه پیشنهادهای بسیار قابل توجه به شرکت ایران کلدپرسینگ قصد داشتند نظر ما را به خود جلب کنند تا در آن منطقه کارخانه تولید دستگاه‌روغنکشی سرد را افتتاح کنیم، بنابراین دور از واقعیت نیست اگر بگوییم در اروپا بیشتر از ایران مشهور شدیم.

معدنی پراز طلا؛ اما ناشناخته

وی با اشاره به فرصت‌های خاص سرمایه‌گذاری در این نوع از روغن‌کشی با دستگاه سرد به خبرنگار ما گفت: سرمایه گذاری در بخش روغنکشی با دستگاه پرس سرد چه به صورت کارگاه‌های کوچک و چه به صورت تولید انبوه کاملا توجیه‌پذیر است و می‌توان از آن به عنوان معدن طلایی ناشناخته یاد کرد. به عنوان مثال یکی از پروژه‌های سودآور برای سرمایه‌گذاری‌ را می‌توان در تولید روغن نارگیل دانست چون این روغن در صنایع مختلف مثل، صنایع شوینده، پتروشیمی، آرایشی و بهداشتی و خوراکی قابل استفاده است و براساس تحقیقات درکشورمان نزدیک به 15 تن و در کشورهای حاشیه خلیج فارس 10 هزار تن از ماده سالانه مورد نیاز است، بنابراین بازاری قابل توجهی درفاصله چند صد کیلومتری ماست.

به اعتقاد این فعال صنفی، چشم انداز این تولید در داخل کشور بسیار روشن و سود‌آور است. چرا که اکنون این تولید در خارج از مرزهای کشور صورت گرفته و محصول نهایی با ارزبری قابل توجه وارد ایران می‌شود. درحالی که اگر این نوع سرمایه‌گذاری در کشورمان انجام شود حداقل 40 درصد سودآوری در یک دوره حداکثر 5 ماهه به دست می‌آوریم.

مقدسی معتقد است، بهترین نقطه برای اینگونه سرمایه‌گذاری‌ها با توجه به تقاضای قابل توجه خارجی تا داخلی، مناطق آزاد و مناطق ویژه‌تجاری هستند. چون بخش قابل توجهی از مواد خام اولیه مثل نارگیل، یا برخی دانه‌های روغنی دیگر باید از خارج وارد شوند که سرمایه‌گذاری در مناطق آزاد به نوعی مانع از درگیر شدن با قوانین گمرکی خواهد بود.

وی حداقل سرمایه‌ مورد نیاز را برای راه اندازی یک واحد تولیدی روغن نارگیل صنعتی با 200 متر مربع مساحت را نزدیک به 5/1 میلیارد تومان برآورد کرد و گفت: از آنجا که بحث هزینه انرژی در این نوع روغنکشی بسیار پایین است و بدون نیاز هرگونه سوخت فسیلی یا آلودگی می‌توان در این زمینه سرمایه‌گذاری کرد،  ارزش افزوده بالاتری نسبت به سرمایه‌گذاری‌های انجام شده با شیوه روغنکشی گرم و استفاده از حلال ایجاد می‌شود.

وی تصریح کرد: این سرمایه‌گذاری در واقع دو نوع محصول برای واحدهای تولیدی ایجاد می‌کند که یکی روغن مورد بحث است. اما بخش قابل توجه دیگر مربوط به باقی‌مانده دانه‌هاست که این بازمانده نیز خود دارای قیمتی قابل توجهی به عنوان خوراک دام است. بنابراین اگر واحدهای تولیدی اینچنین در کشورمان رونق بگیرند ناخودآگاه از بحث واردات خوراک دام آنهم با کیفیت بسیار بالا برخوردار خواهیم شد و دیگر نیازی به واردات نداریم که دقیقا ترجمه واقعی از اقتصاد مقاومتی است.

مشاغل خانگی درکنار پروژه‌های صنعتی

مقدسی با اشاره به افزایش تعداد فروشگاه‌های ارایه دهنده روغن طبیعی در اقصی‌نقاط کشورمان به فرصت امروز گفت: امروز در بسیاری از شهرهای ما فروشگاه‌های روغنکشی از دانه‌های روغنی در مقابل مشتری یکی پس از دیگری افتتاح می‌شوند که هرکدام می‌توانند منبع درآمدی برای افراد از 2 میلیون تومان تا 7 میلیون تومان درماه شناخته شوند.

به اعتقاد این فعال صنفی ارزش افزوده و فرصت‌های صادراتی موجود در این زمینه آنچنان بالاست که حتی کارخانه‌های صنعتی بزرگ فعال در دیگر شاخه‌های صنایع غذایی نیز به استفاده از این نوع روغنکشی علاقمند شده‌اند. به عنوان مثال صنایع غذایی شادلی که در زمینه تولید انواع کنسانتره و آب‌میوه فعالیت دارد مدتی است با راه‌اندازی خطوط روغنکشی سرد خود اقدام به تولید روغن از تفاله برخی میوه‌هایش مثل انار یا انگور کرده است. این کارخانه با درنظر گرفتن حجم بالای هسته‌اناری که سالانه برای تولید کنسانتره در فصل برداشت محصول تولید می‌کنند سهم قابل قبولی از بازارهای اروپایی و آمریکایی را به خود اختصاص داده و به‌ازای هرکیلوگرم روغن هسته انار یکصد دلار کسب درآمد می‌کند(براساس آخرین قیمت‌ها) درحالی که تا همین چندی پیش این تفاله خوراک دام بود.

این درحالی است که بسیاری سرمایه‌گذاران کوچک و حتی بازنشستگان با خرید دستگاه‌های تک‌فاز معمولی با افتتاح فروشگاه‌های فروش روغن طبیعی امروز درآمد مناسبی برای خود ایجاد کرده‌اند. بنابراین لازم است امروز که تعداد بیکاران در کشورمان روبه افزایش است مسئولان به امتیاز این نوع سرمایه‌گذاری توجه کرده و فقط شرایط سرمایه‌گذاری تسهیل نمایند و نیازی به نقدینگی برای آن نیست.

مخترع سیستم روغن کشی با پرس سرد در پایان به فرصت امروز گفت: مبلغ خرید هر یک از این دستگاه‌ها بسته به توان و منبع انرژی متفاوت است که از 10 میلیون تومان تا بالاتر از 50 میلیون تومان قیمت گذاری شده است البته نباید فراموش کنیم هرچه پروژه بزرگتر باشد بدون تردید هزینه دستگاه نیز بیشتر از این ارقام خواهد بود.

برچسب‌ها: قیمت روغن، روغن کنجد، روغن زیتون، روغن هسته انگور
یکشنبه 16 خرداد‌ماه سال 1395 ساعت 07:36 ق.ظ

گزارش فرصت امروز از سرمایه گزاری در صنعت تجهیزات ایمنی

گزارش فرصت امروز از سرمایه گزاری در صنعت تجهیزات ایمنی

فرصتی برای حفاظت از سرمایه‌ها

نویسنده: عماد عزتی

روزانه بارها و بارها صدای آژیر آمبولانس یا خودروهای آتش‌نشانی را می‌شنویم و ناخودآگاه به یاد این جمله که می‌گوید: «پیش‌گیری بهتر از درمان است» خواهیم افتاد؛ ولی با دور شدن این خودروها و کم شدن صدای آژیرشان ما نیز دوباره به زندگی عادی خود باز میگردیم تقریبا بی‌‌تفاوت از آنچه دور و اطرافمان می‌گذرد به فعالیت روزانه خود می‌پردازیم. دریغ از این خطر در کمین است و خود ما نیز ممکن است به زودی نیازمند امدادرسانی یکی از این اتومبیل‌ها باشیم.

به هرحال موضوع ایمنی و تجهیزات وابسته به آن امروزه در تمامی محیط های مسکونی و کاری، مسئله مهمی به نام حفاظت فردی را مطرح می‌کند، که شامل انواع کلاه ایمنی، ماسک، گوشی، عینک، لباس کار، دستکش و کفش ایمنی، سیستم‌های اطفاء و اعلام حریم، سنسورهای حساس به گازهای سمی و...   هستند. اما آیا تاکنون از خودتان پرسیده‌اید این همه تجهیزات و لوازم برای حفاظت از جان و مال شما چه دنیایی از گردش مالی و سرمایه‌گذاری را به خود اختصاص داده است؟ یا اینکه در این صنف چند نفر داخل کشورمان مشغول به کار هستند و در صورت سرمایه‌گذاری چه ارزش افزوده‌ای می‌توان به دست آورد؟ برای پاسخ به این پرسش‌ها نیازی نیست زیاد زمان از دست بدهید چون فرصت امروزی سری به دنیای تجهیزات ایمنی زده تا برایتان از زیر و بم سرمایه‌گذاری و گردش مالی آن بگوید.

امروز نوبت سرمایه‌گذاری تخصصی است

رضا میرزائی قره لر، رئیس اتحادیه صنف فروشندگان و تولید کنندگان لوازم ایمنی، کلاه و آتش‌نشانی تهران، با اشاره اهمیت ایمنی در زندگی روزمره ما به خبرنگار فرصت امروز گفت: شاید تا یک دهه پیش موضوع ایمنی و تجهیزات وابسته به آن در برخی لوازم و تجهیزات محدود شده بود اما امروز با توجه به اینکه هر روز دریچه‌ای نوین برای حفظ امنیت انسان باز می‌شود فرصتی تازه اما تخصصی نیز در سرمایه‌گذاری ایجاد خواهد شد.

میرزائی، درادامه افزود: اکنون نزدیک به 800 واحد صنفی پروانه در تهران مشغول به کار هستندو پرونده 200 متقاضی جدید نیز برای صدور پروانه درحال بررسی است از این رو می‌بینیم روند گسترش و ایجاد فضای کسب و کار در این صنف گسترده شده است.

این مقام صنفی با تاکید دوباره به تخصصی شدن بحث تولید تجهیزات ایمنی تصریح کرد: این مهم تا جایی پیش رفته که امروز شاهد ایجاد رشته‌های دانشگاهی بخصوص در بحث اطفاء حریق بوده‌ایم و لازم است در این زمینه گام‌های موثرتری برداشته شود چون با درنظر گرفتن بکر بودن صنعت در کشورمان امکان ایجاد اشتغال بسیار بالاست.

وی معتقد است به دلیل برطرف شدن تحریم‌های یکجانبه غرب علیه ایران اکنون فرصت بسیار مناسبی برای همکاری‌های خارجی و سرمایه‌گذاری‌های مشترک در ایران وجود دارد که به همین منظور چندی پیش مسئولان اتحادیه سفری به شهر ازمیر ترکیه داشتند تا بتوانند با ایجاد ارتباط با تولید کنندگان مواد اولیه و همچنین برخی تولیدکنندگان به نام در این کشور زمینه‌های همکاری را فراهم کنند اگرچه این همکاری‌ها صرفا برای واردات کالا نیست و براساس تولید مشترک شکل گرفته است.

رئیس اتحادیه صنف فروشندگان و تولید کنندگان لوازم ایمنی، کلاه و آتش‌نشانی تهران، به موضوع واردات تجهیزات یاد شده نیز اشاره کرد گفت: متاسفانه به دلیل پراکندگی و همچنین برخی مشابهت‌های کالایی در تعرفه‌های گمرکی هنوز آمار دقیقی در دست نیست اما براساس گزارش‌های میدانی سال 1393 تقریبا رقمی معادل 500 میلیون دلار تجهیزات وارد کشورمان شده است اما یکی از موارد نگران کننده این است که قاچاق در این زمینه نیز حضور داشته و برخی از محصولاتی که قرار است از جان و مال مردم محافظت کنند بدون هیچ شرایط استاندارد و یا کنترل کیفیت وارد کشورمان می‌شود، درحالی که اگر جلوی این روند گرفته شود بدون تردید ارزش افزوده بالا و همچنین اشتغالزایی آن می‌تواند عاملی برای دسترسی به بازار 400 میلیون نفری کشورهای حاشیه ایران باشد.

لازم است سرمایه‌ها هدایت شوند

در همین حال، احمد امینیان، نایب رئیس اسبق اتحادیه و مالک برند امینکس با اشاره به رشد روز افزون صنعت به خبرنگار ما گفت: با توجه به اینکه فرهنگ استفاده از تجهیزات ایمنی بالا رفته است کل صنعت نیز درحال گسترش است به صورتی که اگر 5 سال پیش به تعداد واحدهای تولیدی و صنفی در تهران توجه می‌کردیم فقط 400 واحد در سه منطقه حسن‌آباد، پیچ شمران و گمرک حضور داشتند اما امروز نزدیک به یکهزار واحد صنفی در بخش‌های مختلف مشغول به فعالیت هستند که بیانگر رشد سریع آن است.

امینیان در ادامه افزود: علی‌رغم این رشد و توسعه در صنف امروز لازم است کمی بیشتر درباره نحوه و بخش‌های سرمایه‌گذاری مسئولان توجه داشته باشند چون اگر مدیریت سرمایه‌گذاری نداشته باشیم با انباش سرمایه‌ها و نبود بازار فروش مواجه خواهیم شد و در نهایت سرمایه‌های از بین خواهند رفت.

وی با اشاره به بخش‌های مختلف این صنف تصریح کرد: امروز در زمینه تولیدات حفاظت فردی مثل کلاه ایمنی، کفش، لباس برخی اقلام دیگر تولیدکنندگان موجود قادر به تامین نیاز بازار حتی صادرات نیز هستند اما در برخی بخش‌های تخصصی نه تنها تولید کننده نداریم بلکه زیاد درباره نحوه سرمایه‌گذاری در آن نیز اطلاع رسانی نشده است.

به اعتقاد این فعال صنفی امروز لازم است در بخش‌های ماشین‌های امدادی سرمایه‌گذاری بیشتری شود. درحالی که زمینه‌های سرمایه‌گذاری در بخش‌های دیگری چون تولید لوازم تخصصی و الکترونیکی مثل گازسنج‌ها، لباس‌های مخصوص ورود به آتش، دوربین‌های دید در شب یا مادون قرمز ، خودروهای عملیاتی و سنسورهای خاص می‌تواند علاوه‌ بر ارزش افزوده بالا زمین اشتغال قابل ملاحظه‌ای برای کشورمان ایجاد کند. به عنوان مثال با درنظر گرفتن رفع تحریم‌ها اگر در زمینه تجهیزات الکترونیکی مثل سیستم‌های اعلام حریق یا اطفاء خودکار سرمایه‌گذاری شود می‌توان در بازارهای آسیای میانه، عراق و افغانستان زمینه صادرات خدمات فنی مهندسی قابل توجهی را به دست آورد چون اکنون دسترسی به این بازارها برای تولید کنندگان ایرانی بسیار ساده‌تر است.

وی درباره واردات محصولات به کشورمان گفت: بطور کلی برخی از تجهیزاتی که داخل ایران تولیدی نداریم طبیعی است که از خارج وارد شود اما نکته مهم این است که از کدام کشور این لوازم وارد شده باشند، چون اغلب تجهیزاتی که از امارات به صورت غیرقانونی وارد می‌شوند تولیدات بی‌کیفیت چین و پاکستان هستند اما آن دسته از تجهیزاتی که به صورت کاملا قانونی وارد خاک ایران شده‌باشند از کشورهای اروپایی و برندهای معتبر خریداری شده که قابل اعتماد هستند.

مالک برند امینکس درباره صادرات محصولات حفاظت فردی نیز معتقد است اگر مسئولان بتوانند زمینه حضور تولیدکنندگان ایران در نمایشگاه‌های معتبر تجهیزات ایمنی فراهم کنند بدون تردید بازار‌های قابل ملاحظه‌ای را به خود اختصاص خواهیم داد چون در برخی تولیدات مثل کفش‌های ایمنی و کلاه ایران از بسیاری از کشورهای تولید کننده جلوتر است و می‌تواند نظر خریداران را به خود جلب کند.

امینی در پایان گفت: فراموش نکنیم بازار تولید تجهیزات ایمنی در کشورمان دوران تحول را سپری می‌کند و باید از این فرصت به نفع سرمایه‌گذاری‌های مشترک استفاده کنیم چون پس از رفع تحریم‌ها بسیاری از تولید کنندگان خارجی با تولید کنندگان ایرانی تماس گرفته و ابراز علاقه برای حضور در ایران کرده‌اند بنابراین لازم است با تسهیل حضور آنها زمینه انتقال تکنولوژی و همچنین تولید محصولاتی که تاکنون به نام ایران تولید نشده است را فراهم کنیم چون درپاره‌ای از موارد با سرمایه‌گذاری یک یا دو میلیاردی زمینه تولیدی فراهم می‌شود که می‌تواند صدها میلیارد دلار برای کشورمان درآمدزایی کند.


برچسب‌ها: دوربین مدار بسته، دزدگیر، ضد سرقت
یکشنبه 16 خرداد‌ماه سال 1395 ساعت 07:34 ق.ظ

گزارش فرصت امروز از صنعت روغن کشی ایران

صنعتی که به دل سرمایه‌گذار نچسبیده

شیدا رمزی

اغلب ما در طول روز حداقل یکبار قوطی روغن خوراکی در انواع مختلف را به دست گرفته و از آن استفاده می‌کنیم و معمولا در فهرست خرید همگی ما این محصول جای مخصوص به خود را اشغال کرده است. براساس آخرین آمار موجود درباره سرانه مصرف روغن نباتی در کشورمان می‌بینیم هر فرد ایرانی تقریبا 5/18 کیلوگرم روغن در طول سال مصرف می‌کند و همین آمار بیانگر آن است که احتمالا صنعتی پراز هیاهو و جنب و جوش در کشورمان شکل گرفته است، درحالی که می‌بینیم علی‌رغم این نیاز قابل توجه وابستگی ایران در این زمینه به خارج از مرزهایش به گفته برخی کارشناسان بیش از 95 درصد است و تنها 5 درصد به توانمندی‌های داخلی تکیه کرده و به قول معروف هنوز این صنعت به دل سرمایه‌گذارها نچسبیده.

حال سئوال اینجاست که مشکل چیست و چرا هنوز علی‌رغم پتانسیل‌های موجود در کشورمان صنعت تولید روغن یا همان روغنکشی خودمانی در ایران به جایگاه اصلی خود نرسیده است؟ فرصت امروز اینبار سری به صنعت روغنکشی زده تا علاوه بر انتشار مشکلات موجود راهنمایی مناسب برای علاقمندان به حضور در این صنعت نیز باشد.

تنها از 26 درصد ظرفیت استفاده کرده‌ایم

اکبر سبقتی، عضو هیات مدیره و دبیر انجمن صنفی صنایع روغنکشی ایران با اشاره به تعداد کارخانه‌های موجود در صنعت روغنکشی ایران به فرصت امروز گفت: بطور کلی تعداد واحدهای روغنکشی کشورمان 28 واحد است، اما این تعداد همگی فعال نیستند و برخی در شرف تاسیس و تعداد دیگری هم به دلیل مشکلات موجود در روبه تعطیلی هستند.

سبقتی در ادامه افزود: با توجه به دستگاه‌های نصب شده در این واحدها برآورد شده است ظرفیت تولید اسمی همگی آنها در صورت فعالیت صد در صدی، 4 میلیون و 600 هزار تن روغن باشد. درحالی که اگر به روند رشد تولید روغن در کشورمان توجه داشته باشیم می‌بینیم هنوز ظرفیت‌های خالی و قابل اتکایی در این زمینه وجود دارد که باید مسئولان نسبت به آن توجه داشته و زمینه‌های بهره‌برداری از آن در راستای ایجاد ارزش افزوده مناسب را ایجاد نمایند.

وی با اشاره به روند افزایش تولید روغن در ایران تصریح کرد: اگر به اسناد و مدارک موجود توجه داشته باشیم در خواهیم یافت طی سال 92 تنها 5 درصد از ظرفیت اسمی اعلام شده در کشورمان فعال بود و این میزان طی سال 1393 چیزی حدود 13 درصد رسید که رشد قابل قبول و مناسبی را تجربه کرده‌ایم. این درحالی است که صنعت روغنکشی ایران در سال 94  نیز توانست از 26 درصد از توان تولیدی خود بهره برده و به نفع اقتصاد ملی کشورمان فعالیت کند و هنوز بیش از 70 درصد ظرفیت خالی داریم.

این مقام صنفی ضمن تاکید بر رشد قابل توجه صنعت روغنکشی ایران گفت: روند رشد دوبرابری سالانه صنایع روغنکشی کشورمان بیانگر آن است که اگر بتوانیم در این زمینه سیاست‌گذاری‌های قابل قبول و اصولی داشته باشیم به سرعت با صد درصد توان تولیدی وارد بازار شده و زمینه صادرات و همچنین دست‌یابی به فرصت‌های قابل توجه اشتغالزایی را به اقتصاد ایران هدیه خواهیم داد، چون کشورهای اطراف ایران نیازمند دریافت خدمات و محصولات هستند.

وی با اشاره به حجم سرمایه‌گذاری انجام شده در صنعت روغنکشی ایران تصریح کرد: با توجه خطوط تولید و همچنین تجهیزات نصب شده در کارخانجات کشور رقمی بیش از 1000 میلیارد تومان سرمایه‌گذاری در این صنعت انجام شده است که در شرایط فعلی و با توجه به افق‌های تازه اقتصادی مقابل ایران لازم است از این حجم سرمایه‌گذاری به نحوی در اشتغالزایی و همچنین به حرکت درآمدن چرخ اقتصاد کشورمان استفاده بهینه شود.

سبقتی معتقد است اگر مسئولان با ایجاد شرایط مناسب و البته حمایت‌های اصولی از صنعت روغن‌کشی کشورمان بتوانند زمینه تولید یکصد درصدی این صنعت را فراهم کنند، روغنکشی در ایران سه هزار نفر شغل مستقیم و همچنین نزدیک به 10 هزار فرصت شغلی غیر مستقیم را فراهم خواهد کرد. بنابراین لازم است با بازنگری در قوانین و مقررات گذشته متناسب با توان تولیدی و همچنین نیازهای بازار شرایطی فراهم شود که کارخانجات روغنکشی کشورمان به جایگاه مناسب اقتصادی خود دست‌یابند.

دبیر انجمن صنفی صنایع روغنکشی ایران مهمترین تهدید صنعت روغنکشی ایران را واردات بی‌رویه کالاهای ساخته شده دانست و افزود: طی سال‌های گذشته با توجه به سیاست‌های غیر اصولی یا به نوعی بی‌توجهی مسئولان به صنعت روغنکشی کشورمان ورود بی‌رویه کالاهای واسطه‌ای باعث شده تا بخش قابل توجهی از سرمایه‌گذاری‌های صورت گرفته در این صنعت به حالت نیمه تعطیل یا تعطیل درآمد و توان ایجادگردش مالی مناسب با درنظر گرفتن سطح سرمایه‌گذاری انجام شده را در اقتصاد کشورمان نداشته باشد.

موارد خاص هنوز توجیه‌پذیر نیست

این مقام صنفی با این توضیح که سرمایه‌گذاری در موارد خاصی تولید روغن از دانه‌های خاصی مثل هسته‌انگور، کنجد، کتان یا ... متفاوت از تولید انبوه یا صنعتی روغن با روش حلال است گفت: هنوز ظرفیت‌های خاص سرمایه‌گذاری در روغنکشی ایران ناشناخته باقی مانده و به دلیل نبود تقاضای داخلی یا دست‌یابی به بازارهای خارجی امکان سرمایه‌گذاری عمده در آنها نیست. به صورتی که علی‌رغم وجود برخی پتانسیل‌های تولیدی در این بخش مثل هسته‌انگور یا دیگر دانه‌های روغنی هنوز سرمایه‌گذاری قابل توجهی در این زمینه انجام نشده و بیشتر به صورت سنتی، گروهی مشغول به فعالیت‌های اقتصادی کوچک هستند.

وی ناشناخته بودن برخی از انواع محصولات در ایران را نبود تقاضا در بخش‌های بالادستی آن عنوان کرد و افزود: شاید در برخی از موارد صحبت از تولید روغن‌های خاص مثل هسته انگور، کنجد یا دیگر موارد شده باشد اما درباره همین روغن هسته انگور لازم است بدانیم ایران در بخش‌های بالا دستی این محصول هنوز تولیدی ندارد که صنعت روغنکشی بتواند نسبت به آن سرمایه‌گذاری توجیه‌پذیر اقتصادی انجام دهد. به عنوان مثال اگر تولید روغن هسته انگور در برخی از کشورها رواج داشته و اکنون زمینه تولید انبوه آن فراهم شده به دلیل این است که صنعت تولید برخی نوشیدنی‌های غیرمجاز ایران در آن مناطق بسیار گسترده است و تفاله باقی مانده از آن در واقع خوراک صنعت روغن‌کشی خواهد شد. درحالی که در کشورمان صنعت تولید این نوع نوشیدنی هیچ جایگاهی نداشته و بیشتر انگور تولید شده تاکستان‌های ایران به صورت تازه خوری مورد استفاده قرار می‌گیرد. پس نباید انتظار داشته باشیم در این نوع موارد خاص که بسیار هستند، سرمایه‌گذاری قابل توجهی انجام شده باشد.

این مقام صنفی در ادامه افزود: البته مورد یاد شده تنها یک بخش معادله است چون، همانطور که می‌دانید بحث تولید و فروش در صنایع مختلف دارای دو بخش عمده عرضه و تقاضا است که در این زمینه نه تنها مشکلات تامین مواد اولیه برای تولید در کشورمان کاملا مشهود است اما با توجه به قیمت بالای برخی از این نوع روغن‌ها هنوز تقاضای قابل ملاحظه‌ای هم از سوی صنایع یا خریداران معمول نیست تا سرمایه‌گذاران تشویق به استفاده از فرصت‌های موجود شوند.

بیش از 90 درصد وابستگی داریم

اکبر سبقتی با تاکید بر رعایت اصول اقتصاد مقاومتی به فرموده مقام معظم رهبری در صنایع مختلف از جمله صنعت روغنکشی ایران به خبرنگار ما گفت: اکنون بیش از 90 درصد به خارج از ایران بخصوص در بخش روغن و کنجاله وابسته‌ایم درحالی که در میزان تولید دانه‌های روغنی و همچنین امتیازهای موجودکشور را در نظر داشته باشیم می‌توانیم این میزان وابستگی را به حداقل خود رسانده و اجازه دهیم با سرمایه‌گذاری اصولی در صنعت روغنکشی دو هدف همزمان اقتصادی در راستای اجرای سیاست‌های اقتصادی مقاومتی به بار بنشیند. چون اگر صنعت روغنکشی ایران براساس ظرفیت اسمی خود فعال شود ناخودآگاه بحث واردات خوراک دام هم کاهش یافته و در نهایت دوبخش به ارزش افزوده بالاتری دست خواهد یافت.

این مقام صنفی با اشاره به برنامه ده‌ساله وزارت کشاورزی در دهه هشتاد افزود: اگرچه در آن دوران برنامه‌ مناسبی برای توسعه صنعت روغنکشی کشور و 75 درصد خوداتکایی آن از سوی وزارت جهاد کشاورزی و برخی دیگر از نهادها تدوین شده بود اما با تغییر دولت پس از آن این برنامه به دست فراموشی سپرده شد و اکنون دوباره صحبت‌هایی برای اجرایی شدن مجدد آن پیش آمده که جای امیدواری است.

ورود موقت، اصلی‌ترین صادرات بوده است

سبقتی بحث صادرات در این صنعت صرفا به صورت ورود موقت دانست و گفت: با درنظر گرفتن اینکه ظرفیت تصفیه روغن ایران چیزی نزدیک به 5/3 میلیون تن  و تنها نیمی از آن برای مصرف داخلی اشغال می‌شود آن دوره که ارز در کشورمان تک نرخی بوده برخی از کارخانه‌ها با توجه به ظرفیت خالی خود اقدام به واردات موقت کالا با استفاده از قوانین موجود گمرکی کرده و پس از انجام فرآیند تصفیه دوباره محصول را به مقاصد از پیش تعیین شده یا مشتریان خود تحویل می‌دادند که پس از چند نرخی شدن قیمت ارز این روش هم غیر اقتصادی شد و اکنون به آن توجهی نمی‌شود.

وی تصریح کرد: اگر قیمت ارز در ایران به صورت تک نرخی تعیین شد زمینه رانت و همچنین واردات کالاهای ساخته‌شده یا کنجاله در این صنعت محدود خواهد شد و رقابت ایجاد شده باعث ایجاد رونق مناسبی در صنعت روغنکشی خواهد بود که امیدواریم مسئولان به این نکته مهم توجه داشته باشند و این نکته را توجه کنیم که کشورهای اطراف ما اغلب نیازمند واردات کالا هستند و می‌توانیم با استفاده از این ظرفیت موجودزمینه مناسبی برای اشتغال هموطنان خود فراهم کنیم نه اینکه با واردات محصول نهایی یا ساخته شده به رونق اشتغال در آرژانتین، هندوستان یا برزیل کمک کرده باشیم.


برچسب‌ها: صنعت روغن کشی، روغن طبیعی، روغن کنجد، روغن سویا
یکشنبه 16 خرداد‌ماه سال 1395 ساعت 07:33 ق.ظ

خارجی‌ها حاضراند از ما خرید کنند؛ اما...

مدیرعامل پارس مداد از دنیای رنگارنگ تولید مداد می‌گوید:

نویسنده: شیدا رمزی

بدون تردید اغلب ما بخصوص متولدین دهه 50 شمسی، در دوران تحصیل یا کودکی خود تجربه نقاشی کردن با مداد رنگی‌های سوسمار نشان یا دیگر برندهای مطرح را داشته و گروهی هم داخل جعبه خاطراتشان گاهی اوقات این تجربه نوستالژیک را بارها و بارها  با به دست گرفتن این مدادها مرور می‌کنند.

به هرحال شاید استفاده از یک مداد رنگی نرم و خوب به نوعی تاثیر قابل توجهی در به تصویر کشیدن ذهنیت کودکان و نوجوانان یا حتی در دنیای حرفه‌ای افراد داشته باشد. ولی این تنها تاثیر مداد، بخصوص از نوع رنگی آن‌ها نیست، چون در میان این رشته‌های چوبی رنگارنگ صدها بلکه هزاران فرصت تولیدی و شغلی نهفته که ایران نزدیک به چهار دهه است تجارب قابل قبولی در این زمینه به دست آورده، اما به دلیل کم توجهی برخی مسئولن به نوعی از اوایل دهه نود شمسی وارد کننده این نوع لوازم‌التحریر شده و میلیاردها ریال سرمایه‌گذاری و هزاران فرصت شغلی را از دست داده است.  به صورتی که براساس آمارهای موجود گمرک جمهوری اسلامی ایران تنها از شهریور 1393 تا مهرماه 94 نزدیک به یک میلیون و هفتصد هزار قراص (144 عدد) مداد از مقاصد مختلف جهان وارد ایران شده که با توجه به ابعاد بسته بندی و فضای مورد نیاز این حجم واردات درواقع 130 کانتینر 40 فوت مداد وارد شده است.

دست‌اندرکاران صنفی و حتی کارشناسان اقتصادی براین باورند که در صورت توجه مسئولان به تولید اینگونه محصولات نه تنها ایران می‌تواند صادر کننده مداد رنگی در منطقه باشد بلکه به نوعی امکان تبدیل شدن به پایگاهی برای تامین نیازهای برندهای معتبر بین المللی در بازار‌های دیگر نقاط دهکده جهانی نیز باشد که این روند سرمنشاء ارزآوری و اشتغال می‌شود.

تنها سه تولید کننده فعال داریم

سید ضیاء الدین جلالیان، مدیرعامل شرکت پاس مداد درباره تعداد کارخانه‌های تولیدی مداد رنگی در ایران به فرصت امروز گفت: بطور کلی اکنون سه شرکت تولیدی مدادهای چوبی در کشورمان فعال هستند که عبارتند از پارس‌مداد، زگال شمال و پارس تحریر اما نکته مهم در این زمینه بحث فعالیت فعلی این کارخانجات است.

جلالیان در ادامه ضمن تاکید بر شرایط نا مساعد این کارخانجات افزود: شاید در اوایل فعالیت هر یک از این کارخانجات که سرمنشاء اشتغالزایی گسترده‌ای برای جوانان این مرز و بوم بود. تحرک اقتصادی قابل توجهی در این مراکز دیده می‌شد؛ اما امروز با توجه به اینکه واردات به شکل گسترده در زمینه انواع لوازم التحریر صورت می‌گیرد بیشتر تولید کنندگان مدادهای رنگی شاید با کمتر از یک سوم ظرفیت تولید خود مشغول به فعالیت هستند و باقی ظرفیت تولید آنها خاک می‌خورد.

وی درباره توان تولیدی این مجموعه‌های صنعتی  تصریح کرد: در اوایل دهه هفتاد که شاید تعداد دانش‌آموزان کشورمان بسیار بیشتر از امروز در اوج خود قرار گرفته بود و میزان تولد نیز افزایش داشت؛ تولیدی‌های نام برده شده تمام نیازهای بازار داخلی را تامین کرده و هیچ وارداتی انجام نمی‌شد که این توان همین امروز نیز وجود دارد. به صورتی که نه تنها امکان تامین نیاز بازار را داریم بلکه در صورت ایجاد شرایط مناسب صادرات نیز خواهیم داشت، درحالی که امروز این روند معکوس شده و همه چیز علیه تولید است و این تعداد تولید کننده‌ای هم که درحال فعالیت هستند با توجه به سابقه و برندی که برای خود ایجاد کرده‌اند روزگار سپری می‌کنند.

فقط چوب وارد می‌کنیم

جلالیان میزان وابستگی صنعت تولید مداد رنگی ایران به خارج از مرزها را همانند دیگر تولید کنندگان مطرح جهان دانست و گفت: همانطور که برندهای معتبر جهان مثل فابرکاستل، استدلر یا دیگر برندها برای تولید نیازمند واردات چوب از جنوب شرق آسیا هستند ایران نیز فقط وارد کننده چوب از این مناطق است و دیگر هیچ نیازی به مواد خارجی نداریم.

وی با اشاره به مواد مورد نیاز تولید مداد رنگی افزود: بطور کلی موارد مورد نیاز تولید مداد رنگی، چوب، چسب، مواد رنگی (مغزی) مداد است و پس از آن برای بسته‌بندی نیازمند برخی مواد دیگری هستیم و همانطور که قبلا نیز اشاره شد تمامی این مواد به جز یک قلم که همان چوب است در بالاترین سطح استاندارد و کیفیت داخل کشورمان وجود دارد و امروز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

به اعتقاد این مدیر صنفی کم بودن وابستگی تولید مدادرنگی ایران مزیتی قابل توجهی در رقابت بازار با برندهای خارجی است که تولید این نوع لوازم‌التحریر درصورت مهیا بودن تمامی شرایط و رونق اقتصادی را به صرفه کرده و ارزش افزوده قابل قبولی را برای تولید کنندگان که نزدیک به 35 درصد است، به ارمغان خواهد آورد.

فرصتی که از ایران پرکشید

این فعال صنفی در ادامه با تاکید بر توان تولیدی کشورمان افزود: مجموعه پارس مداد چندین سال تحت لیسانس فابرکاستل مدادهای سوسمار نشان را تولید و روانه بازار می‌کرد و یکی دیگر از کارخانه‌های کشورمان تولید کننده مدادهای استدلر در کشورمان بود که بیانگر توانمندی و استاندارد موجود ایران در این زمینه است. بنابراین کیفیت و توانمندی تولید‌‌ ما در زمینه مدادهای رنگی آنچنان است که چندی پیش مدیرعامل برند معتبر فابر کاستل که سرزده از مجموعه تولیدی پارس مداد بازدید انجام داد به صراحت اعلام کرد : « باور نمی‌کنم خارج از خاک آلمان بتوان مداد رنگی با این کیفیت تولید کرد».

جلالیان گفت: همین توانمندی باعث شده بود تا برندهای معتبری چون استدلر و فابر کاستل برای عقد قرارداد تولید برندهایشان در ایران پیشگام شوند اما به ناگاه با آزاد شده واردات کالاهای گروه دهم، این فرصت از ایران پرکشید. به صورتی که  این تولید کنندگان می‌توانستند با استفاده از قانون یاد شده به راحتی ارزش افزوده تولید مداد رنگی و ایجاد شغل را داخل آلمان نگهدارند و به جای سفارش دادن به تولید کنندگان ایرانی محصول نهایی را به کشورمان صادر کنند، درحالی که اگر مسئولان به این نکته توجه می‌کردند نه تنها اشتغال ایجاد می‌شد بلکه ایران می‌توانست برندهای یاد شده را به دیگر کشورها نیز صادر کند.

مدیرعامل پارس مداد موضوع صادرات مداد رنگی را در کشورمان بسیار کمرنگ دانست و تصریح کرد: با توجه به اینکه هیچ حمایت اصولی یا مناسبی دراین زمینه از سوی مسئولان نمی‌شود، امروز صادرات نداریم به جز مواردی که بازرگانان کشورهای عراق و افغانستان یا برخی از کشورهای آسیای میانه به صورت موردی از بازار ایران به صورت موردی خرید کرده‌اند.

بهترین تجهیزات نصب شده را داریم

وی درباره تجهیزات مورد نیاز تولید مداد رنگی به فرصت امروز گفت: اگر به دنبال راه اندازی یک خط تولید اصولی و همچنین قابل اعتماد هستیم بهترین گزینه این است که از ماشین‌ آلات اروپایی استفاده کنیم دقیقا اتفاقی که اکنون در کارخانه پارس مداد افتاده است یعنی خط تولید پارس مداد همان خط تولید برند معتبر خود آلمان است و به همین دلیل بهره‌وری بالایی در این زمینه وجود دارد. درحالی که اگر به سراغ ماشین‌آلات چینی برویم باید منتظر کیفیت پایین‌تری باشیم.

به گفته این فعال صنفی دستگاه‌های برش، پرس، پلیش، بسته بندی از جمله تجهیزات اولیه مورد نیاز در این نوع تولید است و اگر کارگاهی تصمیم به تکمیل خط تولید داشته باشد می‌تواند برای بسته بندی دستگاه چاپ نیز داشته باشد، اما اغلب کارخانجات ایرانی با استفاده از امتیازات برون‌سپاری بخصوص در شرایط فعلی اقتصاد بسته‌های کاغذی یا فلزی خود را تامین می‌کنند.



برچسب‌ها: تولید مداد رنگی، مداد رنگی، خرید مداد رنگی، قیمت مداد رنگی

سوژه‌ای برای سرمایه‌گذاری پویا

نویسنده: شیدا رمزی

بدون تردید هر یک از ما تجربه بازدید حداقل از یک موزه را داشته و بارها خاطراتش را مرور کرده‌ایم، که بیانگر اهمیت فرهنگ در زندگی هریک ازماست. اما آیا این اماکن قابلیت خصوصی شدن یا ورود سرمایه‌های بخش خصوصی را داشته و می‌توانند به محلی برای سرمایه‌گذاری پویا تبدیل شوند؟

بد نیست بدانیم قبل از اینکه برای رسیدن به پاسخ این سئوال وارد بحث با یکی از مقام‌های مسئول در این زمینه بشویم بطور کلی پیدایش موزه از طریق جمع‌آوری اشیاء قدیمی به وسیله افراد ثروتمند و شخصی بوده است. بنابراین به نوعی ریشه اغلب موزه‌ها همان داشته‌های خصوصی افراد بوده که کم کم با تغییر سبک زندگی و همچنین متمدن شدن بشر در قالب موزه‌های عمومی و خصوصی کنار یکدیگر مشغول ارایه خدمات به علاقمندان هستند.

محمد‌رضا کارگر، مدیرکل مدیرکل موزه‌ها و اموال منقول تاریخی فرهنگی کشور، بطور کلی سرمایه‌گذاری در موزه‌های خصوصی سوژ‌ه‌ای‌ است که در کشورهای خارجی مورد استقبال قرار گرفته و اکنون در کشورمان بخصوص از ابتدای دهه 90 به صورت گسترده‌ای روبه رشد بوده‌‌اند و بیانگر جذابیت این نوع سرمایه‌گذاری برای علاقمندان بوده است هرچند این نوع سرمایه‌گذاری نه برای کسب درآمد بلکه برای بُعد فرهنگی آن است.

محمدرضا کارگر در ادامه  با اشاره به اینکه بر اساس وظایف سازمان میراث فرهنگی، بخش اعظمی از فعالیت‌های اداره کل موزه‌ها به حمایت از بخش خصوصی در راه اندازی موزه اختصاص دارد افزود: با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید و اتخاذ سیاست‌های جدید در اداره کل موزه ها تسهیل در روند صدور مجوز و حمایت از موزه داری بویژه ایجاد موزه های بخش خصوصی افزایش یافته است.

آمارها چه می‌گویند

این مقام مسئول درباره تعداد کل موزه‌های فعال کشورمان گفت: اکنون بطور کلی 550 موزه در بخش‌های مختلف در کشور فعالیت می‌کنند و در حال حاضر 61 موزه خصوصی فعال در کشورمان مشغول ارایه خدمات به علاقمندان هستند اما نکته جالب این است که 40 موزه از تعداد کل موزه‌های خصوصی کشورمان از سال 1392 تا کنون افتتاح شده‌اند. که حکایت از رشدی معادل بیش از 45 درصدی حضور سرمایه‌های خصوصی در این بخش از  اقتصادکشورمان است.

کارگر درباره چگونگی دریافت مجوزهای مورد نیاز مجموعه‌دارها برای افتتاح موزه گفت: به تمام علاقمندان توصیه می‌کنیم برای اینکه بتوانند از تمامی حمایت‌های معنوی و مالی قانونی سازمان‌ میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و دیگر نهادهای مربوطه برخوردار باشند بهتر این است که نسبت به ثبت مجموعه‌های خود اقدام نمایند، حتی اگر قصد به نمایش‌گذاشتن آنها را نداشته باشند، چون شرایط کار بسیار ساده است و افراد می‌توانند در کمترین زمان نسبت به دریافت مجوزهای لازم اقدام کنند.

به گفته وی کافی است متقاضی یک مجموعه تاریخی یا ارزشمند را به مقام‌های مسئول معرفی نماید تا این مجموعه از سوی کارشناسان مربوطه مورد ارزیابی قرار گرفته و پس از  تایید نسبت ثبت اشیاء و صدور مجوز برای آنها اقدام شود به این ترتیب حمایت‌های معنوی و مادی سازمان و نهادهای مرتبط دیگر شامل حال آن مجموعه خواهد شد.

مدیرکل موزه‌ها و اموال منقول تاریخی فرهنگی در ادامه افزود: پس از این روند اگر فرد علاقمند به افتتاح موزه باشد لازم است یک مکان برای موزه معرفی نماید که می‌تواند متناسب با اشیاء معرفی شده از یک اتاق 12 متری تا یک منطقه بزرگ باشد. البته برای این اماکن استیجاری بودن یا مالکیت تفاوتی ندارد ولی بهتر است برای افتتاح موزه خصوصی محلی به صورت مالکیت از سوی متقاضی ارایه شود چون جابجایی آثار یا مجموعه‌ها علاوه بر هزینه‌بر بودن می‌تواند برای سلامت اشیاء مخاطره آمیز باشد.

کارگر درباره مدت اعتبار مجوزهای صادر شده اینگونه توضیح داد که در ابتدای امر پس تمام شدن مراحل ثبت و صدور مدارک، مجوزی شش‌ماهه برای متقاضی صادر خواهد شد و پس از افتتاح و راه‌اندازی موزه بازرسان با بررسی روند مدیریت و اداره موزه یا فعالیت آن مجوزی دائمی برای آن صادر می‌کنند.

این درحالی است که این مقام مسئول تاکید کرد: متقاضیان باید در نظر داشته باشند هنگام تکمیل مدارک باید یا یک کارشناس موزه دار به سازمان میراث فرهنگی معرفی نمایند یا اینکه خودشان در این زمینه تخصص داشته باشند.

فقط آثار درآمدزا نیست

وی با تاکید براینکه اصول احداث موزه‌های خصوصی کسب منافع مادی نیست و بیشتر افراد برای ادای دیون خود به فرهنگ جامعه اقدام به اینکار می‌کنند افزود: پس از تکمیل ساخت و دریافت تمام مجوزها حالا نوبت به بحث دودوتای هزینه‌های این اماکن خواهد رسید و با این پیش فرض که تمام موزه‌ها به عنوان اماکنی غیرانتفاعی هستند لازم است بدانیم بسیاری از موزه‌های برای تامین هزینه‌هایشان اقدام به فروش بلیت می‌کنند اما این تنها راه کسب درآمد از به نمایش‌گذاشتن اشیاء قدیمی یا مجموعه‌ها نیست، چون راهکارهای بسیار جذاب و متفاوتی در این زمینه وجود دارد.

کارگر  با اشاره به شیوه‌های مختلف کسب درآمد از افتتاح موزه‌های خصوصی تصریح کرد: موزه‌های خصوصی می‌توانند با فروش بلیت، برگزاری دوره‌های آموزشی، نمایشگاه‌های موقت، برپایی کارگاه‌های تخصصی مرمت، ایجاد فروشگاه محصولات فرهنگی یا تریا و رستوران بخشی از هزینه‌های موزه را تامین کنند.  

این مقام مسئول درباره حمایت‌های انجام شده از سوی مقام‌های مسئول برای سرمایه‌گذاران در موزه‌های خصوصی گفت: همانطور که قبلا نیز اشاره شد اکنون دولت در حمایت از این نوع سرمایه‌گذاری یعنی افتتاح موزه‌های خصوصی اراده‌ای راسخ دارد به همین دلیل مشوق‌های قابل توجهی برای این افراد در نظر گرفته شده که علاوه بر تسهیلات نقدی می‌توان به به تجهیزات دکوراسیون، ایمنی، نورپردازی، اقدامات مرمتی و ... اشاره کرد.

امکان برآورد سرمایه نیست

مدیرکل موزه‌ها و اموال منقول تاریخی فرهنگی درباره میزان سرمایه‌ اولیه برای افتتاح یک موزه به خبرنگار ما گفت: با توجه به اینکه تمامی آثار ارایه شده برای افتتاح یک موزه دارای ارزش بسیار بالای معنوی و مادی هستند هرگز نمی‌توان گفت مثلا برای افتتاح یک موزه ده میلیون تومان سرمایه مورد نیاز است، اما نباید فراموش کنیم مهمترین هزینه برای مجموعه‌داران و صاحبان موزه‌های خصوصی مربوط به ملک و محل موزه است و باید برآورد قیمتی با توجه به ابعاد، شهر مورد نظر و همچنین موقعیت جغرافیایی در آن شهر است.

کارگر، با تاکید براینکه بسیاری از هزینه‌های دکوراسیون و حفاظتی از سوی نهادهای مربوطه برای موزه‌های دارای مجوز درنظر گرفته شده است تصریح کرد: همانطور که می‌دانید موزه‌دار تمامی اشیاء داخل موزه را دقیقا مثل فرزندانش نگهداری می‌کند به همین دلیل برای نگهداری بهتر از تمام اشیاء نگران هزینه‌ها نیست و هرآنچه در توان داشته باشد را هزینه می‌کند چون بسیاری از صاحبان موزه‌های خصوصی می‌خواهند جاودانه باشند. این درحالی است که برخی تجهیزات خاص مثل، نورسنج‌ها، رطوبت سنج‌ها و خنک‌کننده‌ها یا گرم‌کننده‌ها نیازمند هزینه‌های قابل توجهی هستند که این هزینه‌ها اغلب از سوی سازمان‌ها و نهادهای مربوطه تامین می‌شوند و بخشی از آنها بلاعوض خواهد بود.

اصفهان و تهران رکورد دارند

به گفته این مسئول تهران و اصفهان رکوردار بیشترین موزه‌های خصوصی در کشور هستند اما باقی موزه‌های خصوصی در استان‌های دیگر پراکنده شده‌اند که عبارتند از: موزه حکیم نظامی آستارا با محوریت پیشینه تعلیم و تربیت، موزه حرم در آستانه اشرفیه با رویکرد ارائه نفیس ترین نسخ خطی قرآنی، اسناد و دست نوشته‌های علما و بزرگان دینی استان گیلان، موزه قاجار با نمایشگاهی از آثار توقیفی در ارومیه، بخش دوم موزه مینو دشت استان گلستان با موضوع مردم شناسی، موزه پول و تمبر موسوی در کرج با تمبرهایی از جنگ جهانی اول تا دوره قاجار و موزه علوم تاریخ طبیعی در خراسان رضوی است.




مراحل تاسیس موزه های خصوصی و مشارکتی

مراحل تاسیس موزه های خصوصی

برای تأسیس موزه های خصوصی مراحل زیر طی خواهد شد:


1.        درخواست مکتوب تأسیس موزه از سوی درخواست کننده ایجاد موزه خصوصی

2.        بررسی درخواست تأسیس موزه های خصوصی از سوی کارشناسان سازمان

3.        تنظیم طرح محتوایی موزه طبق فرم پیوست  با همکاری کارشناسان سازمان یا انتخاب مشاور از سوی متقاضی

4.        تأیید استان و ارائه به اداره کل موزه های سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور جهت بررسی و اعلام نظر

5.        صدور مجوز تأسیس موزه از سوی سازمان

 شرایط لازم برای متقاضیان تأسیس موزه های خصوصی:


1.        دارا بودن مکان مناسب جهت تبدیل به موزه (مکان تحت تملک متقاضی بوده یا درصورت استیجاری بودن حداقل تا 50 سال آینده مکان موزه تغییر نیابد.

2.        متقاضی باید دارای تجربه کاری یا تحصیلات آکادمیک در زمینه مرتبط با موضوع موزه مورد درخواست باشد.

3.        در اختیار داشتن حداقل 100 شیء تاریخی ـ فرهنگی مرتبط با محتوای موزه مورد تقاضا

4.        بکارگیری حداقل یک کارشناس موزه دار

 مراحل تاسیس موزه های مشارکتی

برای تأسیس موزه های مشارکتی مراحل زیر طی می گردد :

1.        بررسی و اعلام نظر در خصوص اماکن جدید و مکانهای تخصیص یافته به موزه ها توسط سایر ارگانها از حیث فرآیند بهره برداری از آنها

2.        برگزاری جلسات مرتبط در خصوص تغییر کاربری مکان پیشنهادی برای موزه و طراحی ها و ...

3.       تنظیم تفاهم نامه موزه های مشارکتی و مشخص نمودن مسؤولیتها و تعهدات طرفی

4.       تهیه طرح محتوایی موزه  مورد تفاهم و اخذ مجوز تأسیس موزه

5.       برنامه ریزی و نظارت بر روند اجرای پروژه توسط اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان

6.       تهیه طرحهای معماری داخلی ، الکتریکال و مکانیکال موزه

7.       تشکیل پرونده و بایگانی تمامی اطلاعات، اسناد و نقشه های پروژه

8.        تجهیز موزه از محل اعتبارات ملی و استانی

9.       فراخوان جمع آوری و تهیه اشیای مورد نیاز براساس نوع موزه بر اساس مفاد تفاهم نامه

10.   ساماندهی ، ثبت و آماده سازی اشیاء جهت نمایش در موزه

11.   چیدمان اشیاء و موزه آرای

12.     بهره برداری از موزه توسط ارگان مشارکت کننده با نظارت سازمان به همراه بازدیدهای دوره ای از گردش کار موزه


برچسب‌ها: موزه، موزه‌های خصوصی
پنج‌شنبه 12 فروردین‌ماه سال 1395 ساعت 10:37 ق.ظ

خاطرات کوتاه از سفر زمینی به گرجستان

پس از مدت‌ها که کشور گرجستان برای ورود ایرانیان سختگیری می‌کرد دوباره کمی قبل از نوروز 1395 روابط سیاسی دو کشور مناسب شد و قانون صدور روادید برای گردشگران ایرانی لغو شد به این معنی که گردشگران ایرانی بدون نیاز به دریافت ویزا می‌توانند درست مثل ورود به ترکیه فقط با دردست داشتن گذرنامه معتبر خود که حداقل 6 ماه اعتبار داشته باشد بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای وارد خاک گرجستان شوند. به همین دلیل تصمیم گرفتم خاطرات کوتاهی از سفر زمینی نوروز 1395 خودم به گرجستان را برای شمایی که تصمیم دارید این تجربه را داشته باشید منتشر کنم . لازم به یادآوری است که من درباره دیدنی‌های این کشور چیزی نمینویسم چون تکرار مکررات است و صرفا به مسیر اشاره خواهم کرد. مسیر سفر من از تهران به سمت شهر هوپا بوده و از این شهر وارد خاک گرجستان شدم و از تفلیس به سمت تهران برگشتم.

هرچند امروز یکی از بهترین راه‌های سفر به کشورهای خارجی استفاده از خطوط هوایی است اما سفرهای زمینی هم برای آنهایی که علاقه دارند سفری متفاوت با آنچه تاکنون داشته اند را تجربه کنند جذاب است بخصوص آنکه می‌توان از نظر اقتصادی نیز کنترل بیشتری در هزینه‌ها داشته باشیم.

بطور کلی برای رسیدن به کشور گرجستان دو مسیر برای گردشگرانی که به صورت زمینی از اقصی نقاط ایران حرکت می‌کنند وجود دارد که یکی به شهر تفلیس (پایخت گرجستان) و دیگری به شهر ساحلی باتومی وارد می‌شود. اما لازم به یادآوری است که به هرحال باید از مرز بازرگان عبور کرد. لازم به یادآوری است مسیر سومی هم برای رسیدن به خاک گرجستان وجود دارد که از خاک کشور ارمنستان عبور کرده و کمی کوتاه تر است ولی فراموش نکنید برای ورود به ارمنستان ممکن است مشکلاتی از قبلی نامناسب بودن جاده‌ها و همچنین پلیس را تجربه کنید درحالی که خاک ترکیه در واقع یک تیر و دو نشان است چون اکثر گردشگران ایرانی علاقمند به خرید البسه هستند این مسیر می‌تواند هر دو نیاز گردشگران را برآورده کند.

به هرحال اگر عازم پایتخت هستید پس از عبور از مرز بازرگان باید به سمت شهر « ایگدیرIGDIR » حرکت کنید و از آنجا به سمت مرز « واله VALEH » ولی اگر علاقمند هستید وارد شهر باتومی شوید باید از مرز بازرگان به سمت شهر دوبایزید حرکت کرده و پس از آن راه شهر «هوپا HOPA » را درپیش گیرید.

  1. مسیر مرز «والهVALEH»: برای حرکت به سمت این مرز لازم است پس از عبور از مرز بازرگان به سمت شهر « ایگدیرIGDIR» حرکت کنید و با استفاده از تابلوهای راهنما به سمت مرز واله حرکت نمایید طول این مسیر اگر در شهر ایگدیر برای خرید توقف نداشته باشید تنها 4 ساعت است و جاده دقیقا همانند جاده هراز البته آسفالت خوبی هم داشته ولی فقط دو لاین عبوری یعنی به صورت رفت و برگشت در اکثر طول مسیر برای استفاده تدارک دیده شده که باید دقت لازم هنگام رانندگی را داشته باشید. تذکر: این مرز در فصل زمستان به دلیل سرمای زیاد و کم شدن تردد گردشگران صرفا در طول روز 5 ساعت فعال است یعنی از ساعت 10 صبح تا 13 بعدازظهر به وقت محلی بنابراین باید طوری سفر خود را برنامه ریزی نمایید که قبل از این ساعت وارد مرز نشوید چون مجبور هستید پشت مرز بمانید تا مرز باز شود.

پس از رسیدن به مرز و عبور از آن مسیری کوهستانی و بسیار سرسبز را بخصوص در فصل تابستان تجربه می‌کند و تقریبا 8 ساعت بعد وارد شهر تفلیس پایتخت گرجستان می‌شوید البته بیشتر مسیر اتوبانی به صورت سه لاین مجزا برای هر جهت تدارک دیده شده که فرصت مناسبی برای رانندگی اسوده است هرچند نباید فراموش کنید استراحت‌گاه‌های بین راه زیاد نیستند و باید برای استراحت و تغذیه برنامه‌ریزی دقیقی داشته باشید. توصیه این است که دقیقا پس از ورود به خاک گرجستان (تقریبا یک کیلومتر پس از مرز) در پمپ بنزین‌های دوطرف جاده کمی استراحت کنید و با سوخت‌گیری کامل به سمت تفلیس حرکت نمایید. (البته تست الکل پلیس را جدی بگیرید)

2.      ورود به شهر باتومی : اگر در برنامه دارید که به شهر باتومی وارد شوید بهترین گزینه برای شما پس از ورود به خاک ترکیه حرکت به سمت شهر ارزروم و هوپاست و با طی کردن مسیری نزدیک به 7 ساعت به مرز سارپ SARP می‌رسید. توصیه این است که یک روز اقامت در شهر ساحلی هوپا (درخاک ترکیه) را تجربه کنید و پس از آن به سمت مرز که 15 دقیقه به مرکز شهر هوپا فاصله دارد حرکت نمایید. البته لازم به یادآوری است که چون شهروندان گرجستان برای خرید به صورت روزانه وارد شهر هوپا می‌شوند این مرز کمی شلوغ است و در تمام ایام سال به صورت24 ساعته فعالیت دارد. بنابراین به صورتی برنامه‌ریزی نمایید که در ساعات خلوتی مرز وارد شوید تا راحت پس از تشریفات گمرکی از مرز عبور کنید. (یکی از مهمترین مواردی که باید درنظر داشته باشید این است که براساس قوانین گرجستان همراه داشتن مقادیر زیاد دارو می‌تواند برای شما دردسرساز باشد بخصوص مشتقات کدئین دار پس اگر نیازمند استفاده از دارو هستید حتما قبل از شروع سفر با استفاده از نسخه پزشک و ترجمه تایید شده آن و مهر سفارتخانه داروهای لازم را همراه داشته باشید ولی داشتن مقدار کم دارو مثلا یک ورق برای شما مشکل ساز نیست.)

برچسب‌ها: سفر زمینی به گرجستان، مرزهای ورودی گرجستان، گردشگری گرجستان، دیدنی‌های گرجستان
پنج‌شنبه 22 بهمن‌ماه سال 1394 ساعت 03:39 ب.ظ

بررسی جایگاه صنعت پخش در اقتصاد

تولیدی که مویرگ‌های توزیع وابسته شده است

نویسنده: شیدا رمزی

با توجه به گسترش و در هم تنیده شدن اقتصاد بین المللی؛ صنعت پخش در اقتصاد تولید مناطق مختلف دهکده جهانی امروز جایگاه منحصربفردی به خود گرفته به صورتی حتی با حضور وبروز صفر و یک‌های مجازی بازهم به نوعی تولید نیازمند توسعه سیستم توزیع علمی و اصولی در سراسر جهان شناخته شده است که به عقیده کارشناسان فن موضوع توزیع و پخش امروز به علمی غیر قابل انکار شناخته می‌شود.

از این رو زنجیره تولید و توزیع آنچنان به یکدیگر تنیده شده است که نباید فراموش کنیم برای رسیدن به جایگاه اقتصادی تولید باید درباره نحوه توزیع علمی و اقتصادی نیز برنامه‌های دقیقی ارایه نماییم . از این رو فرصت امروز نگاهی به صنعت پخش در نظام تولید ایران داشته تا از جایگاه و البته کمبودها و فرصت‌های سرمایه‌گذاری آن بیشتر بگوید.

با نگاهی دقیق‌تر به موضوع صنعت پخش در اقتصادکشورمان می‌بینیم این صنعت هنوز هم در ذهن سنتی تولید ایران چیزی به جز هزینه نیست و بسیاری از تولیدکنندگان ایران علاقمند هستند با استفاده از امکانات شخصی و البته سیستم توزیع منحصربفرد خود در این زمینه گام بردارند.

پیشینه صنعت توزیع به دهه 40 شمسی مرتبط است

حسین همتی نژاد مدیرعامل پخش پرآور سپاهان با اشاره به پیشینه شکل گیری صنعت پخش در ایران به خبرنگار ما گفت: با کمی توجه و ریزبینی می‌بینیم بطور کلی صنعت پخش در کشورمان از همان عمده فروشی‌های دهه 40 که وظیفه توزیع کالا به خرده فروشی‌ها را داشته‌اند مربوط است که روند توسعه در آن شکل گرفته است.

همتی‌نژاد در ادامه به موضوع گره خردن دنیای مجازی و صنعت پخش اشاره کرد و افزود: درمورد نگرانی برخی از فعالان صنف یاد شده از گسترش دنیای مجازی در توزیع و فروش کالا لازم است یادآوری کنیم این دو فعالیت اقتصادی تقریبا مرز مشترکی با یکدیگر نداشته و نمی‌توانند تهدیدی علیه یکدیگر باشند حتی در پاره‌ای از موارد این دو را می‌توان مکمل یکدیگر دانست به صورتی که بعضا شرکت‌های پخش لازم است در این زمینه سرمایه‌گذاری کرده و فعالیت اقتصادی خود را نه تنها در دنیای واقعی گسترش دهند بلکه در میان صفر و یک‌های مجازی نیز فعالیت مناسبی برای معرفی برند و کالاهای تحت اختیارشان استفاده کنند.

این فعال صنفی درباره سهم درآمد صنعت توزیع ایران از کل درآمد ملی کشورمان و آینده آن نیز تصریح کرد: هم اکنون براساس تمام اطلاعاتی که در اختیار داریم صنعت توزیع و پخش کشورمان تقریبا 8 درصد از درآمد ملی را به خود اختصاص داده است ولی با توجه به جایگاه و البته نیاز بازار اگر حمایت‌های لازم در این زمینه صورت گیرد سهم درآمد شرکت‌های پخش می‌تواند بیش از این مقدار شده و باعث گردش مالی مناسبی در اقتصاد کشورمان باشد.

توزیع پلی بین تولید و مصرف است

دکتر محسن عبداله‌زاده، مدیرعامل شرکت بهسان پخش، درباره اهمیت حضور شرکت‌های توزیع و پخش در چرخه اقتصادی به خبرنگار ما گفت: بطور کلی در برخی از صنایع تولیدی مثل دارو با توجه به قوانین حاکم الزامی است که تولید کنندگان از شرکت پخش استفاده کنند و درباقی صنایع این به صورت اختیاری است که شرکت‌ها متناسب با نیازهایشان اقدام کنند. بنابراین به نوعی می‌توان گفت توزیع پل ارتباطی قدرتمندی میان تولید ومصرف کالاست.

عبداله‌زاده در ادامه افزود: بطور کلی شرکتهای پخش در ایران با توجه به نیاز روز افزون بخش تولید به پیدا کردن فضاهای بکر وجدید ارائه محصول و تثبیت و تقویت حضور در بازارهای بالفعل در اختیار، نقش موتور محرک صنعت در بخشهایی از اقتصاد هستند که ارائه محصولاتشان از کانال شرکتهای توزیع صورت می‌شود. در خارج از مرزهای سازکارهای توزیع و ارائه با توجه به مدل‌های بازار و دستورالعمل‌های متفاوت توزیع و نیز اداره حوزه‌های توزیع در بخش خصوصی کاملا متفاوت با داخل ایران طراحی شده است.

این فعال صنفی آینده اقتصادی برخی از کالاها مثل مواد غذایی که رقابت سنگینی برای دسترسی به بازار هدف بزرگتر در میان تولید کنندگان شکل گرفته را در گروه استفاده از سیستم توزیع قدرتمند دانست و تصریح کرد: با توجه به جایگاه صنعت توزیع در اقتصاد بین المللی نباید فراموش کنیم همه تولید کنندگان نه تنها امکان حضور در بازار رقابت خارج از کارخانه برای رسیدن به بازار هدفی مناسب را ندارد بلکه اصلا اقتصادی نیست که انرژی و هزینه‌ای در این زمینه داشته باشند بلکه باید با استفاده از یک سیستم توزیع دقیق و قدرتمند نسبت به ارسال محصولاتشان به بازار اقدام کرده و سهم بازار بهتری را به خود اختصاص دهند.

وی اشتباه در سیاست‌گذاری و بازاریابی رایکی از مهمترین تهدیدهای صنعت پخش و توزیع اعلام کرد و گفت: در مورد صنعت پخش باید مدنظر داشته باشیم یک اشتباه می‌تواند زنجیره‌ای از هزینه‌های گسترده را برای سرمایه‌گذار و حتی تولید کننده به همراه داشته باشد و به همین دلیل مسیریابی و همچنین برنامه‌های بلند مدت و میان‌مدت سرمایه‌ گزاران این صنف می‌تواند مهمترین نکته برای توجه مدیران باشد. به عنوان مثال گروهی از سرمایه‌گذاران در این زمینه تصور می‌کنند سازوکارهای توزیع درباره کالاهای مختلف یکسان است و می‌توان با نسخه‌ای واحد در این زمینه اقدام کرد اما درواقع این سیاستی شکست خورده است و نمی‌توان در این زمینه به نتیجه رسید. به عنوان مثال چهارچوبهای توزیع صنایع غذایی با صنعت دارو میتواند متفاوت باشد.

مدیرعامل مدیرعامل شرکت بهسان پخش درباره رفع تحریم‌ها و حضور شرکت‌های خارجی در بازار ایران و تایرپذیری سیستم صنعت پخش کشورمان معتقد است: بی شک ایجاد فضای جدید پسا تحریم موجب گسترش ارتباطات بین المللی و گشایش فضاهای جدید کسب و کار در این حوزه ها خواهد بود .حل مشکلات گشایش اعتبار و تراکنشهای مالی بصورت نامحدود و امکان رایزنی های مجدد با شرکای حاضر و جدید میتواند پویایی خاصی در حوزه های گوناگون کسب و کار ایجاد نماید.

برچسب‌ها: صنعت پخش، توزیع مویرگی، فروش
پنج‌شنبه 22 بهمن‌ماه سال 1394 ساعت 03:37 ب.ظ

گزارش فرصت امروز از بازار مناسب تولید جوراب

کشبافی قابل اعتماد برای سرمایه گذاری

نویسنده: شیدا رمزی

هر روز صبح هنگام لباس پوشیدن برای رفتن به سرکار بدون تردید کشوی لباس‌های خودتان را باز می‌کنید و با انتخاب یک جفت جوراب مناسب و همرنگ دیگر لباس‌هایتان آماده خروج از منزل می‌شوید بی آنکه زیاد توجهی به اقتصاد پنهان در این جفت جوراب داشته باشید. اقتصادی که می‌تواند زمینه ساز اشتغالزایی و همچنین صادرات گسترده محصولات باشد.

به راستی پاسخ تولید

محمد کمال آبادی، بدیر اجرایی اتحادیه تولید کنندگان و فروشندگان کشباف، جوراب و کاموای تهران با اشاره به تنوع موجود در تولیدات بازار جوراب به فرصت امروز گفت: خوشبختانه با توجه به ورود ماشین‌آلات مناسب و البته تخصص تولید کنندگان ماهر در این زمینه امروز در زمینه تولید جوراب مشکلی در کشورمان نداریم و می‌توانیم در صورت فراهم شدن شرایط و زیرساخت‌ها به صادرات نیز فکر کنیم.

کمال‌آبادی در ادامه افزود: با توجه به آماری که در اختیار داریم چیزی حدود 1100 واحد جواز دار و مجاز در این صنف مشغول به فعالیت هستند ولی آنچه باعث نگرانی فعالان صنف و خود اتحادیه شده است حضور گسترده تولید کنندگان زیرپله‌ای در این بازار است. چون این تولید کنندگان از آنجا که هزینه‌های قانونی را به دولت و ارگان‌های مربوطه نمی‌پردازند می توانند محصولات خود را ارزان‌تر از آن گروه که قانونی فعالیت می‌کنند روانه بازار مصرف کنند و همین امر می‌تواند زمینه حذف تولید کنندگان بنام را ایجاد کند.

این مقام صنفی که آمار دقیقی از میان تقاضای خرید و گردش مالی این صنعت در کشورمان ندارد تصریح کرد: شاید برای رسیدن به آمار تولید بتوانیم براساس خطوط تولید نصب شده اقدام کنیم اما با توجه به اینکه امروز رکود بر اقتصاد کشورمان حاکم شده بیشتر واحدهای تولیدی با بخشی کوچکی از توان تولیدی خود مشغول فعالیت هستند بنابراین میزان تولید را نمی‌توانیم داشته باشیم ولی با درنظر گرفتن این برخی اطلاعات شاید بتوان حدودی درباره تولید اظهار نظر کنیم به این صورت که تقریبا 1100 واحد مجاز تولیدی داریم و هر واحد تولیدی برای ادامه فعالیت اقتصادی خود حداقل به 4 دستگاه تولید نیازمند است پس امروز 4400 ماشین بافت مشغول به کار است و اگر هر ماشین در یک شیفت کاری تنها 12 جین تولید کند می‌بینیم رقم قابل توجهی جوراب روزانه تولید می‌شود.

وی در ادامه افزود:  اما اگر به آنسوی معادله یعنی جمعیت ایران به عنوان بازار هدف داخلی توجه داشته باشیم، می‌بینیم  نزدیک به 80 میلیون نفر به صورت بالقوه مخاطبان تولید جوراب در کشورمان هستند و اگر محاسبه کنیم هر فرد ایرانی تقریبا سالانه 6 جفت جوراب مورد نیازش باشد در می‌یابیم بازار بسیار بزرگ و گسترده‌ای در مقابل این صنعت قرار دارد که باید برای آن برنامه داشته باشیم.

تولید جوراب جزو مشاغل خانگی نیست

دبیر اجرایی اتحادیه تولید کنندگان و فروشندگان کشباف، جوراب و کاموا درباره موضوع سرمایه‌گذاری در این صنعت معتقد است ساده پنداشتن تولید جوراب و قرار دادن آن جزو مشاغل خانگی خطایی بزرگ بوده که متاسفانه در دوره‌های گذشته صورت گرفته و همین موضوع باعث از بین رفتن سرمایه‌های خرد و کلان گروهی که بدون هرگونه آگاهی از روند تولید جوراب پا به عرصه تولید این محصول گذاشته‌اند شده است به همین دلیل لازم است خوب دقت داشته باشیم که تولید جوراب هرچند به ظاهر ساده به نظر می‌اید اما بسیار دنیای تخصص و پر زحمتی است. به همین دلیل اگر فردی علاقمند به سرمایه‌‌گذاری در این زمینه است باید بیش از آنکه به تولید بیاندیشد مشغول بازاریابی و فروش باشد.

وی تصریح کرد: مسئولان و رسانه‌ها باید نسبت به این مهم واقف باشند که صرفا ایجاد تقاضای سرمایه‌‌گذاری در این زمینه نمی‌تواند دوای درمان بیکاری باشد چون اگر به صورت غیر حرفه‌ای سرمایه‌های خرد و کلان وارد این عرصه اقتصادی شود نه تنها خود اصل سرمایه‌ها را مورد تهدید قرار می‌دهد بلکه در آینده اقتصادی فعالان حال حاضر نیز تاثیر بسیار منفی خواهد داشت پس بهتر است درباره اهمیت و نحوه سرمایه‌‌گذاری این صنف علمی و حساب شده سخن گفت تا علاقمندان مبادا دچار اشتباه محاسباتی شده و سرمایه‌ خود را به خطر بیاندازند.

تقاضای تشکیل پرونده روبه فزونی است

این مقام صنفی در ادامه به افزایش روند تشکیل پرونده تولید کنندگان برای دریافت جواز کسب اشاره کرد و افزود: همانطور که می‌دانید یکی از مهمترین هزینه‌های تولید مربوط به انرژی یا همان برق مصرفی دستگاه است چون یک کارگاه متوسط در طول ماه تقریبا به 3000 کیلوات برق نیازمند است و اگر کارگاه‌ها نتوانند از تعرفه برق صنعتی استفاده کنند درواقع به نوعی هزینه انرژی برایشان غیرقابل تحمل خواهد شد و در نهایت آنها را وادار به تعطیلی خواهد کرد به همین دلیل بسیاری از تولید کنندگان بدون مجوز اکنون برای دریافت پروانه کسب اقدام کرده‌اند تا بتوانند با توجه به مستند و مدارک مورد نیاز دریافت کد برق صنعتی و کاهش هزینه انرژی اقدام به تولید کنند.

کمال‌آبادی تصریح کرد: اگرچه این روند به نوعی باعث قانون‌مند شدن روند تولید جوراب در کشورمان خواهد شد اما نگرانی دیگری که ایجاد خواهد کرد مربوط به غیر متناسب بودن پراکندگی تولید و همچنین تقاضا است چون در برخی از صنایع این تجربه را داشته‌ایم که با حضور غیر اصولی سرمایه‌گذاران در آن بخش گاها کل صنف با چالش جدی مواجه شده است به همین دلیل از همین امروز برای صدور مجوزها مناسب با موقعیت جغرافیایی و نیازهای منطقه‌ای باید اقدام کنیم تا در آینده در این زمینه درگیر مشکلات نباشیم.


برای صادرات برنامه‌ای نداریم

پرویز شرافتی یکی از تولید کنندگان جوراب تهران که نخواست نامش در گزارش قید شود درباره شرایط فعلی صنف مورد نظر به خبرنگار ما گفت: امروز بسیاری از انبارها مملو از جنس شده و رکود در این صنعت باعث نگرانی برخی از تولید کنندگان شده است درحالی که بازارهای بسیار مناسبی اطراف کشورمان وجود دارد ولی متاسفانه چون تا به امروز برنامه‌ای دقیق برای صادرات نداشته‌ایم این بازارها را در اختیار تولید کنندگان ترکیه و چین قرار داده‌ایم درحالی که قبلا این بازارها متعلق به محصولات با کیفیت ایرانی بوده است.

شرافتی مهمترین مشکل تولید کنندگان در از دست دادن بازارهای صادراتی را کمبود مواد اولیه مرغوب داخل کشور دانست و افزود: این مهم که بتوانیم مواد اولیه مناسب با قیمت‌های قابل قبول را برای تولید کنندگان مهیا کنیم یکی از رموز موفقیت صادراتی است که باید خوب به آن توجه داشته باشیم ولی با توجه مشکلات تحریم‌ها و البته نوسانات قیمت ارز این امکان تا به امروز مهیا نشده و همین امر در از دست رفتن بازارهای سنتی محصولات ایران بسیار تاثیر گذار بوده است.

این فعال صنفی با ابراز خوش‌بینی درباره آینده صنف بخصوص با توجه به نیازهای داخلی تصریح کرد: شاید از دست رفتن بازارهای خارجی به نوعی برای تولید کشورمان نگران کننده بوده باشد اما نباید این نگرانی باعث دست کشیدن از تولید باشد بلکه می‌تواند از تجربه های گذشته برای پیشرف استفاده کرد. به عقیده وی بهتر است با اصلاح روش‌های بازاریابی و توجه به کیفیت بسته‌بندی ابتدا برای حضور گسترده محصولات با کیفیت در بازار داخلی برنامه ریزی کنیم و در میان مدت برای از سرگیری صادرات برنامه‌ریزی کنیم چون تقاضا همیشگی است و می‌توان با ارایه امتیازات ویژه دوباره بازار سازی کرد.


برچسب‌ها: جوراب، تولیدجوراب
پنج‌شنبه 22 بهمن‌ماه سال 1394 ساعت 03:37 ب.ظ

گزارش فرصت امروز از بازار مناسب تولید جوراب

کشبافی قابل اعتماد برای سرمایه گذاری

نویسنده: شیدا رمزی

هر روز صبح هنگام لباس پوشیدن برای رفتن به سرکار بدون تردید کشوی لباس‌های خودتان را باز می‌کنید و با انتخاب یک جفت جوراب مناسب و همرنگ دیگر لباس‌هایتان آماده خروج از منزل می‌شوید بی آنکه زیاد توجهی به اقتصاد پنهان در این جفت جوراب داشته باشید. اقتصادی که می‌تواند زمینه ساز اشتغالزایی و همچنین صادرات گسترده محصولات باشد.

به راستی پاسخ تولید

محمد کمال آبادی، بدیر اجرایی اتحادیه تولید کنندگان و فروشندگان کشباف، جوراب و کاموای تهران با اشاره به تنوع موجود در تولیدات بازار جوراب به فرصت امروز گفت: خوشبختانه با توجه به ورود ماشین‌آلات مناسب و البته تخصص تولید کنندگان ماهر در این زمینه امروز در زمینه تولید جوراب مشکلی در کشورمان نداریم و می‌توانیم در صورت فراهم شدن شرایط و زیرساخت‌ها به صادرات نیز فکر کنیم.

کمال‌آبادی در ادامه افزود: با توجه به آماری که در اختیار داریم چیزی حدود 1100 واحد جواز دار و مجاز در این صنف مشغول به فعالیت هستند ولی آنچه باعث نگرانی فعالان صنف و خود اتحادیه شده است حضور گسترده تولید کنندگان زیرپله‌ای در این بازار است. چون این تولید کنندگان از آنجا که هزینه‌های قانونی را به دولت و ارگان‌های مربوطه نمی‌پردازند می توانند محصولات خود را ارزان‌تر از آن گروه که قانونی فعالیت می‌کنند روانه بازار مصرف کنند و همین امر می‌تواند زمینه حذف تولید کنندگان بنام را ایجاد کند.

این مقام صنفی که آمار دقیقی از میان تقاضای خرید و گردش مالی این صنعت در کشورمان ندارد تصریح کرد: شاید برای رسیدن به آمار تولید بتوانیم براساس خطوط تولید نصب شده اقدام کنیم اما با توجه به اینکه امروز رکود بر اقتصاد کشورمان حاکم شده بیشتر واحدهای تولیدی با بخشی کوچکی از توان تولیدی خود مشغول فعالیت هستند بنابراین میزان تولید را نمی‌توانیم داشته باشیم ولی با درنظر گرفتن این برخی اطلاعات شاید بتوان حدودی درباره تولید اظهار نظر کنیم به این صورت که تقریبا 1100 واحد مجاز تولیدی داریم و هر واحد تولیدی برای ادامه فعالیت اقتصادی خود حداقل به 4 دستگاه تولید نیازمند است پس امروز 4400 ماشین بافت مشغول به کار است و اگر هر ماشین در یک شیفت کاری تنها 12 جین تولید کند می‌بینیم رقم قابل توجهی جوراب روزانه تولید می‌شود.

وی در ادامه افزود:  اما اگر به آنسوی معادله یعنی جمعیت ایران به عنوان بازار هدف داخلی توجه داشته باشیم، می‌بینیم  نزدیک به 80 میلیون نفر به صورت بالقوه مخاطبان تولید جوراب در کشورمان هستند و اگر محاسبه کنیم هر فرد ایرانی تقریبا سالانه 6 جفت جوراب مورد نیازش باشد در می‌یابیم بازار بسیار بزرگ و گسترده‌ای در مقابل این صنعت قرار دارد که باید برای آن برنامه داشته باشیم.

تولید جوراب جزو مشاغل خانگی نیست

دبیر اجرایی اتحادیه تولید کنندگان و فروشندگان کشباف، جوراب و کاموا درباره موضوع سرمایه‌گذاری در این صنعت معتقد است ساده پنداشتن تولید جوراب و قرار دادن آن جزو مشاغل خانگی خطایی بزرگ بوده که متاسفانه در دوره‌های گذشته صورت گرفته و همین موضوع باعث از بین رفتن سرمایه‌های خرد و کلان گروهی که بدون هرگونه آگاهی از روند تولید جوراب پا به عرصه تولید این محصول گذاشته‌اند شده است به همین دلیل لازم است خوب دقت داشته باشیم که تولید جوراب هرچند به ظاهر ساده به نظر می‌اید اما بسیار دنیای تخصص و پر زحمتی است. به همین دلیل اگر فردی علاقمند به سرمایه‌‌گذاری در این زمینه است باید بیش از آنکه به تولید بیاندیشد مشغول بازاریابی و فروش باشد.

وی تصریح کرد: مسئولان و رسانه‌ها باید نسبت به این مهم واقف باشند که صرفا ایجاد تقاضای سرمایه‌‌گذاری در این زمینه نمی‌تواند دوای درمان بیکاری باشد چون اگر به صورت غیر حرفه‌ای سرمایه‌های خرد و کلان وارد این عرصه اقتصادی شود نه تنها خود اصل سرمایه‌ها را مورد تهدید قرار می‌دهد بلکه در آینده اقتصادی فعالان حال حاضر نیز تاثیر بسیار منفی خواهد داشت پس بهتر است درباره اهمیت و نحوه سرمایه‌‌گذاری این صنف علمی و حساب شده سخن گفت تا علاقمندان مبادا دچار اشتباه محاسباتی شده و سرمایه‌ خود را به خطر بیاندازند.

تقاضای تشکیل پرونده روبه فزونی است

این مقام صنفی در ادامه به افزایش روند تشکیل پرونده تولید کنندگان برای دریافت جواز کسب اشاره کرد و افزود: همانطور که می‌دانید یکی از مهمترین هزینه‌های تولید مربوط به انرژی یا همان برق مصرفی دستگاه است چون یک کارگاه متوسط در طول ماه تقریبا به 3000 کیلوات برق نیازمند است و اگر کارگاه‌ها نتوانند از تعرفه برق صنعتی استفاده کنند درواقع به نوعی هزینه انرژی برایشان غیرقابل تحمل خواهد شد و در نهایت آنها را وادار به تعطیلی خواهد کرد به همین دلیل بسیاری از تولید کنندگان بدون مجوز اکنون برای دریافت پروانه کسب اقدام کرده‌اند تا بتوانند با توجه به مستند و مدارک مورد نیاز دریافت کد برق صنعتی و کاهش هزینه انرژی اقدام به تولید کنند.

کمال‌آبادی تصریح کرد: اگرچه این روند به نوعی باعث قانون‌مند شدن روند تولید جوراب در کشورمان خواهد شد اما نگرانی دیگری که ایجاد خواهد کرد مربوط به غیر متناسب بودن پراکندگی تولید و همچنین تقاضا است چون در برخی از صنایع این تجربه را داشته‌ایم که با حضور غیر اصولی سرمایه‌گذاران در آن بخش گاها کل صنف با چالش جدی مواجه شده است به همین دلیل از همین امروز برای صدور مجوزها مناسب با موقعیت جغرافیایی و نیازهای منطقه‌ای باید اقدام کنیم تا در آینده در این زمینه درگیر مشکلات نباشیم.


برای صادرات برنامه‌ای نداریم

پرویز شرافتی یکی از تولید کنندگان جوراب تهران که نخواست نامش در گزارش قید شود درباره شرایط فعلی صنف مورد نظر به خبرنگار ما گفت: امروز بسیاری از انبارها مملو از جنس شده و رکود در این صنعت باعث نگرانی برخی از تولید کنندگان شده است درحالی که بازارهای بسیار مناسبی اطراف کشورمان وجود دارد ولی متاسفانه چون تا به امروز برنامه‌ای دقیق برای صادرات نداشته‌ایم این بازارها را در اختیار تولید کنندگان ترکیه و چین قرار داده‌ایم درحالی که قبلا این بازارها متعلق به محصولات با کیفیت ایرانی بوده است.

شرافتی مهمترین مشکل تولید کنندگان در از دست دادن بازارهای صادراتی را کمبود مواد اولیه مرغوب داخل کشور دانست و افزود: این مهم که بتوانیم مواد اولیه مناسب با قیمت‌های قابل قبول را برای تولید کنندگان مهیا کنیم یکی از رموز موفقیت صادراتی است که باید خوب به آن توجه داشته باشیم ولی با توجه مشکلات تحریم‌ها و البته نوسانات قیمت ارز این امکان تا به امروز مهیا نشده و همین امر در از دست رفتن بازارهای سنتی محصولات ایران بسیار تاثیر گذار بوده است.

این فعال صنفی با ابراز خوش‌بینی درباره آینده صنف بخصوص با توجه به نیازهای داخلی تصریح کرد: شاید از دست رفتن بازارهای خارجی به نوعی برای تولید کشورمان نگران کننده بوده باشد اما نباید این نگرانی باعث دست کشیدن از تولید باشد بلکه می‌تواند از تجربه های گذشته برای پیشرف استفاده کرد. به عقیده وی بهتر است با اصلاح روش‌های بازاریابی و توجه به کیفیت بسته‌بندی ابتدا برای حضور گسترده محصولات با کیفیت در بازار داخلی برنامه ریزی کنیم و در میان مدت برای از سرگیری صادرات برنامه‌ریزی کنیم چون تقاضا همیشگی است و می‌توان با ارایه امتیازات ویژه دوباره بازار سازی کرد.


برچسب‌ها: جوراب، تولیدجوراب
پنج‌شنبه 22 بهمن‌ماه سال 1394 ساعت 03:35 ب.ظ

نیازمند برنامه‌ای ریزی تخصصی برای صادرات نبات هستیم

نیازمند برنامه‌ای ریزی تخصصی برای صادرات نبات هستیم

با توجه به افزایش روز افزون تولید و مصرف نبات در ایران و برخی از کشورهای همسایه این مهم بیش از پیش خودنمایی می‌کند که باید برای ادامه روند روبه رشد صنعت مسئولان برنامه‌ای دقیق و مدون برای فراهم کردن تسهیلات صادراتی این محصول باشند به عنوان مثال امروز یکی از نیازهای اصلی در این زمیه را می‌توان در ایجاد گمرک تخصصی صادرات نبات دانست.

شاید با توجه به ناشناخته بودن بازار تولید و مصرف نبات در اقتصاد کشورمان با دیدن این عبارت که اکنون نیازمند داشتن گمرک تخصصی صادرات این محصول در برخی استان‌های کشورمان هستیم کمی جای تعجب داشته باشد ولی با نگرشی دقیق‌تر و علمی‌تر در میابیم اکنون استان خراسان رضوی و اصفهان به عنوان دو قطب بزرگ تولید نبات صنعتی کشورمان شناخته شده‌اند و تولیدکنندگان بنام این استان‌ها بعضا تا صادرات چند ده تنی روزانه می‌توانند برای کشورمان ارزآوری مناسبی داشته باشند.

ظرفیت 35 هزار تنی در خراسان رضوی

دبیر انجمن تخصصی صنایع همگن تولید کنندگان صنعتی نبات خراسان رضوی با تاکید براینکه امروز خراسان رضوی به عنوان یکی از قطب‌های مهم تولید نبات صنعتی و صادراتی کشورمان است به خبرنگار فرصت امروز گفت: آمار و ارقامی که در زمینه تولید و صادرات این محصول داریم بیانگر آن است که باید از همین امروز برای آینده صادراتی آن برنامه‌ای مدون و دقیق طرح ریزی کنیم چون در صورت بی‌تفاوتی در این زمینه آینده امکان این کار نیست و در نهایت صادرات نبات با کیفیت کشورمان با مشکلاتی مواجه خواهدشد.

سید کاظم حسینی در ادامه افزود: با درنظر گرفتن این که هموطنان ایرانی یکی از بزرگترین گروه‌های مصرف کننده چای در جهان هستند تصور اینکه مصرف مواد قندی و شیرینی و شکلات نیز در کشورمان بیش از دیگر کشورها باشد زیاد دور ذهن نیست درحالی که واقعیت 5/2 برابری مصرف شکر اگرچه می‌تواند نگرانی‌هایی برای سلامتی افراد به همراه داشته باشد اما زمینه‌ها و فرصت‌های مناسبی نیز برای سرمایه‌گذاری مهیا کرده است و همین امر بیانگر واقعیتی مناسب برای سرمایه‌گذاری در زمینه‌های وابسته به چای مثل نبات است به صورتی که اگر به سرانه مصرف نبات در ایران توجه داشته باشیم می‌بینیم.

حسینی با اشاره دقیق به سرانه مصرف نبات در کشورمان تصریح کرد: براساس آمارهای موجود میزان کل مصرف نبات کشورمان در سال چیزی حدود 230 هزار تن است و برهمین اساس می‌توان سرانه مصرف نبات را در ایران چیزی نزدیک به 5/3 کیلوگرم دانست که با توجه به آمار سال‌های گذشته این روند تقریبا دو برابر شده است.  این درحالی است که توان تولیدی استان خراسان رضوی در صنعت تولید نبات تنها تامین 10 درصد این نیاز است و می‌توان با استفاده از ظرفیت‌های خالی دیگر استان‌ها نه تنها برای تامین نیاز داخلی بلکه برای صادرات نیز برنامه‌ریزی کرد.

این مقام صنفی با اشاره به اینکه ظرفیت تولید نبات سنتی در استان خراسان رضوی نزدیک 9 هزار تن است گفت: با توجه به اینکه موضوع تولید نبات از طریق سنتی زیاد صرفه اقتصادی ندارد بیشتر واحدهای تولیدی استان خراسان رضوی به سمت صنعتی شدن حرکت کرده‌اند و برهمین اساس امروز بیش‌از 70 درصد از تولید استان تماما صنعتی تولید شده و روانه بازارهای داخلی و خارجی می‌شود.

هرفرصت شغلی مستقیم، سه شغل غیر مستقیم؟!

وی به اشتغالزایی مناسب صنعت تولید نبات تاکید کرد و افزود: از آنجا که بیشتر فعالیت‌های تولیدی نبات در استان خراسان رضوی به صورت صنعتی انجام می‌شود بر اساس آماری که در اختیار داریم کل ظرفیت تولید نبات استان با 500 نفر به صورت مستقیم صورت گرفته که به ازای هر یک نفر اشتغال مستقیم در این صنف 3 نفر اشتغال غیرمستقیم در بخش‌های دیگر ایجاد می‌شود.

حسینی با ابراز خرسندی از افزایش صادرات نبات استان به خارج از کشور عنوان کرد: امروز با توجه به افزایش کیفی محصولات هیچ مشکلی در زمینه رعایت استانداردهای مورد نیاز بازارهای هدف تولیدات با کیفیت ایرانی نداریم و به نوعی می‌توانیم نبات مرغوب ایران را با بسته‌بندی بسیار شکیل به بازارهای آمریکا، آسیای میانه، اروپا و کشورهای همسایه ایران صادر کنیم اما باید در نظر داشته باشیم که نبات نیز همانند زعفران، پسته و فرش به نوعی صادرات برندی به نام ایران است که باید برای آن شرایط مناسبی مهیا کنیم تا به نام ایران در بازارهای بین المللی خودنمایی کند از این رو اهمیت افتتاح و استفاده از گمرک تخصصی نبات حداقل در استان‌هایی مثل خراسان رضوی و اصفهان که جزو بزرگترین استان‌های تولید کننده نبات هستند امری لازم به نظر می‌رسد.

وی درباره اهمیت سخت‌گیری در بهداشت و سلامت نبات چه در بازار داخلی و چه در بازارهای بین المللی گفت: همانطور که همه می‌دانیم نبات محصولی است که مستقیم با سلامتی جامعه در ارتباط است و باید با استفاده از شیوه‌های نوین تولید و رعایت اصول بهداشتی در زمینه تولید با کیفیت آن گام برداشت و مسئولان انجمن و سازمان‌های مرتبط در این زمینه بسیار سختگیری دارند چون نه تنها سلامت هموطنان ایران در این میان مطرح است بلکه آبروی برند ایران خارج از مرزها در بوته آزمایش قرار خواهد گرفت.

بسته بندی نیمه پنهان تولید

این مقام صنفی بسته بندی را بسیار مهم دانست و تصریح کرد: اگر تولید کنندگان با استفاده از بهترین تجهیزات و مواد اولیه محصولات بسیار مرغوبی تولید کنند اما تولید آنها در بسته‌بندی غیر اصولی و نامناسب روانه بازار شود بدون تردید برای فروش با چالش مواجه خواهد بود این درحالی است که نباید فراموش کنیم ارزش افزوده تولید نبات را می‌تواند در بسته بندی‌ آن دانست و باید برای بازارهای داخلی و خارجی متناسب با نیازهای آنها برنامه‌ریزی داشته باشیم.

حسینی درباره طعم‌های مختلف موجود نبات معتقد است از آنجایی که بطور کلی صنایع غذایی ارتباط مستقیمی با ذائقه خریداران دارد و بودن تنوع در آن می‌تواند برای بقاء صنعت بسیار حیاتی باشد باید تولید کنندگان نسبت به تولید محصولات متفاوت با درنظر گرفته ذائقه بازارهای هدفشان اقدام کنند و با ایجاد تنوع در این زمینه گام بردارند هرچند تنوع در برندهای نیز می‌تواند به عنوان یکی از سیاست‌های موفق فروش در میان تولید کنندگان مورد توجه قرار گیرد.

دبیر انجمن تخصصی صنایع همگن تولید کنندگان صنعتی نبات خراسان رضوی موضوع تولیدات نامرغوب را یکی از مهمترین نگرانی‌های تولید کنندگان عنوان کرد و گفت: بازار مناسب فروش نبات و البته ارزش افزوده مناسب آن باعث شده تا برخی افراد سودجو از این فرصت استفاده کرده و با تولید محصولات نامرغوب به صورت فله در کارگاه‌های غیر استاندارد زیر زمینی محصولاتی غیر بهداشتی را روانه بازار کنند که می‌تواند نگرانی‌های عمده‌ای برای سلامتی خریداران باشد از این رو بهترین راهکار برای جلوگیری از هرگونه بیماری خودداری از خرید نبات‌های فله‌ای از بازار است و باید به برندهای معتبر بسته‌بندی شده و دارای کد بهداشتی توجه بیشتری داشته باشیم هرچند اگر مقداری قیمت آنها بیشتر از محصولات فله‌ای باشد.

پنج‌شنبه 22 بهمن‌ماه سال 1394 ساعت 03:34 ب.ظ

تولید سنتی زمینه‌ای برای صنعتی شدن

با توجه به اهمیت اشتغالزایی در اکثر کشورهای دهکده‌جهانی مسئولان بیشتر به دنبال استفاده از فرصت‌های سرمایه‌گذاری و ایجاد کسب و کارهای زودبازده هستند. این درحالی است که کارشناسان دراین زمینه معتقدند استفاده از امتیاز کارگاه‌های زودبازده می‌تواند نه تنها زمینه اشتغالزایی گسترده‌ای به متقاضیان کار هدیه دهد بلکه گردش اقتصادی و ارزش افزوده مناسبی را در این زمینه برای آن منطقه مهیا می‌کند.

این درحالی است که امروز کشورمان ایران چون نیازمند ایجاد فرصت‌های شغلی متعددی است می‌تواند با استفاده از این طرح‌های زودبازده البته به صورت علمی و کارشناسانه درزمینه تامین فرصت‌های شغلی مورد نیاز جوانان کشورمان بخصوص در برخی مناطق مثل اصفهان، خراسان رضوی و تهران اقدام کند تا علاوه با ایجاد ارزش افزوده مناسب چرخ اقتصادی قابل قبولی نیز در آن به وجود آورد که این بار سوژه کسب و کار زود بازده را  در شیرینی طعم نبات یافتیم.

جواد عزتی یکی از تولیدکنندگان نبات در اصفهان به خبرنگار ما گفت: با درنظر گرفتن روند روبه رشد گرایش مردم به نوشیدن چای می‌توان حدس زد که هر روز فرصت‌ کسب و کار بهتری در  زمینه تولید نبات ایجاد خواهد شد، بنابراین دور از ذهن نیست اگر بگوییم این کسب و کار نه تنها محدود به مرزهای کشورمان نیست بلکه می‌توان آن را ابعادی جهانی دید به صورتی که امروز آمریکا و سنگاپور نیز تولید کننده نبات به صورت صنعتی هستند و بازار مناسبی هم به خود اختصاص داده‌اند.

عزتی با تاکید براینکه بیشتر کارگاه‌های تولیدی نبات در سطح ایران امروز به صورت سنتی تولید نبات می‌کنند افزود: براساس آمار تقریبا بیش از 60 درصد از نبات ایران امروز به صورت سنتی تولید می‌شود و هرچند این نوع تولید زیاد صرفه اقتصادی ندارد اما برای شروع کار می‌توان روی گردش مالی آن حساب کرد و کم کم به سمت تولید صنعتی نبات گام برداشت چون آغاز کار با سرمایه‌ای اندک می‌توان پس از اخذ مجوزهای مورد نیاز مثل بهداشت، شروع کرد. به عنوان مثال برای ظرفیت تولید نزدیک به یک تن نبات معمولی با شیوه‌های سنتی کمتر از یکصد میلیون تومان سرمایه مورد ‌نیاز است.

این فعال صنفی با اشاره به 600 میلیون تومان سرمایه ‌اولیه برای راه‌اندازی یک کارگاه تولید نبات صنعتی با ظرفیت حدود 5 تن در روز تصریح کرد: همانطور که اشاره شد تولید نبات سنتی زیاد اقتصادی نیست و باید برای ورود به تولید صنعتی برنامه‌ریزی کرد که نیازمند تهیه دیگ‌های بخار مخصوص، قالب‌ها، پاتیل‌ها و تجهیزات بسته‌بندی است. این درحالی است که مبلغ یاد شده می‌تواند زمینه اشتغالزایی 9 نفر را ایجاد کرده ولی در صورت اینکه خط بسته‌بندی کامل را در طرح توسعه کارگاه داشته باشیم می‌توان تا 12 نفر پرسنل را به کار گماشت.

وی ارزش افزوده واقعی را در تولید نبات و بسته‌بندی  اوزان مختلف آن دانست و گفت: برخی از کارگاه‌ها صرفا به تولید نبات و فروش عمده در بسته‌بندی‌های 10 و 20 کیلویی اقدام می‌کنند درحالی که ارزش افزوده واقعی در تولید بسته‌های یکصد گرمی تا یک کیلوگرمی است به این دلیل که قیمت‌ها متفاوت‌ خواهدشد به عنوان مثال امروز نبات 700 گرمی زعفرانی 5000 تومان فروخته می‌شود درحالی که همان نبات در بسته‌بندی 10 کیلویی 4200 تومان است.

این تولید کننده زعفران در اصفهان هزینه تولید را به نوعی وابسته به قیمت شکر دانست و افزود: بطور کلی قیمت شکر به صورت روزانه و نقدی محاسبه می‌شود اما هزینه‌های جانبی که شامل طعم‌دهندگان، کارگر، گاز، آب، برق، مالیات، بیمه و ماشین‌آلات تقریبا حدود 700 تومان به ازای هر کیلوگرم است، بنابراین با درنظر گرفتن قیمت شکر امروز که 2250 تومان است تقریبا هزینه تولید هرکیلوگرم نبات زعفرانی 3200 تومان برای عمده فروش است و قیمت مصرف‌کننده نزدیک 4200 تومان تعیین می‌شود.

عزتی یکی از فنون موفقیت تولید صنعتی نبات را در ایجاد خط تولید شکلات و آبنبات در کنار خط تولید نبات دانست چون برخی ضایعات تولید نبات را می‌تواند در تولید محصولات دیگر بدون هرگونه مشکل بهداشتی به کار گرفت که این موضوع می‌تواند مانع از افزایش دور ریز تولید نباید باشد. این درحالی است که نوآوری در طعم و عطر نبات‌ها مثل استفاده از برخی شربت‌های سنتی و طعم‌دهنده‌های طبیعی از جمله آنهاست.

به عقیده این فعال صنفی، عمده مشکل تولیدکنندگان نبات نبود ثبات قیمتی در شکر است و دیگر عاملی نگران کننده موضوع گردش مالی است چون براساس عرف موجود بازار نبات تولید شده وقتی به عمده‌فروش‌ها تحویل داده می‌شود معمولا تسویه‌حساب 20 روزه دارد و متاسفانه تمام خریدها نقدی است این موضوع باعث خواب بسیار بالای سرمایه است.

عزتی درپایان موضوع صادرات را درصورت رعایت استانداردهای مورد نیاز بسیار مناسب دانست و گفت: امروز اکثر کشورهای حاشیه خلیج فارس و برخی کشورهای شمال شرقی کشورمان از خریداران عمده نبات ایران هستند به صورتی که حتی گاهی اوقات صادرات فله به این کشورها صورت می‌گیرد و در نهایت بسته‌بندی‌های محلی در فروشگاه‌های سطح کشور توزیع می‌شود.

پنج‌شنبه 22 بهمن‌ماه سال 1394 ساعت 03:21 ب.ظ

گزارش فرصت امروز درباره سرمایه‌گذاری در صنعت نبات

گزارش فرصت امروز درباره سرمایه‌گذاری در صنعت نبات

کسب و کاری متکی به بلورهای شیرین

نویسنده: عماد عزتی

تجربه نوشیدن چای گرم و خوش‌رنگ و خوش طعم همراه با یک شاخه کوچک نبات برای هر یک از ما بسیار لذت بخش است و بدون تردید بارها  هنگام بازگشت از سفر زیارتی مشهد مقدس بسته‌‌های کوچک و بزرگی از نبات‌ با طعم‌های مختلف را به عنوان سوغاتی همراه خود به زادگاهمان حمل کرده‌ایم، بی آنکه لحظه‌ای درباره اقتصادی که در پس این بسته‌های شیرین و خوش‌طعم نهفته است فکر کرده باشیم.

به راستی تاکنون از خودتان پرسیده‌اید این بلورهای شیرین چه کسب و کاری را برای تولید کننده خود به ارمغان آورده و آیا سرمایه‌گذاری در این زمینه صرفه‌ اقتصادی خواهد داشت؟ یا اینکه این صنف به کدام اتحادیه و انجمن صنفی وابسته است؟ برای پاسخ به این پرسش کافی است چند دقیقه‌ای همراه فرصت امروز باشید باشید تا برایتان از اقتصادی قابل قبول با آینده‌ای روشن در صورت حمایت‌های دولت بگوییم. اقتصادی که با متبلورشدن هر یک از بلورهای نشسته بر شاخه نبات می‌تواند کام تولید را شیرین کرده و با ارزش افزوده قابل اعتمادش زمینه اشتغال مناسبی برای جوانان و جویندگان کار ایران زمین باشد.

صنفی ناشناخته

حسن افخمی علیشاه، رئیس اتحادیه نبات و آبنبات ریز تهران درباره این صنف به خبرنگار فرصت امروز گفت: هرچند بسیاری از مردم تجربه مصرف روزانه نبات را دارند اما نمی‌دانند این محصول توسط صنفی که اتحادیه‌ آن از سال 1330 شمسی فعال شده تولید و در اختیار آنها قرار گرفته است و از انجا که این اتحادیه تا امروز ناشناخته باقی مانده برخی از مسئولان نسبت به آینده فعالان صنفی آن کمتر توجه نشان داده‌اند. درحالی که اگر به آمار فعال‌های این صنف توجه داشته باشیم می‌بینیم تعداد حاضران صنف بیانگر جایگاه اقتصادی آن در میان اصناف دیگر است.

افخمی علیشاه با اشاره به تعداد واحدهای فعال استان تهران در این صنف افزود: اکنون نزدیک به 550 واحد صنفی در این زمینه مشغول کسب و کار خود هستند، ولی اگر به پیشینه‌حضور این تولید کنندگان در زمینه نبات و آبنبات توجه کنیم می‌بینیم با توجه به سختی کار و البته برخی مشکلات موجود علی‌رغم مناسب بودن زمینه کسب و کار وقتی صاحبان و موسسان کارگاه‌های موجود از دنیا رفتند، فرزندانشان حاضر به ادامه فعالیت تولیدی نبوده و بیشتر به موضوع فروش محصولات روی آورده‌اند که همین امر باعث شده تا امروز تعداد تولیدی‌های ما به کمتر از 60 واحد تولیدی کاهش یابد هرچند اگر با درنظر گرفتن حداقل 10 نفر اشتغالزایی مستقیم و غیرمستقیم برای هر واحد صنفی می‌بینیم حجم قابل توجهی از متقاضیان کار در صنعت تولید نبات و آبنبات مشغول به کار هستند.

این مقام صنفی درباره سیاست‌گذاری‌های مسئولان در این صنف معتقد است با توجه به ناشناخته بودن صنف برخی از سیاست‌گذاری‌ها متناسب با حال و روز صنف نیست و باعث از هم گسیختگی آن خواهد شد درحالی که اگر به واقعیت موضوع و بازار روبه رشد مصرف نبات در سراسر کشور و همچنین کشورهای همسایه توجه داشته باشیم می‌بینیم فرصت‌های سرمایه‌گذاری مناسبی در این صنف وجود دارد تا با استفاده از آن بحث صادرات را تقویت کرده و برای آینده صنعت برنامه‌ریزی کنیم.

وی درباره سیاست‌های غیر اصولی مسئولان درباره صنعت تولید نبات افزود: همانطور که می‌دانیم این صنف به‌صورت صنفی سنتی شکل گرفته و کم کم با استفاده از تکنولوژی روبه صنعتی شدن حرکت کرده است ولی برخی از سیاست‌های موجود  مثل طرح انتقال مشاغل آلاینده از پایتخت باعث شده تا آینده نامشخصی در انتظار این تولید کنندگان باشد.  به عنوان مثال طرح انتقال مشاغل آلاینده به خارج از تهران به هیچ عنوان در این صنف صادق نیست ولی برخی مسئولان اعتقاد دارند تولید کنندگان این صنف که عمدتا در اطراف بازار تهران مشغول به کار هستند باید کسب و کارشان را  به خارج تهران انتقال دهند که به هیچ عنوان منطقی و اقتصادی نیست.

سنتی ارز‌ آور

در همین حال یوسف شیدایی یکی از تولیدکنندگان عضو اتحادیه تولید کنندگان نبات و آبنبات ریز تهران به فرصت امروز گفت: تقریبا 70درصد از نبات تهران امروز به صورت سنتی تولید شده و وارد بازار می‌شود و همین موضوع می‌تواند فرصتی برای سرمایه‌گذاری باشد چون به نوعی می‌تواند در حجم‌های پایین متناسب با سفارشات تولید کرد اما در بخش تولید صنعتی با توجه به محدودیت‌های دستگاه‌‌ها ممکن است تولید کم به دلیل ضایعات بیشتر اقتصادی نباشد.

شیدایی موضوع صادرات نبات را هم مثل تولیدش کاملا سنتی دانست و افزود: اگر بخواهیم درباره صادرات نبات از ایران به خارج از کشور اطلاعاتی به دست آوریم واقعا غیرممکن است چون روند صادرات تاکنون کاملا سنتی صورت گرفته و بیشتر به صورت سوغات است. ولی با توجه به اینکه تعداد ایرانیان خارج از کشور روبه فزونی است و بسیاری از هموطنان ما بستگانی خارج از ایران دارند، در هر سفر مقداری نبات به عنوان طعم نوستالژیک ایرانی برایشان هدیه می‌برند و همین موضوع درپاره‌ای از موارد به صادراتی محدود برای سوپرمارکت‌های ایرانی خارج از مرزها بخصوص در کشورهای کانادا، آمریکا، استرالیا و آلمان منجر شده است که می‌تواند در صورت برنامه‌ریزی دقیق به صادراتی نوستالژیک برای تولیدکنندگان با ارزش افزوده قابل قبول تبدیل شود.

این تولید کننده محدوده بازار تهران موضوع بسته‌بندی را یکی از مهمترین موارد تولید و صادرات نبات عنوان کرد و گفت: برخی از تولیدکنندگان صنعتی نبات که دارای برندهای معتبری هستند با استفاده از طرح‌های خاص و معروف ایرانی اقدام به تولید بسته‌های بسیار شکیل و زیبای نبات ایرانی کرده و این محصول را در بازارهای خارجی معرفی کرده‌اندکه البته نتیجه مناسبی هم به دست آورده اند و اگر بتوان برنامه‌ای دقیق برای کنترل قیمت و ادامه روند تولید برای آن درنظر بگیری همانند گز و برخی از سوغاتی‌های منحصربفرد ایرانی می‌توان برای نبات ایرانی نیز بازارهای بین المللی را متصور شد. به این دلیل که قیمت تمام شده نبات ارتباط مستقیمی با قیمت شکر دارد نوسانات موجود باعث از بین رفتن قدرت صادراتی نبات خواهد شد و آن را به کالایی لوکس برای خریداران خارجی تبدیل خواهد کرد درحالی که باید به گونه‌ای برنامه‌ریزی کنیم که این محصول در سبد خریدهای روزانه‌آنها قرار گیرد و روند صادرات گسترش یابد.

وی یکی از مهتری نگرانی تولید کنندگان مجاز را حضور غیرمجازها دانست و افزود: با توجه به برخی سیاست‌ها و سختگیری‌های غیر اصولی مسئولان برخی از تولید کنندگان به جای حضور در بازار شفاف قانونی رو به‌تولید زیرزمینی آورده و همین امر باعث شده تا نه تنها نگرانی‌های زیادی برای مسئولان صنف ایجاد شود بلکه درپاره‌ای از موارد زمینه سودجویی نیز مطرح شده باشد. به عنوان مثال استفاده از مواد نامرغوب و محیط تولید غیر استاندارد که اگر مسئولان فضای کسب و کار را مهیا کنند نه تنها این نگرانی برطرف خواهد شد بلکه به نوعی زمینه اشتغالزایی حداقل 5 نفری و احداکثری 10 نفری به ازای هر کارگاه تولیدی ایجاد خواهدشد.



برچسب‌ها: تولید نبات، خرید نبات، قیمت نبات
پنج‌شنبه 10 دی‌ماه سال 1394 ساعت 08:21 ب.ظ

فرصت امروز از صنعتی با عطر و طعم اشتغال می‌گوید

فرصت امروز از صنعتی با عطر و طعم اشتغال می‌گوید

خروج از صادرات تک محصولی با کنسانتره و آب‌میوه

نویسنده: شیدا رمزی

بدون تردید هنگام مراجعه به فروشگاه‌های زنجیره‌ای یا سوپرمارکت محله تعداد زیاد قوطی‌های آب میوه نظر شما را تاکنون به خود جلب کرده و گاهی اوقات متناسب به ذائقه خودتان برای خرید آنها دست به جیب شده‌اید اما آیا تاکنون از خود پرسیده‌اید این تعداد محصول با طعم‌ها و رنگ‌های مختلف چه تجارتی را به خود اختصاص داده و گردش اقتصادی آن در کشورمان چگونه است؟ یا اینکه از این روش چگونه می‌توان به اقتصاد کشورمان کمک کرد و نسبت به کاهش خام فروشی ایران گام موثرتری برداشت؟

این درحالی است که نباید فراموش کنیم با توجه به رشد جمعیت در جهان و همچنین تنوع‌طلبی مردم در کنار گسترش روز افزون زندگی صنعتی در کشورها همواره صنایع غذایی یکی از پررونق‌ترین صنایع فعال در سراسر دهکده جهانی است و کشورهای مختلفی با تکیه بر داشته‌های خود برای گردش چرخ اقتصاد خود اقدام کرده و به دقت برای آن برنامه ریزی‌می‌کنند. اما واقعا جایگاه اقتصاد تولید آب میوه و کنسانتره در کشورمان چیست و امروز چند درصد از اقتصاد کشورمان در دست تولید کنندگان این نوع خوراکی‌ها قرار گرفته است؟

بالاترین تکنولوژی را در اختیار داریم

ولی‌الله داوودآبادی، دبیر انجمن تولید کنندگان آبمیوه و کنسانتره با تاکید بر به روز بودن این صنعت در کشورمان به فرصت امروز گفت: با توجه به اطلاعات و مدارکی درباره این صنعت موجود است اغلب کارخانه‌های تولید کننده آب میوه وکنسانتره حاصل فعالیت‌های اقتصادی پس از پیروزی انقلاب اسلامی در کشورمان هستند و بنابراین با توجه به اینکه تقریبا سه دهه از فعالیت آنها گذشته بدون تردید می‌توان صنایع تولید کننده کنسانتره و آب میوه کشورمان را یکی از پیشرفته‌ترین صنایع فعال داخل کشور دانست که در بالاترین استانداردهای بین المللی مشغول فعالیت است.

وی در ادامه افزود: امروز با توجه به همین پتانسیل موجود بالای 90 درصد از مواد و تجهیزات مورد نیاز صنعت یاد شده داخل مرزهای کشورمان تولید می‌شود و تقریبا وابستگی به خارج از مرزها به جز مواردی غیرقابل اجتناب برطرف شده است چون فقط درباره واردات میوه‌ها و کنسانتره‌های میوه‌های گرمسیری به خارج وابسته هستیم. این درحالی است که حتی در زمینه بسته‌بندی و تولید ماشین‌آلات مخصوص امروز با افتخار نه تنها وارد کننده نیستیم بلکه صادرات نیز داشته‌ایم.

دبیر انجمن تولید کنندگان آبمیوه و کنسانتره درباره تولید ماشین‌آلات و صنعت بسته بندی در این زمینه تصریح کرد: در زمینه بسته بندی‌های چند لایه و مدرن تا چندی پیش تمام موارد مورد نیاز از کشورهای سوئیس و فرانسه و ایتالیا وارد کشورمان می‌شد اما امروز با سرمایه‌گذاری‌های سنگین این نیاز مهم صنعت تولید آب میوه و کنسانتره از طریق شرکت‌های معتبر داخلی تامین می‌شود هرچند درزمینه ماشین‌آلات پرکننده بسته بندی‌ها که دارای تکنولوژی مخصوصی نیز هستند «شرکت احسان» با استفاده از تخصص و البته سرمایه‌گذاری قابل توجه اکنون با رعایت استانداردهای بسیار حساس و قابل توجه تامین کننده نیازهای داخلی شده و حتی به کشورهای منطقه صادرات نیز انجام داده است.

تقریبا با نیمی از ظرفیت کار می‌کنیم

دبیر انجمن تولیدکنندگان آبمیوه و کنسانتره با اشاره به اینکه ظرفیت اسمی واحدهای تولید ابمیوه در کشور 130 تا 140هزار تن است گفت: کل میزان تولید انواع آبمیوه بیش از 60 هزار تن نیست و این امر نشان می‌دهد که باید برای رشد و پیشرفت صنعت آبمیوه در کشور برنامه‌ای جدی و راهکاری اجرایی اندیشیده و اتخاذ شود چون امروز حتی کمتر از نیمی از ظرفیت کارخانه‌ها به تولید اختصاص داده نشده است. این درحالی است که از ظرفیت تولید 5/1 میلیارد عددی تولید آبمیوه یک‌نفره و چیزی حدود 700 میلیون عدد آب میوه یک نفره را در کارنامه خود داریم.

به گفته داوود آبادی امسال مجموع میزان تولید انواع کنسانتره در کشور به بیش از 100 هزار تن خواهد رسید و تولیدکنندگان در این بخش امیدوارند تا پس از برداشته شدن تحریم‌ها و نیز اعمال سیاست‌های اصولی در بخش تولید محصولات باغی و زراعی بتوانند علاوه بر احیای جایگاه قبلی ایران در بازار جهانی انواع آبمیوه و کنسانتره سهم کشورمان را بیش از پیش در این بازار ارتقا دهند.

صادرات کنسانتره اقتصادی‌تر از نفت

داوودآبادی درباره اهمیت توجه به صنعت تولید کنسانتره و البته ارزش افزوده بالای آن معتقد است اکنون با توجه به کاهش قیمت نفت صادرات کنسانتره و آبمیوه می‌تواند بسیار ارزآورتر از صادرات طلای سیاه برای کشورمان باشد چون اساس این صنعت برپایه صادرات بنا نهاده شده است و می‌تواند در صورت فراهم بودن شرایط مناسب فعالیت‌های صادراتی زمینه کاهش خام فروشی در بخش‌های مختلف را برای کشورمان فراهم کند و در راستای فرمان مقام معظم رهبری مبنی بر کاهش خام فروشی گام برداشت.

این مقام صنفی در ادامه به اهمیت صادرات کنسانتره در اجرای اقتصاد مقاومتی افزود: با توجه به قیمت‌های جهانی گاهی اوقات برخی از کنسانتره‌های ایرانی حتی تا یکی دو برابر قیمت یک بشکه نفت فروخته می‌شوند به عنوان مثال هر بشکه کنسانتره آلبالو در دوره‌ای با فروش حدود 23 بشکه نفت در بازارهای جهانی برابر داشته است. چون قیمت داخلی هر کیلو کنسانتره آلبالو 15 الی 16 هزار تومان بوده و این قیمت در بازارهای جهانی  کمی متفاوت است و از سوی دیگر صادرات یک بشکه کنسانتره انار برابر با فروش 15 بشکه نفت خام است.

عقب‌گرد کرده‌ایم

دبیر انجمن تولید کنندگان کنسانتره و آب میوه در ادامه به حال و روز فعلی صنعت تولید کنسانتره کشورمان اشاره کرد و گفت: با توجه به عوامل یاد شده و نبود مدیریت دقیق در زمینه تامین مواد اولیه یعنی میوه مورد نیاز امروز کمی از موقعیت قبلی خودمان عقب‌گرد کرده‌ایم که باید با توجه به اهمیت و ارزآوری مناسب این صنعت برای جبران مشکلات گام برداریم.

وی تصریح کرد: تا همین دو یا سه سال پیش کامیون‌های ترکیه‌ای در پشت کارخانه‌های ایرانی برای حمل کنسانتره‌های تولیدی ایران مثل سیب و انگور صف می‌کشیدند و ژاپن برای حمل کنسانتره انار ایران هواپیمای چارتر اختصاصی می‌فرستاد؛ اما متاسفانه برخی ازسیاست‌ها و مدیریت‌های غیر اصولی در کنار تحریم‌های یکجانبه غرب علیه کشورمان باعث شده تا امروز شاهد کاهش این روند بوده و به نوعی با کاهش صادرات مواجه باشیم.

این مقام صنفی مهمترین معضل را در همسو نبود سیاست‌های کشاورزی صنعتی و نیاز کارخانجات کشورمان دانست و افزود: همانطور که قبلا نیز اشاره شد در اواسط دهه 60 شمسی بسیاری از موافقت‌های اصولی درباره تولید آب میوه و کنسانتره از سوی مقامات مسئول صادر شد درحالی که نه تنها ایران به این تعداد کارخانه تولیدی نیازی نداشت بلکه به هیچ عنوان نتوانست ارتباط مناسبی میان تولید میوه به صورت صنعتی و محصول مورد نیاز کارخانه‌ها ایجاد کند.

وی تصریح کرد: اگرچه سرمایه‌گذاری در صنعت تولید کنسانتره و آبمیوه جزو صنایع زودبازده از نظر اقتصادی شناخته می‌شود اما نباید فراموش کنیم اهمیت درنظر گرفتن آمار درهر صنعتی می‌تواند عاملی در موفقیت یا عدم موفقیت آن صنعت باشد که متاسفانه اکنون ما از این نظر دارای معضلات بسیار زیادی هستیم چون واقعا آمار در این صنعت جایگاهی نداشته و متناسب عمل نکرده‌ایم. به عنوان مثال در اوایل دهه هفتاد شمسی ایران دارای چیزی حدود یکصد تولید کننده آب میوه و نزدیک به چهل واحد تولیدی کنسانتره بوده است درحالی که معضل یاد شده باعث شده امروز در مجموع نزدیک به 60 تولید کننده فعال داشته باشیم، این کاهشی معنا دار و البته مشکل ساز برای سرمایه‌های منجمدشده در واحدهای نیمه‌کاره یا تعطیل شده گواهی مستند برای نبود برنامه‌ریزی برای توسعه هدفمند این صنعت معرفی شده است.

وی درباره ناهماهنگی در صنعت تولید کنسانتره و آبمیوه ایران تصریح کرد: برای درک دقیق معضل بد نیست به میزان تولید کنسانتره آب پرتقال کشورمان توجه داشته باشیم درحالی که ایران خود یکی از تولید کنندگان به‌نام پرتقال در منطقه است. به این صورت که در کشورمان سالیانه 20 هزار تن آب پرتقال مورد نیاز است درحالی که از این میزان تنها 5 هزار تن از طریق میوه‌های داخلی تولید و مابقی از طریق واردات به بازار ارایه می‌شود و در باقی تولیدات مثل 4 تا 5 هزار تن آب آلبالو نیز شرایط تقریبا مشابه است. به عقیده داوودآبادی افزایش قیمت زمین‌های کشاورزی و البته یکپارچه نبودن مزارع و باغ‌ها در ایران باعث شده هیچ تناسب منطقی میان تولید محصولات با نیاز کارخانه‌ها وجود نداشته باشد هرچند حضور قابل توجه دلال‌های میوه در بازار می‌تواند عاملی دیگر در این زمینه باشد.

جولان دلال‌ها در تامین میوه تازه

ولی‌الله داوودآبادی، دبیر انجمن تولید کنندگان آبمیوه و کنسانتره مهمترین تهدیدهای موجود را به تغییرات آب و هوایی مربوط دانست و گفت: هرچند مهمترین مشکل تغییرات اقلیمی و آب و هوایی است اما امروز نمی‌توان به مشکلات نبود نقدینگی و کمبود حمایت‌های دولتی اشاره کرد چون حضور گسترده و پررنگ دلال‌های میوه تازه باعث شده تا بسیاری از تولید کنندگان کنسانتره و آب میوه با مشکلات عمده‌ای مواجه شوند.

این مقام صنفی افزود: چون سیستم حمایت از باغداران در کشورمان ضعیف عمل کرده است دلال‌ها با ارایه پیش پرداخت‌ به باغداران برای تهیه سم و کود در دوران کاشت و داشت آنها را به خود وابسته کرده و در هنگام برداشت کل محصول را از باغدار با قیمت‌های بسیار نازل خریداری می‌کنند و به انبارهایی انتقال می‌دهند و از آنجا که کارخانجات در فصول مختلف نیازهای متفاوتی دارند درست در شرایط بحرانی کارخانه با بازارگرمی محصولات را با قیمت‌های غیر واقعی به تولید کنندگانی که به دنبال تامین نیاز خود هستند ارایه می‌کنند و همین امر باعث شده نه تنها باغداران از این بازار منفعتی نبرده و روز به روز ضعیف‌تر شوند بلکه قیمت تمام شده محصول نیز بالا رفته و جنبه اقتصادی و رقابتی را در بازارهای بین المللی از تولیدات ایران حذف کرده است.

به عقیده وی بهترین راهکار این است که دولت با حمایت از توسعه تعاونی‌‌های باغبانی آنها را برای تهیه نیازهای مالی خود حمایت کند و با استفاده از سازوکارهایی علمی تولید کننده و خریدار یعنی کارخانجات را مستقیم با یکدیگر مرتبط کند تا در این میان نه تنها باغداران منتفع شوند بلکه محصول نهایی نیز ارزان‌تر به دست متقاضیان برسد. هرچند نباید موضوع تامین منابع مالی در گردش تولید کنندگان را که امروز یکی از مشکلات اصلی شناخته می‌شود را فراموش کرد.

رعایت بالاترین استانداردهای تولید

در همین حال پریزاد توتونچی، مدیر کنترل کیفیت شرکت اروم نارین (تولید کننده برند شادلی) با تاکید بر اهمیت رعایت استانداردهای مختلف در تولید این نوع محصول‌ به خبرنگار ما گفت: با توجه به ارتباط مستقیم محصولات کارخانجات تولید کننده کنسانتره و آب میوه با سلامت و بهداشت جامعه معمولا استانداردهای خاص و سختگیرانه‌ای در این زمینه از سوی تولید کنندگان رعایت می‌شود به صورتی که در ایران معاونت غذا و دارو وزارت بهداشت و البته اداره استاندارد در این زمینه فعالیت دقیق و نظارت‌های گسترده‌ای دارند درحالی که تولید کنندگان نیز خود دارای بخش‌های کنترل کیفیت بوده و دایم محصولات تولیدی را از نظر ماندگاری، کیفیت، خواص و بهداشت مراحل تولید مورد آزمایش قرار می‌دهند.

توتونچی درباره اهمیت رعایت این استانداردها معتقد است در صورتی که این استانداردها از سوی تولید کنندگان رعایت نشود بدون تردید موضوع صادرات تولیدات تحت تاثیر قرار گرفته و در برخی از شرایط امکان حضور تولیدات در کشورها نخواهد بود چون همه کشورها برای ورود محصولاتی در زمینه غذایی سخت‌گیری‌های عمده‌ای داشته بنابراین اگر تولید کننده تصمیم به وارد شدن در بازاری خاص را دارد باید با درنظر گرفتن استانداردهای مورد نیاز اقدام به تولید کند که این موارد از هنگام تهیه میوه به عنوان اصلی‌ترین ماده مورد نظر بوده تا در نهایت بسته بندی و حمل که باید تحت شرایط خاصی انجام شود.

این متخصص کنترل کیفیت درباره تفاوت‌ کنسانتره و آب میوه نیز گفت: بطور کلی کنسانتره همان آبمیوه غلیظ شده است که با توجه به در دسترس نبودن دایمی برخی محصولات که فصلی هستند میوه طبیعی را تحت شرایطی کاملا خاص و با رعایت استانداردهای مهم از نظر حفظ ارزش غذایی، میزان PH و ویتامین تبدیل به آب میوه غلیظ شده کرده و برای مدت طولانی‌تری نگهداری می‌کنند و در نهایت از کنسانتره آب میوه‌ با غلظ کمتر برای مصرف روزانه تولید و روانه بازار می‌شود که براساس آزمایش‌های انجام شده هیچ تفاوتی با آب میوه‌ طبیعی ندارد هرچند در پاره‌ای از موارد حتی کمبودهای ویتامینی نیز از طریق افزودن مواد خوراکی مجاز تکمیل و نوشیدنی کاملی در اختیار متقاضیان قرار خواهد گرفت.

مدیر کنترل کیفیت شرکت اروم نارین (برند شادلی) درباره مواد اولیه مورد استفاده نیز تصریح کرد: در این واحد تولیدی تقریبا 90 درصد از مواد اولیه تولید داخل کشورمان است و تنها در مواردی که امکان تهیه میوه به دلیل نبود آن در کشور مثل انبه، آناناس و پشن‌فروت اقدام به واردات می‌شود چون بطور کلی سیاست شرکت براین است که کنسانتره مورد نیاز تولید آبمیوه توسط خود شرکت با دستورالعمل مخصوصی تهیه شده و در نهایت برای بازارهای هدف به صورت آب میوه ارسال می‌شود.

پریزاد توتونچی به اشتغالزای متفاوت در این صنعت نیز تاکیدکرد و افزود: قبل از هرتوضیحی بد نیست بدانیم چون تنوع و ذائقه مصرف‌کنندگان اساس حضور و تنوع محصولات نوین در بازار است اینگونه باید بدانیم که هر روز شاهد رونق در بازار و توسعه خواهیم بود بنابراین اشتغالزایی در این صنعت قابل ملاحظه است و  اگرچه میزان اشتغالزایی در زمینه تولید آب میوه و کنسانتره رابطه مستقیمی به نوع خط تولید نصب شده دارد چون در برخی موارد تعداد کارگران مورد نیاز 7 نفر و در برخی موارد 15 نفر است اما آنچه مهم است در زمینه تولید آب میوه نوع اشتغال دایمی بوده و خبری از اشتغال فصلی نیست که همین مورد می‌تواند برای مناطقی که کارخانجات تولیدی در آنها فعالیت می‌کنند بسیار مناسب باشد. این درحالی است که بیشتر اشتغالزایی صنعت در بخش‌های وابسته مثل باغداری و حمل و نقل و توزیع است. به عنوان مثال اشتغال‌های فصلی هنگام برداشت محصول و همچنین اشتغال دایمی در سیستم‌های توزیع و فروش از جمله این موارد هستند.

شناخت بازار هدف رمز موفقیت فروش

از سوی دیگر یکی از مدیران بخش فروش شرکت کشت و صنعت تکدانه که نخواست نامش در این گزارش قید شود به خبرنگار ما گفت: بطور کلی این شرکت در سال 1362در قطب تولید آب میوه کشور یعنی آذربایجان شرقی افتتاح شد و با توجه به سیاست‌های مدیریت به سرعت در بازار محصولات خود را به متقاضیان ارایه کرد و اکنون به عنوان بزرگترین تولید کننده آبمیوه کشور به بازار معرفی شده است .

این فعال صنفی درباره سیستم بازاریابی و همچنین کشورهایی که محصولات تکدانه را خریداری می‌کنند افزود: با توجه به اینکه موضوع صنایع غذایی به سلیقه مردم مرتبط است شناخت بازار و همچنین کنترل دایم آن یکی از کلیدی‌ترین رموز موفقیت است که کادر بازاریابی و همچنین تحقیق و توسعه این کارخانه در این زمینه کاملا دقیق عمل کرده و همواره درحال رصد کردن بازارهای هدف و ارایه محصولات جدید هستند به عنوان مثال با ایجاد غرفه‌های کوچک تبلیغاتی ابتدا محصولی که به صورت نمونه تولید شده را توسط مشتریان عبوری تست و نتایج را ثبت می‌کنیم و براساس آن اقدام به تولید خواهیم کرد که با این روش و البته به پشتوانه تکنولوژی و توانایی بالای متخصصان کارخانه اکنون به شانزده کشور در آسیا، اروپا و آمریکا محصولات را صادر می‌کنیم. بنابراین شناخت دقیق از بازار رمز موفقیت است و برای رسیدن به این شناخت گاهی یک سال مشغول تحقیق در بازار و نیازها و ظرفیت‌هایش هستیم.

وی عمده محصولات تکدانه را در انواع کنسانتره، آب میوه ، پوره میوه، پودر میوه و  آب‌میوه حاوی تکه‌های میوه اعلام کرد و گفت: از آنجا که سرانه آب میوه در ایران با استانداردهای جهانی فاصله قابل توجهی دارد و بطور کلی آب میوه در سبد کالای خانواده جایگاه کوچکی به خود اختصاص داده است این شرکت سعی کرده با توجه به اهمیت افزایش سلامتی جامعه در بخش‌های مختلف با برگزاری جشنواره‌ها و البته ارایه جایزه‌هایی نه تنها زمینه فعالیت تجاری خود را افزایش دهد بلکه به نوعی فرهنگ استفاده از آب میوه را در بازار گسترش دهد که تاکنون نیز موفق و دقیق عمل کرده و در دوره‌هایی به عنوان برند برتر شناخته شده است. این درحالی است که امروز سرانه مصرف آب میوه در خارج از کشور متوسط 45 لیتر در سال است ولی ایرانیان تقریبا نزدیک به 10 لیتر آب میوه مصرف می‌کنند.

این مدیر فروش در شرکت تکدانه جریان تولید و فروش آب میوه را یکی از فرصت‌های مناسب سرمایه‌گذاری هدفمند در کشورمان دانسته و  معتقد است: با توجه به حجم قابل توجه دور ریز و ضایعات گسترده در بخش‌کشاورزی و باغداری ایران اگر بتوان به نوعی برنامه‌ریزی کرد که واحدهای صنایع تبدلی متناسب با توان تولیدی مناطق مختلف فعالیت کنند بدون تردید حجم سرمایه‌های دور ریز محصولات باغی و کشاورزی کاسته خواهد شد و به جای از بین رفتن به ارزش افزوده تبدیل و در اقتصاد کشورمان به جریان خواهد افتاد هرچند در صورت رفع موانع صادراتی می‌توان به دلارهای خوش طعم این صنعت چشم امید داشت و از دلارهای نفتی صرفه‌نظر کرد.

پودر شربت را فراموش کرده‌ایم

در همین حال فرهاد آقازاده، مدیرعامل شرکت تعاونی صنایع غذایی چلچله با اشاره به تولیدات جانبی صنعت تولید کنسانتره و آب میوه به فرصت امروز گفت: اگر چه همه می‌دانیم آب میوه و کنسانتره به عنوان تولیداتی با  ارزش افزوده بسیار بالا در کارخانجات مختلف و اقتصاد کشور هستند اما نباید فراموش کنیم در این صنعت شاخه‌های مختلفی از جمله تولید پودرهای شربتی نیز وجود دارد که خود این شاخه نیز می‌تواند در توسعه اقتصاد نقش قابل توجهی داشته باشد، درحالی که گاهی اوقات حتی تبلیغ منفی برای پودرهای شربتی شده است.

آقازاده در ادامه افزود: امروز در بخش پودرهای شربتی میزان قابل توجهی واردات صورت می‌گیرد چون درباره کیفیت و البته ماندگاری طعم‌ها هنوز تولیدات کشورمان در برخی از طعم‌ها قابلیت رقابت ندارند درحالی که همه می‌دانیم کشورمان از نظر تعداد کارخانه‌های تولیدی آب میوه و کنسانتره در منطقه مطرح است پس اگر با استفاده از سیستم‌ها  و البته کمی نوآوری شرایطی فراهم کنیم تا بتوانیم در زمینه تولید پودرهای میوه نیز گام برداریم توانسته‌ایم چرخه قابل قبولی در اقتصاد کشورمان ایجاد کنیم. چون همه می‌دانیم پودر میوه در صنایع مختلفی از جمله شرینی و شکلات، داروسازی، صنایع غذایی و  تولید غذای کودکان مورد استفاده قرار گیرد .

این فعال صنفی تصریح کرد: با توجه به رشد جمعیت در ایران و جهان شاید استفاده از پودرهای میوه کم کم جزو واجبات برای صنایع مختلف باشد بنابراین اگر متناسب با میزان تولید کشورمان از امروز سرمایه‌گذاری کنیم می‌توانیم در اینده اقتصاد مناسبی از این طریق را تجربه کنیم به عنوان مثال یکی از روش‌های استفاده از پودرهای میوه در بخش دارویی را می‌توان در تولید پودر میوه از  دور ریز کارخانجات تولید کنسانتره و  آب میوه دانست به این صورت که از پوست پرتقال و تفاله‌های خروجی این کارخانجات می‌توان طعم‌دهنده‌ها و پودرهای صنعتی برای صنایع دیگر تهیه کرد این درحالی است که حتی از میوه‌های پادرختی و برخی از ضایعات محصولات باغی و کشاورزی نیز در این زمینه می‌توان استفاده کرد و به جای حذف آنها در راستای اشتغالزایی و کسب درآمد استفاده کرد.

وی افزود: امروز موضوع تهیه پودهای میوه و طعم‌دهنده‌ها دیگر مختص به میوه نیست بلکه پای طب سنتی و انواع داروهای گیاهی نیز به میان آمده که می‌توان با استفاده از همان روش در تولید نوشیدنی‌های دارای خاصیت دارویی نیز اقدام قابل توجه و اقتصادی صورت داد درحالی که از نظر تولید گیاهان دارویی جایگاه مناسبی داریم و می‌توانیم صادرات قابل توجهی در این زمینه داشته باشیم.

مدیرعامل شرکت تعاونی صنایع غذایی چلچله در ادامه گفت: امروز در زمینه کنسانتره و پودرهای مورد نیاز به میزان قابل توجهی به خارج از مرزها حتی در برخی میوه‌ها مثل پرتقال و کیوی وابسته هستیم  درحالی که با یک برنامه‌ریزی دقیق و هدفمند می‌توان در این زمینه نیز گام موثر و دارای توجه اقتصادی برداشت که در تمام مراحل نه تنها استانداردهای بهداشتی بلکه سلامت جامعه را رعایت کرده باشیم.



برچسب‌ها: تولید آب میوه، کارخانه کنسانتره، قیمت آب میوه
جمعه 20 آذر‌ماه سال 1394 ساعت 09:18 ق.ظ

تولید ماکارونی صنعتی با ارزش افزوده بالا

گزارش فرصت امروز از رشته‌های یک صنعت خوراکی

نویسنده: عماد عزتی

هرچند با دیدن یا شنیدن نام ماکارونی ناخودآگاه اشکال و فرم‌های متفاوتی از این خوراک ایتالیایی در ذهن ما شکل خواهد گرفت ولی مدتی است این نام و انواع و اقسام طعم‌هایش با سبک زندگی ما ایرانیان نیز عجین شده است و همین موضوع تجارتی چند صد میلیارد تومانی را در کشورمان ایجاد کرده است.

شاید تا اوایل دهه هفتاد شمسی موضوع تولید ماکارونی و یا بطور کلی مصرف آن زیاد برای صاحبان صنایع شناخته شده نبود و گاهی اوقات محصولات وارداتی کشور همسایه شمال غربی کشورمان در نظر کیفیت و طعم می‌توانست نظر خریداران را به خود جلب کند اما از اوایل دهه هفتاد شمسی بود که کم کم صنعت تولید ماکارونی در کشورمان رنگ و بوی تازه به خود دید و کیفیت و تنوع محصولات ایرانی تقریبا زمینه واردات این خوراکی ارزشمند را به داخل مرز‌های کشورمان به صفر رساند تاجایی که امروز نه تنها سهم واردات ماکارونی در کشورمان اصلا قابل توجه نیست بلکه صادرات هم داریم. این درحالی است که ممکن است برخی در نگاه اول تولید ماکارونی را کاری ساده درنظر داشته باشند اما زیر و بم این صنعت تاجایی پیش رفته است که کوچکترین غفلت می‌تواند زیانی چند میلیون دلاری برای تولید کنندگان صنعتی به ارمغان آورد.

از این رو فرصت امروز سری به دنیای خوش عطر و طعم ماکارونی زده تا برای شما از رشته‌های بهم پیوسته در تولید این خوراکی کشورمان بگوید چون کیفیت و تنوع آن خارج از مرزهای ایران نیز خریدار به خود دیده است.

70 درصد از سهم بازار در اختیار تولید کنندگان صنعتی

رسول شفق، درباره صنعت تولید ماکارونی در ایران به خبرنگار ما گفت: با توجه به اینکه ماکارونی یک غذای سالم و قابل قبول در سبد خرید خانوار است در صورت هدایت و برنامه‌ریزی برای افزایش سهم ماکارونی در سبد خرید خانواده نه تنها می‌توان رونق صنعت را تجربه کرد بلکه زمینه سلامت هموطنان نیز مهیا خواهد شد به این دلیل که تکنولوژی‌های نوین این امکانات را در اختیار تولید کنندگان صنعتی ماکارونی قرار داده تا با افزودن پروتئین، ویتامین خوراکی غنی شده و سالم را در اختیار خریداران قرار دهند.

معاون بازرگانی شرکت تولیدی مواد غذایی خوشنام (ماکارونی مک) افزود: به طور کلی در ایران سه گروه تولید کننده ماکارونی فعالیت دارند که عبارتند از بخش صنعتی، نیمه صنعتی و سنتی اما سهم عمده بازار با توجه به امکانات و تجهیزات در اختیار صنعتی‌ها قرار دارد و امروز 10 کارخانه صنعتی تولید ماکارونی در کشورمان فعالیت دارد.

شفق در ادامه گفت: اگرچه این تعداد کارخانه امروز کمی بیشتر از 70 درصد از سهم تولید بازار کشورمان را در اختیار دارند که برترین‌ها به ترتیب عبارتند از : تک، زر، مانا، مک و سمیرا ؛ این درحالی است که با توجه به آمارهای موجود هنوز تا جایگاه اصلی صنعت تولید ماکارونی در کشورمان فاصله‌ای وجود دارد که در صورت همکاری و فرهنگ سازی می‌توان آن را بهینه و مورد استفاده قرار داد.

وی با مقایسه مصرف سرانه ماکارونی در ایران و برخی از کشورها تصریح کرد: براساس آمارهای موجود سرانه مصرف ماکارونی در ایران نزدیک به 6 کیلوگرم است که این سرانه در کشور ایتالیا 30 کیلوگرم برآورد شده است و برخی از شکورهای آسیایی تقریبا 10 کیلوگرم ماکارونی مصرف می‌کنند بنابراین اگر بتوان مصرف سرانه ماکارونی کشورمان را به سطح قابل قبولی یعنی حداقل 10 کیلوگرم سرانه مصرف ارتقاء دهیم ناخودآگاه زمینه اشتغالزایی و همچنین ارتقاء سطح تولید ایران را بالابرده‌ایم چون اکنون ظرفیت‌های خالی گوناگونی در این صنعت وجود دارد.

سهم ده درصدی صادرات

به گفته این فعال صنفی ظرفیت اسمی تولید ماکارونی در کشورمان چیزی حدود 700 هزار تن است درحالی که با توجه به شرایط موجود تولید واقعی کمی بیشتر از 450 هزار تن برآورد شده که سهم صادرات از این حجم تولید تنها 40هزار تن ثبت شده است.

شفق درباره موضوع صادرات ماکارونی در ایران گفت: با توجه به اینکه محصولات تولید شده ایران در گروه‌های صنعتی دارای بالاترین سطح استانداردهای بین المللی است و با درنظر گرفتن کیفیت بالای مواد اولیه مورد استفاده که همان آرد سمولینا است امروز محصولات ایران در بازارهای هدفش دارای تقاضا مناسب است اما مشکلاتی باعث شده تا سهم صادرات ایران تنها یک دهم از تولید باشد.

این فعال صنفی به بازارهای هدف محصولات ایران اشاره کرد و افزود: با توجه به موضوع تحریم‌های یکجانبه غرب علیه کشورمان اکنون محصولات تولید شده ایران در کشورهای CIF، کشورهای همسایه ایران و برخی کشورهای آفریقایی شناخته شده است که امیدواریم پس از رفع تحریم‌ها با توجه به توانمندی‌های موجود این سهم از صادرات افزایش قابل قبولی داشته باشد.

نهاده‌های ارزان ولی محصولی گران؟!

رسول شفقی موانع صادراتی ماکارونی تولیدی ایران را در بخش‌های مختلفی تقسیم بندی کرد و افزود: مشکل صادرات محصولات ایران نه در کیفیت و نه در نوع بسته بندی است چون تمام امکانات اکنون در اختیار کشورمان قرار گرفته است درحالی که مشکل در قوانین و برخی دستورالعمل‌های غیر اصولی  خلاصه شده است.

وی تصریح کرد: همانطور که می‌دانید تقریبا 80 درصد قیمت تمام شده محصول مربوط به مواد اولیه و هزینه پرسنل یا انرژی است و باقی به موارد دیگر بستگی خواهد داشت این درحالی است که هر سه این عوامل اصلی در ایران جزو ارزان‌ترین‌ها است ولی بازهم قیمت تمام شده محصولات کشورمان حداقل 20 تا 25 درصد بالاتر از تولید کشورهای دیگر است چون مشکل اصلی مربوط به گران‌بودن منابع مالی برای تولید کنندگان ایرانی است و همین امر باعث شده تا بازارهای هدفی که تولید کنندگان به سختی به دست آورده‌اند به راحتی واگذار رقبای کشورمان بشوند. به عنوان مثال منابع مالی مورد نیاز تولید کنندگان ایرانی اکنون با نرخی نزدیک به 25 درصد در خوشبینانه‌ترین حالت در اختیارشان قرار می‌گیرد اما همین منابع خارج از مرزهای ایران و کشورهایی که اصولا براساس صادرات محصولاتشان سیاست‌گذاری کرده‌اند تنها دو یا سه درصد است . حال سئوال این است که آیا واقعا ایران سیاست توسعه صادراتی محصولات غیر نفتی را در پیش گرفته یا خیر؟

این فعال صنفی در ادامه به موضوع درست اجرا نشدن قانون مالیات بر ارزش افزوده نیز اشاره کرد و گفت: درباره مالیات بر ارزش افزوده بحثی نیست که آیا صحیح است یا خیر چون در اکثر کشورهای جهان این قانون وضع شده تا افرادی که بیش از دیگران مصرف می‌کنند نیز هزینه این اضافه مصرف خود را بپردازند اما امروز این قانون در ایران باعث گرانی محصول برای مصرف کنندگان شده چون در واقع مالیاتی را که خریداران برای خرید خود باید بپردازند را از تولید کننده دریافت می‌کنند و این چرخه تا سه بار تکرار می‌شود و در نهایت سومین بار از سوی مشتری پرداخت خواهد شد که البته در میانه راه شاید این مالیات اخذ اما واریز خزانه دولت نشود چون قانون ابزار دقیقی برای اجرا نداشته و جامعه هدفش دقیق درنظر گرفته نشده است.

مشوق‌های لازم برای دوران پسا تحریم

معاون بازرگانی شرکت تولیدی مواد غذایی خوشنام (ماکارونی مک) درباره دوران پسا تحریم و صنعت ماکارونی معتقد است: دولت و مسئولان با استفاده از مشوق‌های صادراتی زمینه صادرات برای تولید کنندگان را فراهم کنند چون راهکارهای شناسایی صادرکنندگان واقعی در این صنعت برای دولت و مسئولان کار زیاد دشواری نیست و با اتکاء به اسناد و مدارک گمرکی می‌توان صادرکنندگان واقعی را شناسایی و مشوق‌هایی برایشان درنظر گرفت.

وی در ادامه افزود منظور از مشوق‌های صادراتی طرحی که اکنون ایجاد نمی‌شود نبوده و نیست چون این طرح نه تنها معضلات بسیاری داشت بلکه اجرای آن هم مدتی است به دست فراموشی سپرده شده بلکه همانطور که قبلا نیز اشاره شد برای کاهش هزینه‌های سربار تولید کنندگان باید دولت اقدام کند مثلا قانونی مصوب شود که در صورت عبور از مرز مثلا 50 تن صادرات معافیت‌های مالیاتی، منابع مالی ارزان‌قیمت و وام‌های بدون بهره به صادر کننده تعلق بگیرد تا با این روش صنعت بتواند سرمایه در گردش مورد نیازش را با قیمت‌های مناسبی تامین نماید و برای اینده برنامه ریزی کند.

شفقی با اشاره به بازگشت سرمایه واحدهای تولیدی در حدود 5 ماه تصریح کرد: با توجه به افزایش هزینه‌های تولید و البته گران بودن نرخ پول برای واحدهای تولیدی این مدت زمان بسیار تعیین کننده است و درصورتی که چرخه و جریان نقدینگی در شرکت‌های تولیدی همواره ایجاد نشود می‌تواند دز زمینه تولید برای آنها ایجاد اشکال کند و باعث افزایش قیمت تمام شده آنها باشد.

رقابت زمینه ارتقاء را ایجاد می‌کند

از سوی دیگر احمد پاکزاد دبیر انجمن و عضو هیئت مدیره انجمن صنفی کارفرمایان صنعت ماکارونی استان البرز به خبرنگار ما گفت: با توجه به جوان بودن صنعت تولید ماکارونی با شیوه‌های نوین در کشورمان اکنون نزدیک به کمی بیشتر از دو دهه است که کارخانجات صنعتی تولید ماکارونی در ایران فعالیت خود را آغاز کرده‌اند و همین دوره باعث شده تا تجربیات گسترده‌ای در این باره در صنعت ایجاد شود که مهمترین آن را می‌توان در ایجاد رقابت سالم در میان تولید کنندگان دانست. به عنوان مثال در اوایل دهه هفتاد بازار مصرف ماکارانی ایران در اختیار دو برند ترک بود اما با ساخت و راه‌اندازی برخی واحدهای تولید صنعتی پیشرفته مثل تک ماکارون و دیگران آن دو برند خارجی مجبور به ترک بازار شدند این یعنی موفقیت چون رقابت سالم باعث ارتقاء کیفیت شده است. درحالی که امروز به دلایل متفاوتی رقابت میان تولید کنندگان کمرنگ شده است چون رانت و برخی سیاست‌های غیر اصولی مانع از ایجاد بازاری رقابتی و سالم شده است.

پاکزاد در ادامه به وابستگی صنعت تولید ماکارونی به گندم اشاره کرد و افزود: همه می‌دانیم ماده اولیه تولید انواع ماکارونی آرد گندم البته نوعی مخصوصی از آن است بنابراین هرگونه سیاست‌گذاری دولت و البته ایجاد بازاری غیرقابل رقابت در این زمینه می‌تواند تاثیر مستقیمی بر صنعت ماکارونی داشته باشد درحالی که این صنعت از اساس خصوصی است و هیچ نیازی به دولت در آن دیده نمی‌شود و صرفا خواسته صنف ایجاد فضای کسب و کار آسان و سالم است.

صنعتی کاملا خصوصی

در همین حال دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت ماکارونی استان البرز به آینده صنعت تولید ماکارونی در ایران اشاره کرد و افزود: اگرچه موضوع آمار یکی از پیش نیازهای اصلی صنایع در اقصی نقاط جهان است و اکنون ایران از این موضوع رنج می‌برد اما با توجه به آمارهای موجود در این مجموعه تولیدی درحالی که مصرف سرانه برنج در ایران بالغ بر 40 کیلوگرم است و مصرف سرانه نان در حدود 120 کیلوگرم است، ماکارونی به عنوان یک غذا با ارزش غذایی بالا و قیمت مناسب که به عنوان یک غذای اصلی و قابل اعتماداست.

وی بااشاره به سرمایه نزدیک به 5 میلیون یورویی تجهیزات برای راه اندازی یک واحد تولید ماکارانی به صورت صنعتی گفت: از سال 1375 تاکنون سرانه مصرف ماکارونی در ایران دوبرابر شده و از آنجایی که ماکارونی به عنوان یکی از مواد غذایی ارزان و سالم در سبد غذایی جایگاه ویژه‌ای را می‌تواند کسب نماید پیش بینی دوبرابر شدن سرانه مصرف طی یک دهه آینده دور از ذهن نیست بنابراین مسئولان و البته فعالان صنفی باید خودشان را برای این موضوع آماده کرده و برنامه‌ریزی کنند.

به گفته مقام صنفی سرمایه‌گذاری در این زمینه می‌تواند باعث ایجاد اشتغال و ارزش افزوده قابل قبولی برای یک صنعت کاملا خصوصی بدون هیچ وابستگی به دولت باشد و با توجه به اینکه سن دستگاه‌های تولیدی در ایران نزدیک به ده سال است و این صنعت هنوز در کشورمان جوان است می‌توان با استفاده از سیاست‌های اصولی و همچنین برنامه‌ریزی‌های دقیق برای آینده ان بهتر برنامه‌ریزی کرد.

تولید کننده صادر کننده نیست

در همین حال هاشم عزتی تولید کننده و صادر کننده محصولات غذایی و ماکارونی به فرصت امروز گفت: بسیاری از کشورهای موفق درباره صادرات محصولات خود مبحث صادرات را از تولید مجزا کرده‌اند و درباره صادرات شرکت‌های متخصصی مشغول به فعالیت هستند درحالی که در کشورمان بنا به دلایلی کاملا روشن خود تولید کنندگان وارد چرخه صادراتی شده و بعضا دچار مشکلاتی عمده می‌شوند.

عزتی درباره مشکلات صادراتی محصولات کشورمان افزود: اکنون بسیاری از کارشناسان موضوع تحریم‌های یکجانبه علیه ایران را دلیل اصلی کاهش صادرات محصولات عنوان می‌کنند درحالی که این تنها عامل نیست و باید بیشتر به سیاست‌های دولت و مسئولان در این زمینه توجه داشته باشیم . به عنوان مثال اگرچه اکنون بعضا تولید کنندگان مجبور هستند ابتدا محصولات خود را به یکی از بنادر کشورهای جنوبی حاشیه خلیج فارس ارسال کنند و سپس از آنجا دوباره بارگیری و به مقصد صادراتی خود ارسال کنند اما سیاست‌های گمرکی دولت و همچنین موضوع ممنوعیت صادرات دربسیاری از موارد تولید کنندگان را به مرز ورشکستگی رسانده است.

وی درباره اینکه نباید تولید کننده وارد چرخه صادرات شود گفت: چرخه صادراتی پروسه‌ای زمانبر و البته تخصصی است که اگر تولیدکنندگان در گیر آن شوند حجم قابل توجهی از سرمایه‌خود را در واقع بلوکه کرده‌اند که فعلا در شرایط کنونی برای تولید کنندگان ایرانی این موضوع دست و پا گیر است بنابراین همانند کشورهای موفق در زمینه صادرات محصولات و کشور چین باید تولید کننده بیشتر درگیر تولید انبوه و کاهش هزینه‌های سربارشان باشند و اجازه دهند متخصصان صادرات برای محصولاتشان بازاریابی نمایند.

این فعال صنفی تصرح کرد: موضوع صادرات ماکارونی درپاره‌ای از موارد به دلیل حمایت‌های بدون برنامه دولت به جای اینکه واقعا حمایت شود زمین زده شده است چون دولت برای تنظیم بازار داخلی گاهی با اعمال تعرفه و همچنین ممنوعیت در صادرات سیاست جلوگیری از افزایش قیمت محصول را داخل ایران دارد درحالی که این روش فقط باعث از بین رفتن فرصت‌های صادراتی خواهد شد چون مشتریان خارجی گزینه‌های زیادی مقابل دارند که درصورت بدقولی تولید کننده ایرانی به سرعت با دیگران وارد معامله می‌شوند. به عنوان مثال آذر سال 91 بخشنامه‌ای مبنی بر ممنوعیت صدور ماکارونی صادر شد و بعد تعرفه 15 درصدی بر مبنای قیمت پایه بالغ بر 800 دلار گذاشتند، ‌در صورتیکه قیمت صادراتی ماکارونی در حدود 600 دلار است، یعنی در واقع 15 درصد و حتی بالغ بر 20 درصد تعرفه است، این شرایط درحالی رقم می‌خورد که در بحث صادرات یک درصد یا چند سنت تعیین‌کننده است.

عزتی در ادامه به واردات برخی برندهای خارجی از طریق بازارچه‌های مرزی کشورمان نیز اشاره کرد و گفت: در صنعت تولید ماکارونی خوشبختانه واردات آنچنان کوچک است که می‌توان از آن چشم پوشی کرد و همان میزان اندک واردات هم تنها از طریق بازارچه‌های مرزی وارد خاک کشورمان شده است این درحالی است که کیفیت و قیمت محصولات کشورمان امتیازاتی دارد که روند ورود این محصولات عموما از ترکیه را غیراقتصادی کرده و کمتر کسی به فکر این کار خواهد بود.

تولید مکارونی مصداقی برای اقتصاد مقاومتی

وی صنعت تولید ماکارونی را یکی از بارزترین نمادها برای اقتصاد مقاومتی دانست و افزود: به گفته مقام معظم رهبری باید برای اقتصاد کشورمان به گونه‌ای برنامه‌ریزی کنیم که کمترین میزان وابستگی را به خارج از مرزهای کشورمان داشته باشیم بنابراین با اندک توجهی به صنعت تولید ماکارونی درخواهیم یافت متناسب با نیازهای خارجی این صنعت یکی از مصادیق اصلی اقتصاد مقاومتی را می‌تواند در پویایی صنعت تولید مکارونی دانست چون بیشتر موارد مورد نیاز این صنعت در کشورمان موجود است و با توجه به تقاضای موجود برای محصولات با کیفیت ایرانی در بازارهای هدف فعلی و شناسایی بازارهای هدف جدید در صورت هماهنگی ارگان‌ها و دستگاه‌های مربوطه برای رونق صادرات ارزش افزوده قابل ملاحظه‌ای را تجربه خواهیم کرد.

به اعتقاد این فعال صنفی یارانه آراد و نان یکی از مهمترین معضلات رونق تولید ماکارونی در ایران است درحالی که این صنعت هیچ وابستگی به دولت یا مبالغ دولتی ندارد به همین دلیل بطور کلی بهتر است دولت به جای اعمال سیاست‌های غیرکارشناسی خود در زمینه تولید ماکارونی بدون اینکه تصمیم به حمایت از طریق یارانه در صنعت تولید مکارونی داشته باشد نسبت به تغییر سیاست‌های غیر اصولی و هموارکردن شرایط صادرات برای تولیدات با کیفیت کشورمان باشد چون ارایه و پرداخت یارانه ثابت شده نه تنها مشکل‌گشا نیست بلکه ایجاد رانتی مضرر برای اقتصاد ایران خواهد کرد.

عزتی درباره نحوه بازاریابی و اهمیت آن در صنعت تولید ماکارونی نیز گفت: بازاریابی یکی از کلیدی‌ترین بخش‌های تولید صنعتی ماکارونی داخل یا خارج از مرزهای کشورمان است چون استفاده از نوع (مدل) و حتی طعم ماکارونی امری کاملا سلیقه‌ای است به عنوان مثال اکنون طعم گس آرد سمولینا در بازار ایران زیاد طرفدار ندارد درحالی که بسیاری از کشورها مثل ایتالیا معتقدند سمولینا تنها ماده اولیه پاستا یا ماکارونی است. بنابراین اهمیت دادن به سلیقه و ذائقه بازار هدف می‌تواند کلیدی‌ترین موضوع پس از قیمت محصولات باشد.

این فعال صنفی درباره قیمت محصولات نیز افزود: همانطور که می‌دانید برای تولید ماکارونی باید از قالب‌های متفاوتی استفاده کنیم که هریک از این قالب‌ها چند ده میلیون تومان هزینه دارند بنابراین تولید ماکارونی‌های شکل‌دار بدون تردید از نوع میله یا معمول آن گرانتر خواهد بود چون نه تنها قالب‌های مورد نیاز متفاوت هستند بلکه گرم‌خانه‌ها و نوع خشک شدن آنها نیز متفاوت است به همین دلیل است که هنگام خرید قیمت این نوع ماکارونی کمی بیشتر از نمونه‌های میله‌ای است هرچند نمونه‌های فرمی براساس سلیقه کمتر مورد استفاده هموطنان ما قرار می‌گیرد درحالی که خارج از کشور تقریبا موضوع متفاوت است چون دستور پخت‌های متفاوتی مثل سالادها، کوکوها و دسترهای مختلفی با پاستا وجود دارد که صرفا باید از نمونه‌های طرح دار استفاده کنیم.

خوراکی سالم اما ناشناخته

از سوی دیگر دکتر آراسب دباغ مقدم، متخصص علوم تغذیه و استاد دانشگاه درباره خواص پاستا یا همان ماکارونی خودمانی به فرصت امروز گفت: با توجه به تحقیقات انجام شده مشخص شده پاستا یا ماکارونی تولید شده به صورت بهداشتی و استاندارد برای سلامتی انسان زیان‌آور نیست بلکه در برخی از شرایط می‌تواند به عنوان مکمل سبد غذایی نیز از آن استفاده شود درحالی که هنوز این خوراک سالم در سبد غذایی ایرانیان جایگاه مناسبی به خود ندیده و شیوه‌های نوین طبخ آن برای بسیاری از ما ناشناخته است.

دباغ مقدم به اهمیت استفاده از آرد غنی شده در تولید این محصول اشاره کرد و افزود: همانطور که می‌داند برخی مواد غذایی در سبد غذایی مردم ما سهم کمی را بنا به دلایلی به خود اختصاص داده که با توجه به تکنولوژی‌های نوین تولید پاستا می‌توان این کمبودها را به صورت افزودنی‌های مجاز و کنترل شده همراه پاستا در جامعه توزیع کرد به عنوان مثال استفاده از آرد سبوس‌دار یا افزودن پروتئین و ویتامین به مواد اولیه تولید پاستا از موارد هستند.

این متخصص تغذیه درباره ماکارونی‌های رنگی نیز گفت: براساس استانداردهای موجود این نوع ماکارونی‌ها باید با استفاده از رنگ‌های طبیعی مثل آب گوجه‌فرنگی، آب اسفناج یا برخی مواد دیگری تولید شوند که در این صورت علاوه بر ایجاد تنوع در ظاهر خوراک نه تنها زیانبار نیستند بلکه می‌توانند مفید هم باشند.

دباغ مقدم به رایج بودن استفاده از پاستا به عنوان خوراکی  سریع برای مردم در برخی از کشورها نیز تاکید کرد و گفت: با توجه به صنعتی شدن بسیاری از جوامع فرصت طبخ و تهیه غذاهایی که زمان زیادی لازم دارند تقریبا کمرنگ شده است و مردم به سمت غذاهایی که به سرعت آماده می‌شوند گرایش یافته‌اند که انواع پاستا با برندها و روش‌های طبخ متفاوت از این جمله هستند به صورتی که اکنون بیش از 600 دستور طبخ پاستا در اقصی نقاط جهان وجوددارد ولی در ایران هنوز بسیاری از آنها ناشناخته هستند و حتی برخی از روش‌های طبخ سنتی ایران باعث از دست رفتن مواد غنی‌شده یا غذایی پاسا می‌شود.

وی در ادامه گفت: به عنوان مثال اکنون بسته بندی‌های پاستاهای آماده همراه با سس‌های غنی شده از پروتئین یا سبزی جات در اکثر سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای خارج از کشور دیده می‌شود و کافی است خریداران به میزان کافی آب گرم روی آن اضافه کنند و با افزودن سس چند دقیقه ظرف را داخل ماکروفر قرار دهند بعد هنگام سوار شدن در قطار یا حتی قدم زدن آن را تا رسیدن به منزل میل کنند.


برچسب‌ها: تولید ماکارونی، ماکارونی، سرمایه‌گذاری
پنج‌شنبه 28 آبان‌ماه سال 1394 ساعت 09:52 ب.ظ

ممد ریش؛ بنیانگذار صنعت بدون واردات ایران

·       تابستان خبر از گرمای بازار بستنی می دهد

·       کریم باستانی بنیانگذار صنعتی میلیاردی در ایران

·       ممد ریش؛ بنیانگذار صنعت بدون واردات ایران

نویسنده: عماد عزتی

همه به خاطر داریم چرخ‌های دستی کوچکی‌ را که معمولا سر محله‌ها در تابستان‌های گرم کودکی، فالوده و بستنی می‌فروختند و با کمی پافشاری از سوی هر یک از ما والدین تن به خرید یکی از محصولات داخل همان چرخ دستی‌های سفیدرنگ معروف می‌دانند چون معتقد بودند خوراکی‌های این چرخ‌های دستی زیاد بهداشتی نیستند. اما این پافشاری کودکانه و انکار والدین با روی‌کار آمدن بستنی‌های کارخانه‌ای و همان آرم معروف کمی ساده‌تر شد چون بستنی قیفی‌های نوستالژیک ذهنی ما با رعایت کامل نکات بهداشتی وارد بازار گرم کشورمان شده‌بود.

اما آیا تاکنون هنگام انتخاب یکی از صدها نمونه بستنی موجود در فریزر فروشگاه از خودتان پرسیده‌اید این محصول بسیار خوشمزه و دلچسب در گرمای تابستان چه تاریخچه‌ای داشته و چند نفر را در کشورمان به خود مشغول کرده است؟ در این زمینه وارداتی هم داریم یا صادرکننده‌ایم؟

برای رسیدن به پاسخ همه این پرسش‌ها همراه فرصت امروز باشید تا برایتان از اولین بستنی ممدریش تا همین بستنی‌ایتالیایی سرکوچه بگوید هرچند صنعت تولید بستنی در کشورمان دارای پتانسیلی غیر قابل توصیف برای صادرات و ارزآوری است و به عنوان تنها صنعت بدون رقیب خارجی داخل مرزهای ایران یکه‌تازی می‌کند.

·       از ممد ریش تا میلک شیک خودمانی

بدون تردید همه ما با اولین تجربه طعم بستنی به عنوان یکی از مشتریان پروپاقرص این محصول بسیار خوشمزه شناخته شده‌ایم و در اولین فرصت اگر سلامتی بدن به ما اجازه دهد در سرد و گرم هوای اطرافمان به سراغ تجربه دوباره آن همراه خانواده یا دوستان خواهیم بود. درحالی که کمتر کسی از میان ما به این موضوع توجه داشته که واقعا این خوراکی خوشمزه با بازاری به جمعیت کشور از چه زمانی در دستان ما ایرانیان قرار گرفته و چگونه تا امروز میان همه ما به شهرت رسیده است؟

بطور کلی اگر از داستان‌های پدربزرگ‌ها و مادربزرگاهایمان که همواره از طعم خوش بستنی اکبر مشتی حوالی میدان راه‌آهن برایمان می‌گویند، بگذریم و کمی ساده از کنار اسناد چندین هزارساله دوران کهن ایران درباره دسری یخی با طعم میوه‌ها نیز عبور کنیم. براساس اسناد و مدارکی که موجود است بستنی به عنوان دسری بسیار لذت بخش و خوش خوراک در گرمای تابستان از دوران مظفرالدین شاه به صورت مکتوب و قابل استناد، وارد زندگی ما ایرانیان شده هرچند مدارکی از گذشته‌های دورتر در شیراز درباره نوعی دسر یخی با شیره انگور نیز موجود است اما آنچه ما از آن به عنوان بستنی یاد می‌کنیم از همان دوران مظفرالدین شاه و ممد ریش برایمان به ارث رسیده است.  این میراث که درواقع از آشپزخانه مظفرالدین شاه به تمام ایران سرایت کرده با هنر و سلیقه اکبر مشهدی ملایری به عنوان همکار ممد ریش به شهرت کشوری رسید.

چون اکبر مشهدی ملایری پس از اخراج شدنش از آشپزخانه دربار با استفاده از اندوخته مالی خود اقدام به افتتاح مغازه بستنی فروشی خود حوالی میدان راه‌آهن کنونی کرد و کم کم زمینه بین المللی شدن نامش با بستنی را فراهم کرد هرچند ابتدا کام ایرانیان با این خوراکی معروف و خوشمزه شیرین شد و پس از آن کم کم نام و طعم بستنی سنتی ایران راه را برای صادرات این محصول در انواع و اقسام طعم‌های امروزی باز کرد.

·       سنتی یا میوه‌ای کدام گزینه صحیح است

شاید امروز تنوع موجود در بازار خوش رنگ و طعم بستنی آنچنان باشد که هنگام مراجعه به سوپرمارکت برای انتخاب یکی از آنها کمی دچار دردسر شده باشیم اما اگر واقعیت امر را جستجو کنید این خوراکی خوشمزه در ابتدا همان رنگ سپید شیر و کمی افزودنی طبیعی بوده و پس از آن این رنگ‌های طبیعی مثل زعفران، وانیل و دارچین بودند که تنوع انتخاب را برای خریدارانش به ارمغان آورد. درحالی که امروزه رشد و توسعه تکنولوژی باعث شده تا انواع و اقسام طعم و رنگ بستنی را تجربه کرده باشیم. درحالی که بطور کلی می‌توانیم انواع بستنی را به صورت زیر دسته بندی کنیم.

1.     بستنی‌های سنتی؛ 2.بستنی میوه‌ای (ایتالیایی)؛3. میلک شیک؛ 4. بستنی یخی

این درحالی است که آمار مصرف بستنی ایرانیان در سال گذشته حکایت از گرمی بازار تولید این خوراکی خوشمزه  و خاطره انگیز در میان تمامی اقشار کشورمان دارد. براساس آمار ارایه شده از سوی رضا باکری، دبیر انجمن صنایع لبنی کشورمان سال گذشته یعنی 1393 شمسی ایران، 350 هزار تن بستنی تولید کرده که از این میزان نزدیک به 40 هزار تن آن صادر شده است از این رو اگر نسبت باقی‌مانده بستنی داخل کشورمان یعنی چیزی حدود 90 درصد از حجم تولیدی کارخانجات ایران را به آمار مصرف‌کنندگان یعنی جمعیت کشور تقسیم کنیم درخواهیم یافت هر ایرانی طی سال 1393 5/3 کیلوگرم بستنی خورده است.

بستنی صادراتی کیلویی چند؟

با نگاهی گذرا بر آمار ارایه شده از میزان تولید بستنی این دسر نوستالژیک و خاطره انگیز ما ایرانیان درخواهیم یافت تقریبا کمی بیش از 10 درصد بستنی کشورمان کام خارجی‌ها را شیرین کرده است.

رضا باکری با اعلام کاهش وزنی صادرات بستنی ایران معادل یازده درصد طی سال گذشته می‌گوید: در سال 1393 ، چهل هزار و یکصد تن بستنی به ارزش 81 میلیون و 900 هزار دلار صادر شده است اما اگر به آمار سال قبل یعنی سال 1392 شمسی توجه کنیم که رقمی معادل 45 هزار و یکصد تن بوده درخواهیم یافت صادرات بستنی ایران از نظر وزنی در سال 1393 معادل یازده درصد کاهش نشان می‌دهد این درحالی است که صادرات بستنی ایرانی در سال 1392 رقمی بالغ بر 141 میلیون دلار ارز صادراتی را در رگ‌های اقتصادی ایران تزریق کرده است.

این مقام صنفی دلیل کاهش ارزش صادراتی بستنی ایران را به کشورهای بازار هدف کاهش قیمت صادراتی این ماده می‌داند و می‌افزاید: کاهش قیمت بستنی صادراتی ایران در سال 92 براساس آمار گمرک ایران 1/3 دلار بوده است که این رقم در سال گذشته به نزدیک دو دلار کاهش یافته بنابراین ارزش بستنی صادر شده از سوی تولیدکنندگان کشورمان به بازارهای هدف کاهش یافته است.


باکری درباره واردات این محصول به داخل مرزهای کشورمان می‌گوید:تنها محصول بازار داخلی ایران که هرگز وارداتی نداشته بستنی است چون توان تولید داخل و البته تنوع تولیدات آنچنان است که قدرت رقابت را از محصولات خارجی کاملا از بین می‌برد این درحالی است که اگر گاهی اوقات شاهد وجودبرخی محصولات خارجی در شهرهای مرزی کشورمان هستیم آنهم درحد بسیار محدود که بازارچه‌های مرزی را دربر می‌گیرد.

این مقام صنفی در این زمینه می‌افزاید: تولید کنندگان بستنی ایران صرفا برخی موارد اولیه مثل چوب بستنی و مواد افزودنی یا طعم‌دهنده را از خارج وارد می‌کنند و درباره محصول نهایی یعنی خود بستنی هرگز وارداتی درکار نیست. دلیل وارد برخی موارداولیه همانند چوب بستنی هم به دلیل نبود تجهیزات یا تکنولوژی‌های مورد نیاز تولید بوده که درصورت سرمایه‌گذاری صحیح در این زمینه نیز می‌توانیم خودکفایی کامل را متناسب با توان تولید تجربه کنیم.

از سوی دیگر فرهاد آزموده مدیر کارخانه بستنی لانوس به عنوان یکی از صادرکنندگان این محصول لبنی در این زمینه به فرصت امروز می‌گوید: درحال حاضر تنها کشور عراق به عنوان بازار هدف تولیدات بستنی ایران است.

 به عقیده وی دوران طلایی صادرات بستنی ایران به کشورهای بازار هدف یعنی، کویت، عربستان، قطر، بحرین، امارات متحده عربی، عراق و دوکشور اروپایی بوده که این روند بنا به دلایل مختلفی دست خوش تغییر شده است اما هنوز هم ایران در بازار عراق حضور تعیین کننده‌ای دارد.

این فعال صنفی در تولید بستنی در ادامه به مشکلات صادراتی برای تنها محصول بدون رقیب ایرانی اشاره دارد و می‌افزاید: همه می‌دانیم صادرات بستنی در شرایط مخصوصی صورت می‌گیرد که موضوع هزینه‌بر خواهد بود بنابراین هرچه بتوانیم شرایط صادرات را تسهیل نماییم بدون تردید هزینه‌های سربار نیز کاسته خواهد شد اما عواملی بسیاری در این زمینه وجود دارد که باعث کاهش روند صادرات محصول بستنی کشورمان شده است.

آزموده یکی از این مشکلات را مربوط به وجود تعطیلات رسمی بسیار زیاد در تقویم کاری کشورمان عنوان می‌کند و می‌گوید: بسیاری از کامیون‌های یخچالدار به دلیل همین تعطیلات غیر معقول در تقویم کاری ایران در میانه راه یا پشت درب گمرک معطل می‌مانند درحالی که این محصول فاسد شدنی است و باید در شرایطی خاص نگهداری شود که این شرایط هر ساعتش هزینه‌بر است و باید مسئولان هرآنچه در توان دارند را برای کاهش این مدت بکار گیرند. اما این پایان کار نیست چون مسایلی چون استاندارد و البته دیگر عوامل تسهیل کننده صادرات محصولات خوراکی باعث شده تا امروز بسیاری از صادر کنندگان دچار مشکلاتی عمده شده و کم کم بازار محصولات ایرانی به دیگران واگذار شود.

این تولید کننده صنفی درباره واردات بستنی از خارج از مرزهای ایران نیز می‌گوید: همانطور که می‌دانید بستنی به عنوان یکی از معدود محصولاتی ایرانی است که هیچگونه وارداتی در آن صورت نمی‌گیرد درحالی که ایران در بخش مواد اولیه و ماشین آلات تولید و بسته بندی مقداری وابستگی به خارج از مرزها داشته و هم اکنون دانمارک، فرانسه و چین به عنوان بزرگترین کشورهای صادرکننده تجهیزات و مواد اولیه در این صنعت به ایران هستند.

آزموده درزمینه دستگاه‌های ایرانی معتقد است اگرچه برخی از شرکت‌های سازنده ماشین آلات تولید صنعتی بستنی و همچنین بسته بندی هم اکنون خط تولید ایرانی را با ظرفیت‌های متفاوتی روانه بازار مصرف کرده‌اند اما در اکثر موارد هزینه و البته کیفیت رقبای خارجی بسیار بالاتر از تولیدات ایران است و کمتر کارخانه‌ای در سطح کلان از خط تولید کاملا ایرانی استفاده می‌کند و بیشتر دستگاه‌های تولید خارجی هستند.

این تولید کننده و صادر کننده بستنی ایرانی در پایان به نبود ثبات در بازار تولید این محصول اشاره می‌کند و همین موضوع را عاملی در عقب افتادگی محصولات بسیار با کیفیتی ایرانی در بازارهای هدف می‌داند و می‌گوید: مهترین نکته در صنعت تولید و صادرات بستنی پس از کیفیت محصولات و مواد اولیه را می‌توان در ثابت قیمت نهاده‌های مورد نیاز دانست و از آنجا که بخشی از تولیدات ایران وابسته به مواد اولیه‌ خارجی مثل حجم‌دهنده‌ها ، طعم‌دهنده‌ها و حتی چوب بستنی است نمی‌توان انتظار اثابت بودن محصول نهایی و رقابت مناسب با دیگر تولیدکنندگان بین المللی درنظر داشت.

قیمت انواع بستنی در بازار داخلی

در همین حال رئیس اتحادیه صنف بستنی و آبمیوه ضمن با اشاره به تولید  2 میلیون و 740 کیلوگرم بستنی در سال 1393 شمسی به فرصت امروز می‌‌گوید: بطور کلی براساس اطلاعات و آمار موجود و البته شرایط تهیه مواد اولیه در داخل کشورمان  ماهانه بیش از 5/2 میلیون کیلوگرم بستنی تولید می‌شود،  اما نباید فراموش کرد که این میزان در فصل سرد یعنی زمستان به نصف کاهش خواهد یافت.

این مقام صنفی با تاکید بر غیرقانونی بودن هرگونه افزایش قیمت خارج از نرخ‌های مصوب اتحادیه  می‌افزاید: خریداران این خوراکی مشهور و پرمخاطب کشورمان با توجه به قیمت‌های اعلام شده از سوی اتحادیه نباید بستنی را بیش از این ارقام تهیه و خریداری کنند و درصورت مشاهده هرگونه تخلف باید آن را با اتحادیه برای بررسی و برخورد درمیان بگذارند ..

اسکندر آزموده در خصوص قیمت تعیین شده بستنی از طرف اتحادیه در پایان می‌گوید: در حال حاضر قیمت بستنی سوپر ویژه مغزدار کیلویی 14 هزار تومان، بستنی سنتی خامه‌دار بی مغز 12 هزار تومان و بستنی سنتی ممتاز بدون خامه،پسته و تهیه شده با شیر پرچرب 11 هزار تومان است.

این درحالی است که بستنی ساده با کیفیت پایین کیلویی 10 هزار تومان، بستنی میوه ای مغزدار کیلویی 14 هزار تومان، بستنی اعلاء ممتاز میوه‌ای کیلویی 12 هزار تومان و فالوده کیلویی 9000 تومان در بازار عرضه می شود.











دانستنی‌های یخی درباره بستنی

·       بیشترین مشتریان پروپاقرص بستنی کودکان 2 تا 12 سال هستند هرچند افراد بالای 45 سال نیز از خوردن بستنی شیرین و خوش‌طعم لذت می‌برند .

·       اگر قصد تمام کردن یک عدد بستنی قیفی را دارید باید زحمت 50 بار لیس زدن آن را به خود بدهید. جالب است بدانیم تقریبا 13 درصد مردان و 8 درصد از زنان بعد از اتمام بستنی، ظرف بستنی خود را لیس میزنند.

·       در شهر نیوجرسی آمریکا اگر بعد از ساعت 6 بعدازظهر هوس خوردن بستنی کردید باید ابتدا به پزشک مراجعه کنید.

·       بزرگترین مصرف‌کننده و بزرگترین تولید کننده بستنی دنیا ایالات متحده آمریکا این کشور در سال نزدیک به 6 میلیارد گالن بستنی تولید می‌کند. جالب است بدانیم حیوانات خانگی نیز در این کشور سهمی از بستنی دارند.

·       مردان بیشتر از زنان به بستنی به عنوان دسر علاقمند هستند.

·       ماداگاسگار تولید کننده وانیل انواع بستنی در جهان است.

·       پرطرفدارترین طعم دهنده وشیره روی بستنی شکلات است.

·       بزرگترین بستنی در دنیا 3 متر و 70 سانتی متربلندی دارد و با 4 هزار و 666 گالن بستنی در کالیفرنیا در سال 1985 تهیه شده است. این بستنی 24 هزارو910 کیلو گرم وزن دارد. همچنین بزرگ ترین کیک بستنی در چین ساخته شد که 50 متر ارتفاع و 3 متر عرض داشت. این کیک 32 هزار تکه شد.

برچسب‌ها: صادرات بستنی، تولید بستنی، واردات بستنی، خط تولید بستنی
پنج‌شنبه 28 آبان‌ماه سال 1394 ساعت 09:51 ب.ظ

بررسی جایگاه و اهمیت سرمایه‌گذاری در گردشگری رمضان

سی روز طلایی برای رونق صادرات نامرئی

نویسنده: عماد عزتی

تقریبا یک هفته از آغاز ضیافت الهی گذشته و همه سعی داریم با بهر‌ه‌گیری حداکثری از این ضیافت گام برداریم این درحالی است که رمضان نه تنها برکتی در شیوه زندگی دنیوی و اخروی ما شناخته شده بلکه می‌توان با توجه به توسعه فن‌آوری‌های نوین در صنعت حمل ونقل و ساده شدن امکانات سفر از آن برای توسعه اقتصاد گردشگری کشورمان نیز استفاده کرد چون آداب و رسوم رمضانی ایران هر یک می‌توانند سوژه‌ای جذاب برای گردشگران مسلمان و غیر مسلمان سراسر جهان باشند.

همانطور که می‌دانید یکی از اصول اولیه توسعه صنعت گردشگری ایجاد جاذبه‌های نوین و البته ساختن روایاتی جذاب از آنها برای جلب نظر گردشگران است و این روایات که بیانگر فرهنگ و تمدن کشورهای میزبان هستند می‌تواند آینده و رونق صادرات نامرئی را در آن مکان تعیین کنند. از این رو بازخوانی و البته معرفی آداب و رسوم رمضانی کشورمان ایران می‌تواند سوژه‌ای کامل برای توسعه گردشگری آنهم در شرایط کنونی اقتصاد ایران  باشد هرچند نباید فراموش کرد که امسال رمضان گذشت و باید برای سال‌های آینده از همین امروز برنامه ریزی کنیم.

روایتی از آمار

بطور کلی صنعت گردشگری یا همان صادرات نامرئی در کشورهای گردشگرپذیر به عنوان یکی از صنایع بسیار مهم مورد توجه سرمایه‌گذاران و دولتمردان قرار گرفته است بصورتی که آنها با استفاده از تمام ابزار و امکانات خود سعی در بهره‌بردن از این صنعت به نفع اقتصادشان دارند اما مدتی است که بخشی از صادرات نامرئی به عنوان گردشگری حلال رونق مضاعفی به خود دیده و نظر بسیاری را بیشتر از قبل به خود جلب کرده است چون اطلاعات و آمار ارایه شده در این نوع گردشگری که مبتنی بر آموزه اسلام طراحی شده است واقعا جالب است.

براساس تحقیقاتی که یک موسسه گردشگری در فوریه سال گذشته میلادی انجام داده است طی سال 2013 میلادی گردشگری حلال بطور کلی در سراسر دهکده جهانی درآمدی معادل 140 میلیارد دلار به خود اختصاص داده که رشدی قابل ملاحظه بوده است اما این پایان کار نیست چون رشد این صنعت نسبت به سال 2007 باعث شده تا کشورهای گردشگر پذیر بطور کلی برای سال 2020 میلادی درآمدی نزدیک به 200 میلیارد دلار را در این شاخه از گردشگری مدنظر داشته باشند.

در بخشی از تحقیقات یاد شده که در کشو اسپانیا صورت گرفته آمده در ترکیه به عنوان یکی از مقاصد اصلی گردشگری حلال نزدیک به 60 درصد ازگردشگران ترجیح می‌دهند در هتل‌هایی که به صورت حلال طراحی شده‌اند اقامت داشته باشند و 40 درصد باقی مانده نیز از غذاهای حلال استفاده کرده‌اند و همین موضوع باعث شده تا کشورهایی مثل تایلند یا حتی استرالیا نیز به فکر ایجاد امکانات حلال برای گردشگران خود باشد تا از بازار میلیاردی گردشگران مسلمان بی بهره نمانده باشند

گردشگری رمضان و نسخه‌ای همگانی

شاید تا همین یک دهه گذشته با رویت هلال ماه مبارک رمضان برخی از صنایع به دلیل تغییر سبک زندگی روزمره یک ماهه مسلمانان تقریبا  رونق خود را از دست می‌داد اما با توجه به تغییرات ایجاد شده در سبک کلی زندگی و البته فراهم شدن امکانات گسترده رفاهی در زندگی امروزی ما این ماه نه تنها از جنبه الهی خود بیشتر از قبل تجلی یافته بلکه در زندگی روزمره مسلمانان رونقی بی بدیل به خود دیده است به صورتی که حتی صنعت گردشگری به عنوان یکی از همان صنایع کم فروغ در ماه مبارک رمضان نیز شاهد جابجایی گسترده مسافران در این ایام است.

بنابراین اگر گردشگری رمضان را به نوعی در گردشگری حلال ببینیم درخواهیم یافت امروزه گردشگری حلال که مبنی آن بر رعایت اصول اعتقادی دین اسلام بنا شده به عنوان یکی از راهکارهای توسعه گردشگری در کشورهای مسلمان و غیر مسلمان شناخته شده است بصورتی که کشورهایی مثل تایلند، انگلستان، استرالیا و فرانسه نیز در این زمینه گام‌هایی برداشته‌اند تا بتوانند هر روز بر تعداد گردشگران مسلمان خود بیافزایند.این کشورها با مهیا کردن امکان انجام فریضه‌های دینی مسلمانان در طول سفرهایشان و همچنین رعایت اصول تغذیه‌آنها  توانسته‌اند در بازار بسیار بزرگ جمعیت مسلمانان سراسر جهان موفق عمل کرده و گروه عمده‌ای از گردشگران مسلمان را به جاذبه‌های خود دعوت کنند.

این درحالی است که گردشگری رمضان به عنوان فرصتی طلایی و سی روزه در برنامه‌ریزی‌های آنها جایگاه ویژه‌ای به خود گرفته است. جالب اینجاست که اگر به دنبال یافتن نام‌های موفق در توسعه گردشگری رمضانی باشیم نیازی نیست صرفا به کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس توجه ویژه داشته باشیم چون امروز انگلستان و اسپانیا توانسته‌اند سهم قابل توجهی از گردشگران مسلمان ماه مبارک رمضان را به خود جلب کنند و هرساله درآمد هنگفتی از این راه به دست آورند.هرچند نام‌های مالزی، امارات متحده عربی، عمان ، قطر ، ترکیه، مصر، لبنان و تایلند را  به ترتیب در جذب گردشگران نباید فراموش کرد.

جالب این است که براساس اطلاعات و آمار سازمان جهانی گردشگری، حلال توریسم هر سال درحال رشد و گسترش میان کشورهای مختلف گردشگرپذیر جهان است چون بسیاری از گردشگران غیر مسلمان نیز علاقمند به استفاده از خدمات حلال در این کشورها هستند.

راهکارهای مناسب و رونق گردشگری شبانه

همانطور که قبلا نیز اشاره شد بسیاری از کشورهای مسلمان و غیر مسلمان برای جلب نظر گردشگران سعی در رعایت برخی اصول مثل اصول مذهبی مسلمانان در محل مورد نظر خود دارند. بنباراین جای تردید نیست که این کشورها برای جلب نظر گردشگران از راهکارهای متفاوتی بهره برده و برای آن برنامه‌ریزی می‌کنند این درحالی است که اگر از اصول اولیه مذهبی و رعایت آنها بگذریم مهمترین سوژه برای جلب نظر گردشگران با مذاهب مختلف می‌تواند به نحوه خوراک آنها بستگی داشته باشد به عنوان مثال در انگلستان هر سال با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان بسیاری از هتل‌ها و البته رستوران‌هایی که ارتباطی با مسلمانان ندارد بارعایت اصول حلال و البته ارایه برخی خوراک‌های بومی کشورهایی مثل مصر، لبنان، امارات متحده عربی  به جلب نظر گردشگران طی این دوران، بخصوص در وعده‌های اصلی سحر وافطار می‌کنند.

اما کار در همین خوراک‌های نوستالژیک لذیذ ختم نمی‌شود چون این کشور برای باقی ساعات روز مسلمان نیز برنامه‌های ویژه‌ای تدارک دیده تا بتواند از حداکثر درآمد حاصل از صادرات نامرئی خود بهرمند شود به این ترتیب که جشنواره‌های موسیقی مسلمانان و البته جشنواره‌های خرید مکمل لذت خوراک‌های محلی شده اند و تور کاملی برای مسلمانان روزه‌دار خواهند بود.

این درحالی است که کشورهای مسلمان مثل امارات متحده عربی و البته قطر نیز بیکار ننشسته و برای جلب نظر دیگر مسلمانان جهان و حتی غیر مسلمانان در این ایام مبارک با استفاده ازپکیج‌هایی کاملا هدفمند و البته راه‌اندازی وب سایت‌هایی با زبان‌های مختلف نظر گردشگران به دیدنی‌های منطقه خود جلب کرده‌اند به عنوان مثال سال گذشته هنگام آغاز ماه مبارک رمضان خطوط هوایی امارات برای تمام پروازهای ورودی به امارات پکیچ‌هایی تدارک دیده بود که مسافران هنگام ورود به سالن ترانتزی با توجه به زبان و مبداء پروازشان از سوی پرسنل فرودگاه تحویل می‌گرفتند این پکیج‌ها حامل اطلاعاتی کامل از آداب روزه‌داری و ایام مبارک رمضانی همراه با وعده غذایی سبک برای افطار یا سحری آنها بود که همین امر استقبال بسیار جالبی را از سوی گردشگران غیر مسلمان به خود دید.

هرچند کشور قطر نیز در این ایام با برگزاری جشنواره خرید و ارایه تخفیف‌های بسیار جذاب برای مشتریان خطوط هوایی خود را به نوعی برنامه‌ریزی کرد که در این دوره با ارایه خدمات ویژه به متقاضیان و با درنظر گرفتن ساعات شرعی به مقصد خود برسند این اقدامات همه و همه باعث شد تا در کشورهای حاشیه خلیج فارس گزارش‌هایی مبنی بر رشد 3 درصدی گردشگران رمضان به ثبت برسد درحالی که ترکیه همسایه شمال غربی کشورمان در همین ایام با ارایه خدمات بی‌نظیر رمضانی توانست رشد 5 درصدی را تجربه کند. اما مهمترین نکته در توسعه گردشگری رمضان بخصوص در کشورهای یاد شده این است که عمده فعالیت آنها برای جلب نظ گردشگران سراسر دهکده جهانی تمرکز در گردشگری خرید و البته غذاهای بومی و محلی بوده است.

این درحالی است که براساس تحقیقات ارایه شده از سوی برخی مراکز گردشگری مثل TAT سازمان گردشگری تایلند، یکی از مهمترین سوژه‌های موفقیت در گردشگری رمضانی را می‌توان در گردشگری شبانه دید چون اکثر مسلمانان در این ایام برای عبادت و راز و نیاز با معبود خود به شب زنده‌داری بخصوص در برخی روزهای خاص عادت دارند و از همین موضوع یعنی تاریکی و درجه حرارت مناسب شب می‌توان بهترین استفاده را برای توسعه گردشگری داشت.

 همین امر باعث شده تا کشورهایی مثل انگلستان، فرانسه، امارات متحده عربی بیشترین تلاش خود در جذب گردشگران رمضانی خود را در این ساعات از شبانه روز داشته باشند چون جذابیت نور در این ساعت از روز می‌تواند عاملی برای بستن چمدان‌های مسافران باشد.


ایران گزینه‌ای فراموش شده

اما اگر از تمام موارد و امتیازات گردشگری رمضان یا بخشی از گردشگری حلال در سراسر دهکده جهانی بگذریم با کمی دقت درخواهیم یافت جایگاه ایران به عنوان کشوری اساسا حلال هنوز در فهرست کشورهای مطرح در گردشگری حلال جایگاه مناسبی به خود ندیده است درحالی که حداقل برای شیعیان سراسر دهکده جهانی که تعداد کمی هم ندارند ایران دارای 4 جاذبه اصلی بوده و از نظر گردشگری بین المللی به عنوان یکی از ده کشور پرجاذبه برای گردشگران شناخته شده است.

کارشناسان گردشگری در ایران مهمترین معضل در این باره را نبود هماهنگی‌های لازم در ارگان‌های مربوطه والبته برنامه‌ریزی‌های مقطعی و کوتاه مدت عنوان کرده‌اند به صورتی که مهسا مطهر کارشناس ارشد بازاریابی گردشگری در این زمینه به فرصت امروز می‌گوید: اگر به گردشگری عمومی ایران توجه داشته باشیم درخواهیم یافت پراکندگی برنامه‌ریزی‌ها در کنار سیاست‌های اشتباه باعث شده تا جایگاه واقعی گردشگری ایران حاصل نشده باشد اگرچه رونقی نسبت به گذشته می‌بینیم و این موضوع در گردشگری رمضانی و حلال نیز کاملا مشهود است.

این کارشناس ارشد گردشگری در ادامه می‌افزاید: بسیاری از کشورهای غیرمسلمان از این فرصت به نفع گردشگری خود استفاده کرده‌اند درحالی که هنوز ایران به فکر برگزاری بازارچه‌های صنایع دستی و برنامه‌های کاملا ابتدایی است و هیچ اقدام مناسبی در بازارهای هدف انجام نداده است. چون گردشگران مسلمان بخصوص شیعیان از کشورهای اطراف همواره برای زیارت و تفریح به ایران سفر می‌کنند و مهم آن است که ما بتوانیم از دیگر نقاط جهان گردشگران مسلمان و غیر مسلمان را برای تجربه آداب و رسوم خود به داخل مرزها دعوت کنیم که این موضوع راهکاری نداردمگر ایجاد انگیزه سفر در ذهن گردشگران دیگر نقاط جهان.

مطهر با تاکید بر معرفی دقیق و هدفمند اداب، رسوم و فرهنگ رمضانی ایران در بازارهای هدف تصریح می‌کند: گردشگران بین المللی امروزه برای درک واقعیت فرهنگ و آداب سنن کشورهای مقصدشان حرکت می‌کنندو از آنجا که ایران نیز برای آنها تاکنون مقصدی ناشناخته باقی مانده است باید از این فرصت استفاده کرد تا تعداد گردشگران خارجی که برای بازدید از ایران چمدان می‌بندند بیشتر شود.

وی به تنوع آداب رمضانی در کشورمان اشاره می‌کند و می‌گوید: تنوع اقوام و آداب و سنن آنها در ایران خود می‌تواند بهترین سوژه برای تبلیغات گردشگری باشد چون ایران فقط پاسارگاد یا سی و سی پل نیست بلکه تنوعی غیر قابل توصیف از اقوام با خرده فرهنگ‌های آنها در این بین وجود دارد که باید برایشان برنامه ریزی کنیم و نظر گردشگران را به آنها جلب کنیم بنابراین اگر واقعا قصد توسعه گردشگری رمضانی را داریم باید با ارایه اطلاعات دقیق در دنیای حقیقی و مجازی نظر گردشگران خارجی را به این موضوع جلب کنیم و برای آنها سوژه خلق کنیم تا پس از دوره‌ای شاهد حضور خارجی‌ها در مکان‌های مورد نظر باشیم. هرچند ایجاد شرایط ثبت ملی و بین المللی این آداب در ماه مبارک رمضان می‌تواند اولین گام باشد



برچسب‌ها: گردشگری رمضان، مسافرت در ماه رمضان، رمضان، سفر در رمضان
پنج‌شنبه 28 آبان‌ماه سال 1394 ساعت 09:47 ب.ظ

صنفی که چراغش هرگز خاموش نیست

نویسنده: شیدا رمزی

بدون تردید سالانه حداقل یکبار گذرمان به تالارهای پذیرایی افتاده و گاهی با کوهی از اندوه در غم از دست دادن عزیزمان و گاهی با دریایی از شادی با بهترین آرزوها برای پیوندی الهی وارد این محیط شده‌ایم هرچند نباید فراموش کنیم بازار دید و بازدیدهای موردی مثل ولیمه حجاج یا حتی جشن تولد و دیدارهای خانودگی در این اماکن همواره گرم است.

 اما در این بین ممکن است خودمان برای استفاده از خدمات یکی از این واحدهای صنفی یاد شده کوچه به کوچه یا محله به محله به دنبال مناسب‌ترین‌شان طی طریق کرده و بارها از خود پرسیده باشیم چگونه باید به دنبال بهترین باشیم و هزینه‌های این تالاهار چگونه محاسبه می‌شود؟ از این رو این هفته فرصت امروز سری با بازار کسب و کار صنف تالارهای پذیرایی زده تا برایتان از زیر و بم انتخابی مطمئن و البته اقتصادی درمیان انبوهی از امکانات و انتخاب بگوید.

·       سگانه‌های هزینه بر

قبل از اینکه وارد بحث اصلی یعنی چگونگی انتخاب تالاها بشویم بد نیست بدانیم بطور کلی تالارهای پذیرایی براساس امکانات و تجهیزاتی که در اختیار دارند در سه بخش عمده تقسیم بندی شده‌اند که بدون تردید هرکدام هزینه‌های خاص خود را مطلبد.

1)    تالارهای سطح شهر

2)    تالارهای داخل هتل‌ها

3)    باغ تالارها

اگر به این تقسیم بندی توجه داشته باشیم درخواهیم یافت اگرچه هر سه نوع تالار همان رستوران‌های خودمانی هستند که به مرور زمان و تغییر سبک زندگی مردم کمی شاخه کسب و کارشان را تغییر داده‌ و خدمات ارایه شده را صرفا بر فروش غذا تنظیم نکرده‌اند؛ اما همین خدماتی که به دنبال آن هستیم توانسته سه گروه عمده در این صنف یعنی تالارهای پذیرایی ایجاد نموده و مبنایی بر تعیین صورتحساب نهایی باشد.

بنابراین نباید فراموش کنیم معمولا هزینه تالارهای سطح شهر مناسب تر از دیگر انواع تالارهاست چون در دو گروه باقی مانده نوع خدمات و البته امکانات فضایی کمی متفاوت شده و همین موضوع می‌تواند در سنگین شدن صورتحساب شما دخیل باشد.

·       ایام هفته را دریابید

یکی از فاکتورهای مهم در تعیین هزینه‌های برگزاری مراسم در تالارها روز برگزاری مراسم است. بطور کلی هزینه ورودی تالارها در روزهای مختلف هفته متفاوت است به این صورت که این عدد از 200 هزار تومان تا نزدیک به یک میلیون تومان تعیین شده است.

در دستورالعمل تعیین مبلغ ورودی اگرچه ارقام از 200 تا 300 هزار تومان درنظر گرفته شده اما به غیر از ایام هفته که به دو بخش تعطیل یا غیر تعطیل تقسیم بندی شده است عواملی چون نوع خدمات و تزئین و امکانات تالار نیز تاثیر گذار است که می‌تواند هزینه ورودی برای متقاضیان را تا نزدیک به یک میلیون تومان و بیشتر افزایش دهد بنابراین هنگام انتخاب تالار نه تنها به ایام هفته دقت داشته باشید چون روزهای غیر تعطیل و ابتدایی هفته هزینه ورودی کمتر است بلکه باید به امکانات و خدمات ارایه شده در تالار نیز خوب توجه کنید تا این مبلغ افزایش غیر منطقی برای شما نداشته باشد.



·       هرگز خجالتی نباشید

همه می‌دانیم جشن عروسی یک شب است و برگزاری مراسم عزاداری قابل تکرار نیست بنابراین اگر به دنبال انتخاب تالار برای برگزاری یکی از دو مراسم یا حتی دیگر مراسم خود هستید هرگز خجالتی نباشید چون درصورت بروز مشکل در نحوه برگزاری مراسم مورد نظر شما راه بازگشتی نیست.

در این امر اولین گزینه‌ای که باید کاملا به آن توجه داشته باشید درخواست و کنترل جواز کسب معتبر تالار است این موضوع به عنوان یکی از حقوق اولیه شما تعیین شده که مدیران تالارها نیز کاملا به آن واقف هستند و هرگز از درخواست شما نگران یا ناراحت نخواهند شد به خاطر داشته باشید این جواز براساس دستورالعمل باید در محلی کاملا مشخص و قابل روئیت نصب شده باشد.

در مرحله بعد اگر شما مستقیم با مدیر و مالک تالار (کسی که جواز به نام او صادر شده است) مشغول مذاکره هستید که کار کاملا ساده است اما اگر با فرد دیگری روبرو شدید و قصد انعقاد قرار داد دارید فراموش نکنید باید از او کارت مباشرت بخواهید چون اگر فردی به غیر از صاحب جواز کسب یا مباشر و نماینده قانونی آن پای قرارداد را امضاء کند در واقع مثل این است که شما با تالاری غیر مجاز قرارداد بسته‌اید و نمی‌توانید در صورت لزوم به حقوق خود دسترسی داشته باشید.

اما این پایان کار نیست چون هنوز بدون اینکه خجالت بکشید باید یک مورد دیگر را نیز کنترل کنید هرچند معمولا درمراسم عروسی این موضوع مرسوم است. در این مرحله بهترین گزینه برای شما این است که از صاحب تالار بخواهید اجازه دهد شما در یکی از مراسم تالار مورد نظر قبل از تاریخ مراسم خودتان شرکت داشته باشید تا بتوانید از نزدیک نحوه خدمات رسانی و حتی کیفیت طبخ غذاهارا کنترل کنید.

با این سه مرحله تقریبا می‌توانید مطمئن باشید انتخابی دقیق و اصولی داشته و نباید نگرانی به دل راه دهید چون اصول اولیه را رعایت کرده‌اید. ولی فراموش نکنید این سه مرحله شامل اصول اولیه است و در مراسم عروسی و جشن مواردی کاملا توافقی وجود دارد که باید به آنها نیز توجه داشته باشید و از مدیر تالار بخواهید تمام شرایط و هزینه‌های مربوطه را در قرارداد براساس توافق طرفین قید کند تا در آینده دچار مشکل نباشید.

·       حساب حساب و کاکا برادر

یکی از مهم‌ترین مسائل مربوط به انتخاب تالار، بحث هزینه برگزاری مراسم در این اماکن است که ذهن بسیاری را به خود مشغول کرده است. بهترین راهکار برای آمادگی ذهنی شما از هزینه‌های احتمالی این است که قبل از مراجعه به تالار هزینه‌های ثابت و مشخص را کاملا روی کاغذ آورده تا بتوانید به سئوال دودوتای آن پاسخ دقیق و کامل بدهید.


1 ـ هزینه ورودیه: این هزینه براساس اعلام وزارت صنعت، معدن و تجارت به تالارها محاسبه و دریافت می‌شود که برای ایام عادی 200 هزار تومان و در روزهای خاص 300 هزار تومان است. البته معمولا این نرخ رعایت نمی‌شود و برخی تالارهای شیک بخصوص در شمال تهران هر رقمی را که می‌خواهند به عنوان ورودیه دریافت می‌کنند، اما برای سال جاری اتحادیه تالارهای پذیرایی افزایش 15 تا 20 درصدی را پیش بینی کرده است.


2 ـ هزینه منوی غذا: این هزینه با توجه به انتخاب شما برای تعداد و نوع غذاهای انتخاب شده روی میز شام یا ناهار در نظر گرفته می‌شود و به ازای هر نفر مبلغ آن دریافت خواهد شد. به یاد داشته باشید این منو از 14 هزار تومان آغاز و تا 40 یا 100 هزار تومان هم به ازای هر نفرافزایش خواهد داشت.


3 ـ حق سرویس و مالیات بر ارزش افزوده: این مبلغ براساس تعرفه اتحادیه به کل مبلغ فاکتور شما افزوده خواهد شد که به ترتیب عبارت است از 10 درصد به عنوان حق سرویس و 9 درصد مالیات بر ارزش افزوده.


4 ـ دیگر هزینه‌ها: اتاق و سفره عقد، فیلمبرداری و عکاسی بستگی به تعداد دوربین و خدمات جانبی مثل آلبوم عکس، تابلوی یادگاری، نورپردازی، آتش‌بازی و گل‌آرایی خواهد بودکه بهای آن سلیقه‌ای و به تناسب مکان تالار متفاوت خواهد بود. البته برخی تالارها این خدمات را روی هزینه هر نفر مهمان محاسبه و به طور اجباری دریافت می‌کنند، اما در بیشتر موارد این امر به عهده مشتری و انتخابی است.


اما برای پرداخت هزینه‌ها معمولا این‌گونه عمل می‌شود که همان روز امضای قرارداد متقاضی باید 30 درصد کل قرارداد را به عنوان بیعانه بپردازد و پس از آن تا یک ماه قبل از تاریخ برگزاری مراسم دست‌کم نیمی از کل هزینه پرداخت شده باشد و سرانجام روز برگزاری تسویه حساب خواهد شد.



هزینه کنسلی


طبق عرف و با توجه به تراکم تقاضای موجود برای تالارهای عروسی جای تردید نیست که دست‌کم باید از سه یا چهار ماه قبل برای انتخاب تالار اقدام کرده و بیعانه بپردازید؛ اما تا رسیدن روز برگزاری مراسم ممکن است به هر دلیل این مراسم برگزار نشود که عمده‌ترین دلایل فوت فامیل و بستگان یکی از طرفین عروسی است.


بنابراین از آنجا که تالارهای عروسی روز خود را می‌فروشند و در صورت کنسل شدن برگزاری مراسم زیان خواهند کرد، بندی در قرارداد برای خسارت کنسلی قید شده که حدود 30 درصد ارزش کل قرار داد درنظر گرفته شده است، اما براساس عرف بازار کار تالارها، این رقم با توجه به زمان باقیمانده تا روز برگزاری طبق توافق تعیین و دریافت می‌شود.

 جدول تعیین شده از سوی اتحادیه برای کنسلی اینگونه است

تعداد روز باقی مانده تا اجرای قرارداد

درصد کنسلی (از حداقل منو)


5 درصد


15 درصد


20 درصد

کمتر از 10 روز

30 درصد




به عنوان مثال اگر قرارداد شما با تالاری منعقد شده باشد که حداقل منوی غذای آن 20 هزار تومان به ازای هر نفر تعیین شده باشد در صورت کنسلی مراسم 45 روز قبل از تاریخ مقرر شما مجبور به پرداخت 5 درصد از 20 هزار تومان به ازای هر نفر خواهید شد.


·       «طلاق» ممنوع !


شاید با دیدن این کلمه کمی تعجب کرده باشید، اما مدتی بود که برخی زوجین برای جداشدنشان نیز جشن خداحافظی می‌گرفتند که باعث اعتراض و بروز نگرانی‌هایی از سوی مردم برای همه‌گیر شدن این نوع جشن شد. به هرحال با تغییر سبک زندگی بشر همواره باید منتظر ابداع یا ظهور مواردی نوین و جدید در جامعه بشری باشیم که متاسفانه گاهی اوقات برخی از آنها نه تنها خوشایندمان نیست بلکه به عنوان ناهنجاری می‌توان از آن یاد کرد. به همین دلیل با توجه به منفی بودن جایگاه طلاق در عرف جامعه مسلمان ما از سوی اتحادیه تالارهای پذیرایی دستورالعملی مبنی بر ممنوع‌شدن برگزاری این‌گونه مراسم در تالارها صادر شده است که در صورت مشاهده با آنها برخورد می‌شود.

·       غزا ساده و عروسی پیچیده است

همانطور که می‌دانیم تالارها بطور کلی برای پذیرایی و برگزاری مراسم مختلف تدارک دیده شده‌اند و این تقاضا است که می‌تواند نوع خدمات رسانی تالارها را متفاوت کند هرچند در اصل خدمات کاملا مشخص و تعریف شده‌هستند.

اما اگر از این ابتدایی‌ترین خدمات بگذریم بحث خدمات خاص به میان خواهد آمد که این موارد معمولا در مراسم عروسی مورد توجه هستند چون در مراسم عزا‌داری نیازها کاملا مشخص است و نمی‌تواند زیاد نکته سنج بود.

از این رو اگر برای انتخاب تالار در مراسم عروسی مشغول به جست‌وجو هستید خوب به ریز نیازهای خودتان توجه داشته باشید. نحوه پهن کردن سفر عقد، نوع سرویس دهی ، تعداد غذاها ، تعداد دسرها، انواع سالاد و نوشیدنی یا حتی نوع ظروف استفاده شده می‌تواند هرکدام برای شما هزینه‌بر باشند.


·       حقی که همواره به حقدار می‌رسد


برگزاری مراسم عروسی یا عزا در تالار به هر حال معامله‌ای بین دو طرف است و گاهی این معامله دچار اختلاف‌نظر خواهدشد که نیاز به میانجیگری فرد یا گروهی برای جلوگیری از ضایع شده حق یک‌طرف دارد. به همین دلیل اتحادیه صنف تالارهای پذیرایی در این زمینه گام برداشت و با درنظر گرفتن شورای حل اختلاف از بروز اختلاف‌های بیشتر جلوگیری کرده و حق را به حقدار می‌رساند، پس اگر خدایی ناکرده به این خدمات نیازمند شدید می‌توانید با شماره تلفن 8ـ88535855 اتحادیه تالارهای پذیرایی تهران، قسمت شورای حل اختلاف تماس بگیرید و در صورت لزوم به آن مراجعه کنید. فراموش نکنید دیگر شهرها دارای اتحادیه‌ای مجزا هستند و در صورت استفاده از خدمات واحدهای صنفی غیر مجاز نمی‌توانید در این زمینه زیاد از اتحادیه انتظار داشته باشید چون این اتحادیه پاسخگوی واحدهای صنفی تایید شده خود است نه غیر مجازها هرچند می‌تواند مشاوره به شما بدهد.





جدول هزینه‌های برخی تالارهای سطح شهر تهران

نوع مکان




تالار (محدوده سعادت‌آباد)

37 هزار تومان

10 نوع غذا به همراه دسر و سالاد و نوشابه، 100 درصد جوجه، شیرینی خشک و میوه فصل

با اضافه شدن موزیک 2 میلیون به مبلغ اضافه می‌گردد.

باغ (محدوده کرج)

منو از 14 تا 48

شامل 3 تا 12 نوع غذا، آبمیوه طبیعی، گل‌آرایی و آتش‌بازی، سفره عقد، دیزاین اختصاصی

ورودی جداگانه برای ایام تعطیل یک میلیون محاسبه می‌گردد.

هتل (محدوده فردوسی)

22 هزار تومان

5 مدل غذا، 100 درصد جوجه، شیرینی و میوه 50 درصد، نورپردازی، شمع‌آرایی، طاق بادکنک

دارای تخفیف در ایام غیرتعطیل

تالار (محدوده الهیه)

75 هزار تومان

منوی سلف سرویس 14 مدل غذا، 8 مدل دسر، 4 مدل سالاد، 100 گرم شیرینی، 700 گرم میوه، نوشابه، آبمیوه طبیعی، آب معدنی، ماشین عروس

2 سالن جداگانه مجلل، پارکینگ اختصاصی رایگان

تالار (محدوده خیام)

12 هزار تومان

3 مدل غذا، میوه درجه یک، شیرینی گل‌محمدی

ورودی ایام غیرتعطیل نفری 300 تومان و ایام تعطیل 700 تومان






گفت و گویی کوتاه با خسرو ابراهیمی رئیس اتحادیه تالارهای پذیرایی تهران

هیاتی بودن خصوصیت صاحبان تالارهای پذیرایی است

تالارهای پذیرایی سهامدار معنوی و اخلاقی جامعه هستند

گفت و گو : شیدا رمزی

با توجه به تغییر ایجاد شده در سبک زندگی شهری ما بخصوص در یک دهه گذشته با کوچک تر شدن فضای زندگی شهرنشینان کسب و کار تالارهای پذیرایی همواره روبه رشد و رونق بوده است به صورتی که هر روز شاهد افزایش آنها در سطح شهر هستیم. فرصت امروز گفت و گویی کوتاه با رئیس اتحادیه تالارهای پذیرایی خسرو ابراهیمی داشته تا برایتان از خصوصیات این واحدهای صنفی بگوید بدون تردید مطالعه این گفت و گو برای شما خالی از لطف نیست.

خسرو ابراهیمی در آغاز سخنان خود به اهمیت و خصوصیات شخصیتی صاحبان تالارها اشاره می‌کند و می‌گوید: همانطور که می‌دانید تالارهای پذیرایی مجموعه‌هایی هستند که برای خدمات رسانی به شهروندان در مجالس مختلف ایجاد شده‌اند. بنابراین به نوعی می‌توان گفت شخصیت صاحبان تالارها بیانگر شخصیت متقاضیان دریافت خدماتشان است؛ از این رو صاحبان تالارها به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌کنند که دقیقا با ارایه خدمات کیفی و مناسب خود نمایانگر شخصیت افرادی باشند که از درب تالار وارد می‌شوند، باشند پس دور از ذهن نیست که بگوییم تالارهای سهامداران معنوی و اخلاقی جامعه هستند.

ابراهیمی در ادامه می‌افزاید: همین مهم باعث شده تا شخصیت‌ها و فرهنگ‌های متفاوتی به عنوان متقاضی در دفتر تالارها حاضر باشند و صاحبان این تالارها باید با درنظر گرفتن شئونات کسب و کاری خود بر مبنای گذشت فعالیت صنفی خود را پایه گذاری کنند که خوشبختانه تا امروز واحدهای صنفی مجاز اینگونه عمل کرده و با درنظر گرفتن این امر به خدمات رسانی مشغول شده اند. این درحالی است که خصوصیت اکثر این مدیران هیاتی بودن آنهاست چون اگر این خصوصیت را نداشته باشند واقعا نمی‌توانند با گروه‌های مختلف از متقاضیان وارد تعامل شوند و خدمات رسانی کنند.

·       امروز نخری؛ فردا می‌فروشیم؟!

رئیس اتحادیه تالارهای پذیرایی در ادامه به اهمیت برخورد و خدمات رسانی واحدهای صنفی در این زمینه تاکید دارد و می‌گوید: در صنف تالارداری هرگز نمی‌توانیم مانند صنوف دیگر اینگونه تصور کنیم که اگر کالایمان را کسی نخرید خوب فردا با قیمتی بالاتر خواهیم فروخت چون واحدهای صنفی یاد شده در واقع روزشان را می‌فروشند و هر روزی که مراسمی نداشته باشند در واقع برایشان زیان است چون هزینه‌های ثابت و مشخصی شامل حالشان خواهدبود.

وی در ادامه می‌افزاید: درست به همین دلیل است که صاحبان تالارها با تمام توان خود سعی در جلب رضایت متقاضیان خدماتشان دارند و با توجه به همین حساسیت برنامه‌ریزی کرده و پرسنل خود را آموزش داده‌اند چون اگر امکان ایجاد ارتباط با مخاطبان خود را نداشته باشند و نتوانند نظر آنها را جلب کنند واقعا در همان یک یا دو مراسم ابتدایی باید به فکر تغییر شغل خود باشد.

به عقیده این مقام صنفی تمامی صاحبان تالارها روز خود را با صلوات و دعا آغاز می‌کنند و پس از برگزاری مراسم در تالار معمولا نماز شکر به جای می‌آورند چون توانسته‌اند گروهی را راضی از درب واحد صنفی خود به خانه روانه کنند حالا چه مراسم عروسی باشد و چه عزا به هر حال همه مراجعه‌کنندگان به این واحدهای صنفی به دنبال حفظ آبروی خود بوده اند پس وقتی راضی از درب تالار خارج می‌شوند صاحبان این واحدهای صنفی نیز خوشحال از خدمات خود یگانه هستی را برای ادامه راهشان شکر می‌کنند.

·       همواره به فکر جلوگیری از اصراف هستیم

رئیس اتحادیه تالارهای پذیرایی تهران درباره تجمل‌گرایی در برخی تالارها نیز به فرصت امروز می‌گوید: شاید در نگاه اول تالارهای پذیرایی محلی برای تجملگرایی باشند و در برخی تصورات اشتباه مردم برای بهتر جلوه دادن آبروی خانوادگی خود به رنگین بودن سفره این تالارها یا برخی خدمات فکر کنند اما واقعا این موضوع بخصوص در چند سال گذشته رنگ و بوی خود را از دست داده چون تمام مباشران و صاحبان تالارها یا مدیران اجرایی در این واحدهای صنفی با ارایه تمام خدمات واحد صنفی خود به متقاضیان سعی در جلب نظر آنها به اهمیت صرفه جویی درهزینه‌ها دارند چون واقعا  این افراد (مدیران) هرگز به دنبال کسب منافع غیر اصولی خود از عزا و شادی مردم نیستند بلکه خود را به نوعی همراه و همسو با منافع متقاضیان می‌دانند پس سعی در جلوگیری از اصراف می‌کنند هرچند تصمیم‌گیری نهایی با متقاضیان است.

ابراهیمی در پایان به عنوان مهمترین توصیه به متقاضیان دریافت خدمات از واحدهای صنفی یاد شده می‌گوید: هرگز بدون قرارداد رسمی نسبت به انتخاب تالارها اقدام نکنید و فراموش نکنید در واحدهای صنفی مجاز و دارای پروانه کسب و کار برای برگزاری مراسم خود به دنبال خدمات مناسب باشید چون اتحادیه تنها پاسخگوی واحدهای صنفی تایید شده خود است و درباره واحدهای غیر مجاز و تایید نشده نمی‌تواند به هموطنان خدمات رسانی کند.

برچسب‌ها: تالار عروسی، قیمت تالار عروسی، اجاره تالار، عروسی، قیمت تالار، قیمت اجاره باغ

سفره رمضان امسال گرانتر پهن می‌شود

نویسنده: عماد عزتی

هر سال با رسیدن ماه پرفیض شعبان به نیمه مسلمانان سراسر این کره خاکی خود را برای ماهی پراز برکت آماده می‌کنند و هرکس با انجام فریضه‌های دینی خود به بهترین شکل ممکن سعی در بهره بردن بیشتر از این فرصت یک ماهه که نام ضیافت خداوند به خود گرفته دارد.

این درحالی است که اگرچه این ماه ماه مهمانی پروردگار است و سراسر پر از برکت؛ اما هرسال با نزدیک شدن این ماه الهی قیمت برخی اقلام پرمصرف رمضان با افزایش قیمت مواجه شده و مسئولان را برای کنترل بازار وادار به واکنش می‌کند تا برای تامین اقلام مصرفی رمضان تصمیم گیری‌ نماید.

امسال نیز اینگونه است چون اکثر مسئولان و دست‌اندرکاران صنفی تقریبا از یک هفته پیش در این زمینه اظهار نظر کرده و به مصرف‌کنندگان کالا اطمینان دادند که تصمیم بر کنترل بازار دارند و با استفاده از راهکارهای متفاوتی چون نظارت‌های بیشتر، تحویل سبد کالای ویژه‌ رمضان به کارمندان و کارگران، برگزاری نمایشگاه عرضه مستقیم کالا و ... جلوی هرگوه سوء استفاده را خواهند گرفت.

از این رو جام جم برای دریافتن واقعیت بازار رمضانی سال‌جاری که هفته آینده با شروع ماه ضیافت الهی آغاز می‌شود سری به سطح شهر زده تا از هزینه‌ای مابین 5 تا 8 هزار تومانی هر وعده سحری و افطار روزه‌داران بگوید که خبر از گرانی سفره رمضان می‌دهد اما جالب اینجاست که با نگاه به آمار و ارقام ارایه شده از سوی بانک مرکزی همواره تورم کشورمان درحال کاهش بوده نباید انتظار از افزایش قیمت‌ها داشته باشیم؛ تناقضی که ظاهرا خبر از رکود تورمی یا همان کاهش قدرت خرید مردم می‌دهد نه کاهش قیمت‌‌ها.

نان؛ چانه‌ای با آپشن‌های مختلف؟!

بدون تردید یکی از اقلام اساسی ماه مبارک رمضان نان است پرمصرفی که با توجه به شرایط جامعه کشورمان به عنوان یکی از اصلی‌ترین اقلام خوراکی در طول سال نیز توجه بسیاری از مسئولان و دست‌اندرکاران تولیدش را به خود جلب کرده است. این درحالی است که از زمان اجرای قانون هدفمندی یارانه‌ها نان همواره روی پله صعود بوده و گاهی به بهانه افزایش کیفیت تنورش شعله کشید و گاهی هدفمندی بیشتر یارانه‌های دولت، شعله افزایش قیمتش را بالاتر برد.

به هر حال همین چند هفته پیش بود که دوباره بحث افزایش قیمت نان آنهم به بهانه‌ای تازه یعنی آزاد پز شدن نان در صدر اخبار قرار گرفته و ذهن بسیاری را به خود مشغول کرد بصورتی که هم اکنون نزدیک به 30 درصد نانوایی‌های سنگکی به عنوان پرطرفدارترین نان سنتی ‌ پایتخت به صورت آزاد پز به متقاضیان خدمات ارایه می‌دهند. هرچند تنها نانی که همواره با نرخی ثابت و به قول معروف بدون آپش به متقاضیان تحویل داده می‌شود همان لواش معروف کاغذی است چون ساده و کنجدی نداشته و یک کلام 210 تومان فروخته می‌شود.

براساس اعلام مسئولان و فعالان صنفی نان اگرچه مصرف این خوراکی در طول ماه رمضان کاهش می‌یابد اما با توجه به فریضه‌های دینی در وعده‌هایی خاص متمرکز خواهد شد این درحالی است که تغییر ساعت پخت نانوایی‌ها در کار نیست و این واحدهای صنفی همانند گذشته مشغول ارایه خدمات به مشتریان خواهند بود.

به گفته محمدرضا نظر نژاد، رییس اتحادیه نان سنگک تهران در این زمینه به خبرنگار ما گفت: در حال حاضر 30 درصد از نانوایی های تهران آزاد پز شده اند و قیمت نان آزاد پز 450 گرمی 1300 تومان، نان 450 گرمی یک طرف کنجد دار 1500 تومان، نان سفارشی 550 گرمی سنگین دو طرف کنجد دار 2 هزار تومان و نرخ نان دولتی در بازار 800 تومان است .

این درحالی است که  براساس اصلاحیه ابلاغی 23آذر‌ماه سال گذشته کارگروه استانی نان در تهران، قیمت مصوب هر قرص نان سنگک با وزن چانه خمیر667گرم 800تومان تعیین‌شده، برخی نانوایی‌های دارای آرد دولتی در کنار فروش نان سنگک به نرخ مصوب مذکور اما با وزن کمتر، فروش نان سنگک کنجدی با افزودن کنجد به نرخ 1500تومان را نیز در دستور کار قرار داده‌اند؛ موضوعی که در برخی نانوایی‌های بربری نیز رایج شده و نرخ 650تومانی مصوب این نوع نان با وزن چانه 600گرمی را به هزار و 200تومان افزایش داده‌اند اما در سایر انواع نان سنتی مانند تافتون و لواش، کاهش وزن چانه خمیر و کم فروشی رواج بیشتری دارد.

رئیس کارگروه آرد و نان و معاون برنامه‌ریزی استانداری تهران با بیان اینکه تعیین نرخ انواع نان با افزودن کنجد یا سایر افزودنی‌ها را قبول نداریم اعلام کرد، اتحادیه نانوایان اعلام می‌کند برخی مردم متقاضی خرید نان با افزودنی‌ها هستند و مشکلی برای عرضه این نوع نان وجود ندارد.

به گفته نعمت‌الله ترکی نرخ نان سنگک 800تومانی در نانوایی‌های یارانه‌ای با افزودن کنجد با حداکثربین 100تا 200تومان افزایش بیش از هزار تومان نخواهد بود. اگر نانوایی یارانه پز نان سنگک کنجدی را به نرخ 1500تومان عرضه می‌کند تخلف محرز بوده و مردم نیز باید گزارش دهند. لازم به یادآوری است در این ماه میزان مصرف انواع نان‌های حجیم یا همان فانتزی‌های خودمانی به حداقل خود رسیده و بیشترین تقضا در نان‌های سنتی خواهد بود.


زولبیا و بامیه صدر تداخل صنفی

بدون تردید هر زمان از سال که صحبت ماه مبارک رمضان با تمام برکاتش می‌شود ناخودآگاه تصویری از سفره‌ افطار که گوشه‌ای از آن ظرفی پر از زولبیا و بامیه به عنوان پای ثابت سفره قرار دارد؛ زنده می‌شود. بنابراین زیاد دور از ذهن نیست که بگوییم یکی از اقلام پرمصرف خوراکی در این ماه زولبیا و بامیه است و هر سال با نزدیک شدن این ماه پرفیض و برکت اتحادیه‌ مربوطه با درنظر گرفتن شرایط تولید اقدام به اعلام قیمت‌های مصوب برای آن می‌کند.

علی بهره‌مند، رئیس اتحادیه قنادان و فروشندگان شیرینی در این زمینه به جام جم می‌‌گوید: مصرف زولبیا و بامیه از گذشته در ماه رمضان رواج داشته و ما نیز در این ماه علاوه بر افزایش تولید بر حجم نظارت‌های خود نیز اضافه می‌کنیم .
این مقام صنفی با اشاره به بالا رفتن هزینه‌های تولید درباره قیمت مصوب سال 1394 این خوراکی رمضانی می‌افزاید: با توجه به افزایش هزینه‌های تولید زولبیا و بامیه بخصوص درباره دستمزدها در سال جاری، نرخی که ما برای این محصول به مسئولان مربوطه ارائه دادیم 11 هزار تومان بود؛ اما ستاد تنظیم بازار با درنظر گرفتن شرایط و سیاست‌های دولت آن را تصویب نکرد و نهایتا نرخ زولبیا و بامیه بین 9100 تا 9600 تومان تعیین شد این در حالی است که سال گذشته هر کیلوگرم زولبیا و بامیه 8200تومان به فروش می‌رسید .

بهره‌مند اصلی‌ترین مشکل در این صنف را تداخل صنفی عنوان کرده و تصریح می‌کند: متاسفانه بازار ماه مبارک رمضان با توجه به افزایش حجم تقاضا فرصتی شده برای سودجویی و تخلف برخی افراد که این موضوع باعث بروز تداخل صنفی نیز در بسیاری از صنوف درگیر مثل شیرینی فروشان است.

وی در ادامه به حضور برخی تولیدکنندگان زیرزمینی خارج از شهر تهران در زمینه تولید آش، حلیم، زولبیا و بامیه اشاره می‌کند که بدون رعایت اصول بهداشتی و بدون هیچ نظارتی در این ایام محصولات خود را حتی در گوشه و کنار خیابان می‌فروشند.

این درحالی است که بهره‌مند با فروش زولبیا و بامیه در فروشگاه‌های نان فانتزی اشاره می‌کند و می‌افزاید: بارها از مسئولان امر خواستیم نسبت به این موضوع رسیدگی کنند اما همانطور که می‌دانید بازار رمضانی با توجه به گستردگی و اهمیتش زیاد قابل کنترل نیست و مسئولان علی‌رغم انجام وظیفه بازهم دچار مشکلاتی در این امر هستند اما اتحادیه در این ایام بر میزان بازرسی‌ها و کنترل کیفیت تولید افزوده و سعی در رعایت حقوق مصرف کننده را دارد.

بهره‌مند تقاضای موجود از سوی برخی اصناف غیر مرتبط مثل سوپرمارکت، اغذیه فروشی، نان فانتزی در زمینه خرید زولبیا و بامیه ارزان‌تر را عامل اصلی رونق کسب و کار متخلفان عنوان می‌کند و می‌گوید: اکنون متاسفانه برخی صنوف غیر مرتبط صرفا برای سودجویی و با استفاده از ارایه محصولات ارزان‌تر (بی کیفیت) به متقاضیان محصولات مربوط به رمضان سعی در سوء استفاده دارند چون قیمت‌های ارزان‌ می‌تواند عاملی برای جذب مشتری باشد درحالی که از نظر سلامت این محصولات واقعا قابل تایید نبوده و باید از فروشگاه‌ها جمع آوری شوند.

این مقام صنفی با اشاره به مسولیت اداره بهداشت و شورای اصناف در این زمینه می‌گوید: واقعا این ارگان‌ها باید با افزایش کنترل و بازرسی خود نسبت به جلوگیری از فعالیت این واحدهای صنفی غیرمجاز اقدام کنند چون این محصول با سلامتی جامعه سروکار دارد و نباید به آن بی تفاوت بود. به عقیده وی هرچند نظارت این ارگان‌ها در مواردیاد شده وجود دارد اما با توجه به کمبود نیرو یا خلاء‌های قانونی هنوز کامل انجام نشده و باید بیش از پیش در این زمینه اقدام کنیم.

رئیس اتحادیه قنادان و فروشندگان شیرینی به مصرف‌کنندگان اقلام یاد شده توصیه می‌کند برای رعایت بهداشت و سلامتی خود از فروشگاه‌های معتبر برای تهیه اقلام مورد نیاز خود خرید کرده و هرگونه تخلفی را به مسئولان 124 یا حتی خود اتحادیه گزارش دهند و یقین داشته باشند که به آنها رسیدگی خواهد شد.

حبوبات افزایش چشمگیر ندارند

براساس عرفی نانوشته اما مفید همواره با فرارسیدن ماه مبارک رمضان مصرف حبوبات به دلیل طبخ خوراکی‌هایی مثل آش و حلیم افزایش خواهد داشت که همین موضوع می‌تواند در تنظیم بازار و همچنین قیمت‌های این مدت تاثیرگذار باشد.

حمید خداداد، نایب رئیس اتحادیه اسبق حبوبات ایران که اکنون از لحاظ صنفی در اتحادیه دیگری ادغام شده است در این زمینه از جایگاه یک فعال صنفی به جام جم می‌گوید: با توجه به افزایش قیمت برخی اقلام حبوبات به تازگی بعید است که در ماه رمضان نیز شاهد افزایش مجدد قیمت‌ها باشیم هرچند نمی‌‌توان فراموش کرد به هرحال بازار عرضه و تقاضا می‌تواند در تعیین قیمت تاثیرگذار باشد بخصوص اینکه ایران با توجه به میزان تولید در برخی از تولیدات مثل عدس و لپه به میزان قابل توجهی به واردات وابسته است.

این فعال صنفی در این زمینه می‌افزاید: ایران در زمینه عدس کاملا به واردات از کشور کانادا وابسته است و همین موضوع یعنی واردات باعث شد تا چندی پیش قیمت این حبوب افزایش یکباره تجربه کند چون واردات بنا به دلایلی کاهش چشمگیری به خود دیده است.

خداداد درباره خرید حبوبات به صورت بسته بندی و بهداشت آنها نیز معتقد است: اگر به واقعیت حمل و بسته بسته‌بندی این محصولات توجه داشته باشیم درخواهیم یافت محصولاتی که به صورت فله فروخته می‌شوند امکان آلودگی بالاتری دارند چون بسته بندی به این معنی نیست که محصول داخل کیسه کاملا از آلودگی مبراست اما میزان کمتری خطر متوجه مصرف کننده است چون برخی نظارت‌های بهداشتی برای شرکت‌های تولیدی اجباری است و نباید فراموش کرد این نظارت‌ها برای محصولات وارداتی و فله هنگام ورود به کشور نیز وجود دارد ولی فروشگاه‌هایی که اقدام به فروش محصولات به صورت باز می‌کنند بدون تردید شرایط آلودگی بیشتر را برای محصولات خود فراهم کرده‌اند.

قیمت برخی اقلام حبوبات در میادین تره‌بار (20/3/1394)

نام محصول

قیمت هر کیلوگرم محصول درجه یک(ریال)

قیمت هر کیلوگرم محصول درجه دو(ریال)


باقلا خشک




جو بلغور




جو پوست کنده




جو پرک




دال عدس




ذرت خشک وارداتی (پاپ کورن)




زرشک پفکی




زرشک دانه اناری








عدس درشت




عدس ریز




گندم بلغور




گندم پوست کنده




لپه آذر شهر




لپه وارداتی




لپه باقلا زرد




لپه باقلا سبز




لوبیا چشم بلبلی




لوبیا چیتی ممتاز داخلی




لوبیا چیتی وارداتی




لوبیا سفید




لوبیا قرمز جگری داخلی




لوبیا قرمز قمی




لوبیا قرمز کپسولی




لوبیا کشاوزی




لیمو عمانی




ماش سبز








 نخود و لوبیا





خانگی‌ها محبوبتر، گرانتر!

عطر خوش آش‌ و حلیم بدون تردید یکی از نشانه‌های ماه مبارک رمضان است که در هرکوی و برزنی به مشام می‌رسد که هرگز گرمای هوای رمضان تابستانی نمی‌تواند از حرارت بازارش ‌بکاهد چون میل کردن یک کاسه حلیم و یا یک کاسه آش می‌تواند به میزان قابل توجهی از نیازهای مواد غذایی بدن روزه‌داران را تامین نماید از این رو همواره این بازار چه در مواد اولیه و چه در محصول نهایی پرمتقاضی است.

هرچند هنوز مدتی تا آغاز ماه مبارک رمضان باقی است اما برپا شدن برخی فروشگاه‌های موقت در این زمینه می‌تواند رونق این بازار را دوباره هم به مسئولان و هم به مردم یادآوری کند با کمی گشت و گذار در میان منوهای انواع مختلف آش و حلیم درخواهیم یافت امسال نیز قیمت این خوراکی‌های مخصوص رمضان افزایش به خود دیده و باید کمی گرانتر از پارسال آنها را تهیه کنیم.

براساس بررسی‌های میدانی خبرنگار ما قیمت هر کیلوگرم آش در انواع مختلف به طور معمول بین 8000 تا 8500 هزار تومان و حلیم بسته به نوع و کیفیت از 9000 تا 9500 تومان فروخته می‌شود اما جالب اینجاست که امسال ظاهرا پدیده‌ای به نام (خاله یا عمه) که حکایت از خانگی بودن این خوراکی‌ها دارد بر بازار مصرف رمضانی سایه افکنده و باعث شده قیمت آش‌های خانگی چیزی حدود 9500 تومان و حلیم خانگی هم نزدیک به 10 هزار تومان با مخلفات گوناگون به فروش برسد هرچند آشکده‌های متفاوتی در سطح تهران اکنون خود را برای پذیرایی از روزه‌داران هنگام سحر وافطار آماده کرده تا هر پرس آش را نزدیک به 5000 هزار تومان و هر پرس حلیم را 6000 تومان مقابل خریداران قرار دهند.



برچسب‌ها: ماه رمضان، سفره رمضانی، مصولات رمضان، رمضان، خرما، شیرینی، شربت
پنج‌شنبه 28 آبان‌ماه سال 1394 ساعت 09:44 ب.ظ

گفت‌وگو با مدیرکل اطلاعات و آمار اسبق سازمان میراث فرهنگی

قصدی ده روزه برای روزه‌داری؛ فرصتی طلایی برای حضور گردشگران

برنامه‌ریزی؛ لازمه بهره‌برداری از گردشگری رمضان


گفت‌وگو : عماد عزتی

مدتی است کشورهای مختلف گردشگرپذیر در گوشه و کنار جهان با مهیا کردن شرایط گردشگری حلال و استفاده از جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی خود نسبت به جلب نظر گردشگران مسلمان اقدام کرده‌اند اما این روند در کشورهای اسلامی در برخی از مناسبت‌های مذهبی مثل ماه ضیافت الهی یا همان رمضان به فرصتی برای توسعه صادرات نامرئی تبدیل شده است. اما متاسفانه ایران تاکنون با توجه به امکانات مناسبی در این زمینه در اختیار دارد هنوز نتوانسته از فرصت‌های اینچنینی یا مناسبت‌های مذهبی و گردشگری حلال به نفع صادرات نامرئی خود استفاده کند و زمینه حضور گردشگران خارجی مسلمان یا غیر مسلمان را در این دوران مهیا کند. هرچند براساس آمار و اطلاعات موجود از سوی سازمان جهانی گردشگری ایران به عنوان یکی از ده کشور برتر در زمینه جاذبه‌های گردشگری شناخته شده است .

از این رو فرصت امروز گفت‌و‌گویی کوتاه با اردشیر اروجی، کارشناس برنامه‌ریزی گردشگری و مدیرکل اسبق برنامه‌ریزی و آمار سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری درباره اهمیت مناسبت‌های مذهبی در توسعه گردشگری داشته که مطالعه آن خالی از لطف نیست .

·         همانطور درجریان هستید چند سالی است که ماه رمضان به عنوان سوژه‌ای در جاذبه‌های گردشگری برخی کشورهای مسلمان مطرح شده و توسعه مناسبی را در این زمینه برایشان به ارمغان آورده است نظر شما در این زمینه چیست؟

بطور کلی نزدیک به یک دهه است که ماه مبارک رمضان در اکثر کشورهای عربی گردشگر پذیر به عنوان فرصتی برای توسعه درآمدهای گردشگری مدنظر کارشناسان و برنامه‌ریزان گردشگری بوده است و برای آن برنامه‌های منظمی تدارک دیده‌اند. این کشورها برنامه‌ای تحت عنوان گشت‌های رمضانی و تورهای ویژه رمضان برنامه ریزی کرده و با استفاده از این برنامه‌ها افزایشی قابل توجه در گردشگری خود را در این مدت تجربه کرده‌اند از این رو  به نظر بنده تمام کشورها و ایران باید از همه مناسبت‌های خاص ملی و مذهبی خود برای جلب نظر گردشگران استفاده کنند و اتفاقا این ظرفیت جلب نظر گردشگران در این مناسبت‌ها بسیار بیشتر است. در صورتی که برای این مناسبت‌ها از قبل برنامه‌ریزی کرده باشیم تا بتوانیم به نحو مناسبی از گردشگران پذیرایی کنیم. به عنوان مثال در ایران باید برای رمضان از دو یا سه ماه قبل برنامه ریزی شده باشد تا به خوبی زمینه حضور گردشگران مسلمان یا غیر مسلمان را در این ایام مهیا کنیم.

·         منظور شما از آمادگی چیست و چه پیشنهادی در این زمینه دارید؟

به عقیده من در این ماه یا حتی ماه محرم و اعیاد مذهبی باید با راهبری سازمان میراث فرهنگی و همکاری دفاتر خصوصی خدمات گردشگری در بازارهای هدف در جهت جلب نظر گردشگران اقدام شود اما تاکید می‌کنم راهبری سازمان میراث فرهنگی نه اجرای برنامه از سوی این نهاد. چون تجربه نشان داده هیچ وقت سازمان میراث فرهنگی در مقام مجری موفق نبوده که از نظر علمی هم نباید به عنوان مجری طرحی باشد این سازمان بایدصرفا زمینه‌های قانونی و موارد لازم را مهیا کند و اجرا در بخش خصوصی صورت گیرد .

·         مهمترین جاذبه‌های گردشگری رمضان برای مسافران مسلمان در ایران چیست؟

ببینید بطور کلی ایران برای گردشگران مسلمان بخصوص شیعیان سراسر دهکده‌جهانی دارای چهار قطب اصلی گردشگری است که می‌توانیم با استفاده از جاذبه‌ آنها به نفع دیگر مناطق نیز بهره ببریم. این قطب‌ها عبارتند از 1. حرم امام رضا (ع) در مشهد مقدس، 2. حرم مطهر حضرت معصومه(س) در شهر مقدس قم ، 3. حرم حضرت عبدالعظیم در تهران و در نهایت حرم شاه چراغ در شیراز است که این جاذبه‌ها می‌تواند نه تنها برای منطقه خود،  رونق گردشگری را به ارمغان آورد بلکه می‌تواند باعث برگزاری تورهای گردشگری ترکیبی شده و در نهایت دیگر مناطق ایران را نیز برای حضور گردشگران مهیا سازد هرچند نباید فراموش کرد که مسلمانان برای انجام فریضه روزه‌داری هنگام سفر باید قصد اقامت ده روزه داشته باشند که همین فرصتی طلایی برای حضور طولانی‌تر گردشگران در کشورمان است .

·         همانطور که می‌دانید در مناطق مختلف کشورمان برنامه‌ها و آداب و رسوم خاص رمضانی وجود دارد آیا این آداب خاص می‌تواند به عنوان جاذبه گردشگری شناخته شوند؟

پاسخ شما در این زمینه قطعا مثبت است و نباید این نکته را فراموش کرد که بسیاری از کشورهای مطرح در صنعت گردشگری از این صنعت برای زنده‌ نگهداشتن آداب کهن و خورده فرهنگ‌های خود استفاده می‌کنند تا علاوه بر درآمدزایی از حضور گردشگران  نسبت به زنده‌نگهداشتن این آداب و رسوم اقدام کرده‌باشند. اما فراموش نکنیم برای ارایه این آداب خاص باید تدارک دیده باشیم و به مخاطبان این آداب و سنن را از قبل معرفی کرده باشیم تا در ذهن آنها انگیزه سفر ایجاد کرده باشیم؛ همانطور که می‌دانید یکی از اصول اولیه گردشگری آشنایی با فرهنگ و تمدن کشور میزبان است. به عنوان مثال می‌توانیم برای ذکرخوانی‌های مختلف این ایام مثل شب‌های قدر یا حتی خوراکی‌های خاص آداب و رسوم سفره‌های افطاری پکیچ ‌هایی ارایه نماییم تا مخاطبان مسلمان خارجی و غیر مسلمان را با آنها آشنا کنیم این درحالی است که بدون تردید این پکیچ‌ها در نهایت می‌توانند جذابیتی خاص برای مخاطبان یا همان گردشگران داشته باشد. اما بازهم اشاره می‌کنیم همه این موارد نیازمند برنامه‌ریزی از قبل توسط مسئولان سازمان میراث فرهنگی دارند و نمی‌توان از یک هفته قبل برای آنها برنامه‌ریزی کرد یا اینکه به امید جلب نظر گردشگران هنگام ورود به مرزهای ایران بسته باشیم بلکه براساس اصول باید جذابیت تجربه این فرهنگ را باید در مبداء سفر گردشگران ایجاد کرده باشیم تا گردشگر برای آن مقصدش را انتخاب کند.

·         شمابارها به این برنامه‌ریزی‌های مخصوص ایام و اعیاد مختلف برای جلب نظر گردشگران اشاره فرمودید لطفا کمی در این زمینه توضیح دهید؟

اجازه دهید با فرض اینکه گردشگران ورودی به ایران با آداب و رسوم مذهبی ایران در این ایام یا دیگر مناسبت‌های مذهبی و ملی آشنایی ندارند  و  با یک مثال درباره گردشگری در ماه رمضان این موضوع را توضیح دهم. بهترین راهکار این است که مسئولان با تهیه و تولید دفترچه‌هایی چاپی یا الکترونیکی (لوح فشرده) با مقدمه‌ای درباره اصول روزه‌داری و فلسفه دینی آن تمام قواعد و اصول مذهبی این ماه را برای مخاطبان توضیح دهند بعد هم با ارایه توضیحی درباره اماکن مذهبی و مناسب بازدید این ایام و اطلاعات کامل از تورهای ویژه در این ایام مخاطبان را با دیدنی‌های ایران بخصوص در این ایام و البته خوراکی‌های مخصوص آشنا کنند. بعد این دفترچه‌ها از طریق رایزنان فرهنگی سفارتخانه‌های ایران در بازارهای هدف توزیع شده تا گردشگران با اطلاعات کامل وارد مرزهای ایران شوند. البته لازم به یادآوری است که بحث حضور در دنیای مجازی نیز نباید در این زمینه به دست فراموشی سپرده شود

·         به نظر شما هتل‌ها و اماکن اقامتی هم باید در این زمینه آماده سازی خاصی داشته باشند؟

همانطور که قبلا اشاره شد بهترین راهکار این است که برخی از هتل‌ها و اماکن اقامتی با توجه به توضیحاتی که درباره ماه رمضان به گردشگران ارایه شده در بروشورهای یاد شده معرفی شوند و برای مراسم افطار و سحری با ارایه خوراکی‌های مخصوص رمضان و البته خوراکی‌های بومی محل قرار گرفتنشان موضوع را کامل کنند تاگردشگران تمام آنچه که مطالعه کرده‌اند را در واقعیت درک و تجربه کنند هرچند به عنوان یکی از بخش‌های جذاب می‌توان با استفاده از توانایی سرآشپزهای این اماکن اقدام به برگزاری آموزش‌های یک روزه نسبت به طرز تهیه این خوراکی‌ها اقدام کرد روشی که اکنون در گردشگری عمومی برخی کشورها هتل‌هایشان برای غذاهای بومی به کار می‌برند.

·         آیا برگزاری نمایشگاه یا مسابقات در این ایام می‌تواند باعث جلب نظر گردشگران بیشتری باشد؟

بدون تردید پاسخ شما مثبت است چون برگزاری نمایشگاه‌های خریداکنون در اکثر کشورهای گردشگرپذیر عربی انجام شده و با استقبال خاصی روبرو شده است اما همانطور که می‌دانید اگر فرض براین باشد که تمام گردشگران ماه رمضان مسلمان نیستند برگزاری مسابقات قرآنی می‌تواند خود به عنوان جاذبه‌ای بسیار منحصر بفرد برای گردشگران ورودی به خاک کشورمان باشد چون صوت قرآن برای بسیاری از افراد بخصوص آنهایی که با ظرافت آن آشنایی نداشته‌اند جذاب و بسیار زیباست. البته نباید فراموش کنیم برای حضور گردشگران غیر مسلمان لازم به انجام هماهنگی‌هایی است که باید از قبل تدارک آن دیده شده باشد چون می‌توانیم با این روش آنها را با زیبایی‌های قرآنی نیز آشنا کنیم.

·         برخی اعتقاد دارند تفاوت‌های فرهنگی ممکن است در زمینه حضور گردشگران غیر مسلمان مشکل ساز باشد، نظر شما در این زمینه چیست؟

ببینید در صنعت گردشگری ما یک کد بین المللی اخلاق گردشگری داریم که اتفاقا ایران نیز به عنوان یکی از کشورهای امضاء‌کنندگان آن منشور بین المللی اخلاق گردشگری است و مفاد آن به تصویب مجلس شورای اسلامی ایران نیز رسیده است. در یکی از مفاد این کد آمده گردشگران وارد شده به یک منطقه ملزم به رعایت اصول اخلاقی و فرهنگی کشور میزبان هستند بنابراین براساس این کد اخلاقی گردشگری که اکثر کشورها آن را امضاء کرده‌اند و گردشگرانشان ملزم به رعایت مفاد آن هستند نباید نگران باشیم فقط کافی است اصول فرهنگی و مذهبی خودمان را برای آنها به روشی واضح و دقیق توضیح دهیم تا گردشگران غیر مسلمان با دید و اطلاعاتی کامل گام به ایران بگذارند .

·         فاصله افطار تا سحر در ایام رمضان برای شب زنده‌داری‌های مذهبی بسیار مشهور شده به عقیده شما به عنوان کارشناس گردشگری این فرصت مناسبی است برای رونق گردشگری شبانه در کشورمان؟

به نکته بسیار جالبی اشاره کردید؛ بسیاری از کشورهای گردشگرپذیر امروزه بخش عمده‌ای از فعالیت گردشگری خود را در زمینه گردشگری شبانه آماده کرده‌اند که می‌توان به کشورهایی مثل فرانسه، ایتالیا، انگلستان که با استفاده از جاذبه‌های شبانه مثل نورپردازی برخی اماکن تاریخی برای گردشگران ساعات مفرحی فراهم کرده‌‌اند که در این اماکن رستوران‌ها نیز به فعالیت خود ادامه می‌دهند و در زمینه درآمدزایی گام برمی‌دارند. این نوع گردشگری در کشورمان می‌تواند با هماهنگی با برخی مراکز خرید، مراکز گردشگری و موزه‌ها رونق گردشگری شبانه را برای ایران به ارمغان آورد به عنوان مثال فرض کنید امکان بازدید از بازارهای تاریخی و موزه‌ها در شب وجود داشته باشد که این خود جاذب است.

·         نظر شما درباره اهمیت هماهنگی دفاتر گردشگری که به گفته سازمان میراث فرهنگی درکشورهای بازار هدف گردشگری ایران افتتاح شده‌اند چیست؟

من مخالف این هستم که دفاتر گردشگری که اکنون راه اندازی شده‌اند خارج از سفارتخانه‌ها باشند و به نوعی مستقل عمل کنند چون اکنون این دفاتر واقعا بدون هیچ بازدهی صرفا برای ماموریت‌های خارجی برخی افراد و هزینه‌ای هنگفت برای سازمان میراث فرهنگی فعال هستند درحالی که رایزنان فرهنگی و البته متخصصان توریسم که می‌توانند در سفارتخانه‌ها فعال باشند بیشتر و بهتر می‌توانند در این زمینه فعالیت داشته باشند. من طی بازدیدهایی که از برخی از این دفاتر داشتم واقعا بازدهی آنها منفی و بدون بهره است.  در حال حاضر این دفاتر هیچ جایگاهی در جذب گردشگران ندارند و نمی‌توانند به خوبی سیاست‌ها را اجرا کنند.





برچسب‌ها: گردشگری رمضان، گردشگری، صنعت گردشگری، سرمایه‌گذاری
پنج‌شنبه 28 آبان‌ماه سال 1394 ساعت 09:42 ب.ظ

زیبایی و راحتی در خدمت بهره وری

نویسنده: عماد عزتی


شاید وقتی صحبت از مبلمان باشد بیشتر به فکر دکوراسیون منزل و نوع چیدمان میز و صندلی داخل اتاق نشیمن باشید؛ اما این مبلمان خودمانی ظاهرا کاربردی غیر از تکمیل زیبایی منزل داشته و می‌تواند حتی در میزان بهره‌وری پرسنل یک سازمان بسیار تاثیرگذار باشد.

جاناتان ویلمر یکی از متخصصان امور کسب و کار با توجه به تحقیقات خود در زمینه افزایش بهره‌وری کارمندان ادارات دولتی و خصوصی می‌گوید: بسیاری از تولیدکنندگان و صاحبان کسب و کار که هنوز هم سنتی به کارشان می‌نگرند، بحث دکوراسیون و مبلمان اداری را در ردیف هزینه‌ها دانسته و سعی در کاهش آنها دارند درحالی که هزینه کردن منطقی و علمی برای به کارگرفتن مبلمان مناسب اداری نه تنها هزینه نیست؛ بلکه به نوعی سرمایه‌گذاری برای بهره‌وری بالاتر کارمندان و سودآوری مجموعه خواهد بود.

به عقیده وی، مدت‌ها پیش افزایش ساعات کار یا حتی افزایش مشوق‌های مالی به عنوان راهکاری بسیار مناسب در زمینه افزایش بهره‌وری اعلام می‌کردند، درحالی که بسیاری از نکات ریز از دید کارشناسان دور مانده بود. نکاتی مثل دما و نور محیط کار، نوع و رنگ ملبمان اداری که در میزان بهره‌وری پرسنل تاثیرگذار هستند  و در برخی موارد تا ده درصد افزایش با ایجاد کمی تغییر در شکل و ظاهر محل کار پرسنل را تجربه خواهیم کرد. 

بنابراین جای تردید نیست که استفاده از مبلمان اداری امروز در شرکت‌ها و کارخانجات نه فقط برای نمایش توانایی مالی و جایگاه اقتصادی آن واحد تولیدی، بلکه برای افزایش بهره‌وری پرسنل نیز درنظر گرفته می‌شود اما این اهمیت چه تاثیری در کسب و کار تولید کنندگان این لوازم و تجهیزات دارد و این صنایع درکشورمان در چه جایگاهی هستند؟

اینها سئوال‌هایی است که فرصت امروز قصد دارد به آنها پاسخی قانع کننده و در عین حال کارشناسی بدهد تا شمایی که با توجه به افق‌های تازه اقتصادی مشغول تدارک دفترکار یا کارگاهی مدرن با بهره‌وری بالا هستید از این مهم غافل نشده و بتوانید با استفاده از راهکارهای علمی و عملی ارایه شده در این زمینه گام بردارید.


از میدان حسن‌آباد تا صفر و یک‌های مجازی

بدون تردید امروزه با توجه به تغییر سبک زندگی و البته نیازهای مدرن جامعه اهمیت استفاده از تجهیزات و دکوراسیون مناسب در دفاترکار و گارگاه‌ها برهیچکس پوشیده نیست و بسیاری از صاحبان مشاغل و کارگاه‌ها درباره تغییر دکوراسیون محل کارشان مشغول دودوتا چهارتای خودمانی هستند تا بتوانند با استفاده از سیستم‌ها و تجهیزات نوین مبلمان اداری محیطی آرام و مناسب را برای پرسنل و البته مخاطبان خود فراهم نمایند و همانطور که می‌دانید معمولا در شهرهای مختلف بورس‌های متفاوتی برای این اقلام وجود دارد که در پایتخت، لوازم و تجهیزات مبلمان اداری را می‌توان در چهار منطقه معروف تهیه کرد و گل سرسبد آنها ضلع شمالی میدان تاریخی حسن‌آباد و خیابان حافظ به عنوان بورس لوازم و تجهیزات مبلمان اداری است اما این مرکز سنتی خرید تجهیزات و مبلمان اداری تنها محل ارایه این نوع کالاها به متقاضیان نیست، بلکه پایتخت نشینان می‌توانند در خیابان دلاوران بالاتر از میدان رسالت نیز تجهیزات مورد نیاز خود را تهیه کنند.

 این درحالی است که برخی کسبه و فروشندگان بازار مبل تهران و خیابان مازندران در میدان امام حسین نیز تامین کننده برخی اقلام و تجهیزات مبلمان اداری هستند. هرچند نباید فراموش کرد با توجه به تنوع و تقاضای بسیار بالای خرید تجهیزات و مبلمان اداری اکنون نمی‌توان به این چند مرکز خرید سنتی در پایتخت بسنده کرد چون در میان صفر و یک‌های مجازی فروشندگان بسیار زیادی محصولات خود را ارایه کرده و سعی در جلب نظر متقاضیان دریافت این لوازم دارند. اما دیدن تصاویری بسیار زیبا از پشت شیشه مانیتورهایمان نمی‌تواند تضمینی برای کیفیت و راحتی مبلمان اداری و صندلی‌های پرسنل باشد؛ بنابراین بهترین گزینه براساس اظهارنظر کارشناسان جستجو و انتخاب در میان صفر و یک‌های مجازی و خرید از واقعیت ویترین فروشگاه‌ها و تولید کنندگان است.


روایت آمار از صنعت مبلمان ایران

صنعت مبلمان بطور کلی در ایران قدمتی 100 ساله دارد و بنا بر گزارش مرکز آمار حدود 226 واحد صنعتی تولید مبلمان در دو بخش اصلی اداری و منزل با اشتغال حدود 10 هزار نفر درحال فعالیت هستند. بنا برهمین گزارش تعداد 46700 واحد کوچک و متوسط تولید مبلمان و مصنوعات چوبی و غیرچوبی در بخش‌های یاد شده با اشتغال بیش از 117 هزار نفر هم اکنون چرخ صنعت مبلمان اداری و منزل کشورمان را به حرکت درآورده‌اند. این درحالی است که صنعت مبلمان ایران در بخش‌های مبلمان اداری و منزل روی‌هم رفته بیش از 8% از اشتغال کشور را به خود اختصاص داده و استان های تهران، خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، قم، همدان، مازندران، گلستان، گیلان از مهمترین قطب‌های تولید مبلمان در دو بخش یاد شده ایران محسوب می‌شوند.


هلدینگ‌های بزرگ عاملی در گسترش صادرات

بهنام خسروان مدیرتولید یکی از گارگاه‌های تولید تجهیزات مبلمان اداری در تهران ضمن تاکید بر تاسیس هلدینگ‌های بزرگ در کشور برای ارایه محصولات تولید شده به متقاضیان می‌گوید: همه فعالان و دست‌اندرکاران تولید مبلمان اداری بخصوص در بخش دکوراسیون آن می‌دانند مبلمان و دکوراسیون دفاتر تجاری مبتنی بر طراحی و ایده‌های خلاقانه است؛ اما این صنعت همانند دیگر صنایع نمی‌تواند تولیدات خود را به صورت انبوه ساخته و در انبارهای مختلف نگه‌داری کند، چون اینجا بحث ابعاد و مشخصات با رنگ‌های متفاوت در میان است و این موضوع هیچ توجیح اقتصادی برای تولیدکنندگان ندارد که میزان قابل توجهی از تولیدات خود را انبار کنند تا شاید روزی یک متقاضی آن را سفارش دهد.

این متخصص صنعت دکوراسیون و مبلمان اداری در ادامه به تفکیک بخش‌های مختلف در این صنف اشاره می‌کند و می‌افزاید : نباید فراموش کنیم بحث صندلی و برخی تجهیزات اداری مثل فایل‌ها و میز کاملا از پارتیشن بندی یا حتی میزهای کنفرانس مجزا هستند چون تولیداتی مثل صندلی درست همانند دیگر صنایع باید انبوه تولید شوند تا برای سازنده‌ اقتصادی باشد و چون این صنعت دقیقا مبتنی بر سلیقه است طبیعی خواهد بود که تولید کنندگان معتبر حجم تولیدات خود را در مدل‌ها و طرح‌های متفاوتی متناسب با نیازهای بازار هدف تولید کرده و روانه بازار کنند تا بتوانند گردش مالی مناسبی را برای خود به ارمغان آورند اما این روند همانطور که اشاره شد درباره دکوراسیون اداری واقعا غیر ممکن است و باید با استفاده‌از شیوه‌های نوین مثل تولید قطعات پیش‌ساخته که چند منظوره هستند کار را اقتصادی کرد.

خسروان در این زمینه به فرصت امروز می‌گوید اگر به روند شکل‌گیری تولیدکنندگان بین المللی در سراسر جهان و بخصوص کشورهای مطرح  در این زمینه مثل ترکیه توجه داشته باشیم بحث هلدینگ‌ها به میان خواهد آمد به این صورت که یک شرکت مادر اقدام به سرمایه‌گذاری درزمینه تامین مالی تولیدکنندگان کوچک و معتبر کرده تا بتواند انواع محصولات را در بازارهای هدف ارایه دهد این موضوع به دلیل ایجاد نمایشگاه‌های متفاوت که نیازمد تولید به صورت نمونه است بسیار هزینه‌بر است و از توان تولیدکنندگان خرد واقعا خارج است و اینجاست که اهمیت هلدینگ‌ها برای ایجاد رقابت و یافتن بازارهای هدف کاملا مشهود خواهد بود نقطه ضعفی که ایران از آن رنج می‌برد.


کمبود مواد‌اولیه و تجهیزات

در همین حال محسن گلدوز یکی از فعالان صنف مبلمان اداری در زمینه وابستگی این صنف به واردات می‌گوید: بطور کلی صنعت مبلمان اداری را می‌توان در سه بخش عمده طراحی، تولید و ارایه همانند دیگر صنایع درنظر گرفت اما این صنعت با توجه به اینکه مبتنی بر طراحی و سلیقه متقاضیان است کمی متفاوت از دیگر صنایع شکل گرفته است و وابستگی‌های متفاوتی به واردات از دیگر کشورها دارد.

این تولید کننده درباره وابستگی صنف یاد شده به واردات می‌افزاید: در بخش مواد اولیه و یراق بیشترین وابستگی را به خارج از مرزها، بخصوص کشور چین داریم. چون در این زمینه ایران تولیدات کافی و متنوع در اختیار ندارد.

 این درحالی است که در بخش تولیدات و مصنوعات چوبی نیز وابستگی‌هایی از جنس چوب به خارج از مرزها داریم و تولید چوب‌های داخلی نمی‌تواند متناسب با نیاز بازار باشد هرچند در زمینه تولید ام‌دی‌اف و اچ‌دی‌اف تولید کننده‌های بسیاری حضور دارند اما بازهم مبحث مواد اولیه در این زمینه و تعیین قیمت‌نهایی بسیار تاثیرگذار است.

گلدوز در ادامه به اهمیت توجه مسئولان درباره معرفی نیازهای صنف یادشده و سرمایه‌گذاری دقیق و هدفمند متقاضیان کسب و کار اشاره می‌کند و می‌گوید: همانطور که اشاره شد در بخش یراق و ابزار بخصوص برای تولید صندلی‌های اداری هم اکنون درگیر واردات هستیم درحالی که اگر بتوانیم  سرمایه‌گذاران را تشویق به تولید قطعات موردنیاز صنف مبلمان اداری کنیم با توجه به اشتغالزایی و بهره‌وری بسیار بالای این صنف بدون تردید شاهد صعود و رونق مناسبی در صنف مبلمان اداری خواهیم بود.

این فعال صنفی در بخش دیگری از سخنان خود به نکته‌ای کاملا حیاتی اشاره می‌کند و می‌افزاید: شاید همه مسئولان و البته دست‌اندرکاران تولید در زمینه‌های مختلف به کمبودها و نیازهای صنف خود اشاره کرده باشند اما یک نکته بسیار حیاتی که می‌تواند آینده تجاری تولیدکنندگان را در سراسر جهان تامین نماید همواره در کشورمان از قلم افتاده آنهم بحث طرح و طراحی‌های نوین است.

به عقیده وی با توجه به اینکه این صنف کاملا مبتنی بر ایده‌های خلاق و طرح‌های متفاوت بنا شده است باید درباره به کارگیری طراحان متخصص و البته ذهن‌های خلاق حداکثر استفاده را داشته باشیم تا بتوانیم با توجه به منابع موجود از نظر مواد اولیه و دستگا‌های تولید؛ این طرح‌ها را به واقعیت رسانده و روانه بازارهای هدف متناسب با سلیقه‌آنها کنیم؛ چیزی که امروز در اغلب موارد مشغول کپی‌کاری از برندهای برتر بین المللی هستیم و میزان ایده‌های خلاق و نوین یا همان طرح‌های منحصربفرد زیاد در آن دیده نمی‌شود.


صفر و یک‌های مجازی عاملی در توسعه صادرات

ناصر شیرازی یکی از فعالان صنف مبلمان اداری البته در دنیای مجازی در این زمینه به خبرنگار ما می‌‌گوید: باتوجه به اطلاعات و آمارهایی که در اختیار داریم صادرات صنف یاد شده در کشورمان صرفا به کشورهای منطقه مثل عراق، افغانستان و تاجیکستان خلاصه می‌شوند هرچند در برخی موارد صادراتی پراکنده به کشورهای ترکیه و جمهوری آذربایجان نیز وجود داشته است.

 این درحالی است که صنعت مبلمان اداری در سراسر جهان همواره به روایت آمار روی ریل توسعه قرار گرفته است و ایران سهم بسیار ناچیزی از این توسعه را به خود اختصاص داده است به صورتی که هنوز نتوانسته راهی به سوی بازارهای هدف اروپایی یا سایر کشورها برای خود باز نموده و وارد آن مناطق شود.

به عقیده شیرازی مهمترین مشکلی که باعث محصور شدن تولیدات ایران در منطقه شده است؛ نبود اطلاع‌رسانی از پتانسیل‌های موجود تولید در کشورمان بوده. چون صنف تولید مبلمان اداری در ایران با توجه به تجربه و تخصص موجود امکان رقابتی کامل با محصولات بسیاری از کشورهای مطرح در این زمینه را دارد اما دربخش بازیابی بسیار ضعیف عمل کرده است.

مدیر و طراح سایت ایران چوب در زمینه ارایه و معرفی مصنوعات مبلمان اداری با اشاره به کشور ترکیه به عنوان رقیب ایران در منطقه و بخصوص در بازار‌های اروپایی می‌افزاید: کشور ترکیه با توجه به سیستم بازاریابی و همچنین ارایه محصولات خود به مخاطبان توانسته اکنون تمامی بازار اروپا را به خود اختصاص دهد درحالی که دربسیاری از موارد محصولات ایران حتی در مقامی بالاتر از تولیدات ترکیه از لحاظ طراحی و کیفیت ساخت قرار گرفته و می‌تواند جایگزین مناسبی در بازارهای یاد شده باشد.

این فعال صنفی به تجمیع و عرضه مناسب محصولات برای توسعه هرچه بیشتر صنف مبلمان اداری تاکید داشته و می‌گوید: همانطور که همه فعالان و دست اندرکاران تولیدات صنفی در کشور می‌دانند فرایند تولید در واقع بخشی از کار است اما مهمترین موضوع بحث ارایه و معرفی محصول به مخاطبان است که با توجه به شرایط فعلی ایران در این زمینه ضعف عمده‌ای را تجربه می‌کند و نتوانسته فعالیت کافی داشته باشد به همین دلیل ظرفیت‌های بسیاری در صادرات اینگونه محصولات بکر باقی مانده است.

وی درباره اهمیت حضور سایت‌های مجازی در صنعت مبلمان اداری می‌گوید: بسیاری از کشورهای مطرح در تولید این مصنوعات با استفاده از امکانات مجازی به متقاضیان خدمات خود این امکان را می‌دهند که حتی نوع چیدمان و رنگ‌بندی دکوراسیون و مبلمان اداری خود را قبل از خروج از منزل یا محل کارشان انتخاب کنند و پس از آن با مراجعه به تولیدکننده قرارداد ساخت را امضاء کنند درحالی که ایران هنوز در این زمینه بسیار ابتدایی عمل کرده است.

مدیر سایت ایران چوب در این باره به اهمیت حضور در دنیای مجازی همراه و همسو با واقعیت بازار اشاره دارد و می‌گوید: جای تردید نیست که امروز اهمیت حضور در دنیای مجازی برای معرفی دقیق توانایی‌ها و محصولات مختلف برهیچ کس پوشیده نیست که صنعت ملبمان اداری نیز مستثنی نیست بنابراین اگر بتوانیم با استفاده از امکانات و شرایط دنیای مجازی در تجمیع تولید و ارایه آن به صورت مناسب به مخاطبان اقدام کنیم می‌توانیم به آینده صنعت یاد شده امیدوار باشیم.





باکس 1

گفت‌وگوی اختصاصی فرصت امروز با دبیر اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان مبلمان ایران

محسن  ضیایی: تولید مبلمان؛ بهترین صنعت برای اشتغالزایی

تولید و صادرات صنعت مبلمان در بخش‌های مختلف به عنوان یکی از راهکارهای ارایه شده به کشورهای درحال توسعه برای رفع معضل بیکاری از سوی سازمان ملل متحده توصیه شده است و ایران با توجه به شرایط فعلی و نیاز مبرم به ایجاد اشتغال متناسب با تقاضای بازارکار می‌تواند از این فرصت استثنایی که هنرش نزدیک به یک قرن است درکشور وجود دارد استفاده کند از این رو فرصت امروز گفت‌وگویی کوتاه و خواندنی با محسن ضیایی دبیر اتحادیه تولید کنندگان و صادرکنندگان مبلمان ایران داشته که مطالعه آن خالی از لطف نیست.

·        آیا آمار دقیقی از حجم تولید و فروش مصنوعات مبلمان اداری در اختیار دارید؟

اساسا در اقتصاد خورد چون سیستم جامع مالیات بر مصرف نداشتیم اصلا آمار دقیق نداریم اما در اقتصاد کلان می‌توانیم به آمار مناسبی دست بیابیم بنابراین دست‌یابی به آمار تولید یا فروش این نوع محصولات کشورمان کاملا در ابعاد گمانه‌زنی‌های فردی و شخصی است که قابل اعتماد و استناد نیستند.

·        درباره صادرات مبلمان اداری چطور آیا آماری در اختیار هست؟

براساس آمار ارایه شده از سوی مقامات مسئول و البته مدارک موجود در اتحادیه صادرات طی ساله قبل از افزایش نرخ ارز نزدیک به صفر شده بود؛ چون ارزش پول ایران بالا بود توان رقابت با دیگر کشورهای نداشتیم و نمی‌توانستیم در بازارهای بین المللی حضور داشته باشیم. اما از زمانی که قیمت دلار متفاوت شد و بالارفت این توان رقابتی برای کشورمان ایجاد شد و توانستیم به خوبی از فرصت ایجاد شده بهره‌ببریم تا در نهایت به جایگاه مناسبی دست‌یابیم به این صورت که در سال 1391 صادرات مبلمان اداری ایران نزدیک به 18 میلیون دلار شد و در سال 1392 توانستیم 38 میلیون دلار درآمد ارزی در این زمینه داشته باشیم اما این صعود در سال گذشته متوقف شد چون به دلیل ناآرامی‌های منطقه بازار سنتی ایران یعنی عراق را با بیست میلیون دلار ظرفیت از دست دادیم و دوباره به همان رقم 18 میلیون دلار بسنده کردیم.

·        کشورهای هدف صادراتی ایران در این صنعت کدامند؟

براساس برنامه آمایش 1388 که توسط این اتحادیه انجام شده و براساس اطلاعات موجود مرکز مطالعات صنعت ایتالیا کشورهای هدف صادراتی ایران، کشورهای CIF، کشورهای خلیج فارس ، روسیه ، عراق و افغانستان و پاکستان است .

·        برای تولید محصولات مبلمان اداری آیا وابستگی واردات هم داریم؟

پاسخ شما مثبت است چون واردات مواد اولیه داریم بخصوص در زمینه ابزار و یراق‌آلات مربوط به تولید این لوازم مثل ام دی اف، مصنوعات فلزی، یراق‌الات، جک صندلی و مبلمان یا چرخ‌های صندلی

·        آیا این لوازم در کشورمان تولید نمی‌شوند؟

تولید داریم اما با توجه به اهمیت تنوع در برخی مواد اولیه در این صنف، نیازمند واردات هستیم چون تولیدات داخلی توان پاسخگویی ندارند.

·        کشورهایی که واردات مواد اولیه از آنها انجام می‌شوند کدامند؟

بطور کلی عمده‌واردات مواد اولیه در این صنف از جنوب شرق آسیا مثل تایلند، چین و مالزی بوده هرچند ترکیه هم در برخی موارد واردات مواد اولیه داشتیم. ولی چون قیمت محصولات ترکیه برای صنعت مبلمان اداری ایران کمی بالاست تقریبا از دوسال گذشته از این کشور واردات زیادی نداشته‌ایم.

·        اهمیت حضور در نمایشگاه‌های بین المللی در این صنف چیست؟

بطور کلی و در مجموع نتوانستیم در نمایشگاه‌های بین المللی حضور پررنگی داشته باشیم اما درباره نمایشگاه‌های داخلی با توجه به برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته فعالیت‌های مناسبی داشتیم.

·        آیا در زمینه برگزاری نمایشگاه نقطه ضعفی هم داریم؟

بله مهمترین نقطه ضعف ما مربوط به محل برگزاری نمایشگاه بین المللی است چون فضای کافی برای برگزاری نمایشگاه‌های جامع نداریم و به ناچار باید بخش‌های مختلف صنعت مبلمان را از یکدیگر مجزا کنیم و در فصول متفاوتی نمایشگاه دایر کنیم درحالی که در کشورهای مطرح مثل چین، ایتالیا بطور کلی یک نمایشگاه با بخش‌های مختلف اما همزمان برگزار می‌شود که این مهمترین نقطه ضعف ایران است.

·        مشکل حضور ایران درنمایشگاه‌های بین المللی چیست؟

این مشکل برای اکثر صنوف وجود دارد چون دولت یا مقامات مسئول از حضور تولیدکنندگان در نمایشگاه‌های بین المللی حمایت لازم را انجام نمی‌دهد. همانطور که می‌دانید حضور در نمایشگاه‌های بین المللی بسیار پرهزینه‌است و اکثر کشورها که به دنبال حمایت از صادرات محصولات خود هستند با ارایه یارانه‌های متفاوت سعی در حمایت از حضور تولیدکنندگان واقعی در نمایشگاه‌های بین المللی صنف مربوط به خود را دارند به عنوان مثال وقتی ایران نمایشگاه مبلمان برگزار می‌کنند اکثر شرکت‌کنندگان خارجی صورت هزینه‌های خود را به اتحادیه و مسئولین برگزاری نمایشگاه ارایه می‌کنند تا تاییدیه دریافت نماید و در نهایت مبلغ غرفه‌ها و هزینه‌های مربوطه را از دولت و مسئولان کشورشان دریافت نمایند اما این قانون در ایران نیست.

·        راهکاری در این زمینه دارید؟

بله؛ چندی پیش اتحادیه با ارایه راهکاری از مسئولان خواست تا اجازه دهند نمایشگاه‌های داخلی را با سیاست‌های خود برگزار کند و با توجه به درآمدهای آن برای حضور در نمایشگاه‌های بین المللی خود تصمیم بگیرد و آن درآمدها را در این زمینه هزینه کند که با این روش در سه نمایشگاه قطر، عمان و آذربایجان شرکت کردیم و سعی داریم این سیاست موفق را ادامه دهیم.

·        آیا برآوردی از سودآوری این صنعت در اختیار دارید؟

هرچند هیچ تولید کننده‌ای علاقمند به بیان برخی از مسایل کاری خود نیست اما اگر به بیانیه سازمان یونیدو UNIDO (سازمان توسعه صنعتی ملل متحد) در این زمینه توجه داشته باشیم در آن از صنایع مبلمان به عنوان یکی از سودآورترین صنایع و البته مهمترین بخش در اشتغالزایی یاد شده است و کشورهایی مثل مکزیک، برزیل، هند و تایلند با استفاده از همین صنعت توانستند موقعیت‌های مناسب اشتغالزایی برای خود دست‌وپا کنند. این درحالی است که براساس اطلاعات اتحادیه سودآوری و ارزش افزوده صنعت مبلمان می‌تواند از 30 تا 100 درصد در بخش‌های مختلف برآورد شود. چون ساختار این صنعت به صورت شبکه‌ای است و برای تولید یک مبل بخش‌های مختلفی باید به صورت شبکه کارکنند تا محصول نهایی وارد بازار شود.

·        واردات چقدر برای صنف شما دردسر ساز بوده است؟

در سال‌های گذشته متاسفانه صنعت مبلمان هم دچار مشکلاتی بود چون حمایتی از تولیدات داخلی نبود و سازمان‌های مربوطه مثل گمرک هم فعالیت دقیقی در این زمینه نداشتند اما با پیگیری‌های انجام شده از سوی اتحادیه و جلسات متعددی که برگزار کردیم در نهایت توانستیم براساس توافق‌نامه‌ای این مهم را کنترل کنیم چون براساس آن نرخنامه گمرکی برای واردات محصولات مختلف درنظر گرفته شد و وارد کننده نمی‌توانست با ارایه قیمت‌های غیرواقعی باعث آسیب دیدن تولیدات داخلی باشد اما متاسفانه هنوز هم در اجرای دقیق آن مشکل وجود دارد.

·        اهمیت ارتباط با دانشگاه و مراکز آموزشی در صنف یاد شده چیست؟

همانطور که می‌دانید اکثر تولیدات این صنف برپایه طراحی و ذوق سلیقه بنا شده است بنابراین مهمترین نکته ارتباط گسترده صنف با دانش‌آموختگان و افراد ماهر در این زمینه است و خوشبختانه با ارتباطات گسترده‌ای که با دانشگاه و مراکز آموزش فنی و حرفه‌ای داریم در این زمینه گام‌های موثری برداشته‌ایم. به عنوان مثال تفاهم‌نامه‌ای با دانشگاه‌تهران داریم و با دانشگاه فنی و حرفه‌ای همکاری نزدیک این درحالی است که با سازمان فنی و حرفه‌ای آموزش و پرورش هم ارتباط گسترده‌ای برقرار کرده‌ایم که زمینه ورود دانش‌آموختگان به صنف مربوطه و البته تحقیقات و تدوین کتب درسی مورد نیاز کاملا تخصصی باشد.




باکس 2

قیمت ها به تومان است.





صندلی مخصوص رایانه


دارای 3 سال گارانتی، جنس چرم 100درصد PU، ضدتعریق، ضدحریق، فوم کف سرد (عدم تغییر شکل در طولانی مدت)

صندلی مدیریتی


دارای 36 ماه گارانتی*، روکش چرم مصنوعی از جنس PU لایه دار بدون بو و مقاوم در برابر ساییدگی، قابلیت شستشو توسط شوینده های معمول، عایق الکتریسیته ساکن و عدم گسترش به بقیه قطعات صندلی، مقاوم در برابر ضربه

صندلی انتظار


3 نفره، روکش چرم مصنوعی از جنس PU بدون بو، قابلیت شستشو، عدم دفرمگی یا تغییر ابعاد در اثر تغییر دما

صندلی پرسنلی


36 ماه گارانتی، دسته انتگرال، پایه کروم، عایق الکتریسیته ساکن، ضمن حفظ زاویه بین نشیمن و پشتی امکان رفع خستگی برای کاربر را مهیا می سازد

صندلی کنفرانس


3 سال گارانتی، قابلیت شستشو توسط شوینده های معمول، آب و پودر لباس شویی و ترجیحا پاک کننده های چندمنظوره، عمق نشیمن صندلی به گونه ای است که ران پا را حمایت می کند.

میز مدیریتی


12 ماه گارانتی، مدل ال، دارای 4 کشو، کمد و جای کیس، طبقه مخصوص زونکن، جنس ملامینه اتریش، ارتفاع 85 سانتیمتر، ابعاد ال: 47 در 120 سانتیمتر

میز منشی


دارای 3 کشو و کیبورد متحرک، جای مخصوص کیس، جنس ملامینه اتریش، ارتفاع 78 سانتیمتر

میز کنفرانس


12 ماه گارانتی، ظرفیت 6 تا 8 نفره، ارتفاع 80 سانتیمتر

پارتیشن اداری تک جداره

هر مترمربع 90.000

با کلاف آلومینیوم و پرکننده نئوپان و روکش ملامینه 16 میل و شیشه

پارتیشن اداری دو جداره

هر مترمربع 110.000

تمام ام.دی.اف با کلاف آلومینیوم

پارتیشن دوجداره

هر مترمربع 180.000

تمام ام .دی.اف با لبه پی.وی.سی و دارای شیشه مات

پارتیشن دوجداره

هر مترمربع 250.000

تمام ام.دی.اف با لبه پی.وی.سی دارای شیشه ساده به همراه پرده و کرکره ولومدار


* استفاده کاربر با وزن بیش از 110 کیلوگرم احتمال شکستگی قطعات صندلی را ایجاد نموده و شامل گارانتی نمی شود.

* توضیح: پارتیشن های تک جداره و دوجداره قابلیت نصب پرده و جابه جایی به هر مکانی را دارا هستند.



باکس سه

براساس اطلاعات ارایه شده در وب سایت رسمی نمایشگاه صنعت مبلمان 2015 گوانجو در کشور چین، صنعت مبلمان در بخش‌های مختلف، سال جاری میلادی و سال آینده رشد قابل ملاحظه‌ای را به خود خواهد دید جالب این است بدانیم سال گذشته میلادی در بخش تولید مبلمان اداری شاهد رشد 8/4 درصدی با ارزشی معادل 8/9 میلیارد دلار بوده‌ایم.

در بخش دیگری از این آمار آمده است تقاضا برای خرید مبلمان اداری با توجه به تغییرات ایجاد شده در زمینه کسب و کار افراد و همچنین دکوراسیون دفاتر تجاری بخصوص کسب و کارهای کوچک، 8/6 افزایش یافته که این افزایش تقاضای خرید می‌تواند گردش مالی 3/12 میلیارد دلاری را برای صنعت یاد شده به ارمغان آورد.

 از سوی دیگر کارشناسان برگزار کننده این نمایشگاه‌بین المللی به عنوان یکی از مهم‌ترین رویدادهای صنعت مبلمان و دکوراسیون پیش بینی کرده‌اند سال آینده میلادی این صنعت نزدیک به 8/8 درصد افزایش داشته باشد و این افزایش معادل 6/10 میلیارد دلار نقدینگی را در آن به حرکت درآورده و افزایش 8/11 درصدی تقاضای خرید نیز در نهایت 7/13 میلیارد دلار نقدینگی برای تولیدکنندگان مبلمان اداری همراه خواهدداشت.


برچسب‌ها: مبلمان اداری، تولید مبلمان اداری، قیمت مبلمان اداری، خرید مبلمان اداری
پنج‌شنبه 28 آبان‌ماه سال 1394 ساعت 09:41 ب.ظ

کسب و کاری که باید از سنت فاصله گرفته

کسب و کاری که باید از سنت فاصله گرفته

نویسنده: شیدا رمزی

هنوز طنین صدای «آی لحاف دوزیه» کوچه‌های دوران کودکیمان را به خاطر داریم؛ اما مدت‌هاست دیگر خبری از حلاجی پنبه لحاف و تشک تخت یا بالش‌های استوانه‌ای پدر بزرگمان نیست درحالی که به جای آنها باکس‌های نوین طبی در اتاق خوابمان خودنمایی می‌کنند.

این درحالی است که این تغییر فرهنگ و آداب رسوم کاملا با تغییر سبک زندگی ما عجین شده و همواره روبه صنعتی‌تر شدن است و کم کم سنت از کسب و کارش رخت برخواهد بست، اما آیا می‌دانید در پس پرده این کالای ظاهرا ساده که آرامش شما را هنگام خواب فراهم می‌کند چه چرخه‌صنعتی گسترده‌ای درجریان است؟ صنعتی که هر روز با گسترش خود کاملا از سنت فاصله گرفته و دودوتای اقتصادی‌اش در صنایع نوین خودنمایی می‌کند. فرصت امروز سری به صنعت تولید کالای خواب زده تا علاوه بر معرفی برخی مراکز خرید این کالا کمی از دغدغه‌های تولیدکنندگانش برایتان بگوید چون فرصت سرمایه‌گذاری مناسبی در این زمینه مهیاست و در صورت انتخاب دقیق نحوه فعالیت نباید نگران خواب سرمایه‌های کوچک و بزرگتان باشید.

قدیان: نمایشگاه‌های تخصص بیانگر آینده روشن این صنعت است

حسین قدیانی، رئیس اتحادیه کالای خواب، به تغییر فرهنگ استفاده از کالای خواب در دهکده جهانی تاکید کرد به خبرنگار ما گفت: دور از ذهن نیست که بگوییم کالای خواب از بدو تولد بشر همراهش بوده چون استراحت و خواب راحت یکی از نیازها و خواسته‌های انسان از همان دوران ابتدایی بوده و دائم به دنبال استفاده از لوازم بهتر برای خوابی راحت‌تر بوده است.

قدیانی با اشاره به توسعه روز افزون این صنعت در سراسر دهکده جهانی افزود: بنابراین امروز اگر از کالا خواب نام می‌بریم، کالایی را می‌بینیم که نتیجه فعالیت و کنجکاوی قرن‌های متمادی بشر بوده و روز به روز شاهد توسعه و متنوع شدن در سطح دهکده جهانی آن هستیم که همین موضوع نه در ایران بلکه در سراسر دهکده جهانی سوژ‌ه‌های گسترده سرمایه‌گذاری را برای صاحبان سرمایه یا علاقمندان و متخصصان ایجاد خواهد کرد.

رئیس اتحادیه کالای خواب درباره تعداد واحدهای صنفی فعال در این زمینه نیز گفت: با توجه به گسترده بودن صنف در شاخه‌های مختلف آمار دقیقی در این زمینه نداریم، اما با توجه به ارتباطات صنفی و نتایج تحقیقاتی که انجام شده اکنون نزدیک به 7 یا 8 هزار واحد صنفی در این زمینه چه در تولید و چه در توزیع فعالیت می‌کنند.

قدیانی در ادامه تصریح کرد: بطور کلی با توجه به امکانات مورد نیاز تولید کالای خواب بیشتر باید به دنبال واحدهای تولیدی بزرگ و شناسنامه دار باشیم تا تولید کنندگان زیرپله‌ای؛ چون این صنف برای به روز ماندن و تنوع نیازمند فضای کافی چه در بخش تولید و چه در بخش فروش است و با فروشگاه‌های چند متری کوچک یا تولید کنندگان سنتی نمی‌توان آنچه مورد نیاز است را برای فروش و ماندگاری در سطح جهان ارایه کنند.

وی با اشاره به رونق نسبی موجود در صنعت کالای خواب افزود: با توجه به اینکه امروز شاهد تغییر نگاه افراد جوامع مختلف به کالای خواب هستیم و دیگر نگاهی سنتی همانند دوره‌های گذشته به موضوع کالای خواب نیست می‌بینیم صنعت تولید کالای خواب رشد و توسعه مناسبی را به خود دیده و می‌توان آینده مناسبی را برای این صنعت چه داخل مرزهای ایران و چه خارج از آن درنظر داشت که شاهد مثال آن برگزاری سالانه نمایشگاه‌های تخصصی بسیار بزرگ در سراسر جهان است .

رئیس اتحادیه کالای خواب در ادامه به جوان بودن صنعتی شدن روند تولید کالای خواب در کشورمان تاکید و تصریح کرد: با توجه به توسعه گسترده صنعت تولید کالای خواب و البته رشد تقاضای خرید سراسر دهکده جهانی به جاست که مسئولان این صنعت را به عنوان صنعتی ساده درنظر نداشته باشند و برای ایجاد اشتغال و گردش مالی مناسب در کشورمان به آن بها داده و برایش برنامه‌ریزی کنند، چون زمینه تولید این محصولات در کشورمان مهیاست و می‌توان با استفاده از توانمندی و البته مواد اولیه مناسبی که در ایران موجود است زمینه صادراتی مناسب و البته ارزآوری قابل توجهی را فراهم کنیم.

وی افزود براساس اطلاعات و آماری که درباره میزان مصرف کالای خواب مدرن توسط شهروندان در اختیار داریم مشخص شده است که امروز تنها سی درصد از هموطنان کشورمان از کالای خواب مدرن استفاده می‌کنند بنابراین هنوز ظرفیت خالی بسیار زیادی فقط در کشورمان باقی مانده است و اگر به بازارهای بین المللی فکر کنیم صنعتی گسترده را خواهیم دید.

حسین قدیانی مهترین راهکار توسعه این صنعت را در کشورمان برندسازی عنوان کرد و گفت: یکی از مهمترین عواملی که باعث شده این صنعت زیاد مورد توجه مسئولان برای ایجاد اشتغال قرار نگرفته باشد این است که به جز چند برند بین المللی و قدیمی هنوز برندسازی قوی تازه‌ای در این زمینه نداریم و همین نقطه ضعف باعث شده تا توجه مسئولان نیز به اهمیت این صنعت در اقتصاد کشورمان جلب نشده باشد درحالی که اگر برندسازی دقیقی همانند یکی دو برند معتبر فعلی داشته باشیم نه فقط داخل مرزهای ایران شاهد افزایش تقاضا خواهیم بود بلکه خارج از مرزهای ایران نیز تقاضا گسترده‌ای شکل می‌گیرد.

این مقام صنفی یکی از موانع موجود در زمینه سرمایه‌گذاری در این صنف را به هزینه‌های مختلف تولید نسبت داد و گفت: همه می‌دانیم هزینه تمام شده یک کالا به عوامل مختلفی از جمله ماده اولیه، هزینه کار‌گر، هزینه محل کار و منابع انرژی بستگی دارد که بسیاری از این مواد در کشورمان باعث افزایش هزینه تولید خواهند شد به عنوان مثال اکنون هزینه‌هایی چون بیمه و مالیات یکی از دغدغه‌های اصلی تولیدکنندگان است چون قانونی دقیق نداریم که از تولید حمایت کند بلکه بسیاری از این قوانین ناخودآگاه به عنوان مانعی بزرگ برای سرمایه‌گذاری شناخته می‌شود. این درحالی که بسیاری از کشورهای مطرح مثل ترکیه یا چین با استفاده از راهکارهایی کاملا اصولی و علمی این دو هزینه را برای تولید کنندگان به حداقل خود رسانده‌اند که رقابت‌پذیری تولیداتشان را بیشتر از دیگران کرده‌باشند. بنابراین اگر بتوان به تولید کنندگان امتیازات منطقی و علمی داد بدون تردید سرمایه‌گذاری شکل خواهد گرفت و کم کم اشتغال برای اقتصاد کشورمان به ارمغان خواهد آمد.


ساختار بنگاه‌داری ایران مناسب تولید انبوه نیست

از سوی دیگر علیرضا حسین زاده نیک مدیر بازرگانی گروه صنعتی گلبافت با اشاره به قدمت تولید صنعتی کالای خواب در ایران به خبرنگار ما گفت: اکنون شاید بیش از نیم قرن است که برخی تولیدکنندگان کشورمان به صورت صنعتی در این زمینه مشغول فعالیت اقتصادی بوده و محصولات خود را وارد بازار می‌کنند.

حسین‌زاده نیک در ادامه افزود: به عنوان مثال گروه صنعتی گلبافت از سال 1348 در این زمینه با تولید پتو و کالای خواب مشغول به کار بوده و همواره به توسعه تولیدات خود فکر کرده است. این درحالی است که هستند شرکت‌های قدیمی‌تر از گلبافت که در این صنعت مشغول به کار بوده‌ و هستند چون بطور کلی نساجی در ایران فعال بوده و این صنف هم شاخه‌ای از نساجی است.

این مدیر بازرگانی به موضوع رقابت سنگین کشورهای مطرح در تولید این کالاها اشاره کرد و گفت: امروز کشورهایی چون ترکیه، پاکستان و چین در زمینه تولید کالای خواب مطرح هستند و با استفاده از سیاست‌های اقتصادی توانسته‌اند موقعیت‌های خاصی برای خود دست‌و پا کنند هرچند امروز با توجه به انبوه تولید و البته موضوع بازاریابی حتی کشورهایی چون ترکیه و پاکستان نیز به نوعی وابسته به تولیدات چین و مواد اولیه آن شده‌اند.

وی درباره معضلات این صنعت در بازار کشورمان نیز تصریح کرد: بطور کلی مشکلات و معضلات تولید کالاخواب در ایران به دو بخش عمده تقسیم بندی خواهد شد به این صورت که یکی در زمینه خود تولید دچار مشکل هستیم و پس از ان موضوع فروش محصولات است و با توجه به اینکه دو موضوع مکمل یکدیگر هستند بدون تردید اگر بخشی دچار مشکل باشد بخش دیگر نیز گرفتار می‌شود.

به گفته این فعال صنفی درمقوله تولید کالای خواب شاید مشکل اصلی مربوط به برخی ملزومات تولید و ماشین‌آلات باشد به این صورت که تهیه پارچه با گرماژ مناسب، چاپ مناسب و رنگ‌های مورد قبول برای تولید محصول با کیفیت از مهمترین مشکلات در بخش تولید است. به عنوان مثال درباره موضوع چاپ امروز در ایران چاپ «فلت» بسیار محدود است و فقط یک یا دو شرکت برای تولید محصولاتشان از این دستگاه استفاده می‌کنند درحالی که این نوع چاپ با استفاده از مرکب مناسب و با کیفیت بهترین کیفیت را برای محصولات به ارمغان خواهد آورد و بیشتری خریداران به دنبال آن هستند. از سوی دیگر درباره موضوع فروش نیز بسیاری از تولید کنندگان داخلی درگیر مشکلاتی به دلیل واردات بالای کالای خواب بخصوص از چین شده‌اند.

حسین زاده باتاکید بر پیشگامی ایران در زمینه صادرات برخی کالاهای این صنف به کشورهای همسایه گفت: شاید مدتی پیش بسیاری از محصولات اینچنینی مثل پتوی ایران در کشورهای همسایه (عراق، یمن، عربستان) بسیار معروف بود و خریداران برای آن هزینه می‌کردند اما با درنظر گرفتن مشکلات تولید و البته نبود دسترسی به سیستم بانکی بین المللی امروز محصولات ایران مغلوب کشورهای کره جنوبی، ترکیه، چین و پاکستان شده اند و بسیاری از کارخانه‌های شناسنامه‌دار در این زمینه با حداقل ظرفیت تولید خود کار می‌کنند.

وی درباره بازارهای سنتی ایران افزود: همانطور که اشاره شد قبلا محصولات ایرانی در بازارهای یمن، عربستان و عراق به خوبی صادر می‌شد و برخی از تولیدکنندگان ما مثل همین گروه صنعتی گلبافت در کشورهای هدف دفتر داشتند و مشغول فعالیت تجاری بودند یا اینکه در زمانی که هنوز بازارهای بین المللی در عراق فعال نبودند فروش‌ مرزی کشورمان به تجار عراقی قابل ملاحظه بود اما امروز که بازارهای بین المللی با عراق وارد معامله شده‌اند جایگاه تولیدات ایران کمرنگ‌تر شده است.

تولید زیرپله‌ای را تشویق می‌کنیم

این فعال صنفی یکی از نکات تعیین کننده در تجارت بین المللی این محصولات را در قیمت تمام شده کالا دانست و تصریح کرد: دربازارهای بین المللی خریداران به دنبال تهیه محصولات با کیفیت و قیمت مناسب هستند درحالی که امروز هزینه تولید در کشورمان بالاست و این امتیاز را در اختیار محصولات با کیفیت ایرانی قرار نمی‌دهد. چون سیاست‌های اقتصادی به نوعی تنظیم شده‌اند که تولید را برای فعالان واقعی صنف گرانتر کرده و هزینه‌‌های آنها را افزایش می‌دهند.

حسین‌زاده درباره موضوع قیمت تمام شده کالاهای ایرانی گفت: همه می‌دانیم قیمت تمام شده محصولات تابعی از موارد مختلف است که حقوق کارگران، حمل و نقل، مواد اولیه، هزینه‌های انرژی و مواردی از این دست تعیین می‌شود. این درحالی است که وقتی یک واحد تولیدی در ایران ثبت می‌شود همه سازمان‌ها و ارگان‌های مربوطه برای دریافت هزینه‌های خود به آن واحد تولیدی مراجعه خواهند کرد، اما وقتی کارگاهی زیرپله‌ای فعالیت خود را آغاز می‌کند از تمامی این هزینه مبراست به عنوان مثال اصلا لزومی نیست که برای کارگران حقوق تعیین شده وزارت کار درنظر بگیرد یا اینکه مالیات بپردازد و صرفا هزینه‌های مواد اولیه و هزینه انرژی را خواهد پرداخت که با توجه به سیاست‌های موجود به نوعی تشویق به تولید زیرپله‌ای است نه حمایت از تولید هرچند این یک روی سکه است و مشکل اصلی در پراکندگی تولیدات و ناتوانی در تولید انبوه خواهد بود دقیقا سیاستی که در دولت گذشته پیگیری شد و هیچ نتیجه عملی برای صنعت کشورمان به ارمغان نیاورد. پس کارگاه‌های شناسنامه‌دار و تولید انبوه در ایران هرگز شکل نخواهد گرفت، حال آنکه مزیت رقابتی بخصوص در قیمت محصولات در تولید انبوه است.

مدیر بازرگانی گروه صنعتی گلبافت اهمیت توجه دولت به موضوع مشوق‌های صادراتی را مهم توصیف کرد و گفت: کشور ترکیه و چین بطور کلی برای صادرات مشوق‌هایی در نظر می‌گیرند که تولید کننده را مشتاق به صادرات می‌کند و با استفاده از این مشوق‌ها تولیدکننده می‌توانند برخی از ریسک‌های اقتصادی خود را پوشش دهد. به عنوان مثال ترکیه و چین 15 درصد مشوق صادراتی برای صادرکنندگان خود درنظر گرفته‌اند به همین دلیل است که اکثر تولیدکنندگان در این کشور مشتاق به صادرات هستند و وقتی خریداری از کشور دیگر به انها مراجعه می‌کند آنها به گرمی از آن استقبال می‌کنند و ضیافت شامی هم  در بهترین رستوران که ممکن است در طول ماه حتی یکبارهم به آن سری نزده باشند ترتیب می‌دهند چون دولت و یا اتحادیه‌های مربوطه کلیه هزینه‌های آنها را می‌پردازد درحالی که تولید کننده ایرانی از این امتیاز بی بهره است.

وی درباره اهمیت موضوع صادرات برای تولیدکنندگان خارجی و البته حمایت‌های دولت از آنها با ارایه مثالی درباره ترکیه گفت: با توجه به موضوع ارزآوری مقوله صادرات در صنایع مختلف دولت‌ها با تمام امکاناتی که در اختیار دارند برای صادرکنندگان تسهیلات درنظر می‌گیرند به عنوان مثال در ترکیه امروز اگر تولیدکننده‌ای خریداری در ایران را بشناسد که خوشنام و با سابقه باشد در صنف کالای خواب هرگونه سفارشی که داشته باشند را با پیش برداختی اندک و بازپرداخت 9 ماهه بدون دریافت ال سی برای وی ارسال می‌کند چون مطمئن است که حمایت‌های دولت شامل حال صادر کننده است و در صورت نوسان نرخ ارز می‌تواند هزینه‌هایش را جبران نماید اما نکته مهم درباره مدت زمان بازپرداخت است چون همان زمان 9 ماهه می‌تواند جنس خریداری شده توسط وارد کننده را برایش ارازن‌تر کند و به این صورت است که امروز انواع و اقسام محصولات ترکیه در کشورمان حتی ارزان‌تر محصولات ایرانی به فروش می‌رسند.

کمپلکس‌های تولید کلید کاهش هزینه

حسین‌زاده نیک درباره کاهش‌هزینه‌های تولید نیز معتقد است بطور کلی ساختار بنگاه داری ایران به گونه‌ای نیست که بتواند به تولید انبوه بیاندیشد چون اگر با این سیاست گام در راه تولید بگذاریم هرسال 20 تا 30 درصد افزایش هزینه‌ را تجربه خواهیم کرد و به این ترتیب مزیت رقابت در بازارهای بین المللی هم حذف خواهد شد.

به گفته این فعال صنفی این موضوع یکی از سیاست‌هایی که دولت چین است که به خوبی از آن استفاده کرده و هر منطقه یا استان را مختصل یک صنف و کالاهای مربوطه درنظر گرفته است به عنوان مثال در مورد کالای خواب تولید کننده پارچه، چاپ و تولید کالای خواب و حتی صادر کننده در کنار یکدیگر هستند به این ترتیب زنجیره‌ای از تولید ایجاد می‌شود که همه لازم و ملزوم یکدیگر بوده و براساس سفارش کار می‌کنند از این رو هزینه‌های حمل و نقل و برخی از هزینه‌های دیگر نیز کاهش خواهد یافت اما در ایران این موضوع به هیچ عنوان رعایت نشده و یکی از عوامل افزایش قیمت تولید در کنار انبوهی از موارد دیگر است.

به عقیده وی  ساخت شهرک‌های صنعتی در این زمینه نه تنها می‌تواند در کاهش هزینه‌های تولید مفید باشد بلکه باعث پیشرفت و قدرت گرفتن تولیدکنندگان نیز خواهد شد چون تولید براساس سفارشهای موجود خواهد شد و نیازی به استفاده از سیستم سعی و خطا نیست.

تکنولوژی مساوی کاهش هزینه‌ها

وی افزود: بطور کلی یکی از مهمترین موارد مطرح شده درباره صنوف مختلف مربوط به میزان اشتغالزایی آنهاست و از آنجا که صنعت نساجی یکی از مهمترین صنایع در زمینه تولید اشتغال است و کالای خواب هم یکی از زیرمجموعه‌های آن بدون تردید جایگاه مناسبی برای ایجاد اشتغال خواهد داشت اما مشکل اینجاست که نگهداری پرسنل و افزایش پرسنل برای تولیدکنندگان بارمالی گسترده‌ای را به ارمغان می‌آورد و با توجه به همین موضوع امروز بیشتر تولیدکنندگان روی به استفاده از دستگاهای اتوماتیک آورده تا بتوانند هزینه کارگری خود را به حداقل برسانند.

حسین‌زاده نیک تصریح کرد: سیاست استفاده از تجهیزات اتوماتیک باعث شده تا مزیت اشتغالزایی صنعت یاد شده در بخش تولید به حاشیه رفته و زیاد به آن تکیه نشود چون دنیا به سمت استفاده از سیستم‌هایی با تکنولوژی بالا رفته و این سیستم‌ها یکی از مشخص‌هایشان استفاده کم از نیروی انسانی است و پس صنعت نساجی هم باید جبرا به این سمت حرکت کند اما مشکلات موجود در ایران مثل تحریم‌ها باعث شده تا این موضوع کمی کمرنگ‌تر بوده و دسترسی به سیستم‌های نوین و تکنولوژی بالا مشکل تر باشد. پس هنوز هم اشتغالزایی در این صنف کشورمان قابل ملاحظه است و باید حداقل تا زمانی که به سیستم‌های نوین دست سرسی داشته باشیم به آن توجه کنیم، این دقیقا سیاستی است که چین از ان استفاده کرده و همین سیستم را برای اشتغال به کار گرفته است.

نگرش به بازارهای بین المللی با امکانات یکسان نیست

این کارشناس فروش گفت: مولفه موفقیت اقتصادی در زمینه انواع و اقسام تولیدات در صنایع مختلف تولید با کیفیت و قیمت مناسب است که این موضوع نگرشی بین المللی و دقیق و کارشناسی را می‌طلبد و برای موفقیت در بازارهای بین المللی باید این نگرش را با تمام زیر و بمش در اختیار بگیریم اما در ایران امروز نیروی متخصص از نظر حرفه‌ای داریم اما نه در ابعاد بین المللی به عنوان مثال غالب مدیران بازرگانی یا متخصصان نساجی ما امروز امکان صحبت به زبان انگلیسی را برای برقراری ارتباط با دیگر تولید کنندگان و خریداران را نداشته و ندارند درحالی که چین همین موضوع را برطرف کرده و زمینه ارتباط تجار یا صادر کنندگان را با دیگر فعالان خارج از چین مهیا کرده و همین امر در پیشرفت کمک شایانی کرده است. به عنوان مثال یک دانشجوی هتلداری در چین باید از مسئول درب ورودی کارش را آغاز کرده و کم کم پله‌های ترقی را درکناریادگیری زبان‌خارجی طی کند درحالی که ایران اینچنین نیست و باید برای آن برنامه‌ریزی دقیق کرد تا بتوانیم در اینده موفق عمل کنیم چون نمی‌توان با دید کوچک وارد بازار بزرگ جهانی شد.

به عقیده این مدیر بازرگانی مشکل اصلی درباره بسیاری از صنایع ایران مربوط به حمایت‌های غیر اصولی دولت بوده که نمونه بارز آن در صنعت اتومبیل‌سازی کشورمان قابل درک است. چون این حمایت‌های غیر اصولی اجازه رشد را به تولید کننده نداده و نمی‌توان از آن انتظار برخورد بین المللی داشت چون در یک کلونی کوچک رشد کرده و کل افق‌هایش در یک چهارچوب کوچک شکل گرفته است.

به نام ایران به کام خارج

امیر‌رضا بهنام، نماینده فروش شرکت گلریس بااشاره به ورود انبوهی از محصولات چینی به بازار گفت: امروز برخی از شرکت‌های فعال ایرانی در این زمینه سرمایه‌گذاری مناسبی انجام داده‌اند و کالاهای با کیفیتی روانه بازار می‌کنند اما متاسفانه به دلیل اینکه واردات کالا سودآور است شاهد هجوم کالا‌های عمدتا چینی به بازار مصرفی داخلی هستیم.

بهنام با اشاره به تعرفه‌های گمرکی کالای خواب افزود: براساس قانون ورود محصولات مربوط به کالای خواب تقریبا 75 درصد تعیین شده است که با جمع کردن هزینه‌های حمل و نقل و تمام موارد تا 100 درصد خواهد بود اما بازهم می‌بینیم وقتی ست روتختی چینی وارد بازار ایران می‌شود قیمت تمام شده آن برای وارد کننده آنچنان است که می‌تواند رقیبی سخت برای تولیدات داخلی باشد این درحالی است که اکنون واردکنندگان غیرقانونی این محصول را با کمتری هزینه وارد کرده و در حجم انبوه چون تقاضا دارند بفروش می‌رسانند.

این فعال صنفی تصریح کرد: امروز به نام ایران و به کام خارج کار می‌کنیم چون گاهی نمونه‌های مشابه محصولات خوش نام ایران مثل پتوی گلبافت را از چین وارد می‌کنند و می‌فروشند درحالی که این شرکت با سرمایه‌گذاری و اشتغالزایی مناسب به جامعه خدمت می‌کند اما هیچ قانون یا مسئولی نیست که جلوی این روند را بگیرد .

به عقیده بهنام چون قوانین برای مقابله با مجرمان و واردکنندگان غیر قانونی کالا بخصوص در این زمینه سختگیرانه نیست در خوشبینانه‌ترین حالت کالای قاچاق ضبط شده و کمی جریمه به افراد سودجو تعلق خواهد گرفت اما دقیقا یک ماه بعد همان فرود با محموله تازه‌ای وارد بازار می‌شود.

نماینده شرکت گلریس به ترفندهای واردات محصولات بی کیفیت ویتنامی به نام ایرانی اشاره کرد و گفت: برخی از کسانی که به دنبال سودجویی هستند به جای اینکه در ایران تولید کنند با ثبت شرکت در کشورهایی چون بنگلادش و ویتنام محصولات کالای خواب و پوشاک را درحجم انبوه تولید می‌کنند و به صورت بدون بسته بندی کاملا قانونی وارد می‌کنند بعد داخل ایران آن را به نام یک شرکت ایرانی با نام‌هایی مشابه خارجی‌ها بسته بندی کرده و با قیمتی بالا روانه بازار می‌کنند چون می‌گویند امروز هزینه تولید و موانع تولید در ایران بسیار است و این روش سودآورتر است.

به گفته این فروشنده کالای خواب که تقریبا سه دهه از عمر خود را در این زمینه سپری کرده است اکنون چون موانع تولید در کشورمان بسیار است و قوانین دست و پا گیر همواره باعث از بین رفتن منافع تولید کنندگان مختلف شده بسیاری از تولید کنندگان به سمت واردات روی آورده‌اند و هیچ تمایلی به تولید ندارند چون هزینه‌کارگر، اجاره محل تولید یا فروش، هزینه حمل ونقل و انرژی را در کنار تغییر دایم قیمت مواد خام همه و همه می‌تواند در زمین خوردن تولید کننده نقش قابل توجهی دارند.

وی که زنجیره تولید و فروش را چاره اقتصادی شدن قیمت تمام شدن محصول می‌داند تصریح کرد: اکنون کارگاه‌های پراکنده که هرکدام به نوعی خودشان را رکنی در تولید می‌دانند سم تولید در ایران هستند چون نه تنها این کارگاه‌ها قدرت رقابت با تولیدکنندگان انبوه ندارد بلکه باعث انباشت سرمایه و در نهایت ضایع شدن منابع مالی و انسانی می‌شوند درحالی که در دیگر کشورها مثل بنگلادش و ویتنام کارگاه‌های کوچک درقالب زنجیره تولید در راستای یکدیگر لینک شده و در نهایت محصولی کامل روانه بازار می‌شود به عنوان مثال چند کارگاهاه کوچک کنار یکدیگر  همانند یک کلونی تولید جمع شده‌اند و براساس سفارش فقط در حجم انبوه یک محصول تولید می‌کنند و به نوعی مواد اولیه کارگاه بعدی را تهیه می‌کنند و در نهایت یک کارگاه بزرگتر کل محصول را در قالب یک برند به بازار ارسال می‌کند به این روش نه تنها بسیاری از هزینه‌ها مثل حمل ونقل و البته کارگر کمتر می‌شود بلکه قدرت تولید آنچنان بالاست که نمی‌توان با آن قابت کرد درحالی که در ایران اینچنین امکانات یا سیاستی در تولید نداریم. این موضوع در فروشگاه‌های زنجیره‌ای توزیع نیز کاملا صدق کرده و اکنون درحال اجراست ولی چند برند ایرانی اکنون فروشگاه زنجیره مخصوص به خود را دارند؟

قیمت جای کیفیت را گرفته

از سوی دیگر نماینده فروش برند اکسیس در شمال تهران که نخواست نامش قید شود به خبرنگار فرصت امروز گفت: یکی از مهمترین اصول در صنعت کالای خواب تنوع و تناسب تولیدات با سلیقه مردم است درحالی که برخی از تولیدکنندگان ایران چون امکانات مالی گسترده و البته مواد اولیه مناسبی در اختیار ندارد از این اصل فاصله گرفته و تولیدات خود را روانه بازار می‌کنند درحالی که تولیدکنندگان خارجی امروز در ابعاد گسترده با تنوع بسیار بالا وارد بازار ایران می‌شوند بنابراین طبیعی است که متقاضیان کالای خواب هم که روز به روز به تعداد آنها افزوده می‌شود به سمت خارجی‌ها کشیده شوند چون آنچه می‌خواهند را در میان تولیدات ایرانی نمی‌بینند .

به عقیده وی با توجه به اینکه بیشتر خریداران به دنبال خرید ارزان قیمت هستند تقریبا موضوع کیفیت برتر به دست فراموشی سپرده شده و همین دلیل باعث شده محصولات چین، ویتنام و بنگلادش و پاکستان در کشورمان یکه تازی کنند درحالی که تولید کنندگان ایرانی حتی در صورت تولید انبوه چون در بسیاری ازموارد به ورود مواد اولیه آنهم با دلار هستند نمی‌توانند از نظر قیمتی رقیب وارداتی‌ها باشند.

این فعال صنفی به رونق و گسترش شو روم‌های خانگی اشاره کرد و گفت درحال حاضر واردکنندگان غیرقانونی که تعداد آنها نیز کم نیست بااستفاده از همه گیر شدن موضوع فروش‌های خانگی درست به برگزاری شوهای اختصاصی در گوشه و کنار شهرها می‌زنند و محصولات عموما بی کیفیت خود را با سودهای چندصد درصدی می‌فروشند هرچند فروشگاه‌های اینترنتی نیز دست به کار شده‌اند و انبوهی از محصولات چینی بی کیفیت را به مشتریان ارایه می‌دهند.

این فعال صنفی مهمترین نقطه ضعف ایران را کمبود برند‌های محبوب عنوان کرد و گفت: یکی از سیاست‌های فروش در بسیاری از مگا تولیدکنندگان خارجی این است که یک کارخانه تولیدی ده‌ها و بلکه صدها برند مختلف را به بازارعرضه می‌کند و درحالی که همه محصولات از یک کارخانه تولید می‌شوند اما در قالب یک فروشگاه زنجیره‌ای با چندصد متر دکوراسیون و بنا درکنار یکدیگر مقابل دیدگان خریداران ارایه می‌شوند درحالی که جز یکی دو برند در ایران آیا دیگران توان چنین کاری دارند؟

وی درپایان به نبود خلاقیت در تولیدات کالای خواب اشاره کرد و افزود: شاید در برخی از محصولات مثل تشک ایران حرفی برای گفتن داشته باشد اما درباره دیگر محصولات هنوز ابتدای راه هستیم و باید خلاقیت به خرج دهیم چون در این بخش صرفا سلیقه خریداران است که در کنار کیفیت محصولات می‌تواند موفقیت یک واحد تولیدی را رقم بزند درحالی که امروز تولید کنندگان ایرانی چون به مواد اولیه خارجی آنهم به نوسان قیمت وابسته هستند هرگز نمی‌تواند کیفیت یکسان با قیمت مناسب را به خریداران ارایه نمایند. به عنوان مثال وقتی ست کاملی از یک محصول توسط تولید کننده ایرانی روانه بازار می‌شود و مورد استقبال خریداران قرار می‌گیرد همان تولید کننده در یک دوره شش ماهه هرگز امکان ارایه همان محصول با قیمت یکسان را ندارد چون قیمت مواد اولیه و بسیاری از هزینه‌هایش دایم درحال تغییر هستند ولی تولید کننده چینی یا ترکیه امروز محصولات خود را به صورت سالانه قیمت‌گذاری می‌کنندو در بسیاری از موارد حتی برای همان محصول تخفیف‌های ویژه‌ای درنظر میگیرند.



برچسب‌ها: کالای خواب، قیمت تشک، قیمت کالای خواب، تولید کالای خواب، صنعت کالای خواب
پنج‌شنبه 28 آبان‌ماه سال 1394 ساعت 05:39 ب.ظ

«آب»، چالشی بزرگ

مترجم: عماد عزتی


با توجه به افزایش جمعیت و همچنین تغییرات گسترده در جریانات جوی بسیاری از کشورها امروز با چالشی به نام «آب» دست و پنجه نرم می‌کنند به صورتی در پاره‌ای از این مناطق نگرانی تاجایی است که گروهی از کشورها مجبور به اجرای برنامه‌های نوینی برای مدیریت بهتر منابع آبی خود شده و برای آن سیاست‌گذاری‌های تازه‌ای انجام داده‌اند.

اجرای سیاست‌های نوین در بازیافت، سرمایه‌گذاری در سیستم‌های انتقال آب و همچنین کنترل منابع موجود از راهکارهایی است که تاکنون برخی از این کشورها درنظر گرفته و برای کاهش سطح مصرف آب مورد تایید دارند.

ایالامت متحده و سنسورها

براساس نمودارهای سازمان بین المللی هواشناسی کشور ایالات متحده آمریکا نیز جزو یکی از کشورهایی در معرض کمبود منابع آبی شناخته شده است و در آینده نزدیک برخی از مناطق آن با معضل کاهش منابع آبی مواجه خواهند بود. به عنوان مثال مناطقی چون آریزونا و کالیفرنیا در این کشور همواره به دلیل خشکسالی درگیر برخی حوادث طبیعی مثل آتش سوزی و بیابانزایی قرار گرفته است.

 این درحالی است که مسئولان و دست اندرکاران اداری در این مناطق برای حفظ منابع آب و همچنین مدیریت آنها اینبار به توانایی سنسورهای رایانه‌ای توجه نشان داده و با استفاده از توانمندی شرکت IBM در این زمینه گام برداشته‌اند. در این برنامه هدر رفت آب از انشعاب‌ها و همچنین خطوط انتقال را رصد می‌کنند تا با این روش از هدر رفت حجم قابل توجهی از آب جلوگیری کنند.

جک کاردیز مدیر پروژه IBM در مدیریت آب میامی با اشاره به نحوه بکار گیری سنسورهای الکترونیکی در این روش گفت: سنسورهایی که در این پروژه مورد استفاده قرار می‌گیرد نه تنها می‌توانند مشکلات موجود را در مسیر بررسی کنند بلکه با آنالیز میزان مصرف و تغییرات موجود آن در فصول مختلف می‌توانند به میزان مورد نیاز آب به سیستم تزریق و درچرخه استفاده قرار دهد.

وی افزود: 60 میلیون گالن آب در این مجموعه مورد استفاده قرار می‌گیرد که نزدیک به 5 میلیون دلار برای مجموعه هزینه داشته که اگر ضایعات آن را جلوگیری کنیم می‌توان حجم قابل توجهی حدود یک میلیون دلار صرفه جویی کرد. بنابراین بررسی و مانیتور کردن میزان مصرف آب می‌تواند با جلوگیری از هدر رفت منابع آبی و پولی امتیازی برای توسعه زیر ساخت‌ها و کاهش هزینه‌های مختلف در این منطقه باشد. به عنوان مثال درگذشته وقتی لوله‌ای دچار نشتی می‌شد تقریبا دو روز زمان لازم بود تا دریابیم مشکل کجاست اما با استفاده از این سنسورها در کمتر از یک سال می‌توانیم نسبت به برطرف کردن مشکل اقدام کرده و مانع از هدر رفتن آب شویم.

به گفته مدیر این برنامه هزینه صرفه‌جویی شده از طریق مدیریت منابع آب صرف برگزاری کلاس‌های فوق برنامه در مدارس یا کلاس‌های ورزشی می‌شود که می‌تواند نسل آینده را برای جامعه آماده تر کرده و اهمیت کنترل منابع آبی را برای آنها مشخص نماید.

وی با اشاره به نتیجه بسیار مناسب سیستم سنسورهای IBM افزود: امروز این سیستم برای بسیاری از مزارع و همچنین شهرهای مختلف کم آب ایالات متحده با استفاده از رطوبت و نیاز گیاهان به کار گرفته شده است که نمونه بارز ان مزارع کالیفرنیا و همچنین زمین‌های گلف شهر لاس وگاس است. به عنوان مثال سنسورها با توجه به میزان رطوبت خاک و نیاز گیاهان اجازه جاری شدن آب در ریشه گیاهان را می‌دهد که با این روش علاوه بر جلوگیری از تبخیر بیش از حد آب میزان مصرف نیز کاهش خواهد یافت. هرچند راهکارهای متفاوتی درباره بازیافت پس آب‌ها و مدیریت مصرف خانوار نیز بکار گرفته شده است که معمول دیگر کشورها نیز شناخته شده است اما اجرای پروژه جفرسون یکی از پروژه های مدیریت منابع آب در نزدیک دریاچه جفرسون - یکی از شاخص‌ترین‌های ایالات متحده در حفظ منابع آب بوده است.

چین و «طلای آبی»

با توجه به اطلاعات و آمار موجود درباره کشور چین، این کشور در حاضر بیش از 3/1 میلیارد نفر چیزی نزدیک به 20 درصد از جمعیت کل دهکده جهانی جمعیت دارد درحالی که تنها 7/0 درصد از منابع آب شیرین را در اختیار گرفته است بنابراین چالش مدیریت منابع آب برای این کشور از همان ابتدا وجود داشته و باید به نوعی برنامه ریزی کند که متناسب با افزایش جمعیت امکان بهره‌برداری و استفاده از آب را در اختیار شهروندانش قرار دهد.

در اطلاعات مربوط به مصرف سرانه می‌بینیم چین با میزان مصرف سرانه آب 415 لیتر در سال 2000 میلادی یکی از بالاترین سرانه‌های مصرف آب در جهان را به خود اختصاص داده است که از این میزان مصرف آب حدود 9 درصد مصارف خانگی ، 5 درصد مصرف صنعت و نزدیک به 86 درصد هم در بخش کشاورزی مصرف می‌شود. این حجم قابل توجه از استفاده آب در کشور چین باعث شده تا درمقایسه با سال 1950 میلادی بیش از 90 درصد رودخانه‌های چین در خطر خشک شدن قرار گرفته و پوشش دریاچه‌های این کشور تقریبا 15 درصد کاهش یابد به صورتی که امروز می‌بینیم نزدیک به 400 شهرستان کشور چین درگیر مسایل کمبود آب بوده و باید برای کنترل منابع آبی خود چاره‌جویی کنند.

این تغییرات نگران کننده توانست مسئولان و دولتمردان را قانع کند تا از ابتدای سال 2005 میلادی با درنظر گرفتن موضوع مشکلات تامین آب شیرین در دهکده جهانی با عنوان «طلای آبی»، پروژه‌های مختلفی را برای تامین منابع آبی مورد نیازشان به اجرا قرار بگذارند تا بتوانند منابع آب را برای نسل‌های آینده خود نیز ذخیره کنند.

اولین اقدام دولتمردان برای تامین منابع آبی ایجاد انحراف در رودخانه یانگ تسه به عنوان یکی از بزرگترین رودخانه‌های جهان به سمت شمال چین که تقریبا 45 درصد جمعیت این کشور را با 15 درصد از منابع آبی شناخته شده است اما با توجه به روند روبه رشد کشور چین و البته نیاز مبرم مردمانش به منابع آب این پروژه به ناگزیر تبدیل به پروژه‌های گسترده‌تری در زمینه حفظ و استفاده مجدد از اب‌ تغییر یافت.

دولت برای مناطق جنوبی که بیشتر به منابع آب دریا و اقیانوس دسترسی داشتن پوشش 80 درصدی استفاده از دستگاه‌های آب شیرین کن را به اجرا گذاشته و برای دیگر مناطق استفاده مجدد از آب را به کار گرفت. در این روش دولت با درنظر گرفتن تجارب دیگر کشورها به منظور استفاده مجدد از پس‌آب‌ها توانسته اکنون نزدیک به 70 درصد از پس‌آب‌های خود چه در بخش صنعتی و چه در بخش خانگی را مجددا احیاء و مورد استفاده قرار دهد. دولت چین معتقد است اگرچه هنوز تا استفاده 90 درصدی این منابع در چرخه مصرف اب فاصله زیادی دارد اما توسعه و بهبود شرایط نقطه قابل اتکایی برای مجریان طرح ‌های یاد شده شناخته شده است.

دولت با توجه به حجم قابل توجه استفاده آب در بخش کشاورزی سیستم بازیافت را منحصر در بخش‌های خانگی و صنعتی قرار داده و درباره مصارف کشاورزی ابتکار عمل را به آبیاری‌های نوین و همچنین اصلاح نژاد برخی گیاهان و محصولات سپرده است به این منظور نه تنها مشوق‌های قابل توجهی به کشاورزان داده است بلکه سیستم دانشگاهی را ملزم به ابتدا و تولید گیاهان نوین کرده تا بتواند با استفاده کمتر از آب مقادیر مناسب‌تری محصول را به دست آورد.

پروژه تولید آب از مه ساحلی در نامیبیا

نامیبیا کشوری در جنوب غربی آفریقاست که می‌توان آن را به عنوان یکی از خشک‌ترین مناطق دهکده جهانی معرفی کرد به صورتی که حداکثر میزان بارش در برخی از مناطق این کشور 21 میلیمتر است و در بسیاری از ماه‌های سال این کشور درگیر مسایل مهمی برای تامین منابع آب برای زندگی شهروندان و همچنین بخش کشاورزی خود است.

این کشور که با استفاده از سیستم‌های کاملا سنتی همانند ساخت آب انبارها و یا پروژه‌های ساخت و انتقال خطوط لوله آب از مناطق دیگر تا سال 1996 گذر زندگی کرده بود اما از این سال سیاست‌گذاران و همچنین برخی موسسات مردم‌نهاد با استفاده از تکنولوژی‌های مدرن سعی در به‌کارگیری پروژه‌های گسترده‌ای در زمینه استفاده از منابع نوین در تامین آب موردنیازشان کرده و در این زمینه نوآوری‌هایی نیز شکل گرفت.

سیستم مورد استفاده نامبینیا در تامین آب که مجری آن شرکت FogQues کانادایی به این صورت است که با استفاده از شبکه‌های خاصی که در ارتفاع مشخصی از سطح زمین کار گذاشته می‌شود می‌توان رطوبت موجود در مه یا ابرها را استخراج و مورد استفاده قرار داد.

در این روش متخصصان با بررسی میزان تشکیل مه یا عبور ابرها از سطح زمین در آن منطقه را بررسی و با استفاده از نمودارهایی می‌توانند اقتصادی بودن استفاده از این شبکه‌های تامین آب از ابر را تایید یا مردود اعلام کنند. این درحالی است که نوار ساحلی و برخی از ارتفاعات موجود در کشور نامیبیا دارای این امتیاز بود که در برخی از روزهای سال که البته تعداد آنها کم نیز نبود تشکیل مه صبحگاهی یا حتی شبانگاهی می‌توانست منبع قابل توجهی از آب را در اختیار ساکنان منطقه قرار دهد و سال 1997 تا امروز استفاده از این روش برای استخراج آب از مه یا قطعات ابر در نامیبیا مورد استفاده قرار گرفته است و براساس برخی اطلاعات میزان آبدهی یک پرده حدود شش متر مربعی 24 لیتر آب شرب در روز است. البته امتیاز استفاده از این سیستم برای جمع آوری اب نه تنها در تامین منابع آب شرب در خشک‌ترین نقاط جهان است بلکه قابلیت حمل و نقل و نصب ساده آن در بسیاری از مناطق بخصوص برای عشایر اعلام شده است. بد نیست بدانیم این سیستم تامین آب در کشورهای، اکوادور، ایالات متحده، پرو، عمان، یمن و بسیاری از کشورهای دیگر نیز استفاده می‌شود.




برچسب‌ها: آبیاری صنعتی، صرفه جویی آب، شیوه‌های نوین آبیاری، آبیاری نوین، صرفه‌جویی، آب، کمبود آب
جمعه 10 مهر‌ماه سال 1394 ساعت 06:17 ب.ظ

بررسی تاسیس کارخانه ایرباس آلاباما

بررسی تاسیس کارخانه ایرباس آلاباما

جنگ هواپیماسازها در خاک آمریکا


مترجم: عماد عزتی

منبع: نیویورک تایمز

تقریبا اواسط ماه گذشته میلادی بود که برای اولین خبر تاسیس کارخانه مونتاژ هواپیمای ایرباس در شهر موبیل ایالت آلاباما در سراسر جهان منتشر شده و بسیاری را متعجب کرد اما هفته گذشته هنگامی که تریلرهای بزرگ مشغول حمل تکه‌هایی از بال ایربال A320 در خیابان‌های این شهر بودن واقعیت موضوع با عکس‌های خبری برای همگان مفهوم و واضح شد.

این درحالی بود که تعدادی از تریلرها در میان انبوهی از جمعیت قطعات بسیار بزرگ هواپیما‌های ایرباس را که هفته گذشته در کارخانه هامبورگ آلمان ساخته شده بودند را برای رسیدن به سالن مونتاژ حمل می‌کردند و شادی مردم با فلاش‌دوربین‌ها که بی وقفه کار می‌کرد مشخص شد اما آیا واقعا حضور رقیب بوئینگ در خاک آمریکا چه پیامی برای صنعت هواپیما‌سازی ایالات متحده دارد؟ یا اینکه هدف از این حضور پرهیاهو چیست؟ گروهی از اقتصاددانان و تحلیلگران صنعت حمل و نقل هوایی این رویداد رابه «جنگ هواپیماسازان در خاک آمریکا» تعبیر کرده‌اند و گروهی هم اقتصاد باز و دموکراتیک را بهانه قرار داده‌اند.

ویلیام اس سیمسون، شهردار «موبیل» در این مراسم گفت: من فکر می‌کنم بابانوئل از شهر ما گذشته و برایمان هواپیما هدیه آورده است.

معامله‌ای برد-برد

روز دوشنبه گذشته اولین کارخانه تولید ایرباس در شهر موبیل ایالات آلابامای آمریکا با هدف دست‌یابی به بازار پرسود قاره آمریکا و صرفه‌جویی هزینه‌های حمل ونقل و تولید به صورت رسمی افتتاح شد. هرچند به گفته کارشناسان این اولین باری است که از سال 1960 و پس از پایان جنگ جهانی دوم شهر موبیل دوباره شاهد حضور گسترده هواپیماها و همچنین جنب و جوش کارخانه‌های تولید هواپیما بوده است چون این شهر دردوران جنگ جهانی دوم شاهد راه اندازی و احداث خطوط تولید هواپیما بوده است. براساس اظهارات مقامات مسئول این خط تولید برای مونتاژ و تولید آخرین مدل‌های هواپیمای تجاری و مسافری ایرباس که از نظر مصرف سوخت بسیار اقتصادی هستند طراحی شده است.

خط تولید جدید ایرباس با مساحتی معادل 116 جریب در پایگاه نیروی هوایی بروکلی به ارزش 600میلیون دلار احداث شده است. این درحالی است که برای فعالیت این کارخانه دولت مرکزی آمریکا امکانات ویژه‌ای به سرمایه‌گذار خارجی نظیر معافیت‌های مالیاتی، مشوق‌های مالی و تسهیلات مختلفی را اختصاص داده است هرچند تامین تمام زیرساخت‌های مورد نیاز آن را دولت آمریکا تقبل کرده است.

این درحالی است که سرمایه‌گذار خارجی یا همان کارخانه هواپیماسازی ایرباس متعهد شده است تا پایان سال آینده میلادی در این شهر با جمعیتی معادل200 هزار نفر که نرخ بیکاری آن بالاتر 8 درصد تعیین شده 4000 هزار فرصت شغلی مستقیم ایجاد نماید. از این رو بسیاری از تحلیلگران اقتصادی با توجه به شرایط فعلی اقتصاد بین الملل و همچنین ایالات متحده این اتفاق را معادله‌ای برد برد برای هر دوسوی معادله معرفی کرده‌اند درحالی که گروه دیگر از تحلیلگران اقتصادی امضاء این قرار از سوی ایرباس را بیانگر آن می‌دانند که شرکت هواپیماسازی اروپایی برنامه‌ای بلند مدت برای رقیب دیرینه خود بوئینگ در خاک خود آمریکا تدارک دیده و تصمیم گرفته بازار را ابتدا در زادگاه بوئینگ به‌دست آورد چون خارج از مرزهای آمریکا رقابت کمی ساده‌تر است.

آلن مک آرتور مدیر اجرایی عملیات ایرباس در شمال آمریکا در این زمینه گفت: حدود یکسال و نیم است که درباره افتتاح این کارخانه درحال تحقیق هستیم و درباره مکان مورد نظرمان جستجوکردیم که موبیل بهترین گزینه ما از نظر امکانات و زیرساخت‌های موجود است.

یک تیر و دو نشان

استفان رودریگز، کارشناس صنعت حمل و نقل هوایی با تایید این فرضیه که ایرباس تصمیم گرفته حریف دیرینه خود را در خاک زادگاهش مغلوب نماید گفت: بطور کلی شرکت هواپیماسازی ایرباس و بوئینگ در تجارت بین الملل همواره رقابت سرسختانه‌ای را تجربه کرده‌اند. به عنوان مثال علی‌رغم اینکه ایرباس سال گذشته میلادی 69 میلیارد دلار درآمد مالی داشته اما در بازار ایالات متحده بازهم پشت سر رقیب دیرینه خود یعنی بوئینگ قرار دارد. این درحالی است که ایرباس دو مدل تک سالن خود یعنی A320 و A321 را به عنوان رقیب بوئینگ 737   وارد بازار کرده بود.

رودریگز در ادامه می‌افزاید: ایرباس با توجه به اینکه همواره در برخی بازار‌ها میدان را به بوئینگ واگذار کرده بود اینبار سیاست جدیدی برای خود اتخاذ کرده است و تصمیم دارد بوئینگ را در سرزمین خانگی خود ابتدا ضعیف کرده تا بتواند خارج از مرزهای آمریکا بازی را به نفع خود خاتمه دهد.

این تحلیل‌گر صنعت حمل و نقل هوایی تصریح کرد: اما به عقیده با توجه به زیرساخت‌های موجود در شهر موبیل مثل بنادر مناسب برای پهلوگرفتن کشتی‌های غول‌پیکر حامل قطعات بدنه هواپیما و همچنین خطوط راه‌آهن مناسب برای حمل این قطعات به کارخانه؛ نکته‌اصلی این است که درست هنگامی که اتحادیه اروپا درگیر مسایل اقتصادی بوده و تصمیم به کاهش بودجه نظامی خود گرفته است شرکت ایرباس که به عنوان اصلی‌ترین تامین کننده تجهیزات حمل و نقل هوایی نظامی مثل جت‌های جنگنده و هلیکوپتر است تصمیم به تغییر سیاست کاری خود و ورود به بازار پر رونق حمل و نقل هوایی ایالات متحده گرفته تا به قول معروف با یک تیر دو نشان را هدف بگیرد.

فابریس بریجر، مدیراجرایی شرکت هواپیمایی ایرباس در ساختمان اداری تولوز فرانسه در این زمینه گفت: ایرباس تصمیم گرفته در صنعت حمل و نقل هوایی بین الملل بازار جهانی را در اختیار خود گیرد، بنابراین با تجربیاتی که از این کارخانه به دست خواهیم آورد بدون تردید کارخانه آلاباما تنها کارخانه ایرباس در ایالات متحده نخواهد بود بلکه به‌زودی در دیگر نقاط این کشور نیز کارخانه احداث خواهیم کرد.

اقتصاد موبیل در گرو صنایع هوایی

تابستان گذشته بود که عملیات ساخت سالن مونتاژ 200000 فوت مربعی در شهر موبیل تمام شد که به سرعت پس از آن قطعات تازه رسیده هواپیماهای پهن‌پیکر ایرباس شروع به یکی شدن کردند. همه به سرعت درحال نصب تجهیزات و سیم‌کشی‌های داخل کابین خلبان بودند و با توجه به تایمرهای قرمزرنگی که در سالن تولید وصل بود با دقت و سرعت کار می‌کردند. اما واقعیت این جنب و جوش این است که درحال حاضر سرعت تولید خط ایرباس در شهر موبیل نسبت به کارخانه‌های ایرباس در آلمان، فرانسه و چین که روی هم سالانه بیش از 600 فروند هواپیمای تجاری تولید می‌کنند بسیار پایین است. این درحالی است که حتی این حرکت آرام به اعتقاد برخی مسئولان محلی نقطه عطفی در توسعه منطقه موبیل خواهد بود.

ماتیو اس متکالف، هشتاد و چهار ساله رئیس پیشین فرودگاه بروکلی در این باره می‌گوید: هرچند اکنون تعداد کارگران این فرودگاه زیاد نیستند اما بطور کلی نمی‌توان جایگاه بروکلی را با 17000 پرسنل را در منطقه فراموش کرد زمانی که از هر 10 نفر کارمند در این منطقه یکی در بروکلی کار می‌کرد و این شروع مجدد می‌تواند نوید موقعیت قبلی را به الاباما بدهد.

متکالف در ادامه با تعبیر بروکلی به عنوان موتور اقتصاد منطقه افزود: در آن دوران طلایی (دوران جنگ) بسیاری از جوامع روستایی آرکانزاس برای یافتن کار به این منطقه می‌آمدند اما با تعطیل شدن بروکلی در سال 1969 پس از مدتی یکی یکی کارخانه‌ها تعطیل شد و بیکاری فراگیر شد و دوباره موبیل از یادها رفت.

وی تصریح کرد: هرچند موبیل در دوهه پس از آن برای دوباره جان گرفتن با استفاده از امتیازهای دولتی سعی کرد دوباره روی‌پای خود بایستد اما هرگز موفق نشد به عنوان مثال صنایع نساجی و کاغذ سازی‌های مختلفی شروع به کار کردند ولی پس از مدتی با بحران اقتصادی یا تعطیل شدند یا اینکه به خارج از کشور نقل مکان کردند و دوباره بیکاری بر منطقه حاکم شد.

رئیس پیشین بروکلی افزود: همه چیز زمانی که جیمز ای فولسوم جونیور در سال 1993 فرماندار شد شروع به تغییر کرد چون اگرچه وی تنها دوسال خدمت کرد اما زمینه‌ای برای تغییر همیشگی آلاباما در ذهن دولتمردان کاخ سفید ایجاد کرد و از آن پس شاهد حضور دوباره صنایع بودیم. به صورتی که امتیازات ویژه و علمی دولت باعث شد کارخانه خودروسازی مرسدس بنز باسرمایه‌ای معادل 300 میلیون در آلاباما تاسیس شود و در پی آن خودروسازانی چون هوندا، تویوتا و هیوندا نیز شروع به کار کردند. به این ترتیب دوباره موبیل سرزبان‌ها افتاد و سرمایه‌ها از راه رسید.

وی افزود: کارخانه کشتی‌سازی، فولاد و تجهیزات موشک و فضا پیما در این منطقه تکمیل کننده راه بود تا اینکه دو هواپیماساز معروف جهان یعنی بوئینگ و به تازگی ایرباس هم از راه رسیدند بنابراین جنگ هواپیماسازها در آلاباما شروع شده است و در نهایت این جنگ می‌تواند اقتصاد موبیل و آلاباما را رونق ببخشد پس می‌توانیم بگوییم اقتصاد موبیل درگروی صنایع هواپیماسازی است.

چرا خاک آمریکا

شاید یکی از سئوال‌های اصلی درباره حضور ایرباس در خاک آمریکا در ذهن اکثر افراد این است که چرا خاک آمریکا؟ ویلیام روزنبرگ کارشناس صنعت حمل و نقل هوایی در این زمینه گفت: با یک نگاه ساده درخواهیم یافت انتخاب ایرباس برای حضور در خاک آمریکا کاملا موضوع اقتصادی است و هیچ ارتباطی با سیاست ندارد.

روزنبرگ در ادامه به کاهش هزینه‌های تولید توسط شرکت هواپیماسازی ایرباس اشاره کرد و افزود: با توجه به کاهش ارزش برابری یورو با دلار آمریکا هرسال شرکت تولید کننده ایرباس مجبور به هزینه کردن 5/16 میلیارد دلار برای تهیه برخی از اقلام موردنیازش از خاک آمریکاست اما کار با این عدد تمام نخواهد شد چون هزینه نیروکار در خاک آمریکا بسیار پایین‌تر از اروپا جایی که کارگران باید برای کارکردن هزینه حق عضویت به اتحادیه هستند.

این تحلیلگر صنعت حمل و نقل هوایی تصریح کرد: اگر از دو عامل بالا بگذریم دوباره به موضوع هزینه‌ها و سرمایه‌گذاری پروژه‌های نظامی در این کارخانجات خواهیم رسید اگر به آمار ارایه شده از سوی دو شرکت نگاه کنیم متوجه تفاوت فاحش قراردادهای نظامی دو شرکت برای تامین هزینه‌ها و رهایی از وابستگی به جت‌های تجاری می‌شویم به صورتی که ایرباس تنها 18 درصد از قراردادهایش مربوط به مسایل نظامی است و بوئینگ 34 درصد از هزینه‌های خود را مدیون تحقیقات نظامی دولت آمریکاست. به همین دلیل ایرباس به امید دست‌یابی به قراردادهای تحقیقاتی و تولید تجهیزات نظامی واردخاک آمریکا شده است هرچند راه طولانی و سختی درمقابلش وجود دارد.

وی در ادامه به قرارداد ساخت تانکر سوخت‌رسان درسال 2008 میلادی اشاره کرد و گفت: تحلیل‌گران و کارشناسان به خاطر دارند مشکلاتی را که شرکت ایرباس برای اجرایی کردن ساخت 179 تانکر جدید طی قراردادی به ارزش 35 میلیارد دلار تجربه کرد و پس از آن نتوانست در رقابت با بوئینگ پیروز میدان باشد.

مدیر اجرایی ایرباس در این زمینه گفت: شاید در آن سال ایرباس مغلوب شد اما نباید به گذشته توجه داشته باشیم بلکه آینده پیش رویمان مهمتر از اتفاقات گذشته است.

این مقام مسئول در شرکت ایرباس با اشاره به تعداد سفارشات و مشتریان خود در آمریکا افزود: اکنون شرکت جت‌بلو، ویریجین آمریکا و دلتا به عنوان مشتریان بالقوه ما سفارشی نزدیک به 900 هواپیما به ارزش 100 میلیارد دلار دارند از این رو می‌توانیم به آینده اقتصاد خود در خاک آمریکا امیدوار باشیم. از این رو لازم است که برسرعت تولید خود بیاندیشیم که برنامه داریم تا سال 2017 میلادی از 42 فروند در ماه به 50 فروند برای هواپیماهای تک راهرو برسیم.


برچسب‌ها: هواپیمای ایرباس، هواپیمای بویینگ، کارخانه ایرباس، کارخانه بویینگ، ایرباس، بویینگ
چهارشنبه 11 شهریور‌ماه سال 1394 ساعت 07:47 ق.ظ

بررسی صنعت غذاهای بسته‌بندی

خوراکی خوشمزه با انواع بسته بندی

نویسنده: شیدا رمزی

بدون تردید ردیف‌های مختلف قوطی‌های رنگارنگ مواد غذایی در فروشگاه‌ها و مغازه‌های نزدیک منزل توجه شما را به خود جلب کرده است درحالی که برخی از این خوراکی‌ها برای شما آشنا هستند و برخی دیگر گاهی حتی می‌تواند باعث تعجب شما باشد.

به عنوان مثال خرید قوطی‌های رب، کنسرو ماهی یا حتی انواع کمپوت اکنون برای همه ما کاملا عادی شده اما دیدن یک قوطی کله‌پاچه ممکن است تعجب برخی را برانگیز و از خود بپرسند مگر کسی کله‌پاچه کنسروی هم می‌خورد؟ پاسخ سئوال شما مثبت است چون اکنون با روند تغییر سبک زندگی بسیاری از ساکنان این کره خاکی بخصوص در کشورهای درحال توسعه یا توسعه‌یافته صنعت غذاهای بسته‌بندی رونقی غیرقابل تصور به خود دیده و هر روز بزرگتر از دیروز با فن‌آوری‌های نون درحال حرکت است به صورتی که در برخی از کشورها بخصوص آسیای جنوب شرقی شما می‌توانید نیمروی اماده نیز در بسته‌بندی‌های مختلف بخرید و فقط کمی آن را گرم کنید.

·        دبیر سندیکای کنسرو ایران: فرهنگ‌سازی نیاز اصلی صنف

اما در کشورمان ایران که رنگ‌لعاب غذاهایش زبان زد خاص و عام شده این صنعت تقریبا نوپاست و هنوز نمی‌توان آن را جزو سبک زندگی مردمش دانست درحالی که صنعت بسته‌بندی غذا در این منطقه روبه گسترش و توسعه است.

سیدمحمد میررضوی دبیر سندیکای صنایع کنسرو ایران در این زمینه به فرصت امروز می‌گوید: همانطور که می‌دانید مردم ایران براساس فرهنگ تازه‌خوری از گذشته‌ها تا امروز بیشتر ترجیح می‌دهند در زمینه خوراک خود از مواد تازه و با کیفیت استفاده کنند از این رو فرهنگ استفاده از غذاهای آماده و کنسرو شده هنوز به معنی واقعی در کشورمان رشد نداشته و امروز فرهنگ سازی را می‌توان یکی از نیازهای اصلی این صنف برای رشد و توسعه شایسته معرفی کرد.

میررضوی در ادامه با اشاره به کاربرد اصلی غذاهای کنسروی افزود: همه می‌دانیم بحث غذاهای کنسرو شده از ابتدا برای شرایط خاص بوده است و براساس شرایط معمول طراحی نشده است. بنابراین اصولا غذاهای بسته‌بندی شده برای شرایط اضطرار مثل جنگ، حوادث غیر مترقبه، گردشگری یا حتی امداد رسانی بوده است اما امروز با توجه به تغییر سبک زندگی بسیاری از مردم کره زمین این نوع غذاها به عنوان فرهنگ غذایی آنها تبدیل شده‌اند و درپاره‌ای از موارد در ایران نیز کمی ذائقه مردم در این زمینه متفاوت شده است .

این مقام صنفی درباره تغییر ذائقه مردم ایران اینگونه توضیح می‌دهد: همه می‌دانیم اکنون برخی خانواده‌ها برای تامین منابع مالی خود مجبور به فعالیت خارج از منزل هستند بنابراین فرصت پخت و پز درپاره‌ای از موارد برای آنها محدود شده است که شاهد مثال آن افزایش کترینگ‌های (فروشندگان غذای بیرون‌بر) است اما دسترسی به این کترینگ‌های غذای خانگی برای همه میسر نیست و اینجاست که غذاهای کنسروی اهمیت یافته و مورد استفاده قرار می‌گیرند.

وی با اشاره به توسعه صنعت کنسروسازی کشورمان می‌افزاید: هرچند یکی از معضلات موجود در بسیاری از صنایع کشورمان بحث آمار است و این سندیکا نیز از آن محدوده خارج نیست اما با توجه به توسعه صنعت کنسروسازی در کشورمان باید درنظر داشته باشیم اکنون ایران در شرایط بسیار مناسبی قرار دارد و توان کشور به صورتی است که می‌تواند در صورت اتخاذسیاست‌های صحیح از جانب تولید تمام نیاز ایران را تامین نماید و تقریبا وابستگی اندکی هم به خارج خواهدداشت.

به گفته دبیر سندیکای صنایع کنسرو، در حال حاضر ۶۰ درصد از کارخانه‌های کنسروسازی کشور فعال هستند و ۴۰ درصد بقیه به دلیل مشکلاتی مانند تأمین نقدینگی با توقف تولید روبرو شده‌اند. برخی برندهای معروف با تمام ظرفیت خود فعال هستند و کارخانه‌های دیگر نیز با ۶۰ تا ۷۰ درصد ظرفیت خود فعالند.

میررضوی به اهمیت تامین منابع مالی برای فعالیت واحدهای صنفی یاد شده تصریح کرد: واحدهای تولیدی که دربحث غذاهای بسته‌بندی‌شده به غیر از کنسرو ماهی فعالیت دارند به صورت آر اند دی فعالیت می‌کنند و دارای واحدهای تحقیقاتی و آزمایشگاهی مجهزی هستند از این رو این واحدها سرمایه درگردش بسیار بالاتری از واحدهایی مانند تولیدکنندگان رب گوجه یا حتی کمپوت نیاز دارند از این رو یکی از نیازهای اصلی این صنعت در حال حاضر اقتصاد ایران بحث تامین منابع مالی و حمایت‌های بانکی است که باید از سوی مقامات و مسئولین مورد توجه قرار گیرد.

وی در مورد صادرت صنعت کنسروسازی نیز افزود: در حال حاضر در مورد انواع کنسروها از جمله خورشت‌ها، کنسرو ماهی، کنسرو خیارشور، کنسرو لوبیا و رب گوجه فرنگی صادرات صورت می‌گیرد.

·        کاوه زرگران: تنها از 40 درصد توان تولید استفاده می‌شود

در همین حال، کاوه زرگران، دبیر کل کانون صنایع غذایی ایران درباره توان تولید کنسروسازی کشورمان به فرصت امروز گفت: اکنون درسراسر کشور 2500 واحد کنسروسازی در بخش‌های مختلف با تنوع بیش از150 محصول مختلف درحال فعالیت هستند که براساس آخرین آمار ارایه شده تمامی این تولیدکنندگان می‌توانند 75000 تن محصول را روانه بازار کنند.

زرگران به میزان تقاضای بسیار کم غذاهای بسته‌بندی شده در ایران اشاره کرد و افزود: همانطور که همه می‌دانیم فرهنگ غذای کنسرو شده هنوز در کشورمان مورد قبول نیست و برخی اطلاعات نادرست در این زمینه باعث شده تا بسیاری از خرید و مصرف آنها صرفه‌نظر کنند درحالی که دربسیاری از کشورهای خارجی تنوع بالای محصولات درکنار ارتقای فن‌آوری تولید توانسته صنعتی غیرقابل رقابت را در کنسروسازی تدارک ببیند.

وی درباره صادرات غذاهای بسته بندی شده معتقد است: بنابراینکه هنوز مصرف غذاهای بسته‌بندی شده در فرهنگ ایران زیاد جایگاهی ندارد تقریبا نزدیک به 60 درصد از تولیدات غذای بسته بندی شده کشورمان صادراتی است و به کشورهای اطراف و دیگرکشورها صادر می‌شود اما این تنها نزدیک به 40 درصد از توان تولید کنسرو و غذاهای بسته بندی در کشور است که باید به آن توجه شود و از باقی پتانسیل موجود به نحوی استفاده شود که ارزش افزوده آن برای کشورمان ارزآور باشد.

دبیر کل کانون صنایع غذایی ایران درباره توسعه صنعت غذاهای بسته‌بندی شده تصریح کرد: اکنون براساس کاهش قیمت نفت قیمت بسیاری از نهاده‌های غذایی کاهش یافته است که همین امر می‌تواند در توسعه صنعت یاد‌شده در کشورمان بسیار کارآمد باشد و بااستفاده از ظرفیت‌های بالای تولید و شناسایی بازارهای هدف در کنار میزان قابل توجه ارزش افزوده این صنعت زمینه ارتقاء جایگاه صادراتی محصولات گام برداشت.

·        بزرگنیا: مخاطبان ما نسل جوان هستند

اردلان بزرگنیا، یکی از فعالان صنف تولید غذاهای کنسرو شده درباره مخاطبان این نوع غذاها به خبرنگار ما گفت: بطور کلی با توجه به ذائقه مردم ایران مخاطبان غذاهای بسته‌بندی شده آماده در کشورمان مورد توجه قشر کارمندان و جوانان و دانشجویان است چون این گروه‌ها فرصت طبخ غذا در منزل نداشته و ترجیح می‌دهند نیازهای خود برای غذاهای مورد علاقه خود از این نوع کنسروها و غذاهای آماده برطرف کنند.

بزرگنیا در ادامه افزود: امروز غذاهای کنسروی از کلیشه نوستالژیک ذهنی بسیاری از ما تغییر کرده و با تنوع گوناگون می‌تواند نیازهای متفاوتی را پاسخ دهد و صرفا محدود به تن ماهی یا کنسر لوبیای خودمانی نیست بصورتی که امروز حتی محبوب‌ترین خوراک‌های ایرانی را می‌توان در بسته‌بندی‌های مختلف آماده خوردن از نزدیک‌ترین فروشگاه منزل یا محل کار خودمان تهیه کنیم.

 این فعال صنفی با اشاره به تغییر روش تهیه و بسته‌بندی‌های جدید تصریح کرد: بدون تردید اکثر ما هنگامی که کلمه کنسرو را می‌بینیم یا می‌شنویم همان قوطی‌های فلزی استوانه‌ای شکل را که از گذشته دیده‌ایم به خاطر می‌اوریم درحالی که امروز نحوه بسته‌بندی غذاهای آماده کاملا متفاوت شده و برای مصارف مختلفی درنظر گرفته شده‌اند که در برخی موارد حتی بسته‌بندی‌غذاها به صورت خودگرمایشی است که در موارد خاصی مثل کوهنوردی و حتی بحران‌های طبیعی می‌توانند بدون هرگونه شعله غذا گرم برای مخاطبان مهیا کنند. این درحالی است که براساس نیاز بسیاری از جوامع امروز بسته‌بندی‌های پلیمری یکی از مهمترین نوع بسته‌بندی غذاهای آماده شده و خریدار می‌تواند با چند دقیقه استفاده از دستگاه مایکرو غذای آماده شده خود را گرم و مصرف نماید.

بزرگنیا یکی از مدیران صنایع غذایی کامچین به امتیازات بسته‌بندی‌های جدید تاکید کرد و گفت: همانطور که قبلا گفته شد امروز اکثر غذاهای آماده داخل بسته‌بندی‌های چندلایه پلیمری فرآوری می‌شود و با توجه به فرآیند پاستوریزه و ضد عفونی کردن هیچگونه مواد نگهدارنده‌ای به آنها اضافه نمی‌شود درحالی که ماندگاری بالایی دارند و همین موضوع باعث شده تا مشکلات سلامتی که در گذشته با کنسروها داشتیم کاملا برطرف شده و بدون مضررات مواد نگهدارنده غذا با ماندگاری بالا روانه فروشگاه شود.

·        هرجا ایرانیان باشند غذای بسته‌بندی ایرانی وجود دارد

وی درباره صادرات غذاهای بسته بندی شده معتقد است: با توجه به اینکه تنوع غذایی ایران بسیار بالاست و برخی مواد اولیه طبخ خانگی آنها خارج از مرزهای ایران وجود ندارد امروز هرنقطه از جهان که ایرانیان ساکن آن باشند تولیدات اینچنینی صادر می‌شود اما نکته اینجاست که این صادرات هدفمند و دارای پشتوانه نیست و کاملا به صورت سنتی انجام می‌شود و باید برای توسعه آن فعالیت‌های مناسبی صورت گیرد.

بزرگنیا به نحوه سفارش محصولات صادراتی این نوع غذاها اشاره کرد و گفت: براساس آنچه اشاره شد هرجایی که ایرانیان حضور دارند غذاهای خورشتی و غذاهای آماده ایرانی صادر می‌شود اما روند صادرات اینگونه نیست که براساس بازاریابی صورت گرفته باشد بلکه این سوپرمارکت‌های ایرانی هستند که از آن منطقه خاص متناسب با نیازشان با سازندگان ارتباط برقرار کرده و سفارش می‌دهند بنابراین حجم کم و کاملا سنتی صادرات اکنون باعث شده تا میزان ارزآوری این صنعت برای کشورمان بسیار پایین باشد درحالی که صنعت غذای بسته‌بندی جایگاه توسعه بسیار بالایی در میان صنایع دیگر دارد و نباید صرفا به غذاهای ایرانی اکتفا کنیم.

این فعال صنفی درباره مشکلات صادرات اینگونه غذاها افزود: یکی از بزرگترین مشکلات صادرات اینگونه غذاها قوانین بسیار سخت ورود محصولات غذایی و گوشتی به برخی مناطق مثل کانادا، استرالیا ، کره جنوبی یا دیگر نقاط جهان است که دربسیاری از این کشورها محصولات گوشتی اجازه ورود ندارند این درحالی است که می‌توان بااستفاده از ارتباطات گسترده میان کشورها و همچنین دریافت مجوزهای لازم از نظر کنترل کیفیت و بهداشت مورد نظر آن منطقه اینگونه صادرات روند صنعتی داد و از این صادرات سنتی خارج کرد. به عقیده وی مهمترین راه توسعه صادرات غذاهای بسته‌بندی شده ایران متناسب با توان موجود شرکت در نمایشگاه‌های بین المللی در این زمینه است و باید برای آن برنامه ریزی کرد.

تولید غذاهای بسته‌بندی؛ زنجیره‌ای از اشتغال

بزرگنیا در ادامه به تعداد واحدهای صنفی تولید غذاهای بسته‌بندی اشاره کرد و تصریح کرد: دربسیاری از آمارها آمده اکنون کشورمان نزدیک به 2500 تولید کننده کنسرو دارد و بسیاری معتقدند این تعداد واحد صنفی برای کشورمان چون صادرات محدود است نیازی نیست، درحالی که نباید فراموش کنیم غذا یعنی ذائقه و تنوع بنابراین صنعت بسته‌غذا یا تولید غذا به عقیده من هیچ محدودیتی نداشته و ندارد و تعداد واحدهای صنفی در این زمینه نیز نمی‌تواندمختص تعدادی محدود تعیین شود بلکه مدیریت بازاریابی و البته انتخاب محصولات متناسب با بازار هدف می‌تواند عاملی در توسعه واحدهای صنفی باشد.

به عقیده وی افزایش توان تولید واحدهای صنفی در امر تولید غذاهای بسته‌بندی و فراهم کردن زمینه صادرات می‌تواند زنجیره‌ای از اشتغالزایی را برای کشورمان به ارمغان آورد و این تصور که کل کار مکانیزه است بسیار اشتباه است چون چرخه تولید مواد اولیه تا فروش در فروشگاه اشتغالزایی بالایی دارد این‌ درحالی است که براساس امار سالانه رقم قابل توجهی از محصولات زراعی بنا به دلایلی به ضایعات تبدیل می‌شود درصورتی که بخش قابل توجهی از این مواد قبل از فساد می‌توانددر صنایع اینچنینی فرآوری و با ارزش افزوده بالا روانه بازارهای هدف شود به صورتی که زنجیره‌ای از اشتغال مزارع تا کارخانه‌ها و فروشگاه‌ها را برای اقتصاد ایران ایجاد نماید.

·        آمار دقیق نداریم

ابوالحسن خلیلی، عضو هیات مدیره کانون انجمن‌های صنایع غذایی با اشاره به مشکل کمبود آمار تولید و صادرات غذاهای بسته‌بندی شده به فرصت امروز گفت: یکی از مهمترین موارد در هرصنعت مربوط به آمار و اطلاعات دقیق  تولید و فروش ان است درحالی که اگر بخواهیم اطلات مناسبی درباره غذاهای آماده و بسته بندی شده در اختیار داشته باشیم واقعا امکان پذیر نیست چون براساس اطلاعات موجود کنسروهای مختلف مثل کنسرو لوبیا و تن ماهی در قالب غذاهای آماده قرار گرفته اندبنابراین نمی‌توان اطلاعات دقیقی از غذاهای بسته بندی شده در اختیار داشته باشیم.

عضوهیات مدیره کانون انجمن‌های صنایع غذایی در ادامه افزود: نبود آمار دقیق در کشورمان از این‌گروه تولیدات درحالی است که براساس آخرین آمار ارایه شده از سوی مجامع بین المللی صنعت غذاهای پروسس شده (غذاهای آماده خوراک و فریزی شده) در جهان 930 میلیون دلار گردش مالی داشته و حجم خرید آن هم دو میلیون و سیصد هزار تن تا پایان سال 2015 میلادی است  با بررسی و تحقیق درباره این اطلاعات درخواهیم یافت این صنعت نسبت به دوره پنج سال گذشته با رشدی معادل ده درصد مواجه بوده است که اگر این مورد را در بازار کشورمان درنظر داشته باشیم درخواهیم یافت جایگاه مناسبی برای سرمایه‌گذاری داریم.

این مقام صنفی درباره بازارهای هدف مناسب در این زمینه تصریح کرد: ایالات متحده یکی از بزرگترین کشورهای مصرف کننده غذاهای آماده و کنسرو شده است که تولیدات خود کشور تقریبا نیازهای داخلی را تامین کرده است اما نکته جالب این است که اکنون اتحادیه اروپا به عنوان یکی از بازارهای هدف مناسب برای غذاهای آماده و بسته بندی شده شناخته شده است.

خلیلی به بازاریابی‌های صورت گرفته در این زمینه نیز اشاره کرد و گفت: همانطور که می‌دانیم غذاهای کنسروشده در اقصی نقاط جهان کاملا بستگی به ذائقه آنها دارد و در کشورمان هم غیر از این نیست اما یکی از فعالیت‌های جالبی که برای انتشار و شناساندن این نوع غذاها به دیگر بازارهای بین المللی انجام گرفته این است که فروشگاه‌هایی در ترمینال‌های فرودگاهی تدارک دیده شده تا با رسیدن اینگونه غذاهای بسته بندی به دیگر نقاط جهان از طریق مسافران زمینه صادراتی آن نیز به صورت ایجاد تقاضا در بازار هدف ایجاد شود که تجربه مناسبی در این زمینه بوده است.






برچسب‌ها: کنسرو، غذای بسته بندی شده، نگهداری غذا، خرید کنسرو
دوشنبه 25 خرداد‌ماه سال 1394 ساعت 07:17 ق.ظ

بررسی جام جم از رونق کسب و کار فروشندگان ظروف یکبارمصرف

بررسی جام جم از رونق کسب و کار  فروشندگان ظروف یکبارمصرف

سرد و گرم این بازار در مناسبت‌های مذهبی

نویسنده: عماد عزتی


براساس آمار ایران جزو پنج کشور برتر مصرف کننده پلاستیک در جهان است که همین موضوع بیانگر بازاری گسترده در تولیدات مختلف از این ماده شیمیایی است چون به غیر مصنوعات پلاستیکی مختلف با کاربردهایی متفاوت مدت‌هاست ظروف یکبار مصرف برای مراسم مذهبی و غیر مذهبی مقابل مان روی میز یا سفره غذا قرار گرفته است. کمی به اطراف خود نگاه کنید بدون تردید حداقل یکی از این ظروف را خواهید.

این درحالی است که استفاده از ظروف یکبار مصرف در ایران هرچند در ایام سال قابل ملاحظه است اما در برخی ماه‌های سال بسیار بیشتر از قبل مورد توجه قرار گرفته و استفاده می‌شوند چون نذری دادن در این دوره به عنوان یکی از مهمترین توصیه‌های دینی مسلمانان امری کاملا متداول است.

بله درست حدس زدید ماه محرم و رمضان دو ماهی‌ از سال هستند که در اکثر خانه‌ها برای رضای خداوند بسیاری از افراد اقدام به طبخ خوراکی‌هایی برای نذر می‌کنند اما پای ثابت این نذری‌ها ظروفی است که خوراکی در آن ریخته شده و به دیگران اهدا می‌شود. ظروفی که شاید در گذشته فقط یک نوع در بازار موجود بود اما امروزه با توجه به مسایل بهداشتی و اهمیت سلامتی گزینه‌های بسیاری مقابل متقاضاین است.

از این رو با توجه به نزدیک شدن ماه مهمانی خداوند که خبر از رونق بازار فروش ظروف یکبار مصرف می‌دهد اینبار جام جم سری به بورس تولید این نوع ظروف یعنی خیابان اتحاد واقع در شرق تهران زده تا از زیر و بم آن برایتان بگوید هرچند امروزه تعداد زیادی از فروشگاه‌های توزیع ظروف یکبار مصرف در انواع مختلف در محله‌های شهرها وجود دارد.

پلاستیک؛ کاغذی یا فلزی

همانطور که می‌دانیم امروز با توجه به گسترش فن‌آوری‌ در زمینه تولید ظروف یکبار مصرف امکان دسترسی به انواع مختلفی از آنها داریم. ظروف پلاستیکی، فلزی و کاغذی از انواع مختلفی هستند که در موارد متفاوتی مورد استفاده قرار گرفته و هر روز بیشتر از دیروز در زندگی ما وارد می‌شوند.  

اگرچه هنوز هم سهم عمده‌ای از بازار مصرف ایران را همان ظروف یکبار مصرف پلاستیکی با تمام اما و اگرهایشان به خود اختصاص داده‌اند اما کم کم با توجه به اطلاع رسانی و البته تغییر سبک زندگی مردم این ظروف دسته بندی شده و در موارد متفاوت به کار گرفته می‌شوند به عنوان مثال ظروف فومی بیشتر برای غذا‌های گرم و ظروف پلاستیکی برای غذاهای سرد مورد استفاده قرار می‌گیرند درحالی است که ظروف کاغذی هنوز کاربردی بیشتر از بشقاب و کاسه یا لیوان نداشته و مورد توجه قرار نگرفته است.

از سوی دیگر علی‌رغم کیفیت بالاتر ظروف آلومینیومی یا همان فلزی‌های خودمانی متاسفانه به دلیل قیمت بالای آنها اکنون کمتر کسی به آنها روی خوش نشان داده و به کارشان می‌گیرد درحالی که بسیاری از کارشناسان این نوع ظروف را مناسب‌ترین ظرف برای حمل خوراکی‌ یا نذورات می‌دانند. اما این موضوع پایان راه نیست چون مدتی است ظروف گیاهی نیز پا به عرصه وجودی ظروف یکبار مصرف گذاشته‌اند و هنوز زیاد درباره آنها سخن به میان نیامده و نمی‌توان درباره مضررات یا محاسن آنها به خوبی اظهار نظر کرد ولی در انگلستان این ظروف به دلیل برخی موارد همچون ازدیان موش کم کم درحال خروج از خطوط تولید هستند چون گروهی از کارشناسان معتقدند علی رغم اینکه این ظروف برای محیط زیست زیاد مشکل ایجاد نمی‌کنند اما در واقع بشر هنگام  استفاده از این ظروف با دست خود برای موش‌ها غذا تهیه کرده و اجازه ازدیاد آنها را می‌دهد.

علائمی اختصاری؛ ترجمه‌ای گسترده

شاید تاکنون بدون توجه به این علایم به فروشگاهی مراجعه  و ظروف یکبار مصرف مورد نیاز خودتان را تهیه کرده‌اید اما از امروز کمی بیشتر توجه داشته باشید چون این ظروف یکبار مصرف بخصوص در انواع پلاستیکی در بدنه یا کف خود دارای علایمی هستند که می‌تواند بیانگر نوع کاربرد هر یک از آنها در شرایطی متفاوت باشد؛ شرایطی که کاملا به سلامتی شما و خانواده مربوط خواهد بود.

PP: یکی از این علام که با حروف اختصاری PP نشان داده شده مروبط به ظروف "پلی‌پروپیلن” است که برای جابه‌جایی فرآورده‌های غذایی داغ از قبیل آش و حلیم با دمای بالاتر از 70 درجه سانتی‌گراد استفاده می‌شوند. بد نیست بدانیم این ظروف همچنین برای بسته‌بندی فرآورده‌های لبنی مانند ماست، خامه و پنیرنیز استفاده می‌شوند چون در مراحل تولید این خوراکی‌ها ممکن اس